Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
Orpg w Lillitha//Blood suckers.
Sophrosyne
Straatmuzikant



Ariënne ~ 15 ~ dromerig ~ verslaaft aan muziek ~ houd van verhalen schrijven ~ stil, maar als ze zich gemakkelijk voelt kan ze heel gek zijn. ~



Jij begint! :tongue:

Verhaallijn:

Een meisje verhuist naar een plaats waarvan ze niet weet dat de lokale bevolking onderdak heeft aan mythische wezens, vampieren. Wanneer ze op haar nieuwe school komt blijkt het dat ook haar school veel vampiersleerlingem heeft en als blijkt dat het meisje een bloedsoort heeft die geen een vampier kan weerstaan, loopt het uit de hand.
Anoniem
Wereldberoemd



Caleb ~ Lijkt 16, veel en veel ouder, echte leeftijd voor de meesten onbekend ~ Houdt van alle muziek die er door de eeuwen heen is gemaakt ~ Zeer overtuigend karakter ~gevaarlijk~bezitterig ~hebberig ~snel jaloers ~ Koppig  ~ vastberaden.



Ik begin wel in volgend bericht :tongue:
Anoniem
Wereldberoemd



Alweer eenzelfde saaie dag. Er was nooit enige variatie in de dagen die hij verspilde op de nutteloze school waar al zijn volgelingen en vijanden naartoe gingen. Al eeuwenlang hadden leerkrachten hem niets nieuws meer te leren. Het was een eindeloze leegte van woorden zonder betekenis.
Variatie. Een prachtig woord, voor een prachtig iets. Hij snakte ernaar, zozeer als hij snakte naar de futiliteiten die mensen als zo normaal ervoeren. Futiliteiten als ademen. Hij had het niet nodig, maar het was net zozeer deel geworden van zijn bestaan als al die andere kleine menselijke gewoontes die hij had overgenomen. Hij was besmet met hun menselijkheid. Althans, fysiek. Zijn lichaam mocht dan tekenen van menselijkheid vertonen, hij wist dat hij niet eens in de buurt kwam van mens-zijn in zijn geest. 
Hij wilde, hij nam. Simpel. En hij had er de middelen toe. Al wat hij wilde, nam hij, zonder pardon. Mensen hadden die zwakheid, die hapering, dat twijfelen. En schuldgevoel. Iets wat hij voor zover hij wist, niet bezat. Hij vond het grappig, al die gekwelde mensen. Hij kon ze allemaal doden. Hun bestaan verwijderen van de aarde, en ze beseften het niet. 
Dat deden ze nooit. Net als zijn leven op die verdomde academie, was alles aan de mens hetzelfde gebleven. Ja, ze waren "geëvolueerd". Maar nee, ze waren geen andere personen geworden. Geen van hen kon hem bijster lang interesseren. Hij had hen allemaal al gezien, gevoeld, geproefd. Tijd voor verandering.
Variatie.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld