Charmelosation rpg ding - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Charmelosation rpg ding

Cinta
Landelijke ster

Cinta schreef:
...wat het ook betekend
met wout btw

Account verwijderd

schreef:
Wat een wonderbaarlijke titel en uitleg x__X Random typinggggg
----------
Hij kijkt gespannen, bang, bijna wereldvreemd. Alsof hij bang voor de wereld is, wat tevens door de meeste als wederzijds wordt gezien. Zelfs in zijn slaap kan hij zijn rust niet vinden. Hij leeft al jaren in dit zelfde gevoel, al 6432 dagen is hij anders, wat is er mis met anders? Iedereen is bang voor hem, enkel omdat hij anders is. Hij drukt de schemerlamp op zijn nachtkastje uit. Deze schitterende lamp heeft hij van zijn vader gekregen, het enige wat hij nog van hem heeft, enkel en alleen een schemerlamp. Sinds zijn vader is gestorven ging het bergafwaarts. Ze waren beide anders, maar samen anders. De vloer van de kamer is oud en heeft hoognodig vervanging nodig, bij elke stap hoor je gekraak. Hij heeft de vieze maar warme deken van zich af geslagen en is voor de spiegel gaan staan. De witte vleugels vallen zo erg op dat ieder normaal mens niet verder kijkt. Niemand heeft ooit gekeken naar zijn beeldschone gezicht, laat staan naar zijn innerlijk. Een gezicht dat inmiddels gevuld is met angst, verdriet, pijn en onbegrip. Onbegrip voor deze wereld waar uniek als verboden wordt gezien, een wereld waar het woord 'normaal' überhaupt bestaat.

Cinta
Landelijke ster

Cinta schreef:
Ze had geen idee, ze had er geen idee van dat haar hele wereld op instorten stond. Had. Nu weet ze dat haar masker, haar controle over haar leven, haar imago, aan een zijden draadje hing. Niet dat haar fake houding de leegte opvulde die ze al jaren voelt. Je wordt sociaal aanvaard, gaat door die dagelijkse sleur, maar wat voor nut heeft het? Wat voor nut heeft het om jaren te werken voor je toekomst? Blind te zijn voor wat er is in het heden, altijd maar vooruit denken aan een toekomst waarvan je niet eens zeker bent? Wat is echt en wat niet? Het is zo moeilijk om te kijken welke mensen oprecht zijn. Welke mensen er zullen zijn, no matter what. Het liefst zou ze opnieuw willen beginnen, tabula rasa.

---
okay kort en laattt

Account verwijderd

schreef:
Met je omg ik kan niks improviseren ik ben zo noob, tssssssss
--------
De seconde dat hij voor de spiegel stond voelde voor hem als minuten. Dat het leven te snel gaat is voor hem absoluut niet van toepassing. Elke dag dezelfde routine, om uiteindelijk in de boekenkast te verdwijnen. Het zijn boeken die hij al meerdere keren heeft gelezen, maar het doet er niet toe, zolang hij zich maar kan afsluiten van de wereld en zijn gedachhten even kan laten verdwalen, plaats maken voor iets anders. Hoe meer bladzijdes hij leest, hoe rustiger hij wordt. Al zijn emoties trekken langzaam maar zeker weg, om vervolgens als het boek niet meer bladzijdes bevat weer terug te komen. Hij leest en leest, zonder af en toe te stoppen, zelfs niet om wat te eten of om naar het toilet te gaan. De enige beweging is het omslaan van de bladzijdes. Op het moment dat hij de bladzijde wil omslaan valt er een envelop op de deurmat waar je door de schuld van tijd inmiddels geen deurmat meer in kan zien. Na dat hij het zoveelste boek weglegt en opstaat, waardoor het harde gekraak van de vloer de stilte verbreekt. Hij bukt even en pakt de envelop op, met grote bewondering kijkt hij naar de mooie envelop met bijna magische postzegel. De seconde die voorheen minuten duurde, lijken nu opeens veel sneller te gaan.

Cinta
Landelijke ster

Cinta schreef:
ik begin ook even met een spiegel want ja weet niks anders kay ohja was hij/zij vorm kak

--

Ze kijkt voor zich uit, naar haar spiegelbeeld. Naar haar vuurrode haren die met krullen rond haar gezicht hangen, naar haar hazelnootkleurige ogen die dof staan. Ze plenst wat koud water in haar gezicht en liep toen terug naar haar slaapkamer. Ze hoopte maar dat niemand ging merken wat ze enkele dagen geleden ontdekte. Het is zo zwaar om die schijn op te houden, te doen alsof er niets aan de hand is. Gelukkig had ze een masker waarachter ze kon schuilen, zo kon niemand recht in haar ziel kijken. Ze verzamelt snel haar spullen bij elkaar en stopt ze in haar linnen schoudertas, ze mocht immers niet te laat zijn op de eerste dag van het nieuwe semester. Ze keek doelloos voor zich uit terwijl ze zich voorbereidde op het ergste.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld