Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Come on, come on
Put your hands into the fire
Explain, explain
As I turn, I meet the power
This time, this time
Turning white and senses dying
Pull up, pull up
From one extreme to another
Prologue
Nog nooit had Jack Frost zo'n donker zwart gezien als dit.
Hij zag niets meer. Al het licht was uit de gang weggezogen.
Hij wist niet meer wat de zon was, wat de sterren waren, wat de maan was.
Wat was de maan?
De hand sluit zich steviger om Jack's hoofd heen. Hij hoort gefluister, alsof er honderden geesten om hem heen zweven.
Dan hoort hij een schreeuw. "Jack!" Roept een klein meisje ver achter hem. Jack ziet nog steeds niets. Hij probeert zich om te draaien, maar de hand heeft zich te stevig om zijn hoofd heen gesloten.
"Je kan haar niet helpen, Jack. Je kan niemand helpen. Je bent geen Guardian. Je bent een mislukking, een mislukte creatie van Man in Moon. Net als ik." Zegt een stem in Jack's oor.
Al het geluk leek uit Jack te worden weggezogen. Niet dat hij veel geluk in zich had. Hij was altijd al alleen, 300 jaar lang.
"Sluit je bij ons aan. Je zal de Prins van de Nightmares worden, met ze vliegen door de nacht. Je wordt een legende, iedereen zal je naam kennen."
Jack wilt tegenstribbelen, zijn staf pakken, wegvliegen. Maar hij kan het niet. Pitch heeft gelijk.
De duisternis doet opeens geen pijn meer aan zijn ogen. De hand laat Jack's hoofd los. Maar de jongen ziet nog steeds alleen maar duisternis.
Pitch Black gaat voor de jongen staan, maar het lijkt alsof er een heel andere jongen aan zijn voeten zit. De jongen heeft ravenzwart haar, een grijs-achtige huid en gouden ogen. Hij draagt een zwarte hoodie waar de schaduw vanaf lijkt te vloeien en een zwarte broek.
"Jack Black." Zegt Pitch tegen hem.
Maar van krachten wisselen had zijn tol, want de jongen zag nog steeds alleen maar zwart voor zijn ogen.
To be continued..
Put your hands into the fire
Explain, explain
As I turn, I meet the power
This time, this time
Turning white and senses dying
Pull up, pull up
From one extreme to another
Prologue
Nog nooit had Jack Frost zo'n donker zwart gezien als dit.
Hij zag niets meer. Al het licht was uit de gang weggezogen.
Hij wist niet meer wat de zon was, wat de sterren waren, wat de maan was.
Wat was de maan?
De hand sluit zich steviger om Jack's hoofd heen. Hij hoort gefluister, alsof er honderden geesten om hem heen zweven.
Dan hoort hij een schreeuw. "Jack!" Roept een klein meisje ver achter hem. Jack ziet nog steeds niets. Hij probeert zich om te draaien, maar de hand heeft zich te stevig om zijn hoofd heen gesloten.
"Je kan haar niet helpen, Jack. Je kan niemand helpen. Je bent geen Guardian. Je bent een mislukking, een mislukte creatie van Man in Moon. Net als ik." Zegt een stem in Jack's oor.
Al het geluk leek uit Jack te worden weggezogen. Niet dat hij veel geluk in zich had. Hij was altijd al alleen, 300 jaar lang.
"Sluit je bij ons aan. Je zal de Prins van de Nightmares worden, met ze vliegen door de nacht. Je wordt een legende, iedereen zal je naam kennen."
Jack wilt tegenstribbelen, zijn staf pakken, wegvliegen. Maar hij kan het niet. Pitch heeft gelijk.
De duisternis doet opeens geen pijn meer aan zijn ogen. De hand laat Jack's hoofd los. Maar de jongen ziet nog steeds alleen maar duisternis.
Pitch Black gaat voor de jongen staan, maar het lijkt alsof er een heel andere jongen aan zijn voeten zit. De jongen heeft ravenzwart haar, een grijs-achtige huid en gouden ogen. Hij draagt een zwarte hoodie waar de schaduw vanaf lijkt te vloeien en een zwarte broek.
"Jack Black." Zegt Pitch tegen hem.
Maar van krachten wisselen had zijn tol, want de jongen zag nog steeds alleen maar zwart voor zijn ogen.
To be continued..
16
