Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg Rozalie & BehindEnemyLine
Anoniem
Wereldberoemd



Silver // 15 // Lief // schattig // verlegen // is snel bang // de rest merk je wel :p // picca

Jij begint 






Anoniem
Wereldberoemd



Ik ben blij, ik weet niet waarom maar ik ben gewoon blij. Ik loop vrolijk door de straat. hier en daar staan een paar lantaarnpalen en ik ben onderweg naar huis. Ik hou wel van een rustige avondwandeling. Er zijn nog maar weinig mensen op straat rond deze tijd. Het is volgensmij ook al bijna 12 uur  ''s avonds. Ik loop en kom ineens een jongen tegen. Lijkt het maar zo of is zijn huid echt zo wit? Het ziet er een beetje eng uit. Ik loop snel door en voel me ongemakkelijk. Het is nog best een lange weg naar huis en ik zie geen mensen meer. Ik loop een beetje door en het blije gevoel is wel zo'n beetje weg. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik schrik me dood als iemand me ineens bij mijn onderarm grijpt. Het is die jongen van net. Ik verstijf en net als ik wil gillen plaatst hij zijn hand op mijn mond. Als hij wat in mijn oor fluisterd word ik alleen nog maar banger. Ik voel mezelf spierwit worden. De jongen neemt me mee. Ik weet niet waar we heen gaan en ik ben bang, doodsbang. Het wordt steeds donkerder en ik weet niet meer waar we zijn. Ik zie een paar dode bomen. Op het gegeven moment sta ik voor een eng oud 'kasteel' Ik wil weg maar de jongen houdt me stevig vast. Hij grijnst naar me en ik krijg tranen in mijn ogen.
Anoniem
Wereldberoemd



Daar sta ik dan, in een donker en eng kasteel. Ik zie weinig maar ik zie nog steeds die jongen. Ik wil weg maar ik merk dat de deur op slot gaat. Langzaam loop ik naar achter. Dit is eng, die jongen is gek. Straks gaat hij me nog vermoorden, daar zie ik hem wel voor aan. Op de een of andere manier lukt het me nog niet om te huilen. Ik ben te bang om te gillen en ik ben half verstijfd. Met kleine passen loop ik nog ietjes naar achteren totdat ik struikel en val.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik weet even niet wat ik moet doen als hij.zijn hand naar me uitsteekt. Ik pak hem toch maar vast en hij helpt me overeind. Hij vraagt hoe ik heet. Zou ik antwoorden? Straks dat hij me pijn akls ik niet zeg. "Ik heet Silver" zeg ik zachtjes. Ik durf hem niet in zijn ogen te kijken of zijn naajm te vragen.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik krijg rillingen van de dingen die James doet en zegt. Wat moet ik eigenlijk doen hier? Ik wil niet bij zo'n engerd zijn die hier woont. Tenminste, ik denk dat hij hier woont. Waarom zou je hier willen wonen, en waarom zo in het donker? Staks verkracht hij nog meisjes en vermoord hij ze daarna stuk voor stuk. De gedachte alleen al maakt me doods bang. "ik ga naar huis..." Zeg ik zachtjes en ik probeer los te komen van James
Anoniem
Wereldberoemd



Ik wil mezelf losrukken maar James houdt me stevig vast. Zijn woorden blijven zich herhalen in mijn hoofd. Je bent van mij, en je mag nooit meer weg. Langzaam rolt er een traan over mijn gezicht. Wat wil hij van me, waarom heeft hij me ontvoerd? Weer probeer ik los te komen maar het heeft geen zin. James is te sterk. Dit moet een droom zijn, dit moet gewoon een droom zijn. Ik wil gewoon niet beseffen dat dit de werkelijkheid is. Ik stop met het proberen van me los te wrikken, want elke poging mislukt.
Anoniem
Wereldberoemd



James neemt me mee naar een plek. Hij loopt rustig maar toch met veel kracht. Het is best wel eng eigenlijk. Ik merk dat we aankomen in een slaapkamer. Ik word op een bed geduwt, het voelt koud aan. Wat gaat hij doen? Is hij echt een... Als hij zijn hand op mijn keel zet voel ik angst. Hij duwt niet maar zijn hand ligt er wel. Ik kijk recht in zijn ogen, ik kan niet stoppen er naar te kijken. Langzaam vullen mijn ogen zich met tranen.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik voel zijn lippen op die van mij, genieten doe ik niet. Hij drukt een kus in mijn nek en zet daarna zijn tanden erin. Het duurt even voordat ik het echt besef. Hij is gek! Ineens begrijp ik het, maar... Vampieren bestaan niet. Toch moet ik geloven, want ik voel het toch zelf? Het doet pijn, en ik voel me zwakker worden. Ik wil niet dood, ik wil niet dood. Stop alsjeblieft, vraag ik in mijn hoofd. Dingen in mijn hoofd kan hij niet horen, daar heb ik niets aan. ''Stop, alsjeblieft'' zeg ik als het nog wat langer duurt. Ik begin met mijn benen te spartelen en voel me steeds slapper worden.
Anoniem
Wereldberoemd



Hij is een freak. Waarom doet hij dit? Waarom pakt hij geen ander mens van de straat? Het is best raar om dit te denken, dit zou ik geen ander aan willen doen. Ik zou het mezelf ook nooit aan willen doen, ik wil hier weg. Zodra James van me afgaat probeer ik weer weg te vluchten, maar hij pakt me bij mijn pols vast. Ik ben moe maar moet niet denken aan slapen, wie weet word ik dan nooit meer wakker. Ik durf James niet aan te kijken, hij is veel te eng.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik ben niet van iemand, en zeker niet van hem. Als ik van iemand ben dan ben ik van mijn ouders, maar van niemand anders. Ik voel me nog steeds te zwak om iets zinvols uit te voeren. Met een trillende hand voel ik in mijn nek. Er zitten 2 kleine gaatjes die nog een klein beetje bloeden. Ik ben moe. Vampieren worden nooit moe, ze slapen nooit. Tenminste, dat is wat mensen erover zeggen. Ik weet niet of het waar is. Langzaam sluit ik mijn ogen. Ik wil niet slapen, maar ik ben gewoon zo moe. Ik strek mijn hand uit naar de dekens. Ik trek er een beetje aan maar val al in slaap.
Anoniem
Wereldberoemd



Zodra ik mijn ogen open lig ik nog steeds waar ik lag toen ik in slaap viel. Het bloeden is gestopt maar ik voel me nog steeds niet helemaal normaal. Mijn maag rommelt even. Vampiers, eten die ook gewoon normaal? Vraag ik me af. Ik zie dat James er nog niet is. Zou ik kunnwn ontsnappen?
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk rond maar het is erg donker. Het is alsof het hier eeuwig nacht is. Ik ga van het bed af en loop rond. De deur is op slot en een andere weg was er ook niet. Ineens gaat de deur open en ik schrik me zowat dood. ik 'vlieg' naar het bed en kruip onder de dekens.
Anoniem
Wereldberoemd



''Ik vlucht voor jou'' zeg ik als ik ook met mijn hoofd onder de dekens zit. Straks zuigt hij me nog eens helemaal leeg en zet hij me op zoals ze welleens doen met dieren. Ik moet daar niet aan denken.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik ril als hij de dekens van me aftrekt en kijk hem even bang aan. Hij is wel eng. Kon ik maar door de grond zakken. ''Je bent wel eng'' zeg ik zacht
Anoniem
Wereldberoemd



Ik verstijf van angst. Hij is een vampier die mensen ontvoert. "maar ik wil nu naar huis" zeg ik verdrietig en ik trek de dekens weer om me heen. Hij is toch geen martelaar? Hoj is alleen een enge gemene vampier die een meisje ontvoert. Uwh...
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste