Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG ~ The testing
Dauntless
Wereldberoemd





Naam: Aurelia (Laurel) Lionheart

Leeftijd: 18
Inn: Aurelia komt uit Rocky mountain colony. Het leven is in de kolonies sowieso al geen pretje. De kolonie waar zij woont is midden in de bergen gelegen en communicatie met Tosu city is moeilijk. Ook wordt hun kolonie vaak geteisterd door dierenplagen, vooral gemuteerde roofdieren die zich in de bergen schuilhouden. Toch is Laurel altijd juist gefascineerd geweest door hen. Misschien komt dit doordat ze ooit eens verdwaald is in de bergen en een troep mutanten toen voor haar gezorgd heeft tot ze weer werd gevonden. Ze was nog jong, ongeveer vijf jaar, maar ze herinnerd het zich nog alsof het gisteren was. Toch is zij de enige die hier iets over weet, buiten dan misschien haar vader. Van hun gezin dat bestaat uit een moeder en vader en drie dochters, waar zij er een van is. Is haar vader diegene waar ze de beste band mee heeft. Net zoals zij is ook hij gefascineerd door dieren en hun gedrag en werkt ook aan projecten om mutaties van dieren te neutraliseren. Hij heeft the testing doorstaan en zij is er ook erg op gebrand om dit ook te doen. Haar vader herinnert zich er wel niets meer over, buiten dan misschien dromen over bloed, verwoeste steden en gillen, maar dit kan net zo goed zijn verbeelding zijn. Aurelia werkt hard om goede punten in school te behalen. Ze weet ook dat je hard moet werken om iets te bereiken. Ze is een slim en vooral sluw meisje. Iemand die aardig doet tegen iedereen en met iedereen praat, maar wanneer je dan vraagt wat jij over haar weet is dat meestal bitter weinig. Ze zoekt de mensen uit die hebben of kunnen wat zij niet kan en probeert hen te vriend te houden, zodat ze hen later kan gebruiken. Ze is nogal onpeilbaar, aangezien ze zich vaak voordoet als een vrolijk, onbezorgd meisje, maar in werkelijkheid veel ernstiger is dan ze laat vermoeden.
Uit (picca): zie de picca
Kolonie: Rocky mountain colony
Specialiteit: Arianne heeft zich gespecialiseerd in planten en dieren en dan vooral dieren. Hun kolonie wordt vaak geteisterd door de door straling gemuteerde wezens die vaak onhandelbaar zijn al is het haar gelukt er enkele te trainen al weet alleen haar familie dit. 
Teken: Een ster met daarop een klauwende beer.
Extra: Rocky mountain colony is gelegen in wat vroeger de Rocky mountains waren. Er zijn nog altijd veel bergen vandaar dat Arianne ook getraind is in het beklimmen er van.
Anoniem
Landelijke ster



Naam: Ethan Kingstone 
Leeftijd: 19
Innerlijk: Ethan Kingstone is een van de rijke uit zijn kolonie. Riversheaven staat bekend om zijn drinkwateren en dieren die erin leven. Het drinkwater die naar Tosu City worden getransporteerd komen grotendeels uit Riversheaven. Riversheaven was de eerste kolonie waar drinkbare water werd gevonden op een natuurlijke wijzen. De familie Kingstone waren dan ook de eerste bewoners van de kolonie en hebben de enigste bedrijf die bij het rivier is gevestigd. De familie Kingstone exporteert het drinkwater dan ook naar Tosu City en ook wat vis. 
Ethan wordt dan ook de rijkeluiszoon genoemd. Zelf kan je niet herkennen dat hij zich zo rijk en bekakt gedraagt. 
Kolonie: Riversheaven
Teken: Grote golven met een twee zwaarden die elkaar kruizen. 
Specialiteit: Ethan is een talent in zwemmen en is daarbij ook kampioen in. Doordat hij veel van wateren afweet kan hij vergiffen maken en vissen vangen die eetbaar zijn.
Dauntless
Wereldberoemd




_______
Aurelia stond al minstens tien minuten gewoon naar de spiegel te staren. Ze moest zich er zelf van weerhouden om haar haar nogmaals op te steken en het dan weer los te maken, of om toch nog andere oorbellen aan te doen. Haar ouders en zussen stonden beneden te wachten. Speciaal voor deze dag was er geen ruzie geweest om de tijden in de badkamer en had ze hem voor haar alleen gehad. "Aurelia straks komen we nog te laat." Riep Lena, haar jongste zusje. Bange ogen keken haar vanuit de spiegel aan, vandaag was de beslissende dag, vandaag zou ze te horen krijgen of ze geschikt was om deel te namen aan the testing. Ze rechtte haar schouders, glimlachte en liet de angst uit haar ogen verdwijnen en plaatsmaken voor blijdschap. 
"Schat je ziet er zo volwassen uit." zei haar moeder die haar van top tot teen bekeek. Haar ouders omhelsde haar en haar vader fluisterde in haar oor: "Weet dat we altijd van je houden, of je nu mee mag doen of niet." Hij wist als geen ander hoe graag ze mee wou doen aan the testing en ook hoe teleurgesteld ze zou zijn wanneer ze er niet bij zou zitten. 
Het centrum van Rocky Mountain colony bereiken duurde wel een tijdje. Aurelia had zelfs andere, makkelijkere schoenen meegenomen, want op de hakken die ze onder haar jurk droeg zou ze de klim waarschijnlijk niet overleven. Het centrum lag in een dal gelegen en veel mensen woonden in de omliggende bergen op kleine plateau's. De bevolking was dus nogal verspreid. Er waren vier kabelbanen die naar het centrum leidden en elke dag van half acht s'ochtends tot zeven uur s'avonds werkten, maar voor deze dag zouden ze langer blijven werken. De lionhearts moesten ongeveer een kwartiertje wandelen naar de oostelijke kabelbaan en onderweg werd er gepraat over school en de laatste projecten waar Aurelia, Viola en Lena zich mee bezig hadden gehouden. Voor haar examens had ze samen met haar vader een nieuw soort konijnen proberen te ontwikkelen die geen effecten ondervonden van de radioactieve planten. 
Terwijl ze met de kabelbaan naar beneden werden gebracht, werd het geluid van gelach en muziek steeds luider.
Cassandra een van haar beste vriendinnen stond haar beneden op te wachten, met een twee ijsjes in haar handen. Ze gaf er eentje aan Laurel die genoot van de koude heerlijkheid. "Mag ik even opmerken dat je er echt prachtig uitziet." zei ze en Aurelia lachte. 
"Dat kunnen we wel van iedereen zeggen die vandaag afstudeert, niet." 
Samen zochten ze naar de rest van hun klas en praatten nog een beetje over koetjes en kalfjes. Hun ijsje was nog maar net op toen James Thompson, de burgemeester van hun kolonie, het podium op kwam en door een microfoon verkondigde dat alle leerlingen die dit jaar afstudeerden plaats mochten nemen op het podium en dat de ceremonie kon beginnen. Heel even was ze de stress vergeten, maar nu kwam die allemaal weer terug. Toch vermande Arianna zichzelf en nam plaats naast Cassandra op een van de stoelen op het podium. "Laat me alsjeblieft gekozen zij" fluisterde ze nauwelijks hoorbaar terwijl de muziek terug begon te spelen en de ceremonie begon.

Anoniem
Landelijke ster



Met een pak aan stond ik voor de spiegel waarbij mijn moeder achter me zat. Ze lachte vriendelijk naar me. ''Ethan je ziet er prachtig uit.'' Glimlachte ze naar me. 
Met een zucht over mijn lippen dacht ik na. Vandaag was het zover dat er mensen werden gekozen. Ik moest wel gekozen worden omdat de Kingstone familie iedere generatie gekozen werd. Als het niet zo gebeurde was het een schande voor onze familienaam.
''Ethan ben jij al klaar?'' Hoorde je een klein meisje vanaf de gang roepen die langzaam de deur open deed, het was mijn kleine zusje Edith. Ze was erg jong vergeleken met mijn leeftijd. Edith was nog maar vijf en wist nog niet wat de plechtigheid inhield of wat er ging gebeuren. 
Meteen werd de deur open gegooid en sprong Edith op mijn bed en landde ze op de rug van moeder. ''Ethan jij lijkt veel op papa!'' Lachte ze en wees met haar vinger naar mijn pak. ''Lijk ik echt zoveel op papa?'' Lachte ik naar Edith die maar bleef knikken. 
In de deur opening kwam mijn vader aan. ''Ethan het is tijd. We moeten nu gaan als je niet laat wilt komen.'' 
Ik knikte en keek nog de laatste keer in de spiegel. Dit was mijn stap naar volwassenheid. Mijn kleine zusje vertrok samen met moeder door de deur. Ik liep naar mijn vader die me aankeek. ''Ethan doe je best hé. Als je niet gekozen wordt maakt dat niets uit, want dan kom je maar werken in het bedrijf bij alle anderen.'' lachte mijn vader die me een schouderklopje gaf. Ik knikte maar naar hem en nam diep adem van de zenuwen. ''Ethan je moet opschieten!'' Schreeuwde Edith vanaf de voordeur.
''Ow moet ik echt opschieten? Dan kom ik eraan hoor.'' Ik rende naar de deur en tilde meteen Edith op. 
''Ethan doe niet zo wild straks zit je pak vol met kreukels.'' Riep mijn moeder nog bezorgt.
''Ach laat hem toch het is zijn laatste keer dat hij nog zo kan zijn.'' Lachte mijn vader terwijl mijn moeder minder blij naar hem keek. Met Edith op mijn schouders liepen we naar het plein waar de plechtigheid wordt gehouden. Het was maar een paar minuten lopen tot we er waren. Meteen stribbelde Edith omdat ze wou lopen en een ijsje bij een kraampje wou eten. Ik liet Edith staan die me meteen meetrok naar een kraampje. Ik moest wel bukken bij haar lengte omdat ze zo klein was. Ongeduldig sprong ze in de rij kijkend hoelang de rij nog was. 
Toen we aan de beurt waren gaf ik Edith twee ijsjes omdat ze het wel verdiende. Snel bracht ik haar terug naar onze ouders en zocht ik mijn maten op die als hooligans bij een boom zaten te zwaaien in de hoop dat ik het zag. Meteen kwam er een grijns en liep ik meteen hun richting op. 
''Ethan alweer babysitten met kleine Edith?'' Zei Mike Maxwell. ''Ach laat hem toch het is toch zijn zusje die hij alsmaar zo graag beschermt.'' Zei Evelyn die uit de massa stapte zodat we haar konden zien. De groep was bijna compleet en de plechtigheid zal zo beginnen. 
''Heei Evelyn niet zenuwachtig?'' Evelyn was de persoon de net voor me stond als we in rijen moesten staan. Voordat ze antwoord kon geven moesten we al in de opstelling staan en de plechtigheid begon.
Dauntless
Wereldberoemd



Terwijl de trompetten weer waren beginnen spelen gingen de leerlingen op alfabetische volgorde staan. Aurelia stond ergens in het midden net achter een jongen die Blake Lewis heette. De ceremonie begon met de optredens van de jongere jaren. Elke klas had een soort dansje voorbereid als eerbetoon voor zij die afstudeerden. Ze keek glimlachend toe hoe Lena haar uiterste best deed voor haar zus en, hoe ze met een rood hoofd van de inspanning een zelfgemaakte vlag op het ritme van de muziek in de lucht hief. Een paar klassen later kwam ook Viola. Zij was maar een jaar jonger dan Laurel en in tegenstelling tot haar zus gaf ze niet echt veel om haar schoolresultaten. Wel was ze enorm creatief, ze had bijna altijd haar tekenblok bij zich en vaak was het verschil tussen een foto en haar tekeningen miniem. Laurels stokmannetjes waren niets vergeleken met het tekentalent van haar zus. Ze maakten even oogcontact en keken elkaar met een uitdagende blik aan. Viola en Aurelia hadden een soort haat-liefde relatie. Ze konden ruzie maken over de kleinste dingen, maar ook de hele nacht babbelen totdat hun ouders hun gelach zo beu waren dat ze tussenbeide kwamen. Aurelia ging Viola zeker missen, maar ze kende haar rebelse zusje, die zou wel een manier vinden om contact met haar op te nemen als ze dat echt wou. 
Toen alle klassen hun 'actje' gedaan hadden stapte de burgemeester het podium opnieuw op om nog snel de laatste nieuwigheden in de kolonie mee te delen. Zo werd de laatste hand gelegd aan een nieuwe waterleiding in het zuiden en waren er nog mensen nodig voor het bouwen van een nieuwe hooischuur. 
En nu was het dan eindelijk tijd voor de diploma-uitreiking. Een voor een werden de namen van de leerlingen vernoemd, kwam de persoon in kwestie naar boven, ontving zijn diploma en werd gefeliciteerd. Net zoals alle andere studenten maakte de burgemeester een kort praatje met haar over haar resultaten en het werk van haar vader. 
"Ok en dan is hier nu speciaal vanuit Tosu city Elisabeth Clare die komt meedelen welke studenten van onze kolonie dit jaar mogen meedoen aan de testing, ik spreek namens ons alles wanneer ik hen veel succes wens." 
Een vrouw met een strakke dot en een rood uniform stapte naar de microfoon. Eerst gaf ze een korte speech over de kolonies en de opbouw van de mensheid na de oorlog en toen was het eindelijk zover. "Dit jaar zullen uit Rocky mountain colony de volgende studenten deelnemen: Joachim Blaire, Casper Daens, Aurelia Lionheart en Flinn Northwood."
Aurelia kon wel een overwinningsdansje doen zo blij was ze, maar eerst moest ze nog een laatste keer het podium op om het hand van de official te schudden, een papier met verdere informatie te ontvangen waar ook een grijze rugzak bij zat. Daarna kon het feest eindelijk beginnen en natuurlijk rende ze meteen naar haar ouders toe die dolgelukkig waren, of toch dat dacht Aurelia, maar de glimlach van haar vader leek niet helemaal gemeend te zijn. Toch kon ze het niet vragen, want haar vrienden trokken haar mee het feestgedruis in. 



Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld