Haruka schreef:
Even opende ik mijn ogen, je hoorde duidelijk gebonk van de rails en de wagons. Ik was in slaap gevallen zoals altijd in de trein. Met een draai keek ik naar buiten. Vandaag was mijn eerste dag in Forks. Het is niet bepaald de meest voor de hand liggende keuze, of ja ik had gewoon geen keuze. Vele mensen zeiden dat Forks een vervloekte plek is door de landhuis die er stond. Niemand kwam daar in de buurt. Ze zeiden dat het daar spookte, maar er leeft daar een familie. Mensen blijven dan ook uit de buurt van hen. Het gehele volk is daar die er wonen zijn er bang voor.
Uit de raam zag je vogels die vlogen met de wind mee en bomen die voorbij raasden. Er was een heldere blauwe lucht die over het gehele gebied scheen, maar dat verdween al snel. Niet lang erna stopte de trein. We waren er eindelijk. Ik pakte mijn koffers en mijn eigen tas dat ik over mijn schouder sloeg. Het station hier leek wel verlaten. Niet veel mensen stapten uit en vele mensen keken door de ramen naar buiten en ik voelde de ogen in mijn rug prikkelen. Met een zeer hartelijke ontvangt hier hoorde je een man mijn naam roepen. ''Stephen hier heen jongen!''
Ik stak een hand op dat ik hem zag en liep zijn richting op. ''Pa moet dat nou.'' Hij grijnsde breed.
''Welkom in Forks mijn jongen.'' Hij sloeg een hand op mijn schouder en leek wel blij te zijn.
''Ja wat leuk.'' Zei ik met een sarcastische toon en liep met een zucht naar de auto dat ik laadde met mijn koffers.
Het was even rijden om mijn kleine appartement te bereiken. Het was niet bepaald een beeldschone of luxe appartement. Ik kwam hier voor mijn studie op The Grove High School. Vandaag was dan ook mijn eerste dag als een nieuwe leerling. Mijn klas was dan ook A2C.
Ik stak mijn sleutel in het slot en draaide een kwartslag om de deur te openen. Het was niet bepaald een slot dat makkelijk openging. Je hoorde duidelijk de trappen kraken en de deuren die gierden. Het was helemaal overhoop gehaald met post. Allerlei brieven lagen op de grond samen met mijn bezorgde boeken. Ik had nog tijd en pakte mijn boeken voordat ik vertrok naar The Grove High School. We hadden natuurkunde, biologie, scheikunde, Latijns en sterrenkunde. Wauw, mijn lievelingsvakken wat leuk zeg. Ik pakte mijn tas in en liep de deur uit waarbij ik met een zwaai de deur sloot.
Heen en weer zag je een paar winkeltjes staan en mensen staarde naar me. Ik was het wel gewend geraakt met al de starende blikken. Ik was wel bijna iedere jaar de nieuweling in een stad of dorp.
De poorten van de school was open en vele mensen zaten al in groepjes te praten. Het was fijn om met een groepje te zijn, maar alleen zijn had ook zijn eigen voordelen als, dat je niet hoefde te wachten op anderen en meer. De school was groot en had een soort Griekse uiterlijk. Ik liep de treden naar boven en liep meteen naar het lokaal waar ik moest zijn. Niemand was binnen gelukkig. Meteen nam ik plaats helemaal achterin dichtstbijzijnde tafel bij het raam. Ik gooide mijn tas op tafel en zat op mijn stoel waarbij ik naar achteren leunde en uit het raam tuurde.