Het Christendom had zich in de negende eeuw verspreid naar de Keltische landen, waar het geleidelijk gemengd werd met Heidense rituelen om deze te verdringen. Zo werd Allerheiligen op 1 november door de Katholieke kerk als feestdag gecreëerd. Onder de volkeren werd het gezien als een tijd waar geesten, feeën en de zielen van de doden onze wereld binnen kwamen en tevreden werden gesteld met eten en drank. Deze overtuigingen werden in gans Europa aangetroffen.

Arme mensen bezochten de huizen van de rijkere mensen, waar ze soulcakes kregen in ruil voor een gebed voor de zielen van de overleden familieleden. Later werd deze praktijk ook door kinderen overgenomen.

In de periode van 31 oktober tot 2 november bezochten ze huizen als vertegenwoordigers van de doden en namen de zeilkoekjes mee. Later gingen ze van parochie naar parochie met Halloween, waar ze genade vroegen voor de Christelijke zielen. Het stond bekend als 'Souling' en werd uitgevoerd in Vlaanderen, Groot-Brittannië, Duitsland en Oostenrijk. In 'The two gentleman in Verona' van Shakespeare wordt souling genoemd. Speed beschuldigd zijn meester van pulsen als een bedelaar tijdens Allerzielen'. Het dragen van kostuums of vermommingenbegon in Schotland in de zestiende eeuw en werd later overgenomen door Ierland en andere delen van Groot-Brittannië. Als het huishouden voedsel zou schenken, zouden ze geluk kunnen verwachten.

In Schotland gingen jongeren van huis tot huis met wit geverfde gezichten, zeiden rijmpjes en dreigden kwaad te doen als ze niet werden verwelkomd. In Wales gingen boemannen van huis tot huis verkleed als angstaanjagende beesten.