Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

8 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O// Pim & Elke ♥

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ravay is gemuteerd in een tijger, in haar 'menselijke' vorm heeft ze kattenogen (denk aan de pupillen en groene ogen) en ze heeft een staart. Dat is ook de reden dat ze altijd lange rokken draagt, onder een broek kan je geen staart verbergen en bij een lange rok kan dat wel en dat voelt voor haar ook fijner. Daarnaast kan ze ook gewoon in een tijger veranderen, niets speciaals verder, een tijger en niet meer.

Mijn mannelijke rol krijgt de naam Jace, hij is een svartalfer, een zwarte elf om het zo te zeggen. Hij heeft geen vleugels zoals je bij elfen zou verwachten, maar hij is wel heel snel, sneller dan normale mensen en zelfs sterker dan anderen. Ook kan hij schaduwen oproepen, als deze je aanraken doet het wel heel erg pijn, je kunt er alleen niet aan dood gaan, daarentegen kan hij niet goed tegen heel fel licht. De zon kan hij nog wel tegen, alleen zal je hem niet snel volop in de zon zien lopen, het brandt hem als de zon echt te fel wordt.

Ohja, ik zat te denken dat de mensen tussen de 16 en 25 jaar oud zijn, dan is Ravay 18 en Jace 23 bij mij. (:

'Mag ik even jullie aandacht?' Het gebeurde niet vaak dat de directeur zelf naar buiten kwam, alleen als hij iets belangrijks moest aankondigen en iedereen wist dat vandaag belangrijk was. De teams zouden bekend gemaakt worden, teams waarmee je een maand lang in de bossen moest zien te overleven. Dat was op zichzelf al een lastige taak om te voltooien, ware het niet dat je altijd opgescheept zat met mensen die je niet mocht. De bedoeling daarvan was natuurlijk dat je leerde om met anderen samen te werken en misschien nieuwe vriendschappen te maken, hoewel dat laatste vrijwel nooit gebeurde en anders ook niet echt lang stand hield. 'Zoals jullie weten is vandaag een speciale dag, ik weet zeker dat sommigen van jullie ernaar uit hebben gekeken en anderen niet zo, echter zal iedereen meedoen en dat weten jullie. Dankzij de enorme regens de laatste tijd is het makkelijk om aan water te komen, echter moeten jullie opletten dat je niet in drijfzand terecht komt. Veel succes allemaal, de teams zullen bekend gemaakt worden door de lieftallige mevrouw Emparis.' Lieftallig? Je kon haar allerlei namen geven, maar aan wie je het ook vroeg, lieftallig zou er niet bij zitten.
'Lieve schatten, ik begin met team één, we hebben voor dit team twee meisjes en twee jongens weten te strikken. Kom alsjeblieft naar voren: Jace, Ravay, ... en ... (op de puntjes staan de namen van jouw personages haha)!' Haar mond viel open, met grote ogen - eigenlijk had ze altijd al grote ogen doordat ze de ogen van een kat had - liep het meisje naar oren, Ravay was echt niet gediend van de mensen waar ze nu mee in een team geplaatst was. Ten eerste zat er iemand bij die water stuurde en ze hield niet van zwemmen, daarnaast was er ook nog een Svartalfer én een meisje dat zielen zoog, of hoe je dat ook noemde. Alle vier liepen naar voren en ieder hield elkaar goed in de gaten. Eventjes grijnsde Jace toen hij de overige drie van zijn team zag, de enige waar hij echt voor uit moest kijken was de Succubus. Voor de tijger was hij sowieso niet bang en de waterstuurder, ach hij wist nog niet precies wat hij daarvan moest denken. 'Jullie zijn het eerste team, ga de bossen in en blijf vooral niet aan de rand want dan jagen we jullie daar weg. Succes lieverds.' Dat mens deed altijd zo zoetsappig als de directeur erbij was, echter was ze een compleet ander mens wanneer je in haar klas zat.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Van boven naar onder: Jace - schaduwen die Jace kan oproepen (één van de vele vormen die hij beheerst) - Ravay menselijk (ik kon alleen geen plaatje met staart en kattenogen vinden dus die denk je er maar bij in haar menselijke vorm) - Ravay tijger

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Oh dus Ravay is de zwakste hé nou zij is wel de beste jager voor voedsel!!!!

Jace had vrij snel door dat hij de oudste van het stel was, de andere jongeman was twee jaar jonger en de meisjes zelfs vier en vijf jaar, op die manier werd het voor hem nog makkelijker de baas te spelen. Hoewel, hij kon ook gewoon wachten hoe alles liep en mocht hij zijn zin niet krijgen, dan zouden ze dat nog wel merken. Ondertussen werden ze alle vier naar het bos gedirigeerd door de overige leraren, een lichte zucht en eventjes rolde hij met zijn ogen, toch liep hij naar de rand van het bos en de vier verdwenen uit het zicht. 'Heel simpel, we kunnen het beste nu de taken verdelen over wie wat moet doen wanneer we een kamp opzetten, het is makkelijker dan dat we elkaar meteen naar de keel vliegen als iets niet gaat zoals gepland. En als je je specialiteiten ook even opnoemt, dan weten we wat we aan elkaar hebben als we tegen een van de beesten uit het bos moesten vechten.' Persoonlijk vond hij zichzelf heel aardig op het moment, het punt was gewoon dat hij ook geen zin had om dood te gaan, zo simpel was dat. 'Ravay, jij mag beginnen, de jongste eerst.' Daarnaast was hij ook gewoon een plaaggeest, plus dat hij wilde weten wat hun karaktereigenschappen waren, daar kon hij later mooi op inspelen.
'Moet dat?' Eventjes kreunde het meisje, iedereen wist dat ze een tijger was, dan spraken haar kwaliteiten toch voor zich? 'In principe ga ik ervan uit dat ik de beste jager ben, wanneer ik in een tijger verander kan ik de geur opvangen van andere dieren en ik kan ze besluipen, iets wat jullie zeer zeker niet kunnen. Daarnaast vertelt mijn instinct me wanneer er gevaar dreigt, maar dat probeer ik nog te beheersen in mijn menselijke vorm, het werkt beter wanneer ik een tijger ben. Blij?' Ietwat geïrriteerd keek ze de jongeman aan, waarna ze tegen een boom aan leunde. Allen waren gestopt met lopen, ze moest iets doen en de boom leek het minst gevaarlijk. Beter dan bij hen in de buurt komen, in ieder geval. Eventjes knikte de jongeman naar haar, een gebaar dat haar niet zou moeten alarmeren, echter alarmeerde alles aan deze 'mensen' haar en ze probeerde zichzelf in te houden.
'Elisabeth?' Jace richtte zijn blik op het andere meisje, nieuwsgierig naar haar reactie en zeker nieuwsgierig naar het verhaal dat ze op zou hangen.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Eén van Elisabeths vleugels strekte zich zo ver dat ze zachtjes langs Ravay's arm streken, het probleem echter was dat ze daar niet op berekend was en het als een dreiging interpreteerde. Een enorme grauw donderde over de plaats waar ze stonden, haar klauwen waren eventjes uit gekomen en ook haar tanden werden zichtbaar, tot ze achteruit stapte, haar hoofd eventjes schudde en weer zo menselijk werd als kon in haar situatie. Ze zag dat Jace als eerste verbaasd haar kant uit keek, waarschijnlijk hadden ze niet verwacht dat zij zo'n geluid zou kunnen produceren. 'Probeer gewoon me niet aan te raken, ik mag dan deels menselijk zijn op het moment, ik heb wel de instincten van een tijger en als je een dreigende beweging maakt dan ben ik binnen een paar seconden verandert en heb mijn tanden in je gezet. Oh, jullie moeten me zeker niet bedreigen als ik een tijger ben, want dan denk ik voor het grootste deel ook als een tijger en het zou zó verschrikkelijk zijn als iemand van jullie een hand of iets verloor. Hm?' Een lach rolde over Jace zijn lippen, hij was inderdaad onder de indruk van Elisabeths vleugels, maar het was ook leuk om te zien hoe de jongste dacht dat ze nog wat in te brengen had. Hoewel, die brul zou nog wel eens kunnen helpen, hij vond het wel schattig.
'Nou, dan weten we dus ook weer dat we onze meisjes niet moeten onderschatten.' Het sarcasme droop van de woorden, Ravay hoorde dat ook en besloot er niet op te reageren, dat zou alles alleen maar erger maken. 'Keiran, vertel, afgezien van dat je water stuurt, is er nog iets bijzonders dat we moeten weten?' Het leukste, wat Jace allang bedacht had, was dat ze een waterstuurder en een tijger hadden, die twee zouden nooit samen door een deur kunnen en hij was heel erg benieuwd naar hoe alles zou lopen. 'En Elisabeth, er zijn genoeg beesten in het bos die als mannelijk bestempeld kunnen worden, je voedt daar maar van, of sterf.'

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Oh, dus er werd nu al gedreigd? Eventjes ontblootte Jace zijn tanden en speelde wat met zijn eigen vingers, tot er uit diezelfde vingers zwarte rook tevoorschijn kwam. De rook ontpopte tot een ietwat onschuldige wolf, het beest streek langs de benen van zijn meester, tot hij op hoog tempo naar Keiran toe sprong en met zijn schaduwvacht langs zijn been streek, daarna verdween het beestje weer. Keiran zou zich heel sterk moeten houden om niet zomaar op de grond neer te zakken, de schaduwen die Jace op kon roepen konden dan misschien niet doden, echter waren ze zeer pijnlijk en een beter verdedigingsmiddel bestond er bijna niet.
'Ik denk dat het logisch is om elkaar gewoon eventjes met rust te laten, kunnen we niet ergens proberen om een kamp op te zetten? Ik ga wel jagen voor voedsel,' dat laatste bood ze alleen maar aan om even alleen te zijn, plus dat ze zich als tijger meer op haar gemak voelde in het bos. Oh, je moest ook niet vergeten dat ze de kriebels kreeg van deze mensen en liever niet al te veel in hun buurt was. Jace zijn blik richtte zich langzaam weer op het tijgermeisje, ze leek ietwat schuw, alsof ze er graag vandoor zou gaan en niet terug zou komen. Maakte niet uit, het meisje zou terug moeten komen, anders overleefde ze het sowieso niet in deze bossen.
'Als je ons terug kan vinden bij geur dan is dat prima voor mij,' Jace knikte naar het meisje en keek daarna naar de andere twee. Ergens zou het logisch zijn als hij het leiderschap te pakken kreeg, hij was de oudste - wat betekende dat hij automatisch de meeste van deze beproevingen had meegemaakt - en tot nu toe had hij maar één keer een half team over, verder was hij altijd met zijn gehele team terug gekomen, iets wat zeker niet iedereen kon zeggen.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ik typ effe apart nu Rav toch weg is, das wel makkelijker haha xd

Af en toe een doffe dreun als ze van terrein wisselde, dat was het enige wat je kon horen, Ravay verplaatste zich erg snel in haar tijgervorm en ook had ze binnen mum van tijd een geur opgepikt. Het was een hert, een heerlijk hert dat ze makkelijk met z'n vieren konden delen. Tenminste als ze niet besloot in haar tijgervorm te blijven, als tijger had ze veel meer voedsel nodig, ze gebruikte meer energie tijdens het sluipen en niet te vergeten dat ze ook nog de worsteling had met een mogelijke prooi. Een prooi waar ze nu nog maar een paar meter van vandaan was, ergens had ze nog haar menselijke gedachtes en wist ze dat het niet goed was om te doden, echter waren deze gedachtes ver verdrongen achter het feit dat het hert heerlijk rook en haar instinct vertelde haar te overleven, dan moest je af en toe het leven van een ander nemen. Zonder enige moeite zette ze zich af, rende de overige paar meters en sprong met ontblootte klauwen en open bek bovenop het hert. Meestal zou ze het meteen helemaal kapot scheuren om het dood te maken, enige probleem was dat ze op die manier nooit kon delen, het vlees zou verpest worden. Dus beet ze gewoon zo hard in de nek dat het hertje stierf, deze manier was vrediger, minder pijnlijk. Met het beest in haar bek trippelde ze terug naar de overige leden van het team waar ze nu bij hoorde, het was niet moeilijk om ze te vinden: ze stonken.

Het ene meisje verdween als tijger de bossen in, het andere meisje besloot haar vorm weer te veranderen en de overige jongen was aan het mokken, in wat voor team was hij nu weer terecht gekomen? Hoewel, de Succubus vroeg wel of ze iets kon doen, dat was al een hele verbetering als het aan Jace lag. 'Kom, we laten die gast daar mokken en gaan een vuur maken om wilde dieren op afstand te houden en natuurlijk al het andere gevaar dat hier door de bossen dwaalt.' Jace zelf begon al met takken te verzamelen en liep naar een plaats die iets opener was dan de rest van het bos, op die manier konden ze daar ook wel een soort bedden om het kampvuur maken en om water hoefden ze zich geen zorgen te maken, daar was Keiran voor, als hij tenminste stopte met mokken. Niet veel later kwam de tijger terug met een hert in haar bek, een grotere prooi dan Jace verwacht had en eventjes keek hij verbaasd. Ach, het was en bleef een tijger, die waren in het bos vast beter aangepast dan de overige drie hier. Maakte niet uit, ze zou eerst maar eens terug moeten veranderen voordat hij in de buurt kwam. Zelf had ze hen gewaarschuwd de instincten van een tijger te hebben, het kon dus best zijn dat ze alles als dreiging zou interpreteren.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ravay was meer gefocust op het in de gaten houden van de overige personen die aanwezig waren, dan zich te focussen op wat er om haar heen gebeurde. Zo zag ze het vuur een stuk later dan ze eigenlijk leuk vond, ze was al erg dichtbij en sprong meteen weer een meter achteruit. Grauwend bekeek ze het eens en ging nog twee meter naar achteren, het hert had ze laten liggen zodat de rest die klaar kon maken. O, ze zou wel terug veranderen wanneer dat nodig was en het eten klaar was, alleen was dat nu nog niet echt nodig. Daarbij zag ze echt de geamuseerde blik van Jace wel en de rest zou waarschijnlijk niet echt anders kijken, het was niet haar schuld dat je als tijger niet hield van de meeste elementen. Aarde, daar kon ze mee om gaan en lucht was ook niet erg, maar water en vuur ging ze voor aan de kant, lieten dat nou net de twee aanwezige elementen zijn. Of nou, de rest was ook wel aanwezig, alleen daar ging het nu niet om. Strak hield ze haar ogen op de rest gericht, waardoor ze zag dat Jace op stond en het dier begon te snijden. Het was slimmer om dat nu te doen, althans zo had Jace dat geredeneerd, anders moesten ze de hele avond wachten en ging het dier rotten, dan konden ze Ravay opnieuw op rooftocht sturen. Ook had hij wel gezien dat ze achteruit was gegaan van het vuur, toch had hij besloten er geen opmerking over te maken, dat was het - nu tenminste - niet waard. Tot hij verbaasd, dit keer echt verbaasd en niet gespeeld, op keek en zag dat de tijger opgestaan was en naast Elisabeth ging liggen. Ravay had besloten dat ze tenminste een van de mensen hier als vriend moest houden, of een vriend ervan maken en dan was het meisje duidelijk haar voorkeur.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld