Forum

Het fotoboek ligt opengeslagen,

Er staan kleine, zwart-witte foto’s in,

Mooie herinneringen, feestjes, ik lachte, zag er gelukkig uit,

Het waren mooie tijden… en dat was het ook, in het begin.

De foto’s veranderen langzaam,

Een grimas, een traan, mijn oma, twee ogen vol met pijn,
De veranderingen duizelen me, laten zien hoeveel beter het vroeger was,

En hoe het later nooit meer hetzelfde zal zijn.

Je voelt je eenzaam, ook al heb je ontelbaar veel mensen om je heen,

Een leegte die nooit meer is te vullen,

Omringd door mensen, maar voor altijd alleen.

Geen warme zomerzon, maar een kille, koude regen,

Geen sprookjesachtige paden, maar overwoekerde donkere wegen.