Orpg with Robin - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg with Robin

Account verwijderd

schreef:
Ik speel:

Eline//16//Haar tweelingzus is Yara//Woont met zijn vader en tweelingzus in een rijk huis//

Haar moeder was sinds de geboorte van Eline gestorven en haar vader is getrouwd met een andere vrouw. Ze zijn erg rijk, vooral hun vader en Eline is in het begin een vals verwend kreng, maar dan ontmoet ze iemand.

Aan jou de eer om te beginnen :3

Account verwijderd

schreef:
Eline:

We kwamen terug van het chique gala. Het gala was meer voor rijke mensen, zoals me vader, want hij was ook een zakenman. Ik liep de trap op naar me kamer. Het duurde wel lang voordat ik boven was, want onze villa is ontzettend groot. Ik liep me kamer in en keek nog even in de spiegel. Ik haalde me make-up eraf met een nat doekje en plofte neer op bed. Ik dacht aan de avond. Me vader en de vader van de jongen probeerde ons te koppelen. Het was een leuke jongen, maar echt geen jongen die mij type was. Hij hield meer van schilderen, tekenen en dat soort dingen in plaats van dat de meeste jongens voetballen of basketballen. Maar nee hoor, me vader moest zo nodig alles bepalen sinds hij zo rijk was. Ik wou het hem altijd vertellen dat ik zelf wil weten met wie ik date, doe en enzovoorts. Ik was het echt even zat en we hadden het af en toe ook moeilijk zonder onze moeder. We hadden serveesters en vrouwen die zorgde voor het eten. Ik had geen zin om me pyjama aan te doen en viel binnen 5 minuten in slaap.

Account verwijderd

schreef:
1 dag later:

Ik ging winkelen met me beste vriendin Emiley. We liepen langs alle winkels in het winkelcentrum en we hebben een boel gekocht. Nieuwe jurkjes en lange jurken voor het gala die aankomen. We gingen een schoenenwinkel binnen en paste wat sleelaarzen en mooie rode pumps. ''Die passen je echt perfect'' zei Emiley met een glimlach. Ik was blij dat we vriendinnen waren. Sinds me 3e in de kleuterklas waren we al vriendinnen en speelden we vaak bij elkaar thuis omdat onze moeders elkaar kende. Zo ging het tot we 14 waren. Ze verhuisde hier en we namen afscheid, dat was wel moeilijk voor een vriendin die je bijna 10/11 jaar had. 1 jaar later kwam ze hier weer terug omdat haar vader was ontslagen met zijn baan en was daar echt blij dat ze weer terug was en nu doen we regelmatig dingen samen. Emiley en ik kochten dezelfde pumps en we rekenden af. We liepen de winkel af toen Emiley's mobieltje ging. ''Ja oke ik kom eraan'' zei ze en ze hangde weer op. ''Sorry Eline, ik moet gaan''. We omhelsde erlkaar nog even. ''Ik spreek je later, oke?'' zei ik en we zeiden elkaar gedag. Ik liep naar huis en zag ergens verderop een straatjongen zitten op de rand van de stoep.

Account verwijderd

schreef:
Eline:

''Een meisje die Eline heet'' zei ik en glimlachte. ''Er is niks hoor'' zei ik en pakte 3 briefjes van 50 euro uit me portemonnee. Hij liep weg en rende hem achterna. ''Niet weggaan, hier waar je om vroeg'' zei ik en glimlachte. Waarom gaf ik zoveel? Integendeel gaf ik meestal maar 20 of 30 euro, maar het voelde goed, vooral het geld aan hem te geven. Hij zag er al helemaal niet uit als een dakloze. '''Pak maar gewoon aan hoor ik snap dat je het geld nodig hebt'' zei ik met een een lieve toon. Hij was er heel blij mee, maar vooral verbaasd dat het zoveel was. ''Ik moet gaan, dus ik zie je later, denk ik?'' zei ik. ''Ik heet trouwens Eline'' zei ik en was wel benieuwd wie hij was. Ik hoorde iemand die me riep en draaide me om. Het was me vader. ''Ja ik kom eraan!'' riep ik terug. ''Ik moet nu echt gaan, dag'' zei ik en zonder nog om te kijken liep ik snel naar me vader. Hopelijk wist hij niet dat diegene een dakloze was, want me vader accepteerde nooit dat ik een gesprek ging met een dakloze. Ik bedoel, wat is er mis met dakloze? Af en toe zijn sommige echt aardig zoals die jongen die ik net ontmoet had.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld