Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG // Why am i here // Fancyness & Cynthia.
Cynthia
Straatmuzikant



Ik bijt als je niet Cynthiaatjeex of Fancyness bent. 
We know.
Ik:
Lindsey Black// 16// populair// Rijk// arrogant// bitchy// music obsessed// Anorexia & Boulimia// Depressief// snijd zichzelf// ouders zijn overleden// geadopteerd// speelt gitaar en zingt//tekent graag// heeft medaillon met foto's van ouders// 

Jason James Ward// 17// populair// arm// groot gezin// speelt piano// zorgzaam// vader werkt veel// word mishandeld door oudere broer// heeft tweeling zus// 
Fancyness
Straatmuzikant



Mijn karakters:
Roxanne (Roxie) Cole//17//Erg teruggetrokken//Goede pianist//Veel mensenkennis//Gelukkig//Kostbaarste bezit is een gouden armband van haar overleden zusje//Naïef//Erg vriendelijk//Niet goed in de eerste stappen zetten



Harold Derek Pierson//18//Gespierd//ADHD//Agressief//Zorgzaam als het er aan toe komt//Moeder heeft liever niet dat hij vader ooit ontmoet//Heeft een sterke band met z'n zusje en houdt meer van haar dan van wie dan ook//Houdt van voetbal//Populair

Begin maar :p
Cynthia
Straatmuzikant



Lindsey:
Tranen prikten in mijn ogen, en met moeite haalde ik het scherpe mes door mijn pols. Het is jouw schuld dat je ouders dood zijn, dit hb je verdiend. Zei het stemmetje in mijn hoofd. Snikkend haalde ik het mes nog een paar keer door mijn pols, waarna het in letters stond : Jouw schuld. Ik wilde het mes weer opbergen toen ik voetstappen hoorde."Lindsey, alles goed daar?" Vroeg mijn adoptiemoeder. "Natuurlijk Diane." Zei ik waarna ze mijn badkamer instormde. "Lindsey, je bent beter dan dit, doe dit jezelf nou niet aan." Zei ze met tranen in haar ogen.

Jason:
"Auw." Riep ik uit toen ik voor de 7e keer in mijn maag getrapt werd. "Bek dicht." Snauwde mijn broer Chase waarna hij me hard tegen mijn voorhoofd trapte. Ik kronkelde in elkaar van de pijn en voelde alles branden, totdat alles zwart werd voor mijn ogen..
Fancyness
Straatmuzikant



Roxanne:
Mijn zachte voeten gleden door het warme zand. Ik had een goed boek op mijn gebogen benen liggen en een mooi uitzicht aan mijn voeten. De zon verwarmde mijn knieën en kneep op hetzelfde moment mijn ogen samen. Zulke goede dagen gebeurden niet vaak meer. Mijn ogen knipperde traag en zwaar totdat ik wakker schrok door een koude, zoute golf die tussen mijn tenen glipte.

Harold:
De zwart met wit geblokte bal schoot aan alle kanten het veld over.  "Harold!" riep één van mijn teamgenoten. Zijn voorzet was echter zo slecht dat de bal aan de voeten van onze tegenstander kwam.

"Je hebt al tijden niet meer zo'n kans laten schieten!" riep hij in de paskamer. "Je gaf gewoon een lullige voorzet," zei ik. Ik zwiepte mijn bordeauxrode handdoek over mijn schouder heen. Daarbij droeg ik nog een witte handdoek om mijn middel. Terwijl ik mijn kluisje hard dichtsloeg voelde ik een trap tegen mijn kuiten. "De volgende keer lig je uit het team," mompelde hij. "Dat bepaal jij niet," mompelde ik binnensmonds terug, net niet hard genoeg voor hem om het te horen.
Cynthia
Straatmuzikant



Lindsey
"Het spijt me, Diane. Ik word gewoon gek van mezelf met al dat gepieker over de dood van mijn echte ouders.." Zei ik bijtend op mijn lip, om tranen binnen te houden."Lindsey, jij kon er niks aan doen dat die piloot van het vliegtuig een idioot was." Zei ze. "Diane, hij was mijn ex (de piloot was 19, en vloog voor de 2e x voor Lindsey en haar echte ouders) en hij wilde mij dood hebben, niet mijn ouders." Riep ik snikkend uit.

Jason:
Ik werd wakker en voelde iets kouds op mijn hoofd en bij mijn maag."Lieverd, dit kan zo niet langer, je moet aangifte doen van Chase en Richard." Zei mijn moeder met tranen in haar ogen. "Kan niet mam, als ik dat doe doen ze me alleen maar meer pijn, en ik weet niet eens wat ik gedaan heb!!" riep ik uit. Troostend sloeg ze een arm om mij heen.  "Het spijt me mam, maar ik durf het risico niet te nemen." Zei ik zacht.
Fancyness
Straatmuzikant



Roxanne:
Ik sloeg mijn boek dicht en trok de hengsels van mijn roze strandtas over mijn schouder. Met een tot rust gekomen hoofd wandelde ik ietwat scheef langs de boulevard naar huis, waar mijn moeder water had gekookt voor een kopje thee. "Nee dank je," zei ik. Ze wreef over mijn schouder. "Leuk dagje op het strand gehad?" vroeg ze. Ik knikte, maar was al achter de piano gedoken en dus niet echt aan het opletten. Het krukje dat half onder onze piano was geschoven stond gelijk aan de enige plaats waar ik thuis hoorde.

Harold:
Thuis aangekomen smeet ik mijn sporttas gelijk het hoekje van de kamer in voordat ik met een blikje cola op de bank plofte. "Fijne verjaardag," zuchtte ik tegen mezelf, terwijl ik het blikje licht omhoog hield. Ik had geen idee waarom mijn familie me nog geen fijne verjaardag had gewenst. Mijn ouders waren nogal vergeetachtig, maar ik snapte niet waarom mijn zusje dat jaar niet zoals gewoonlijk op mijn bedrand stond te springen met een cadeautje waar ze allang al van heeft verklapt wat het was. Andrea of zoals ik haar noem: Anna was echt een schat.
Cynthia
Straatmuzikant



Lindsey:
"Het spijt me heel erg Diane, alles werd me gewoon echt teveel, ik moest het doen." Zei ik toen ze niet reageerde. "Lindsey, lieverd, het geeft niet, maar je moet die drang weerstaan, doe het voor mij." Zei ze tegen me waarna ik haar een knuffel gaf."Kom, dan gaan we wat eten." Zei ze waarna ik mijn hoofd schudde."Ik heb geen honger." Zei ik waarna ze me wantrouwig aankeek. "Je moet echt wat eten, Darling." Zei ze, hopend mij om te praten. "Ik hoef echt niks, Diane." Zei ik zeurderig."Je gaat wat eten, al is het alleen wat vla." Zei ze waarna ze me mee maar beneden trok. Met een zucht at ik de bak yoghurt op en liep ik naar mijn badkamer met toilet waar ik een vinger in mijn keel stak. Het kleine beetje vla van die avond. "Het spijt me Diane, ik kan het echt niet." Fluisterde ik."En het spijt me, Vader Delano, en moeder Michella Joycelynn." Fluisterde ik, kijkend naar de lucht.

Jason:
Ik hoorde het gesnik van mijn kleine zusje, van 10. "Chase houd op." Gilde ze. Snel rende ik de trap op en duwde ik Chase weg." Dat je mij mishandeld kan ik hebben, maar van Louise blijf je af." Snauwde ik waarna ik een harde klap in mijn gezicht kreeg. Ik trapte hem in zijn maag een keek hem kwaad aan."Blijf uit mijn buurt." Riep ik woedend waarna ik met de bloedende Louise naar beneden liep. Ik keek naar het wondje op haar wang en maakte hem voorzichtig schoon. "B-blijf van me af." riep ze bang. "Rustig maar Louise, ik doe je echt geen pijn." Fluisterde ik waarna ik haar voorzichtig een knuffel gaf. "G-ga je me niet slaan?" Stotterde ze waarna ik mijn hoofd schudde."Natuurlijk niet."  Fluisterde ik waarna ik naar haar pols keek, die ze omklemde."mag ik even kijken?" Vroeg ik aan haar waarna ze haar pols die er gebroken uitzag liet zien. "Je moet ermee naar het ziekenhuis, volgens mij heeft Chase hem namelijk gebroken." Zei ik waarna ik met haar naar mijn moeders auto liep, eigenlijk mocht ik nog niet rijden, aangezien ik nog geen rijbewijs had, maar dit was een noodgeval, vone ik.
Fancyness
Straatmuzikant



Roxanne:
Mijn vingers gleden behendig over de zwart-witte toetsen. Er kwamen wat kromme noten uit waarna ik mijn ellebogen hard op het oppervlak dreunde. Een geluidsgolf van valse noten vloog door de kamer. Ik stopte er even mee. Met de moed die in mijn schoenen lag liep ik trede voor trede de trap op. Ik dronk wat water voordat ik mijn vingers overgaf aan een mooi stuk bladmuziek. Mijn hoofd bonkte met de onhoorbare maat mee. "Neem even pauze," zei mijn moeder, waarvan ik niet doorhad dat ze in de deuropening stond. Ik knikte en deed mijn korte, knalgele jas aan voordat ik mijn voeten in een paar slippers gooide en naar buiten liep. Een tijdje terug vertelde mijn vriendin over een appartement net buiten de stad waar ik in alle rust mijn talent kon beoefenen. Misschien werd het tijd om het nummer dat op een vierkant bordje buiten het raam hing te bellen.

Harold:
"Gefeliciteerd, Harold," hoorde ik een lief stemmetje piepen. "Dankjewel, Andrea," zei ik. Ze duwde een met rood papier ingepakt doosje tussen mijn handen. Ik legde het blikje Dr. Pepper op tafel en scheurde het cadeaupapier door de woonkamer heen. Toen ik het doosje opendeed zag ik een rose-goud horloge met zilveren details. "Andrea, kom hier," zei ik. Ik nam mijn kleine zusje in een omhelzing en bedankte haar zachtjes. "Je bent echt een schat," voegde ik toe. Ze grinnikte. "Papa en mama hebben meebetaald," fluisterde ze in mijn oor. "Dan moet ik hun ook maar bedanken," zei ik. Ik duwde een flinke boterham achter mijn kiezen en stapte toen op mijn fiets. Mijn ouders werkten toen in een appartementencomplex een paar kilometer verderop. Het was waarschijnlijk beter als ik ze maar zou bedanken.
Cynthia
Straatmuzikant



Lindsey:
Ik liep terug naar mijn kamer en liet me op het grote hemelbed vallen. Na een tijdje hoorde ik mijn goude iPhone 5s afgaan. Zuchtend nam ik op. "Met Lindsey Black." Zei ik."Hallo Lindsey, met mevrouw de Wit, wegens jullie slechte band moet je met Jason James Ward, Roxanne Cole en Harold Dereck de gehele zomervakantie naar een complex van Centerparks, jullie krijgen vele activiteiten, en zullen daar moeten blijven tot jullie band versterkt is." Zei ze. "En wat als ik niet ga?" Riep ik bot."Als je weigert mee te gaan zul je van school gestuurd worden, die problemen van jullie met elkaar moeten echt eens afgelopen zijn. Ga je koffers pakken, over 2 dagen worden jullie namelijk opgehaald." Vervolgde ze. "Best." Mompelde ik waarna ik ophing. "Dit is toch niet te geloven?!" Riep ik uit.

Jason:
Eenmaal aangekomen bij de spoedeisende hulp zette ik Louise op een stoel. "Ik wil graag een röntgenfoto voor mijn zusje: Louise Maria Ward. " zei ik snel."Wat is er gebeurt?" Vroeg de vrouw bij de balie. "Ze is in elkaar geslagen, en waarschijnlijk is haar pols nu gebroken." Zei ik waarna we werden doorgestuurd naar de juiste wachtkamer. Daar aangekomen gimg mijn mobiel, de oude samsung galaxy ace. Ik drukte op het beantwoord icoontje."Met Jason James Ward." Mompelde ik."Met mevrouw de wit, ik bel om te melden dat....." Verder kwam ze niet omdat ik haar onderbrak."Ik bel u zo terug, ik ben momenteel met mijn zusje in het ziekenhuis. Tot ziens." "Oh wat..." Verder kwam ze weer niet omdat ik al had opgehangen. Snel stuurde ik mijn moeder nog een sms: 'Kben met Louise in het ziekenhuis, haar pols is waarschijnlijk gebroken :-(' stuurde ik waarna Louise de kamer in mocht.
Fancyness
Straatmuzikant



Roxanne:
Daar stond ik dan. Een paar meter schuin onder het appartement waar ik goede verhalen over heb gehoord. Ik tikte het nummer in op mijn mobiel uit het jaar nul. "Je spreekt met de huizenmakelaar, ik zet je even in de wacht," zei een man die geen zin had in zijn werk. Ik knikte, ook al kon hij dat niet zien. Op de bal van mijn linkervoet stond ik te wachten tot ik werd verbonden. "Hallo, kan ik u helpen?" zei dezelfde man. "Ik sta voor een appartement bij Centerparks en zou er graag meer over te weten willen komen," antwoordde ik. Daarna hoorde ik een piep. Ik dacht even dat ik werd opgehangen, maar ik zag dat ik nog in gesprek was. "Met mevrouw de Wit," zei een zware vrouwenstem vragend.

Harold:
Ik kwam aan bij het appartementencomplex waar het leek alsof mijn ouders me aan het opwachten waren. "Harold! Fijne verjaardag!" riepen ze van een afstand. Ik glimlachte en stak mijn hand naar ze op. "Pap, mam, ik wil jullie heel erg bedanken voor." Ze lieten me mijn zin niet afmaken. "Je moet nu naar huis, ga naar huis. Mevrouw de Wit heeft ons net geïnformeerd over een gek idee van de school. Blijf thuis en wij melden je komende weken ziek," zei mijn moeder. Ik keek haar verward aan, maar twijfelde geen moment voor ik me omkeerde en oog in oog met de beruchte mevrouw de Wit kwam te staan.
Cynthia
Straatmuzikant



Lindsey:
"Wat is niet te geloven?" Vroeg Diane die de kamer in kwam gelopen"Ik word  verplicht om naar centerparks te gaan met Roxanne, Harold en Jason." Mompelde ik bozig.  "En waarom is dat zo erg?" Vroeg ze."Omdat ik ze niet kan uitstaan!" Tiep ik luid. 

Jason.
Ik zag hoe Louises arm rechtgetrokken werd en pakte haar hand. "Als het zeer doet knijp maar in mijn hand." Zei ik tegen haar. "Dankje Jason, je bent lief." Zei ze waarna ze haar handje los maakte en op mijn neus tikte. Daarna zag ze de arts aankomen en klemde ze mijn hand angstig vast. Ze maakte kleine dingen vast om haar vingers en hingen er kleine gwichtjes aan. Ze gikde het uit van de pijn en kneep mijn han helemaal fijn. Toen de gewichtjes los gehaald werden was haar pols nog niet in orde en kwam er nog een arts aan. Ze trokken aan de arm en Louise gilee het uit. Toen het bot eindelijk goed stond werd haar armpje gegipst.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld