sungai schreef:
afleiding ofzo?
De laatste tijd zit ik niet zo lekker in m'n vel. Ik denk dat het jaargetijde daar ook zeker een rol in speelt. Maar bij de kleinste dingen is het al vechten tegen de tranen, elke keer weer. Zo af en toe heb ik even genoeg van alles en ben ik een waterval. Zo is vandaag ook weer zo'n moment gekomen. Ik ben jankend thuis gekomen van werk. En waarom? Ja dat is een goede.
Op werk loop t allemaal niet zo lekker, heb daar ook steeds meer last van, maar opzich is het nog wel te doen. Maar toen ik een collega vroeg of die even wilde helpen en het antwoord was nee, sorry ik ben even te druk. Schoten de tranen me weer in de ogen, waarom, geen idee???? En ook gewoon de lichtste kritiek die ik krijg, heb ik onwijs veel moeite mee. Het is echt vechten tegen de tranen.
Het lijkt wel een beetje op wanneer je ongesteld bent en dan erg snel geprikkeld bent. Zegmaar dat je om de stomste dingen kunt janken. Dit ervaar ik nu de laatste paar maand eigenlijk al.. Kan werkelijk ook niet veel bedenken wat mij goed zou doen, heb ook niet iets waar ik naar uit kijk ofzo, want ik bekijk en vind alles momenteel erg neutraal? Het gaat een beetje op de automatische piloot, ondanks dat ik me ook moeilijk kan concentreren.
Is dit zo'n winterdip ofzo of zou er meer aan de hand zijn?
Sorry als je dit een zeurtopic vindt, maar ik wil graag gewoon even advies of iets dergelijks :c
afleiding ofzo?
De laatste tijd zit ik niet zo lekker in m'n vel. Ik denk dat het jaargetijde daar ook zeker een rol in speelt. Maar bij de kleinste dingen is het al vechten tegen de tranen, elke keer weer. Zo af en toe heb ik even genoeg van alles en ben ik een waterval. Zo is vandaag ook weer zo'n moment gekomen. Ik ben jankend thuis gekomen van werk. En waarom? Ja dat is een goede.
Op werk loop t allemaal niet zo lekker, heb daar ook steeds meer last van, maar opzich is het nog wel te doen. Maar toen ik een collega vroeg of die even wilde helpen en het antwoord was nee, sorry ik ben even te druk. Schoten de tranen me weer in de ogen, waarom, geen idee???? En ook gewoon de lichtste kritiek die ik krijg, heb ik onwijs veel moeite mee. Het is echt vechten tegen de tranen.
Het lijkt wel een beetje op wanneer je ongesteld bent en dan erg snel geprikkeld bent. Zegmaar dat je om de stomste dingen kunt janken. Dit ervaar ik nu de laatste paar maand eigenlijk al.. Kan werkelijk ook niet veel bedenken wat mij goed zou doen, heb ook niet iets waar ik naar uit kijk ofzo, want ik bekijk en vind alles momenteel erg neutraal? Het gaat een beetje op de automatische piloot, ondanks dat ik me ook moeilijk kan concentreren.
Is dit zo'n winterdip ofzo of zou er meer aan de hand zijn?
Sorry als je dit een zeurtopic vindt, maar ik wil graag gewoon even advies of iets dergelijks :c


0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


18
