ORPG ~ Nataliia - Forum - Virtual Popstar

schreef:

Sofia Amy Stone.

-

Sofia's haren, kleren en make-up zat perfect. Volgens haar was dat een goed begin van de dag. Ze vond het belangrijk als het goed zat en het kon haar mateloos irriteren als het volgens haar niet perfect zat. Ze was een perfectionist en dat konden haar vriendinnen duidelijk aan haar merken. Haar schriften waren altijd geordend en als er maar één scheur in haar schrift zat, kon ze hem gelijk weggooien. Het was een irritant eigenschap van haar, dat mocht ze eerlijk toegeven. Een zucht ontsnapte er uit haar lippen, toen ze voelde hoe zwaar haar tas voor vandaag was. Op een langzame tempo liep ze de trap af met de tas in haar rechterhand. Uiteindelijk liet ze de tas vallen in de gang en pakte ze haar jas. 'Soof? Ga je nu al?', haar moeder kwam vragend uit de keuken. 'Ja, mam. Anders ben ik te laat', gauw liep ze naar de keuken om een appel te pakken. Ze negeerde haar moeders sippe gezicht en snel trok ze haar jas aan. 'Ik zie je vanmiddag', een kus belandde er op haar moeders wang. Terwijl ze een hap nam van haar appel, pakte ze haar tas en liep naar buiten. De deur viel achter haar in het slot en algauw stapte ze op haar fiets richting school.

Eenmaal op school aangekomen zuchtte Sofia opgelucht, terwijl ze haar appel ergens in de bosjes gooide. Haar fiets zette ze op slot in de fietsenstalling en op een rustige tempo liep ze richting school. Ze had nog vijf minuten totdat de bel zou gaan. Genoeg tijd om haar jas in haar locker te proppen. Na enkele minuten kwam ze het schoolgebouw in en eenmaal meteen liep ze door naar haar locker, die ze met haar lockersleutel opende. Haar jas trok ze uit en stopte die in haar kluisje. Nooit stopte ze haar boeken in haar kluisje, te veel werk. Een harde por zorgde ervoor dat Sofia schrok en zich op een snelle tempo omdraaide. Haar vriendin, Emma, zat haar met een grote glimlach aan te kijken. Voor even rolde ze met haar ogen en sloot ze lachen haar kluisje. 'Als je me nog één keer laat schrikken, sla ik je', zei ze. 10 seconden later ging de bel en pakten de meiden hun tassen. 'We hebben eerst wiskunde'. zuchtte Emma, waardoor Sofia haar voorbeeld volgde. 'Gezellig', antwoordde ze sarcastisch, terwijl de meiden zich snelden naar het wiskundelokaal op de tweede verdieping.