ORPG || The boy your parents warned you about - Forum

schreef:

Carlos Daniel Anderson, 20 y/o

-

Het was vrijdagavond, Carlos zijn eerste vrije avond sindseen lange tijd. Op die dagen ging hij graag naar de club, waar hij zijn vrienden ontmoette, vrienden die allemaal in hetzelfde wereldje zaten als hij.
Voor buitenstaanders was het moeilijk te begrijpen wat voor werk hij deed, wat
overigens ook nooit ter bespreking kwam. Hij werkte namelijk in een illegale
bende, en dat was natuurlijk niet iets waar je het met iedereen over had.
Carlos was niet echt een prater, hoewel hij toch graag onder de mensen was. In
de club waar hij geregeld kwam kon hij zichzelf zijn, de jongens die er kwamen
begrepen elkaar, en wisten dat ze er eigenlijk niet over moesten praten. Ze
kwamen juist naar die plek om de stress dat het werk met zich meebracht los te
laten, en gedachtes op nul te zetten. En dus ook deze avond stapte Carlos de
club binnen.
De club lag in een wijkje net buiten de stad, ‘normale’ mensen kwamen er niet
vaak. Je moest door een soort binnentuin voordat je naar binnenkwam, en er
stonden altijd twee portiers bij de deur. Was je niet bekend, of was je juist
wel bekend maar met een slechte naam, dan kwam je er kortweg niet in. Maar
Carlos kenden de mannen die vanavond voor portier stonden. Hij begroette ze
beide met een kort knikje, en liep daarna rustig de club binnen.
De geur van drank en rook drong zijn neus binnen, maar het stoorde hem niet.
Zodra hij een paar goede vrienden zag sloot bij hun aan. ‘’Hey, jij bent er ook
weer eens!’’ Zei een van de jongens, Roy. Carlos glimlachte. Hij had het de
afgelopen weken heel erg druk gehad met het werk, maar dat zei hij natuurlijk
niet. Ze begrepen het waarschijnlijk wel.
Carlos keek rustig de club rond terwijl hij langzaam in de stemming kwam om
vanavond weer eens los te gaan. Hij keek op toen Roy hem zachtjes aanstootte. ‘’Het
is trouwens mijn beurt dit rondje, loop je mee?’’ Zei hij toen. Carlos knikte
even kort, en volgde zijn kameraad richting de bar. Hij kende Roy al vanaf het
begin, had zelfs een poosje samen gewerkt. Nu zagen ze elkaar echter nog
weinig. Ze hadden beide zo hun eigen prioriteiten en voor Carlos was het
uitgaan de laatste tijd een beetje erbij ingeschoten. Misschien was het omdat
hij wat ouder werd, misschien was het ook omdat hij het moeilijk vond om in
contact te komen met meisjes. Nou was het niet zo dat hij verlegen was, of
preuts. In tegendeel, hij was misschien rustig, maar hij had zijn babbeltje wel
klaar. Het was echter zo dat het eigenlijk verboden voor hem was om ook maar
enige vorm van contact te hebben met een jongedame, en dat zat hem weleens
dwars. Soms had hij ook gewoon behoefte aan een liefde aan zijn zijde, maar hij
wist dat hij dat nooit waar kon maken en hij wilde geen fouten maken. Dat was
waarom hij het uitgaansleven misschien voor een poosje had ontweken, maar nu
was hij toch wel blij dat hij weer terug was.
Roy bestelde de drankjes, en Carlos schoof naast hem op een van de lege
barkrukken.