Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Monza
Guys, mag ik terug bij FT? Ik mis jullie
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
RPG - The elements (VOL)
TaylorSwift333
Landelijke ster



In de toekomst:
Vier sterren vallen op de aarde. Op dat ogenblik worden 8 baby's geboren, deze hebben krachten... ze kunnen elementen besturen (water, aarde, lucht en vuur). Alleen 4 baby's hebben de kracht vanaf het begin. Ze moeten op latere leeftijd de andere zoeken om die hun kracht te leren, maar liefst nog voor de andere dood gaat. Ze zullen flitsen van de toekomst zien en op die manier zullen ze de ander vinden. Als ze de ander op tijd vinden en hun kracht leren mogen ze hun krachten houden. Maar als de ander sterft, dan verdwijnt de kracht van de een en zal een element stilaan stilvallen. Kunnen ze alles en iedereen, maar ook henzelf redden?

Wij kennen de bio van de personages ...


Wie begint?
Cynthia
Straatmuzikant



Joan;
Ik keek om me heen, in het park en zag mensen naar me staren, het was vreemd, vooral omdat ik me ongemakkelijk voelde, en  zo voelde ik me nooit. 'Joan!' Riep Jane die achter me stond. Ik keek haar aan. 'Wat is er?' Vroeg ik aan haar. 'Je gedraagt je anders, Joan.' Zei ze zacht tegen me. 'Het spijt me, Jane, ik heb het echt niet zo bedoeld.' Zei ik zacht tegen haar. 'Het geeft ook niet, maar nu moet ik weg.' Zei ze waarna ze me omhelsde en wegliep. Ik liep zuchtend naar huis toen iemand me plots verstoorde door aan mijn bruine haren te trekken. Boos draaide ik me om en keek ik de persoon aan, waarna hij vlak daarna in brand stond. Het kindje begon te gillen, waarna ik vlug wegrende, bang om onder ogen te zien wat ik hem had aangedaan.
TaylorSwift333
Landelijke ster



Emmelie:
Ik schrok wakker en had toen pas door dat ik veel te lang had geslapen. Ik maakte me snel klaar en ging eten. Na het middagmaal had ik gitaarles. Mam bracht me snel naar de muziekschool. "Oh, Em, heb je het nog niet opgegeven ?" Vroeg Sanna, een meangirl, ja ook de muziekschool had die. Maar het jammere was dat ze ook op mijn school zat. Ze pestte me altijd al maar ik kreeg er stilaan genoeg van. "Ik ben niet zo'n opgeefster als jij."zei ik en balde mijn vuist. Toen begon Sanne naar adem te happen en ik schrok, snel liep ik door naar de les zodat niemand het door had. Wat was dat?
Anoniem
Minister of Pop



Ik was druk aan het werk. Mijn vriendinnen ook. Toen de bel ging. Liepen we naar de aula en kletsten wat.
MorganSaylor
Karaoke-ster



Ella:
Ik schrok wakker van mijn wekker en zag dat ik al een kwartier te laat zou aankomen op school. Snel stopte ik mijn wekker en maakte me klaar. Een ontbijt sloeg ik over, nam meteen mijn tas en ging naar school. Ik ging door het bos want dat was de kortste weg die ik kende , onderweg viel ik belandde met mijn handpalmen tegen de grond wat mijn val brak. Toen zag ik hoe vanaf mijn hand er een klein scheurtje in de aarde ontstond dus haalde ik mijn hand weg en de scheur verdween. Ik werd gek van mezelf en ging meteen recht staan en liep sneller verder zodat ik er niet aan moest denken.
TaylorSwift333
Landelijke ster



Andrew:
Ik liep sneller dan normaal naar het huis van men grootouders, ik had het voorgevoel dat er iets slechts ging gebeuren , daardoor struikelde ik ook en schrok toen ik zag hoe de aarde een barst vertoonde vanaf mijn hand, snel stond ik op en liep verder alsof er niets gebeurd was.
MorganSaylor
Karaoke-ster



Alex:
Ik ga even staan aan de rand van de afgrond. We waren op een soort van uitstap en dit hoorde tot het uitzicht, het was gewoonweg prachtig.
Cynthia
Straatmuzikant



Joan;
Ik keek naar mijn zusje die de kamer instormde en balde mijn vuisten. 'Lieke, oprotten.' Riep ik, maar ze kromp ineen. Ze gilde van de pijn, net zoals het kleine jongentje. Ik opende mijn vuisten, en ze kon weer overeind komen. 'W-w-wat deed je net?' Stotterde ze bang. 'Liek, het spijt me.' Zei ik zacht.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld