ORPG met NPC - Forum - Virtual Popstar

NPC schreef:
Aoi Samejima - 17 - RMJW

Aoi
De ogen van Aoi openden zicht toen de deuren van de trein werden geopend. Ze haalde een diepe adem in die ze vervolgens weer langs haar lippen uitblies. Tokyo, daar was ze dan, een grote stad met meer dan 13miljoen mensen, waarvan ze er niet eens één van kende. Een nieuwe omgeving waar ze weer aan moest wennen, hoge gebouwen, veel verkeer, overal drukte, totaal het tegengestelde van het platteland van waar ze vandaan kwam. Voorzichtig hief ze haar 2koffers, die beide zwart gekeurd waren, op met haar 2 armen en stapte vervolgens van de trein af. Direct voelde ze al een hitte rondom haar en het ademen werd haar een beetje moeilijk. Lichtjes beet Aoi op haar onderlip met haar hoektanden en sloot haar ogen voor een second of twee.
Een twee tal uurtjes later nadat ze was aangekomen bij haar nieuw appartement keek ze zonder enige verbazing naar het gebouw en kneep stevig aan de handvaten van haar 2 koffers. Vanaf vandaag kwam ze in dat appartement wonen, alleen nog. Hoofdschuddend wekte ze zichzelf op uit haar gedachten en betrad haar nieuwe woning, waar ze nog voor een lange tijd zal blijven. Toen ze de deur van het appartement opende zag ze direct dat er al meubelen waren, natuurlijk waren ze wel niet gloednieuw, maar bruikbaar waren ze nog wel. Met een kleine en zoete glimlach opende ze haar mond en zei "I'm home."

Twee dagen na haar aankomst in Tokyo was ze op de derde dag eindelijk bereidt om naar school te gaan. De dag daarvoor was ze haar uniform gaan ophalen van haar nieuwe school en wat opruimen en kuisen van haar nieuwe verblijfplaats was immers ook wel nodig. Het was toen 8uur 15 toen ze zich aanmeldde bij de leraarskamer, aangezien Aoi een transfer student was. Nadat de bel was gegaan begeleidde de home teacher, die er best niet mist uitzag, haar naar de klas toe. Veel gevoelens kwamen op dat moment niet in haar op, nieuwe vrienden maken, daar was ze altijd al slecht in geweest. Zonder enige gezichtsuitdrukkingen betrad ze de klas in en zag zo'n 20tal leerlingen naar haar kijken. Een lichte bonk voelde ze aan haar borstkas, misschien was ze toch wel een heel klein béétje nerveus? 'Aangenaam, ik ben Aoi Samejima .' Dat was de enigste dat uit Aoi's mond kwam en boog tenslotte netjes naar voren voordat ze op een lege plaats ging zitten dicht tegen het raam.

(Whoooppss let niet op sensei)