Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O// 4(0) rovers

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
GA WEG ALLEMAAL ALLEEN DE LIEFTALLIGE TINN MAG BLIJVEN DE REST MOET WEG WANT HET IS EEN GEVAARLIJKE ORPG VOOR TERE ZIELTJES EN WIJ ZIJN NIET VERANTWOORDELIJK VOOR ENIGE AANGEBRACHTE SCHADE DAT HET EVEN DUIDELIJK IS

Met lief Ravje en Jace, Tinn weet zelf wel wie dat zijn n__n

Alles was tot in de puntjes geregeld; Alia stond op de uitkijk voor als er toevallig bewakers waren of de politie eerder was dan verwacht, Yuri had alle camera's onschadelijk gemaakt en zorgde er ondertussen ook voor dat het alarm niet af kon gaan, waarbij Jace al meteen naar achteren was gegaan met een wagen om de elektrische apparaten in te laden. In theorie kon er niets fout gaan aan dit plan, echter waren ze er al eerder achter gekomen dat altijd wel iets fout kon gaan, een roof ging nooit helemaal perfect, hoe erg je je best er ook voor deed. Het enige nadeel van zo'n makkelijke roof was wel dat het erg saai was, ze waren nog geen enkele bewaker tegen gekomen en Jace had echt even een opstootje nodig om in het ritme te komen. Deze groep was nog maar net begonnen met roven, het was erg lastig om dan meteen op elkaar te kunnen vertrouwen en om dan ook nog elkaars talenten te ontdekken. Je had tijd nodig voor dat soort dingen, tijd die hij nu trouwens niet had, over zo'n kwartier hadden ze afgesproken om weer te vertrekken en hij moest de hele auto nog volladen. Dat werd doorwerken.

Over het algemeen liep Ravay niet meer 's avonds alleen over straat, ze had het niet zo op de ongure types die je dan af en toe zag gluren, ze had dit keer echter geen keuze gehad en was dus toch door de straatjes gaan wandelen. Ze was die avond bij een paar vrienden geweest, had een paar drankjes genomen en toen het iets te gezellig werd, was ze snel weer vertrokken. In haar achterhoofd wist ze nog dat het bijna verkeerd was gegaan de laatste keer dat ze aangeschoten was, dan werd ze namelijk makkelijker in het naar bed gaan met een vent. De kleine straatjes waar ze af en toe langs liep waren voornamelijk leeg, soms een verdwaalde rat - letterlijk het dier - die in de vuilnisbakken aan het wroeten was, maar meer ook niet. Tot ze opeens in een steegje een meisje zag staan, aan de vormen en lengte kon je duidelijk zien dat het een meisje was en dat er een man van achteren naar haar toe gelopen kwam. Waarschijnlijk hoorden ze bij elkaar, wat wel jammer was, aan de contouren van haar gezicht kon Ravay zien dat het een erg mooie jongedame was. Helaas, alweer iemand die toch op het mannelijke geslacht viel.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:

Yayyyy, Alia en Yuri. ^-^

Het was simpel geweest om het gebouw binnen te gaan, niemand waar ze voor moesten opletten, simpelweg omdat er niemand meer was. Behalve Jace en hijzelf. Hij had niet verwacht dat dit de manier zou worden om geld te verdienen, maar het was beter dan aan straatgevechten deelnemen waarbij het risico dat je stierf groter was dan de geldsom die je kreeg als je een gevecht won en alhoewel hij niet voor de dood vreesde, had hij toch al een aantal keer op het randje van sterven gestaan. Uiteindelijk had het wel zijn voordelen, maar dit was beter.
Enkele momenten later was er van alarmsystemen en camera's geen spraken meer, ook vingerafdrukken zouden niet kunnen prijsgeven wie de zaak overvallen had. Alles was perfect in orde en als er één roof niet kon mislukken, was het deze. De volgende prioriteit waren de kassa's, daarna de kluis. De sleutels had hij al eerder gevonden - mensen verstopten die op de meest vreemde plekken - en niet veel later zat de inhoud van de toestellen in een juten zak, die daarna de wagen inging waarmee ze straks richting hun nieuwe onderkomen mee heen gingen. Het huisje was heel wat anders dan waar hij voordien woonde, op de straat en in achterbuurten was het aanbod niet bepaald ruim en zowel elektrische als watervoorzieningen waren schaars. Nog een voordeel aan dit alles, nog een reden waarom hij geen spijt had dat hij toegestemd had. Net toen hij wilde helpen inladen, klonken enkele vreemde geluiden vanuit de portofoon en meteen begon de alarmbel in zijn hoofd te rinkelen. Verdomme. Zijn blik zocht die van Jace, waarna hij afwachtte tot de jongen in actie kwam. Hij was nog steeds de leider van dit alles, het was slimmer om te luisteren. Misschien wilde hij er zeker van zijn dat alles hier afgerond was - op bepaalde stukken elektronica na - voordat hij actie ondernam, waarbij hij dus zeker zijn hulp nodig zou hebben en het niet slim was om er dan zomaar vandoor te gaan, al was dit misschien ernstig. Hij had geen idee wat zijn houding tegenover het meisje dat op wacht stond was.

Het was beginnen schemeren toen ze vertrokken, maar nu was het donker en zorgden enkel de straatlantaarns en uithangborden van plaatselijke pubs voor de nodige verlichting. Ze had geen idee waarom ze ooit toegegeven had, maar hier stond ze dan. Een portofoon in de hand voor het geval dat het misliep en de nodige achtergrondinformatie over personeel en infrastructuur van het gebouw waar Jace en Yuri in rondliepen, op zoek naar de buit voor vandaag. Ze had altijd al daglicht verkozen, het was vrijwel duidelijk dat alleen in donkere straten lopen niet haar favoriete bezigheid was. Het kwam altijd wel goed uiteindelijk, al waren ze nog niet heel lang bezig met dit soort zaakjes. Pas toen Jace weer in haar leven was gekomen en zijn plannen uit de doeken deed, was dit alles begonnen. Hij had eerder Yuri al aan zijn kleine groepje kunnen toevoegen en hij had nog iemand nodig die onschuldig was en niet veel deed vermoeden, diegene zou functioneren als iemand die op de uitkijk zou staan en informatie zou verzamelen over de plek. Daarom waren ze ook hier, omdat zij een paar dagen eerder hierheen gekomen was om wat informatie over de openingsuren te verschaffen, terwijl ze de ruimte analyseerde en de positie van de camera's aan de jongens door had gegeven. Jace wist dat ze geen nee kon zeggen, puur omdat hij het was. Klopte volledig.

Ze wierp een blik op haar horloge, ze waren nu een kwartier binnen. Halverwege, ongeveer. Een fris briesje waaide langs haar lichaam heen en een rilling trok over haar ruggengraat. Steegjes waren nog erger dan straten. Ze was te druk bezig met opletten op de omgeving links van haar, dat ze de persoon die langs achter naar haar toekwam niet had opgemerkt. Nog voor ze iets kon doen voelde ze een stevige hand om haar mond, die ook haar hoofd in bedwang hield. Haar eerste reactie was schreeuwen, geluid dat de portofoon die nu op de grond was gevallen waarschijnlijk niet bereikt had. Aangezien ze qua spierkracht duidelijk in de minderheid was, besloot ze het anders aan te pakken. Ze beet zo hard ze kon in de vingers die om haar lippen lagen, waarna de man siste en haar even losliet. 'Jace!' riep ze, ietwat schel en hees, maar beter dan dat werd het niet toen ze een trap in haar maag voelde, waarna een hoekstoot haar slaap raakte en daarna alles zwart werd.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Eigenlijk wilde Ravay net weglopen, tot ze zag dat de man wel erg vreemd deed terwijl hij naar de jongedame toe liep. Heel stiekem, alsof hij haar wilde laten schikken. Dat was natuurlijk een optie, gewoon een vriend die zijn vriendin bang wilde maken, echter kwam het iets kwader over dan een vriend dat zou doen. Haar vermoedens werden bevestigd op het moment dat de man zijn hand strak over de mond van dat meisje legde en haar in de houdgreep hield, geschrokken zette Rav een paar stappen achteruit, de schaduw in. Ze was altijd al goed geweest met zich verschuilen, vroeger had ze vaak verstoppertje gespeeld en ze had ook genoeg keren een schuilplaats moeten zoeken in huis wanneer haar broer op oorlogspad was geweest. Later had ze ook geleerd dat buiten te doen, mensen keken over het algemeen niet naar wat zich in de schaduwen schuil hield, ze keken alleen naar de schaduw zelf. Diep van binnen wilde Ravay er vandoor gaan, echter wist ze ook wel dat ze dit meisje - die ondertussen bewusteloos was geslagen - moest helpen en via de schaduwen probeerde ze dichterbij te komen. De man in kwestie had haar nog niet opgemerkt, hij was te druk bezig met het onderzoeken van zijn slachtoffer en dat gaf haar net genoeg tijd om achter hem op te duiken en haar tas, waar een fles wijn in zat, hard tegen zijn achterhoofd te slaan. De fles brak, je hoorde gewoon dat het glas alle kanten op ging in die tas en de tas kleurde ook meteen rood, enige probleem was dat de man niet bewusteloos was gegaan zoals Rav gehoopt had. Grommend draaide hij zich om, hield zijn hoofd even schuin en gaf het meisje zo'n klap dat ze hard achterover tegen de muur aan vloog en versuft bleef liggen.

Er kwam wat ruis uit de portofoon en Jace hoorde het wel, alleen was het voor hem nog niet genoeg om erop te reageren. Zo'n apparaat maakte wel vaker wat vreemde geluidjes en hij ging er ook niet echt vanuit dat Alia precies wist hoe je zo'n ding moest gebruiken, misschien zat ze wel met allerlei knopjes te spelen, je kon het gewoon niet weten. Tot het moment dat hij haar stem erdoor hoorde, ze riep overduidelijk zijn naam en dat betekende niet dat ze even gezellig wilde kletsen. Meteen trok hij het pistool dat hij altijd droeg, liep naar Yuri toe en knikte even naar de auto. 'Alles is al ingeladen, kan jij alles hier afsluiten? Dan ga ik eens kijken hoe het met Alia staat en wat er nou precies aan de hand was.' Ietwat geïrriteerd dat toch niet alles ging zoals hij het wilde, liep Jace naar buiten en de hoek om, waar hij meteen zag dat Alia op de grond lag en een man achter haar stond. Het was wel duidelijk wie de verantwoordelijke was voor Alia's toestand. Hij had nog geen pas gezet of er kwam een meisje uit de schaduwen die haar tas op het hoofd van die man gooide, verbaasd trok Jace een wenkbrauw op toen het geluid van brekend glas het steegje vulde. Het mocht niet baten, ook dat meisje werd tegen de muur gegooid alsof ze niets woog. 'Moet echt een kick zijn om meisjes aan te kunnen, of niet? Wat een geweldig gevoel dat je hen bewusteloos kan maken, terwijl ze samen jouw gewicht nog niet eens hebben.' De man keek recht in zijn ogen en zag dat dit wel een echte tegenstander was, Jace ging echt niet zomaar aan de kant als iemand hem daar toe dwong en zeker niet als die persoon net nog Alia pijn gedaan had. 'Je krijgt vijf seconden, daarna is het mijn beurt.' Zijn tegenstander snapte heel goed wat hij bedoelde, hij haalde dan ook meteen uit met zijn vuist naar Jace zijn hoofd. Een grimmige lach lag rond de lippen van de laatstgenoemde, makkelijk ontweek hij de vuist en trok die arm hard op de rug van die vent. 'Het is een heel slecht idee om nog eens in de buurt van dat meisje te komen, volgende keer kom je er niet zo makkelijk vanaf.' Dit was echter makkelijker dan Jace gewild had dus gaf hij nog een flinke ruk aan de arm, een brekend bot vulde de straat en de man schreeuwde van de pijn. 'En nu weg!' Jace duwde hem naar voren en de man strompelde weg, terwijl Jace zich over Alia ontfermde.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij knikte nadat Jace duidelijk had gemaakt wat er moest gebeuren, hij moest alleen nog even controleren of er echt niemand zou zijn die zou weten dat zij hier waren geweest. Toen hij eenmaal zeker was dat alles veilig was, sloot hij de koffer en leunde tegen de zijkant van het busje aan, waarna hij wachtte tot Jace en Alia terug zouden komen. Op daarnet na, was alles prima verlopen en als het nu niets ernstigs was geweest, zouden ze dit kunnen beschouwen als een geslaagde avond. Het duurde echter langer dan nodig voordat Jace en Alia terug waren en hij hoorde een mannelijke schreeuw, al was het niet de stem van Jace die je wel kon herkennen dankzij zijn unieke stemgeluid. Hij grijnsde even en besloot de wagen even te laten voor wat hij was om te gaan kijken. Hij liep de hoek om, een gang door en kwam uiteindelijk bij de buitendeur van het gebouw, dat aansloot op het steegje waar Alia stond. Of ja, eerder lag nu. Er lag een rode vloeistof op de grond en aan de geur af te leiden was het wijn, al lagen er hier en daar kleverige druppels bloed. Jace ontfermde zich over Alia, die duidelijk niet helemaal bij bewustzijn was. Misschien was hij te druk bezig geweest met haar en had hij het andere meisje niet opgemerkt, dat ook op de grond lag en weinig tekenen van leven vertoonde. Hij liep naar het meisje toe en met wijs- en middelvinger controleerde hij haar hartslag, die hij ook vond. Mooi, hadden ze tenminste geen dood op hun geweten. 'Wat is er gebeurd?' vroeg hij, toen hij er zeker van was dat het wel goed zou komen met deze meid, aangezien hij geen idee had of Jace haar hier zou laten liggen of niet. Misschien wilde hij zo snel mogelijk weer weg omdat hij dacht dat die man hulp zou gaan zoeken in het dichtstbijzijnde politiebureau, want aan het geluid van eerder te horen was Jace niet bepaald zachtaardig geweest. Het meisje hier bloedde ook niet, dus de fles moest van haar geweest zijn en op het hoofd van de vluchteling geslagen zijn geweest.

Een tweede paar voetstappen vulde het steegje, gekletter van glas vulde verder aan. Ze hoorde geluiden, maar haar ogen wilden niet openen en enkel een doffe plof maakte het geheel van geluiden af. Ze had geen idee wat er daarna gebeurde, maar hoorde Jace. Ze kon horen wat hij zei, maar zag slechts vaag wat er gebeurde nu haar ogen zich lichtjes openden. Haar blikveld was troebel, waardoor ze niet alle gezichten van elkaar kon onderscheiden. Het waren er niet veel, enkel het gezicht van Jace en de aanvaller, die nu gruwelijk hard schreeuwde nadat een bot - tenminste, ze dacht dat het een bot was na Jace's dreiging. Oh, en de persoon die een poging had gedaan om haar te helpen, toch? Ja, maar die zag ze al helemaal niet. Slechts toen ze de losse eindjes aan elkaar kon knopen, was de doffe plof waarschijnlijk die derde persoon geweest. Ze zag steeds duidelijk Jace's gezicht, misschien omdat hij nu ook dichterbij kwam. 'Sorry,' mompelde ze. Haar vingertoppen raakten kort haar slaap aan, maar met een van pijn vertrokken gezicht verbrak ze het contact tussen de huid van haar slaap en vingers. Geen wonder dat alles zo troebel was geworden en ze zich nu nog niet helemaal honderd procent voelde.
Yuri kwam niet veel later bij de groep, waarna hij doorliep naar de andere persoon. Een meisje, zag ze nu. Alia ging ietwat rechtop zitten en legde haar hoofd op Jace's schouder, terwijl ze toekeek hoe Yuri haar hartslag zocht en ook vond. 'Ze probeerde me te helpen,' fluisterde ze tegen Jace's huid. 'Ze moet erbij, twee is veiliger dan alleen.' Ze tilde haar hoofd op en keek Jace aan, haar zicht was nog niet perfect, maar ze kon duidelijk zijn contouren zien en even glimlachte ze. 'Kan ze erbij, denk je? Alsjeblieft?'

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Het was goed dat Alia geen echte schade had opgelopen, behalve de klap die nog wel een tijdje pijn zou doen en waarschijnlijk was ze ook nog wel een aantal uur duizelig, want als er echt iets aan de hand bleek te zijn, dan had Jace die man gewoon weer opgezocht en zou hij er dit keer met nog een paar gebroken botten vanaf komen.. Letterlijk, 'vanaf komen', aangezien het ook zijn leven zou kosten. Gelukkig begon het meisje alweer bij te komen en hoefde Jace dus niet moeilijk te doen, zijn aandacht was zo op het breekbare meisje gefocust dat hij niet eens door had dat Yuri naar die andere meid liep, hij was dat meisje zelf alweer vergeten, tot Alia erover begon. Het mocht dan best zijn dat ze haar geholpen had, hoewel hij dat zelf ook prima had kunnen doen, maar het was nog steeds een random meisje dat toevallig haar fles wijn op het hoofd van Alia's belager had geslagen. 'Kan ze erbij, denk je? Alsjeblieft?'
'Alia daar kan ik zo geen antwoord op geven, geen van ons kent dat meisje en ja het is hartstikke lief dat ze je probeerde te helpen, maar wie weet is ze gewoon een of ander brave burger en heeft ze hier helemaal geen behoefte aan.' Op dat moment kwam Yuri ook weer aangelopen en Jace richtte zijn aandacht op hem. 'Geen idee waarom, maar een man had behoefte om Alia bewusteloos te slaan en daarna heeft die redhead daar tegen de muur een fles wijn op zijn hoofd kapot geslagen en gooide hij haar tegen de muur aan, op dat moment besloot ik er maar tussen te stappen. Wat vind jij dat we met die meid doen?' Hij doelde duidelijk op dat andere versufte kind, hoewel beide meisjes niet echt helder waren op het moment.

Een lichte kreun verliet haar lippen terwijl Rav's ogen zich weer openden, erg veel moeite kostte het niet, tot ze zag dat er net weer een andere jongeman zijn rug naar haar toe draaide en weg liep. Ze voelde de aanraking nog wat blijkbaar zijn hand geweest was, eigenlijk dacht ze dat het gewoon een of ander beest was dat ze weg moest jagen. Daarna hoorde ze pas dat die andere man, er waren heel wat mannen hier opeens aanwezig, vroeg wat ze met haar zouden moeten doen. Hoezo, met haar? Wat wilden ze van haar? Ravay probeerde geen geluid te maken en hees zich aan de muur overeind, eenmaal zittend kon ze beide jongemannen wat beter bekijken en daar ging ze dus echt niet bij in de buurt komen. Die waren echt twee keer zo groot en breed als zij was, plus dat ze nu wisten dat ze in de buurt was en ze een verrassing van haar kant dus echt wel kon vergeten. Haar tas lag nog te dicht bij die mannen om hem te gaan pakken, de enige oplossing was om er nu gewoon vandoor te gaan en haar tas als gestolen op te geven. Of als vermist, haar mobiel en portemonnee zaten er op het moment toch niet in, dat was sowieso al een geluk. Het lukte haar niet om op te staan zonder te kreunen, echter kreeg ze het wel voor elkaar om te bewegen en zo snel als mogelijk rende ze het straatje weer uit.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij wierp nog een blik op het meisje achter zich terwijl Jace zijn verhaal deed, waarna hij bedenkelijk een wenkbrauw omhoogtrok. 'Als diegene iets doorhad, zal hij vast niet in staat zijn om politie op te zoeken, na wat hij gedaan had.' Hij zuchtte en net op dat moment hoorde hij het eerder bewusteloze meisje achter zich, waarna ze ietwat paniekerig om zich heen keek en besloot de benen te nemen. Het was vrij logisch dat het meisje Jace's woorden verkeerd had opgevat, maar hij aarzelde in ieder geval niet en liep achter haar aan. Het duurde niet lang voordat hij haar inhaalde en hij stapte achteruit, waardoor hij vaker achterom moest kijken zodat hij zichzelf niet onder een auto zou gooien. 'Dankjewel,' begon hij, 'voor net. Het was redelijk dapper wat je deed.' Even glimlachte hij, maar zijn gezichtsuitdrukking werd al snel weer neutraal. 'Echter kunnen we je niet zomaar laten gaan, omdat je getuige was van... iets dat tegen de wet is, waardoor ik ook niet veel tijd heb om je te overtuigen. We moeten ons uit de voeten maken, namelijk. Ik ben vast niet de enige die de geluiden hoorde.' Hij zuchtte even, waarna hij op zijn onderlip beet. 'We zoeken nog een vierde persoon, Alia zou je er graag bij hebben. Je probeerde haar te helpen zie je, bij haar is er niet veel voor nodig om haar vertrouwen te winnen. Wat denk je? Je kunt bij ons intrekken, het is nog niet helemaal tip-top in orde, maar je hebt een eigen slaapkamer met de nodige privacy. Van mijn aanwezigheid merk je alvast niets. Je kunt er een hoop mee verdienen, dat ook. Ik was er ook niet zeker van in het begin, omdat ik ook weinig ervaring had met dit soort dingen, maar ik heb er geen spijt van gekregen.' Hij hield op met wandelen toe ze aan de rand van de stoep gekomen waren en hij keek haar afwachtend aan. 'Als je nee zegt weet ik ook niet wat ik moet doen, want dan vliegt Jace hoogstwaarschijnlijk uit... Hij heeft een temperament, weet je.' Het enige wat hij kon hopen, was dat ze zou toestemmen. Dat was het beste voor de groep uiteindelijk.

Ze keek Jace ietwat teleurgesteld aan, maar ze wist dat hij wel ongeveer gelijk had. 'Een brave burger zou toch geen fles op iemands hoofd kapotslaan,' fluisterde ze, waarna ze hem verder liet doen waarmee hij bezig was. Ze bleef echter nog wel dichtbij hem en omdat haar oor tegen zijn borst lag, hoorde ze zijn stem op een andere manier. Heel even grinnikte ze, waarna ze zag hoe het meisje langzaam overeind probeerde te kruipen. Het was met het nodige gejammer, maar niet veel later was ze de steeg uit en liep Yuri achter haar aan. Ze had geen idee wat er nu ging gebeuren, geen idee wat Yuri wilde bereiken door achter haar aan te gaan. Misschien moest ze het ook niet weten. 'Is alles verder wel volgens plan gegaan?' vroeg ze een tijdje later, terwijl ze Jace's blik weer opzocht. Het voorval was niet echt onderdeel van de planning geweest, misschien dat ze abrupt hadden moeten stoppen met inladen of iets dergelijks. Dat was niet goed en ze hoopte dus ook dat ze wel degelijk alles mee hadden wat ze moesten mee hebben, zonder de nodige fouten die daarbij gemaakt konden worden. Normaliter zou ze proberen overeind te komen, maar dat vond ze niet nodig aangezien ze hier prima zat. Dichtbij Jace. Wanneer ze overeind zou komen, zou er meteen een grotere afstand zijn tussen hem en zichzelf, dus wachtte ze tot Jace zelf het initiatief nam om overeind te komen. Zij had een enorme klap gekregen, dus het was niet geheel onlogisch dat ze niet meteen overeind probeerde komen. Eerst maar even afwachten wat er zou gebeuren als Yuri terugkwam.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Eventjes had ze nog wel gedacht dat ze weg zou kunnen komen, maar ze hoorde de voetstappen achter haar al vrij snel en nog geen drie secondes later liep de jongeman voor haar. Nadat ze met haar ogen gerold had, stopte ze toch maar met lopen en keek hem recht aan. Hij was naar haar toe gekomen, of achter haar aan gelopen op die manier kon je het ook zien, dus mocht hij het gesprek aanknopen. Als het al een gesprek ging zijn, wat als hij haar gewoon bewusteloos sloeg? Of erger, het kon haar dood worden! 'Dankjewel, voor net. Het was redelijk dapper wat je deed.' Bijna was Ravay al begonnen met zeggen dat ze de politie zou bellen als hij haar aan zou raken, tot hij eerder was en haar bedankte. Die ontwikkeling had ze in ieder geval niet aan zien komen. 'We zoeken nog een vierde persoon... Alia... Je kunt bij ons intrekken... Verdienen!' De jongeman tegenover haar ratelde aan één stuk door over allerlei dingen waarvan ze de helft niet snapte, echter snapte ze een bepaald woordje wel en dat liet een belletje rinkelen - eerder een muntstuk - aangezien ze wel wat geld kon gebruiken.
'Ik heb niet bepaald de spieren die ik bij jou ontdek of die van je... Vriend? Partner? Maar het is niet dat ik iets beters te doen heb en geld kan ik ook wel gebruiken, praat je me bij voor of na ik achterover val van de klap tegen mijn hoofd?' Het meisje was erg duizelig en ze stond te trillen op haar benen, het laatste zei ze dan ook een beetje sarcastisch, aangezien ze het niet veel langer vol ging houden als ze niet op de grond ging zitten, liggen of zoals eerder gezegd; achterover vallen.

De opmerking die Alia nog net niet naar zijn hoofd slingerde was een rake, een braaf meisje zou inderdaad niet zomaar een fles wijn op iemands hoofd kapot slaan. Dus waarom deed zij dat wel? Waarschijnlijk had Alia dat niet eens gedaan voordat ze weer bij hem ingetrokken was, terwijl ze af en toe toch best temperament had, moest ook wel als ze niet onder de voet gelopen wilde worden wanneer hij eens in de buurt was. Nee, dat was niet helemaal waar, hij was heel zachtaardig qua karakter voor haar, alleen zijn handelingen waren stevig en daar deed hij haar nog wel eens pijn mee. Geheel onbedoeld en hij verontschuldigde zich altijd meerdere keren, toch gebeurde het. Ook Jace merkte op dat Yuri achter het meisje aan ging, van hem mocht ze in principe wel vrijuit gaan, zolang ze maar niet in contact kwam met de politie en ze haar adres te pakken kregen, mocht ze toch besluiten hen te verlinken, dan zat zij in ieder geval ook flink in de problemen. 'Alles ging helemaal prima, de auto is al ingeladen, alle sporen en afdrukken zijn verwijderd en Yuri heeft ook de camera's onschadelijk gemaakt. Wat er met jou gebeurde was het enige akkefietje van de avond, hoewel het een stuk erger had kunnen zijn als dat meisje hem niet op tijd afgeleidt had.' Ergens kon Jace het niet maken om die meid nu alleen te laten, ze had de tijd gerekt die hij nodig had om bij Alia te komen en die man aan te pakken, het was niet eerlijk om haar niet terug te betalen, in welke vorm dan ook. Toch ging hij er nu niets aan doen, Yuri regelde het vast wel, misschien dreigde hij dat ze haar mond moest houden? Ondertussen was Jace opgestaan, hield Alia stevig vast in zijn handen zodat ze niet zou vallen en begon naar de auto te lopen. 'Yuri, ga je mee?' Natuurlijk hield hij zijn stem zacht genoeg dat de hele straat niet wakker zou worden, echter hard genoeg zodat Yuri het wel zou horen. Ze moesten hier nu echt weg. Zachtjes legde hij Alia op de achterbank en kroop achter het stuur, via de spiegel kon hij naar het meisje kijken dat helemaal over de bank verspreid lag en hij glimlachte. Ze was van hem, in ieder opzicht en hij was van haar, niets dat dat zou veranderen, zeker niet zo'n bullebak als die met de gebroken arm.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Haar ogen werden duidelijk groter toen ze over het geld hoorde, waarschijnlijk was dat ook wat haar kon overtuigen. Mooi, dan was verlinkt worden geen optie meer. Hij kon het niet laten even te glimlachen en hij luisterde toen ze weer sprak. 'Spierkracht is niet alles als je er niet op tijd bij was, zoals vandaag,' zei hij. 'Lef, daarentegen.' Opnieuw een korte glimlach. Het werd ook al snel duidelijk dat ook zij nog last had van de klap en even aarzelde hij, waarna hij het meisje optilde en in zijn armen hield. 'Sorry dat het al meteen zo persoonlijk wordt, er hoeft later niet zo weinig afstand tussen ons te zijn. Het is alleen redelijk noodzakelijk, aangezien ik niet wil dat je op die vieze grond terecht komt.' Hij versnelde zijn pas toen hij Jace hoorde, die blijkbaar volledig klaar was om te vertrekken en hij moest ook toegeven dat hij hier liever niet meer al te lang wilde ronddwalen. Eens hij bij de auto was, plaatste hij het meisje op de achterbank - die nog steeds groot genoeg was, ondanks het feit dat Alia daar lag. Zelf stapte hij vooraan in, waarna hij de deur dichttrok. 'We hebben er een vierde persoon bij,' begon hij. 'Dan zijn wij niet meer in de overmacht.' Hij klikte zijn gordel vast en keek toen even door de achteruitkijkspiegel, om te zien of er niemand was wiens aandacht ze nog getrokken hadden. 'Ze moeten misschien nog wat leren, maar dat komt wel goed.' Een paar basistechnieken om zichzelf te verdedigen, dat zeker. Misschien nog wat andere dingen, een codewoord of iets dergelijks voor wanneer het misliep. Dat waren dingen voor later, eerst thuis uitladen wat ze vandaag gevangen hadden. 'Thuis' was een redelijk vaag begrip in deze situatie, aangezien hij het deelde met andere mensen en het eigenlijk ook niet het zijne was. Misschien dat 'onderkomen' een betere benaming was, maar dat klonk dan weer zo suf.

Ze knikte tevreden toen ze hoorde dat alles goed was gegaan. Mooi, dat was mooi. Ze zou niet willen dat hier al stopte, omdat Jace dit zichtbaar leuk is en de fonkeling in zijn ogen verraadde dat elke keer opnieuw. Uiteindelijk kwam hij overeind, hielp haar daarbij en hoewel ze voelde dat ze elk moment in elkaar kon stuiken, verhinderden Jace's handen het contact tussen haar lichaam en de grond. Misschien dat zijn handen iets te stevig tegen haar huid drukten, maar ze vond het wel goed zo. Ze liepen naar de auto en de achterbank was nu haar terrein, er lagen kussentjes op de grond die ze opraapte en onder haar hoofd legde, waarna ze naar Jace keek via de achteruitkijkspiegel.
Ze wilde net haar ogen sluiten toen ze het portier hoorde opengaan, al was het niet Yuri die naast haar kwam zitten. Het was het meisje van eerder en ze wilde overeind krabbelen, maar besloot dat niet te doen toen ze de pijn aan haar slaap voelde toen ze haar hoofd al iets te snel optilde. Toen Yuri eenmaal plaats had genomen aan de passagierskant, begon hij aan zijn uitleg. Het meisje kwam dus wel bij de groep en haar ogen werden iets groter, waarna ze glimlachte en naar het meisje keek. 'Dankjewel,' fluisterde ze. Gericht aan zowel Yuri als het meisje. 'Wel zonde van de fles wijn, maar thuis staat ook lekkere.' Ze nam haar vorige houding weer aan en staarde nu naar de achterkant van de autostoel. Voorlopig kon hun nieuw groepslid haar kleding aantrekken, zolang dat nodig was. Ze zou vast wel snel haar eigen spullen gaan ophalen, maar ze hoefde zich geen zorgen te maken over wat ze straks of morgen zou gaan moeten aantrekken.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Hij gaf haar nog een verstopt compliment, waarna hij haar optilde en ze heel eventjes verbaasd keek, in eerste instantie viel het namelijk niet zo op aan hem, maar de spieren in zijn armen waren duidelijk voelbaar en hij zou haar ook niet zomaar in zijn handen kunnen houden als hij een slappeling was. Aan de andere kant leek hij haar niet zo'n 'stoere vent', hij was veel te lief en je moest wel een goed acteur zijn om op die manier te kunnen acteren. Niet te vergeten dat hij continue bezig was om haar comfortabel te laten voelen, ze hoefde niet continue in zijn buurt te zijn, hij zou haar verder niet dragen, een eigen kamer en wat probeerde hij ermee te bereiken? Ravay had heus wel een keertje met huisgenootjes gewoond, ze wist heel goed dat privacy dan niet het eerste was en aangezien zij de nieuweling was in de groep, was het goed mogelijk dat ze zichzelf zou moeten bewijzen, op welke manier dan ook. Uiteindelijk kwamen ze toch bij de auto aan en werd ze naast het andere meisje gezet, die duidelijk last had van haar slaap. De jongeman die achter het stuur zat wierp een waakzame blik op haar, Rav keek recht terug in zijn ogen en duidelijk was hij daar niet van gediend, maar hij zei er niets van en richtte zijn blik weer naar voren. Het meisje dat ze geholpen had daarentegen bedankte haar en fluisterde iets over dat het zonde was van de wijn. Eventjes lachte Ravay, waar ze meteen spijt van had, dat bewoog haar rug namelijk en die had nog wel een klap te voortduren gehad. 'Geen zorgen, daar had ik ook niet helemaal voor betaald.' Pas op dat moment zag ze dat er een wat bloed zat tussen de haren van het meisje, waarschijnlijk had de klap een snee veroorzaakt en als dat ging ontsteken dan was rust niet genoeg. 'Blijf zachtjes liggen,' zonder te wachten op een reactie, scheurde Ravay een stuk van haar eigen shirt af en begon het bloed weg te deppen zodat de wond zichtbaar werd. De auto was ondertussen al op de snelweg en hoewel ze geen idee had waar ze heen gingen, maakte het haar eigenlijk ook niet uit.

Yuri kwam inderdaad aangelopen, enige probleem was dat hij het meisje ook mee nam en Jace wist nog niet of hij dat nou zo'n geweldig idee vond. Natuurlijk wist hij ook wel dat ze haar iets schuldig waren voor het helpen van Alia, maar haar in leven laten nadat ze had gezien dat ze een misdaad pleegden, vond hij eigenlijk al genoeg. Nu lag ze dus half naast Alia en toen hij besloot haar recht aan te kijken om te zien of ze onderdanig zou zijn, was ze dat totaal niet. Zijn ogen knepen ietsje samen, die zou het nog zwaar krijgen als het aan hem lag. Hij was niet van plan zich omver te laten kegelen bij een klein kreng dat... Wacht, zei ze nou net dat ze die fles wijn gestolen had? Dan was ze dus niet geheel onbekend met het principe, afgezien van het feit dat zij een tasjesdief was en de rest hier het op grote schaal deed. Zijn blik richtte hij weer op de weg, startte de motor en de auto vloog de weg op. Jace was een geweldig chauffeur, hij kon tachtig rijden op wegen van dertig zonder dat ze gepakt werden en ook nog zonder iemand aan te rijden, het had hem een aantal jaar gekost om dat zo te beheersen, maar het was alle moeite waard. De snelweg was rustig, er waren wel een aantal auto's en vrachtwagens niet te vergeten, maar daar bleef het bij en je mocht hier 130, de kilometers vlogen voorbij. Tot hij wel af moest remmen, hij was bijna bij hun afslag, in het bos kon je echt niet zo hard rijden, je zou van de hobbels in de sloot belanden en hij wilde geen sporen achterlaten, anders kon de politie het huis waar ze schuilden makkelijker vinden. Niet veel later kwamen ze toch aan, hij parkeerde de auto en zonder nog iets te zeggen stapte hij uit en tilde Alia ook uit de auto. De deur trilde in zijn scharnieren toen Jace hem open trapte, hij moest het meisje even kwijt om de lading uit te laden en daarna op de zwarte markt aan te prijzen. Alia liet hij op de bank in de woonkamer liggen, daar lag ze voor nu prima. 'Helpen jullie even mee de spullen uit te laden?' De jongeman zei expres 'jullie', doelend op dat het meisje ook moest helpen, hem maakte het niet uit hoe hard zij haar hoofd gestoten had.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij kon het niet laten om te lachen toen hij haar opmerking hoorde, nadat Alia het over de wijn had gehad. 'Dan zit je goed bij ons,' mompelde hij. 'Wat wij hebben staan, is ook niet gekocht via eerlijke handel.' Niet veel later startte Jace de motor en reden ze het steegje uit, waarna ze met grote snelheden over de wegen reden. Dat was gewoon een kenmerk van Jace en het was wonderbaarlijk hoe je tegen zo'n hoge snelheid kon rijden zonder misselijk te worden. Jace was inderdaad een goede chauffeur. Het was een stuk veiliger om met Jace in een auto te zitten - als je hem kende en hij jou kende tenminste - dan met hem. Hij had slechts een paar lessen gehad en sindsdien had hij geen stuur meer aangeraakt. In geval van nood zou hij het wel kunnen hoor, al was er geen garantie dat je zonder kleerscheuren de auto uitkwam.
Eenmaal aangekomen bij hun onderkomen dat diep in het bos lag, stapte hij uit en gooide het portier achter zich dicht. Jace haalde Alia uit de wagen en liep met haar naar binnen. Hijzelf liep naar de koffer en opende deze, om meteen enkel dozen op elkaar te stapelen en naar de speciale bergruimte te brengen, waar nog enkele dingen stonden van vorige inbraken. De meeste spullen werden snel verkocht, als ze echter een paar dingen overhadden die langer bleven liggen, hielden ze ze soms wel eens. Anders gingen ze nog iets goedkoper de deur uit, maar winst maakten ze toch. De eerste stapel dozen had zijn plek gekregen en hij liep weer terug naar de wagen. 'Als het niet lukt wacht je maar even, ik kan wel een paar dozen extra dragen.' Om dat de bevestigen, nam hij nog meer dozen dan eerder en alhoewel dit iets meer moeite kostte, geraakte hij zonder problemen weer terug tot bij de opslagplaats. Jace zou het niet erg fijn vinden als het meisje niet zou helpen, maar hij mocht niet vergeten dat zij ook een klap had gekregen. Ze hadden het overigens altijd al ongeveer alleen gedaan, dus nog een dagje langer moest kunnen.

Niet alleen Yuri moest lachen op de grap van het meisje, ook zij grinnikte even. Ze keek ietwat bedenkelijk toen het meisje een stuk van haar shirt afscheurde, maar eens ze de rode vloeistof op het stukje stof merkte - dat van haar hoofd afkomstig was - snapte ze wel waarom ze het deed. Ze waren ondertussen al op de snelweg en nu ze neerlag, leken de bomen langs de zijkant nog sneller voorbij te razen. Het was bijna hypnotiserend hoe haar ogen zich wilden richten op één plek, maar toch altijd naar een andere gingen. Eens ze bijna aan het huisje aangekomen waren, ging het al beter, aangezien Jace hier trager moest rijden door de weg die te hobbelig was. Het deed geen deugd om over de bulten in de weg te rijden, omdat elke kleine beweging die de auto maakte, tien keer erger aanvoelde door de klap die ze gekregen had. Gelukkig dat het niet zo lang duurde voordat ze tot stilstand kwamen en niet veel later opende Jace haar portier, om haar uit de auto te halen. Soms was het vervelend hoe weinig moeite het voor hem was om haar op te tillen, maar er iets op zeggen was nu niet echt een optie, omdat zelf stappen waarschijnlijk slechter zou gaan dan kruipen. Ze voelde de bank onder zich en glimlachte even. 'Zij hoeft niet te helpen,' fluisterde ze. Waarschijnlijk te zacht en Jace zou het toch niet horen, maar goed. Zelf nestelde ze haar hoofd in het kussen en ondanks het feit dat haar lichaam moe was, lukte het haar niet om de slaap nu al te vatten. Ze zou wel wachten tot ze klaar waren met uitpakken, duurde nooit erg lang met die twee jongens.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ravay was echt geen dom meisje, ze had echt wel door dat Jace - ze ging er tenminste vanuit dat dat zijn naam was, zo had Yuri hem genoemd - haar niet vertrouwde of gewoon niet mocht, waarschijnlijk moest ze zich nog bewijzen ten opzichte van hem en dat wilde ze ook best doen, echter was het niet compleet eerlijk dat hij haar liet sjouwen nadat ze Alia had geholpen, ja, ze wist ondertussen ook hoe het meisje heette. Alleen de derde jongen wist ze niet zeker, Jace had hem Yuri genoemd en eigenlijk ging Rav ervan uit dat dat een afkorting was en zijn volledige naam wist ze dus niet, wat ze wel graag wilde weten. Veel tijd voor dagdromen had ze niet, het was slimmer om toch te helpen de dozen op te bergen, ook al zou ze niet veel kunnen verslepen met haar bonkende hoofd. Daar ging het niet om, ze zou haar best doen en misschien wist hij nog dat te appreciëren. 'Als het je niet lukt dan wacht je maar even, ik kan wel een paar extra dozen dragen.' Een lichte glimlach kwam op haar gezicht, toch schudde ze haar hoofd en liep met de dozen achter hem aan.
'Ik kan best wat dozen dragen, het is niet dat ik plotseling flauw ga vallen.' Misschien zou ze dat wel doen, gewoon om die Jace te pesten die haar toch al niet echt scheen te mogen, was alleen geen goed idee als ze wilde bewijzen dat ze hen kon helpen. 'Vertel eens, wat doen jullie precies? Ik bedoel, het is logisch wat jullie doen, maar hoe kan ik van dienst zijn?' Natuurlijk was Ravay benieuwd naar wat ze van haar verwachtten, het zou van afleiden naar de inbraak zelf kunnen gaan, ze wist het niet en de makkelijkste manier om erachter te komen was om het gewoon te vragen. Een simpelere manier was er niet.

Waarom deed Yuri alsof hij nu al gesteld was op het meisje? Waarschijnlijk was het gewoon een simpele ziel die er plezier in schepte om anderen uit te dagen en dan in elkaar geslagen te worden, zoals zeker gebeurd was mits hij niet tussenbeide was gekomen nog geen twee uur eerder. Hij deed alsof het meisje waarde voor hen had, de jongeman begon op Alia te lijken als hij zo door ging. Dat het meisje dat al een tijdje bij hen hoorde haar van het ene op het andere moment vertrouwde had hij wel verwacht, haar leven was inderdaad voor een deel te danken aan die rooie, echter had hij niet verwacht dat Yuri er zo op zou reageren. Wisten ze eigenlijk wel hoe dat kind heette? Hij had de naam nog niet gehoord, dus ging hij er ook vanuit dat de rest dat niet wist. Enige positieve was dat ze inderdaad wel begon te helpen met uitruimen,waardoor ze net iets sneller klaar waren dan ze normaal geweest waren en hij af kon sluiten. Eenmaal binnen stuurde hij via zijn mobiel meteen een berichtje naar de tussenpersoon dat er een lading gloednieuwe laptops beschikbaar was voor op de zwarte markt, de handel zou waarschijnlijk snel verkocht worden, het was een eerlijke prijs en iedereen wist dat hij zich altijd aan de afspraak hield, dus de verkoop werd dan snel afgerond. De enige reden om zo 'eerlijk' te zijn met de mensen van de zwarte markt was dat hij geen gezeur wilde en zeker geen mannen aan zijn huis, het zou toch gebeuren dat Alia een keertje alleen thuis was, hij zou het zichzelf nooit vergeven.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij haalde zijn schouders op en plaatste de laatste doos in de bergruimte, waarna hij het aan Jace overliet om alles af te sluiten - iets wat de jongen altijd deed. Hij trok een wenkbrauw op toen hij haar vraag hoorde, want het was wel een vreemde vraag. Het was duidelijk wat ze hier deden, al vulde ze zichzelf verder aan door te vragen wat haar functie precies zou worden. 'Ik en Jace doen het zware werk,' begon hij. 'Wij breken in, nemen de goederen mee en laden die ook in. Alia staat op de uitkijk, het kan altijd gebeuren dat er iemand uit een bedrijf iets vergeten is en het komt halen, bijvoorbeeld. Zij praat meestal ook met personeel op gewone werkdagen, om zo veel mogelijk informatie te verkrijgen.' Ondertussen liep hij richting het huis, dat vrijwel aan de bergruimte grensde, maar hij had de hele tijd stil gestaan. 'Soms is er meer nodig dan een onschuldig gezicht, wat meer uitdaging. Alia heeft dat niet in zich, dus dat is waar jij aan bod komt. Wat minder onschuldig. Naakt hoef je niet te gaan, maar zo ver was je al denk ik. Waarschijnlijk sta jij op uitkijk in het gebouw zelf wanneer deze wat groter zijn, om eventuele bewakers te spotten die er nog zijn. Daarvoor moet je maar even met Jace praten, hij is de 'baas' binnen deze groep.' Eens hij goed en wel binnen was, keek hij nog een keer achterom. 'Je slaapkamer is recht tegenover de mijne, eerste deur aan de linkerkant. De kamer staat leeg op een bed na, dus dump erin wat je zelf wilt.' Dat gezegd zijnde liep hij naar de keuken, trok de koelkast open en haalde er het eerste beste stuk appelcake uit. Het mocht dan wel laat zijn, hij kon altijd eten en je merkte het ook niet. Dus waarom zou hij er geen gebruik van maken? Met de zijkant van zijn voet duwde hij de koelkastdeur weer dicht en ging op één van de barkrukken zitten.

Het duurde inderdaad niet lang, misschien waren er drie minuten voorbij gegaan totdat Yuri weer binnen liep. Meteen naar de keuken, zoals wel vaker. Zijzelf kwam voorzichtig overeind en het ging al een stuk beter, al was ze zeker niet in staat om een marathon te lopen. Ze zou niet eens vijfhonderd meter volhouden. Ze voelde zich echter wel goed genoeg om voorzichtig de trap op te lopen, richting de slaapkamer. Ze wilde douchen en deze kleren inruilen voor iets comfortabeler. Haar slaapkamer had een aangrenzende badkamer, wat echt handig was. Het kwam wel eens voor dat ze andere kleren vergat mee te nemen en om dan het hele huis door te lopen met enkel een handdoek, was niet erg aangenaam. Nu nam ze gewoon een simpel grijs slaapkleed en extra ondergoed mee, waarna ze de deur achter zich sloot. Ze draaide de kraan open, waardoor warme stralen door de douchekop liepen. Haar huidige kleding trok ze met enige moeite uit, waarna ze onder de douche stapte en de warme stralen nu ook op haar huid voelde. De rode kleur van haar bloed mengde zich met het water dat op haar hoofd belandde, waarna het verdween en er uiteindelijk geen bloed meer meekwam. Op haar lichaam zaten enkele bloeduitstortingen van de val en in de spiegel had ze er ook enkele om haar hals gezien - en een grote op haar slaap. Die zouden er nog wel even blijven zitten, maar ze mocht al blij zijn dat ze hulp had gehad. Het had veel erger kunnen zijn, misschien had ze niet eens meer onder de douche kunnen staan dan.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld