Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG // Rozalie c:

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
-niet reageren, onthouden mag wel c:-

Me//

Alex // 16 // stil // stil // terug getrokken //heeft stiekem een huisdier // zwart haar, bruine ogen //
Pica

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ikke♥//

Tamara // 15 // stoer // vind dieren heel schattig // gevoellig // aardig // pica

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Ik keek om me heen. Niemand was in de buurt. Ik sloot mijn deur weer en deed deze opslot. Alleen was ik nu in mijn kamer, mijn kamer genoot zou nog lang niet komen, dus ik had genieg tijd. "jake, kom maar." zeg ik zacht. Een kleine tsjirk klinkt door de kamer wanneer er een klein vogeltje op mijn schouders land. Tevreden lach ik even waarna ik naar mijn bed loop en mijn koffer opende. Dat werd mijn spullen maar claimen als mijn kamer genoot nog eerder kwam

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik kijk nog even naar mijn koffers gevuld met al die spullen. Ik denk erover na of ik wel de juiste beslissing maak, maar sluit dan de koffer en loop naar beneden. Mijn ouders kijken naar me en pikken een traantje weg. Dat had ik niet verwacht van mijn ouders aangezien ze amper naar me om keken. Ik kijk nog even naar mijn koffers en loop dan de deur uit. Lopend ga ik naar het treinstation dat niet ver hier vandaan is. Dit zou een lange reis worden.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Ik kijk de kamer rond. Twee bedden, twee kasten, twee planten enz. Alles was dubbel en in spiegel beeld. Alsof ik scheel keek, haha. Ik open de kast aan mijn kant -de linker, die met de meeste ramen- terwijl jake de kamer rond vloegt opzoek maar een schuil plek leg ik mijn kleding slordig in de kast. Alles komt later wel aan haakjes, ze zijn toch nog opgevouwen en dat is nog prima. Terwijl ik de andere inhoud van mijn koffer ij laadjes van de kast word gestopt en de rest in mijn koffer onder het bed verdwijnt. Wacht, ik had meer spullen. Ik kijk de kamer rond waarna ik op de gang kijk. Opgelucht slaak ik een zucht. Ik pak mijn twee andere tassen -moeders pakken veel in.- en leg deze op het uiteinde van het bed. Die komen later wel, ik heb genoeg gepakt.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
De rit duurde lang maar eindelijk kan ik uit de trein stappen. Ik wil nog even uitrusten voordat ik naar die school ga dus besluit ik naar mijn opa en oma te gaan die in de stad wonen. Als ik voor de deur sta bel ik aan en even later wordt de deur geopend. Ik hoor mijn oma ''Ach Tamara, kom toch binnen!'' en ik stap in de deur. In de woonkamer is het stil en zit mijn opa in een oude stoel, eigenlijk is alles in het huis oud. Ik begin te praten ''Oma, opa. Kan ik jullie een geheim toevertrouwen?'' Waarop hun antwoord ja is. Ik ga verder. ''Zoals jullie weten wil ik heel erg graag deze opleiding doen, en het is een goede school...'' Mijn opa en oma knikken beide. ''Maar, er is een probleem... Het is een jongensschool'' Even zie ik een schrikkende blik in de ogen van mijn oma, die gerust word gesteld door opa. Weer ga ik verder. ''Ze laten geen jmeisjes toe, en daarom heb ik dit'' en ik hou een pruik omhoog. Mijn oma biedt aan om me te helpen omkleden en ik vind het best. Nog even en ik zou eruit zien als een jongen, en naar de school gaan.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
James had zijn plje al gevonden, en tsjirpte vrolijk naar mij. "jaja, ik zie het later wel." ik plofte op mijn bed neer en zuchte. Ik legde mijn handen achter mijn hoofd en staarde naar de kale lampen in de kamer. Het leek alsof ze nog nooit schoonmaak beurt hadden gekregen. En dat ze zo goedkoop mogelijk zijn uitgezocht. Ik draai me op mijn zij en hoor het bed kraken. Ik draai op mijn anderen zij ennhoor eennerger gekraak. Ik zucht waarnaa ik weer van mijn bed af ga. Dan er maar zuinig op zijn. Ik verken de kamer nog eens en kijk in alle laadjes. Geen achtergelaten spullen, alles netjes schoon. Zelfs alles lijkt nog een nagekeken te zijn. Ik merk een deur op naast de kast van mijn kamer genoot en open deze alof ik er niet in mocht kijken. Deels teleurgesteld kijk ik naarde chemish ruikende kamer. Badkamer. Natuurlijk, het si weer iets dat niet echt iets bijzonders is. Ik loop de kamer in en word zowat verblind door het velle licht. Alles is wit, zelfs de kraan. Ik zie nog een wc, medicijn kastje, kleine douche -hopelijk hebben ze hier een slot. Waarschijnlijk wel.- en nog een velle lamp. Ik liep de kamer weer uit en sloot de duer achter me. Tevreden merkte ik nog een bed op waarna ik jake weer zag. "misschien moet je de omgeving gaan verkenne. Voor katten enzo." zei ik. Jake tsjirpte vrolijk en vloog het open raam weer uit.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:

Zodra ik omgekleed ben kijk ik in de spiegel. Ik heb een dik vest aan, een korte bruine pruik op, en jongensachtige schoenen. Ik heb geluk dat ik aardig goed de stem van een jongen na kan doen en ben voorbereid op alles. Dan bedenkt mijn opa zich ineens ‘’Maar Tamara, hoe zit dat nou met gym? Nu heb je allerlei dingen aan maar bij gym moet je een normaal t-shirt aan’’ Mijn opa heeft gelijk, daar had ik inderdaad niet aan gedacht. Ik vraag of mijn oma in een briefje wil schrijven dat ik hele erge astma heb en daarom niet mee kan gymmen. Mijn oma is zo lief om het te doen. Nu ben ik klaar, nu zou ik met de bus gaan naar een school waar ik een lange tijd zou blijven. Voor ik de deur uit loop zeg ik nog een keer dat mijn ouders van niks mogen weten omdat ze me gelijk terug zouden halen en dan vertrek ik.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Ik loop nog eens naar mijn bed en zie vanuit mijn ooghoek de klok in een vlits. Mijn gezicht word bleek. Ik ren naar de deur toe en krijg hem met moeite vannhet slot af. Ik ren de meerdere trappen af -half struikelend- en kom nog optijd bij de kantime aan voordat deze dicht gaat. Verplichte bijeenkomst. Terwijl ik mijn hand achter mijn hoofd leg en wat voorover buig om nog wat uit te hijgen. Vanachter de zaal hoor ik het luide kabaal van alle andere jomgens -meisjes zijn niet toegestaan hier.- ik zucht even en leun tegen een muur aan. Dit blijft niks voor mij. Ik heb veel liever mijn tekenblok en een potlood. Terwijl alle jongens stil worden kijk ik verbaasd op. De hoofdmeester staat met zijn armen gespeiden voorin de kantine. Blijkbaar hebben hebben we nog manieren. Terwijl hij met zijn verwachte lange gesprek begint verdwijn ik in gedachtes. Liever daar dan op deze school. Te veel kinderen hier die allemaal haante de voorste willen zijn. Ik blaas een pluk haar uit mijn gezicht die er weer in valt en begin met half oor te luisteren.een lang verhaal over hoe onze toekomst zal worden na deze school, dat we naar de universitijd kunnen als we ons best doen en we groots zullen worden. In mijn hoofd heb ik al lang een aantal schetsen gemaakt van de hoofdmeester en enkele jongens hier. Allemaal zijn ze zowat hetzelfde, kort omhoog staand haar, lage broek, wijde shirts en één enkele oorbel in hun oor. Dat word makkelijk tekenen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Daar sta ik dan. Vlak voor de deuren van een enorm gebouw. Is het eigenlijk wel goed wat ik doe? En wat als ze het toch nog zouden merken? Ik trek nog een beetje aan mijn vest om 2 bobbels onzichtbaar te laten lijken en zuchte. Ik open de deuren en loop naar binnen. Een vrouw zit aan de balie, ze heeft haar haren in een knotje een bril op en een nette jurk aan. Ik loop naar de vrouw toe en zet een zware stem op. ''Hallo'' zeg ik en meer komt er niet uit mijn mond. De vrouw bekijkt me en vraagt waarmee ze me kan helpen. Ik vertel haar dat ik Marco Janssen heet en de vrouw kijk op een briefje. ''Ah, Marco. Welkom op de school. Ga maar naar de kantine, daar is de hoofdmeester en hij zou je wel helpen'' De vrouw wijst een kant op en ik begin te lopen. De kantine dus, ik ben benieuwd hoe die eruit ziet.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Heel interesant, heel interesantnis dit gesprek. Ik kijk naar buiten en zie jake vrolijk buiten vliegen. Zijn kleine oogjes hebben een kliene bessen struik gevonden waar hij in verdwijnt. Vreetzak die hij is. Ik kijk weer naar de hoofdmeester die nu ongeveer bij het voorstellen van de vakken is. Even let ik toch wel op om te kijken of er leuke of bijzondere vakken zijn. Een kleine glimlach verschijnt op mijn gezicht bij het horen van een creatief vak. Dat word meer dan alleen schetsen in mijn blok. Vreemd genoeg blijf ik de rest van het gesprek luisteren, ik krijg nog wat mee over leeraren en regels over de kamers. Helaas had iedere kamer nu twee leerlingen. Dus werd mijn andere kant nu bezet. Ik hoorde het slot woord van de hoofdmeester en het kabaal werd los gelaten. De deuren van de kantine gingen omen en vrijwel meteen was de halve kantine leeg. Ik bleef met mijn handen zin mijn zakken tegen de muur leunen en keek naarboven. Dit kon opzich nog wel een leuk jaar worden

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:

Ik loop de kantine binnen en zie dat het niet erg druk is. Ik weet niet of mensen hier net gegeten hebben of niet, het is iniedergeval wel erg vies. Ik kijk rond. Een paar jongens staan te praten en maken kabaal, een jongen staat tegen de muur aan te staren in het niets. Ik zie een man in een net pak, dat moet vast de directeur zijn. Ik loop sloom en zo min mogelijk elegant naar hem toe. ''Hallo meneer, ik ben Marco'' zeg ik en de directeur kijkt me aan. Hij noemt me welkom op deze school. Hij kijkt even goed de kantine rond en roept dan een naam. 'Alex' is de naam die hij zegt en hij wijst naar de jongen die tegen de muur aanleunt. De directeur verteld dat hij mijn kamergenoot is en ik maar naar hem toe moet gaan en dat hij me rond zou leiden. Nou lekker dan, heeft die sukkel geen tijd voor me ofzo? denk ik in mezelf en ik stap op Alex af. Terwijl ik naar hem toeloop bekijk ik hem zorgvuldig. Hij ziet er best leuk uit, erg rustig en niet zo'n herriemaker. Hopelijk erg op de achtergrond zodat ik dat ook kan blijven.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
terwijl ik naar de lampen boven me blijf staren -net zo vies, en net zo goedkoop- hoor ik voetstappen. niet dat zoiets mij heel veel boeit maar deze komen op mij af. ik kijk naar de jongen. vrijwel een standaard look zoals de rest hier. alleen heeft deze een duk vest aan. als je ziet hoe groot zijn armen zijn. ik houd mijn hoofd scheef en zie dat de jongen inderdaad op me af komt. spraakzijn ben ik neit echt. hij mag wel de ;hoi.' zeggen. ik houd mijn mond liever. ik hoop het echt dat deze jongen ook wel wat richting stil is, dan zal het iets beter op onze kamer worden, want ik kan iet opschieten met hunk chunks. vanbinnen walg ik even waarna ik weer mijn ogen over de rest laat glijden. de hofodmeester staat nogsteeds op dezelfde plek, de kantine is alweer gehalveert en mensen letten niet op mij. ja, behalven de jongen die op me af stapte.

-flutje :c-

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik word een beetje verlegen, maar druk dat gevoel snel weg. Ik moet stoer overkomen, of toch niet? Ik moet gewoon normaal doen, proberen aardig te zijn en dat komt alles wel goed, hoop ik. Ik sta nu voor hem en het is stil, ik staar even in zijn ogen, of hij in die van mij kijkt zie ik niet. Ik wil hoi zeggen en vergeet bijna dat het met een jongensstem moet. Ik begin dus maar ''Ehm hoi, ik ben Marco. Je kamergenoot, de directeur zei dat je me rond zou leiden'' meer komt er niet uit mijn mond. Ik ben benieuwd wat hij gaat zeggen.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
zou ik hem rondleiden? word dat niet met de hele school gedaan of dat we zo'n voorstel dag krijgen van oudere jaars?verbaasd kijk ik de jongen aan alsof hij ene grap met me uit haalt. ''ik ben alex. en oke?'' zeg ik maar. liever geen lange zinnen. ik ga weer op mijn iegen benen staan en kijk rond. dan maar kijken of ik alles ook even kan leren kennen. ik ga anders wel eerst naar onze kamer. kan hij direct zijn eigen bed claimen. hopelijk is jake niet binnen, het slechte ding dat huisdieren niet toegestaan zijn op scholen. ja, tenzij je een opleiding doet met vee of honden. bij de rest moet je je maar vermaken met de volgels buiten die voor je weg vliegen

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik wacht af wat hij zou zeggen. Het enige wat hij zegt is: Ik ben Alex. En oke? Dat viel tegen. Zou hij me oké vinden, of zou hij me raar vinden en denken dat ik een meisje ben? Ik stop de gedachte weg en zeg maar Oké tegen hem. Samen lopen we door de gangen en dan een paar trappen omhoog en dan nog 2 gangen door. De hele weg zeiden we beide geen woord, het voelde niet zo prettig zo stil. Nu staan we voor een bruine houten deur waar met zwarte cijfers 302 op staat. Ons kamer nummer. We lopen de kamer binnen. Echt netjes is het er niet, ik verwacht dat er kamers zijn die veel erger zijn. Maarja, dat heb je met jongens. Ik zet mijn koffers neer en wil ze openen maar dan bedenk ik me dat er in een van de koffers mijn ondergoed zit, dus ook bh's en ik ben vergeten welke. Ik pak ze wel uit als hij er niet is. ''Welk bed is van mij?'' vraag ik.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld