TW: even een diepe vraag - Forum

Each
Internationale ster

each schreef:
heeft iemand hier ook een aanranding oid meegemaakt ?

hoe gaat het bij jullie als jullie weer seks hebben met een jongen? en sinds wanneer kunnen jullie, als jullie dat kunnen, weer écht genieten van seks zoals eerst?

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:
Doe even (TW) in de titel. Danku.

Ik dacht leuk een diepe vraag over het leven... maar nee, lekker dit

Om op je vraag in te gaan: ja, ik ben seksueel misbruikt op mijn 14e en op mijn 15e.
Hier heeft lang niemand iets van geweten.
Hierna heb ik intensieve EMDR-therapie gekregen. Uiteindelijk heb ik er geen last meer van gehad.

Pas toen ik mijn vriend leerde kennen kreeg ik weer last van paniekaanvallen en herbelevingen. Hierover heb ik met hem gepraat en op het moment ben ik een artikel aan het schrijven over de impact van trauma's op een relatie.

Op het moment dat je last blijft hebben van je trauma adviseer ik je om met een psycholoog te gaan praten en EMDR-therapie te overwegen. Ook is het belangrijk om je partner in vertrouwen te nemen. Als hij of zij niet weet waarom jij hem of haar afwijst, kan dit kwetsend overkomen.

Het is nog niet af, maar voor wie geïnteresseerd is wil ik de link en het wachtwoord van de site best delen.

Each
Internationale ster

each schreef:

SeventhHeaven schreef:
Doe even (TW) in de titel. Danku.

Ik dacht leuk een diepe vraag over het leven... maar nee, lekker dit

Om op je vraag in te gaan: ja, ik ben seksueel misbruikt op mijn 14e en op mijn 15e.
Hier heeft lang niemand iets van geweten.
Hierna heb ik intensieve EMDR-therapie gekregen. Uiteindelijk heb ik er geen last meer van gehad.

Pas toen ik mijn vriend leerde kennen kreeg ik weer last van paniekaanvallen en herbelevingen. Hierover heb ik met hem gepraat en op het moment ben ik een artikel aan het schrijven over de impact van trauma's op een relatie.

Het is nog niet af, maar voor wie geïnteresseerd is wil ik de link en het wachtwoord van de site best delen.

oh shit! sorry...

Pff. sad

Ja ik had dus ook laatst dat het tijdens seks helemaal terug kwam. Ik heb sowieso interesse haha.

Anoniem
YouTube-ster

Lovana schreef:
Hh!

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

each schreef:

SeventhHeaven schreef:
Doe even (TW) in de titel. Danku.

Ik dacht leuk een diepe vraag over het leven... maar nee, lekker dit

Om op je vraag in te gaan: ja, ik ben seksueel misbruikt op mijn 14e en op mijn 15e.
Hier heeft lang niemand iets van geweten.
Hierna heb ik intensieve EMDR-therapie gekregen. Uiteindelijk heb ik er geen last meer van gehad.

Pas toen ik mijn vriend leerde kennen kreeg ik weer last van paniekaanvallen en herbelevingen. Hierover heb ik met hem gepraat en op het moment ben ik een artikel aan het schrijven over de impact van trauma's op een relatie.

Het is nog niet af, maar voor wie geïnteresseerd is wil ik de link en het wachtwoord van de site best delen.

oh shit! sorry...

Pff.

Ja ik had dus ook laatst dat het tijdens seks helemaal terug kwam. Ik heb sowieso interesse haha.

Ik heb het gemaild!

Anoniem
Popster

Zifax schreef:
Toen ik 13 was heb ik iemand ontmoet via het internet. Die jongen heeft zich voor gedaan als een 16 jarige maar bleek veel ouder te zijn in het echt toen ik met hem ging afspreken in het echt (28 Ik was met een vriendin samen op het station en toen hij op mij afliep had ik direct door dat er iets niet pluis was. Hij vertelde me dat hij zijn oudere broer was en even met mij wou praten. Naja ik als 13 jarig kind geloofde dat en vervolgens gingen we met zijn 3en na een plek dicht waar ik op de camping stond. Vriendin van mij werd gebeld en liep even weg (kwam ook gewoon nooit meer terug) en eigenlijk vanaf dat moment ging alles instantly fout. Ik denk alles waar je niet aan wil denken is gebeurd en hij heeft me daar naakt achter gelaten in het gras. Een half jaar later heeft hij me via internet weer benaderd en me bedreigd met die foto toen ik daar lag. Als ik geen naakt fotot terug zou sturen zou hij alles aan mijn ouders vertellen en uit angst en wanhoop heb ik dat gedaan. vervolgens heeft heel de stad + school alles het gezien inclusief mijn ouders. We hebben toen ook aangifte gedaan etc en dat loopt nu nog steeds ivm de impact. Ik ben 2 jaar niet naar school geweest als een normaal kind (half jaar maar 2/3 dagen in de week) maar ik heb wel mijn diploma gehaald. Echter moest ik wel door die situatie van tl/havo naar een kader klas.

daardoor heb ik ook tot mijn 18e niet naar bioscopen,discotheken,kermis etc gedurfd omdat het voor mij voelde dat iedereen mij altijd aanstaarde en me belachelijk maakte. ondertussen had ik inderdaad EMDR voor het trauma wat ik op had gelopen maar in die tussen tijd kreeg ik ook nog een enorme identiteits crisis met wie ik was en hoe ik me voelde en kampte met enorme depressiviteit door de angst waar ik dagelijks mee leefde wou ik niet meer leven.

daarna ben ik geholpen door een mentacoach waarmee ik 6 dagen in de week mee ging sporten en kickboxen en praten. zijn dochter heeft me ook enorm gepest met het hele gebeuren en hij heeft echt enorm respectvol naar mij gehandeld.

om nog even terug te komen op relaties :

ja, ik ben bang.

ik ben bang, continu dat ik niet genoeg ben. dat ik ''vies'' ben of ''lelijk'' . elke keer als iemand mij onverwachts op een manier aanraakt wat ik niet prettig vind krijg ik zo'n pijn op mijn borst en ervaar ik bepaalde momenten opnieuw. ondanks dat ik nu niet in angst leef heb ik vaak wel een onderbuik gevoel bij bepaalde dingen, kan ik enorm uit mijn slof schieten om bepaalde onderwerpen of opmerkingen.

mijn vorige-vorige relatie heb ik ook uit gemaakt omdat hij s'nachts boven op mij ging liggen zonder toestemming en dingen bij mij deed. ik kwam dan in een shock state en liet het toe terwijl ik dan zoveel pijn had en verdriet van binnen.

hoe graag ik ook een relatie wil, daten en mezelf ECHT geven durf ik nog niet

Anoniem
Popster

Zifax schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Account verwijderd

schreef:
Meiden, vind het heel jammer dat jullie dit hebben moeten meemaken en heel straf en moedig en dapper dat je dit nu deelt! Alle respect voor jullie!!!!!!

Mobo
Internationale ster

Mobo schreef:
Ik weet niet echt wat onder aanranding per se valt
Maar mijn hart brak tijdens het lezen van het verhaal van dolly, wat een nare vieze gast was dat bahbah

"Ergste" wat ik heb meegemaakt was dat een familielid (oom) op me kont sloeg (jaar geleden), is nu nog steeds awkward tussen mij en hem en hem en me moeder.

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

Anoniem
Internationale ster

Layla schreef:

Dolly schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

Mobo schreef:
Ik weet niet echt wat onder aanranding per se valt
Maar mijn hart brak tijdens het lezen van het verhaal van dolly, wat een nare vieze gast was dat bahbah

"Ergste" wat ik heb meegemaakt was dat een familielid (oom) op me kont sloeg (jaar geleden), is nu nog steeds awkward tussen mij en hem en hem en me moeder.

Wil nog wel een keer het hele verhaal delen, heb dat toen op gSm ook gedaan en ik kreeg best veel vragen van meisjes die ook ooit wat hadden mee gemaakt en niet wisten hoe ze er mee om moesten gaan / hoe ze er over begonnen te vertellen bij ouders of hoe je je sterker kan voelen. Maar ik weet van mezelf dat de details gewoon echt heel heftig zijn en omdat zomaar openbaar te zetten kan best wel een dingetje zijn voor sommigen hier en dat is begrijpelijk. Maar zoals ik zei, je bent niet alleen. Er zijn meer mensen die dit mee maken en als iedereen er stil over blijft denken veel mensen van oke maar hoe ontstaat zoiets dan, waarom spreek je dan af met zo'n iemand, en waarom geef je je zomaar over aan iemand. maar dat zit moeilijker in elkaar dan mensen kunnen beseffen.

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

En jij bent prachtig en sterk en dapper en mooi en lief en al het goeds dat ik kan bedenken <3

If you want to talk, u know where to find me.

(Ook voor de meelezers op dit topic die hun verhaal liever anoniem delen/erover willen praten: mail me. Ik zal je gegevens en verhaal beschermen!)

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:
yay 4 openheid over dit onderwerp (onder een TW, hahaha)

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

Layla06 schreef:

Dolly schreef:

SeventhHeaven schreef:
!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man