Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Monza
Guys, mag ik terug bij FT? Ik mis jullie
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
22 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG With Felicia
Anoniem
Karaoke-ster



Wij weten en alleen mensen die meedoen mogen reageren. Owja de O bijt.

WIP
Naam: Stephen Woods
Leeftijd: 17
Innerlijk: 
Stephen is verhuist naar een andere dorp doordat zijn vader is overgeplaatst met werk. Stephen zelf heeft zijn moeder nooit gekend doordat ze is overleden bij zijn geboorte. Zelf is zijn vader niet altijd heel aardig tegen hem. Stephen woont nu op dit moment alleen omdat zijn vader lange dagen op zijn werkt verblijft. 
Je kan Stephen makkelijk een spontane jongen noemen die niet echt een angst heeft. Hij komt op voor zijn vrienden en is een ster in sport. Zelf heeft hij een aparte hobby: Lezen.
Uiterlijk:
Anoniem
Minister of Pop



Anna de wit
17
kiest goede kant
lief aardig slim kan snel boos worden
is een soort heks
je merkt nog wel wat ze kan qua magie en dergelijke
houdt van lezen zingen en fotografie
Haatdrukte 
heeft 1 zus Elise
Wordt niet alleen gepest vanwege haar 'gave' maar ook door haar bril

rmjw

jij begint (ben zo weg)
Anoniem
Karaoke-ster



Even opende ik mijn ogen, je hoorde duidelijk gebonk van de rails en de wagons. Ik was in slaap gevallen zoals altijd in de trein. Met een draai keek ik naar buiten. Vandaag was mijn eerste dag in Forks. Het is niet bepaald de meest voor de hand liggende keuze, of ja ik had gewoon geen keuze. Vele mensen zeiden dat Forks een vervloekte plek is door de landhuis die er stond. Niemand kwam daar in de buurt. Ze zeiden dat het daar spookte, maar er leeft daar een familie. Mensen blijven dan ook uit de buurt van hen. Het gehele volk is daar die er wonen zijn er bang voor.
Uit de raam zag je vogels die vlogen met de wind mee en bomen die voorbij raasden. Er was een heldere blauwe lucht die over het gehele gebied scheen, maar dat verdween al snel. Niet lang erna stopte de trein. We waren er eindelijk. Ik pakte mijn koffers en mijn eigen tas dat ik over mijn schouder sloeg. Het station hier leek wel verlaten. Niet veel mensen stapten uit en vele mensen keken door de ramen naar buiten en ik voelde de ogen in mijn rug prikkelen. Met een zeer hartelijke ontvangt hier hoorde je een man mijn naam roepen. ''Stephen hier heen jongen!'' 
Ik stak een hand op dat ik hem zag en liep zijn richting op. ''Pa moet dat nou.'' Hij grijnsde breed.
''Welkom in Forks mijn jongen.'' Hij sloeg een hand op mijn schouder en leek wel blij te zijn.
''Ja wat leuk.'' Zei ik met een sarcastische toon en liep met een zucht naar de auto dat ik laadde met mijn koffers. 
Het was even rijden om mijn kleine appartement te bereiken. Het was niet bepaald een beeldschone of luxe appartement. Ik kwam hier voor mijn studie op The Grove High School. Vandaag was dan ook mijn eerste dag als een nieuwe leerling. Mijn klas was dan ook A2C. 
Ik stak mijn sleutel in het slot en draaide een kwartslag om de deur te openen. Het was niet bepaald een slot dat makkelijk openging. Je hoorde duidelijk de trappen kraken en de deuren die gierden. Het was helemaal overhoop gehaald met post. Allerlei brieven lagen op de grond samen met mijn bezorgde boeken. Ik had nog tijd en pakte mijn boeken voordat ik vertrok naar The Grove High School. We hadden natuurkunde, biologie, scheikunde, Latijns en sterrenkunde. Wauw, mijn lievelingsvakken wat leuk zeg. Ik pakte mijn tas in en liep de deur uit waarbij ik met een zwaai de deur sloot.
Heen en weer zag je een paar winkeltjes staan en mensen staarde naar me. Ik was het wel gewend geraakt met al de starende blikken. Ik was wel bijna iedere jaar de nieuweling in een stad of dorp. 
De poorten van de school was open en vele mensen zaten al in groepjes te praten. Het was fijn om met een groepje te zijn, maar alleen zijn had ook zijn eigen voordelen als, dat je niet hoefde te wachten op anderen en meer. De school was groot en had een soort Griekse uiterlijk. Ik liep de treden naar boven en liep meteen naar het lokaal waar ik moest zijn. Niemand was binnen gelukkig. Meteen nam ik plaats helemaal achterin dichtstbijzijnde tafel bij het raam. Ik gooide mijn tas op tafel en zat op mijn stoel waarbij ik naar achteren leunde en uit het raam tuurde.
Anoniem
Minister of Pop



Ik werd wakker, en kleedde me aan. Waarna ik naar de badkamer liep en me klaarmaakte. Vervolgens liep ik naar beneden om te ontbijten. Ik at mijn ontbijt snel op en rende weer naar boven om mijn boeken te pakken. Toen ik die en het geheime boek. In mijn tas had gestopt. Vertrokken ik en Elise. Toen we op school kwamen zag ik mijn vriendinnen. Ik had echter maar een paar vriendinnen. Omdat bijna iedereen op deze school mij raar vond, maar mijn vriendinnen niet gelukkig. Integendeel. We kennen elkaar al van kleins af aan en ik kan ze alles vertellen. Dat wist ik ook. De bel ging en we liepen naar de biologieles. Ik zag een jongen daar zitten. Die ik nog nooit gezien had. 'Hoi. Ik ben Anna' zei ik zacht. Waarna ik naar voren liep en ging zitten. Valerie kwam binnen en maakte natuurlijk weer de ene rotopmerking na de andere. wat oet de nieuwe ogen dan wel niet van me denken. Nu weet hij het ook. ik zuchtte en ging aan het werk.
Anoniem
Minister of Pop



Hh
Anoniem
Karaoke-ster



De bel ging en alle mensen kwamen al binnen. Mensen keken me aan als de jongen die zij nooit zagen. Hier en daar werd wel wat geroezemoes en een meid zei al hallo tegen me, maar kreeg al een stomme opmerking van iemand anders. Nadat alle leerlingen binnen waren kwam de docente aan en schraapte haar keel om iets te zeggen. "Ahem.. Mag ik iedereens aandacht alstublieft? Vandaag is er een nieuwe jongen in de klas die de rest van de schooljaar bij jullie in de klas zit. Kom maar naar voren Stephen Woods.'' Haar stem klonk meer als een kraai dat tegen een kat vocht. Haar slanke vingers waarvan je de botten kon zien leek wel als een spook. Haar houding was arrogant en te gelijk deftig, maar misschien iets té deftig. 
Mensen keken me aan en als ik opstond en naar voren liep. Ik voelde de ogen prikkelen in mijn rug. Als ik voor het bord stond draaide ik me om naar de klas toe. Zenuwachtig was ik niet. Ik werd al vele keren overgeplaatst dankzij mijn vader. ''Ik ben Stephen Woods en ben al vele keren overgeplaatst van scholen door mijn vader die bij World Trade Centre werkt. Ik kom uit Seattle. Mijn hobby's zijn natuurlijk sport.'' 
Nadat ik klaar was om me voor te stellen keken al vele jongens naar me die me begroette.
''Heei Steph als ik je zo mag noemen kom je in de middag mee naar de Amerikaanse voetbaltraining? Je zal het goed doen als onze quarterback.'' 
De jongen voor hem vulde er nog wat aan toe. ''Ja goed idee Matt dan kan Steph misschien ook onze nieuwe aanvoerder worden aangezien hij het team gaat verlaten.'' Gelijk begonnen alle jongens al wat te praten over hun voetbalteam. Tot er een vraag geroepen werd. 
''Heei Steph bij welke team speelde je vroeger?! Je komt me zo bekend voor!'' 
Na deze vraag kreeg ik een grijns op mijn gezicht. ''Ik dacht dat jullie het nooit zouden vragen. Natuurlijk ben ik sterspeler van de Seattle bears team. Stephen Woods voormalige aanvoerder van de Seattle bears.'' 
Iedereen keek al op van verbazing. In de ranglijsten stonden zij al hoog vergeleken met deze school. De jongens werden zelfs enthousiaster dan ooit van te voren in de klas.

Anoniem
Minister of Pop



Ik was nig steeds aan het werk.
Anoniem
Karaoke-ster



Felicia kan je langer schrijven?
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld