TW: even een diepe vraag - Forum

Each
Internationale ster

each schreef:

Dolly schreef:

Mobo schreef:
Ik weet niet echt wat onder aanranding per se valt
Maar mijn hart brak tijdens het lezen van het verhaal van dolly, wat een nare vieze gast was dat bahbah

"Ergste" wat ik heb meegemaakt was dat een familielid (oom) op me kont sloeg (jaar geleden), is nu nog steeds awkward tussen mij en hem en hem en me moeder.

Wil nog wel een keer het hele verhaal delen, heb dat toen op gSm ook gedaan en ik kreeg best veel vragen van meisjes die ook ooit wat hadden mee gemaakt en niet wisten hoe ze er mee om moesten gaan / hoe ze er over begonnen te vertellen bij ouders of hoe je je sterker kan voelen. Maar ik weet van mezelf dat de details gewoon echt heel heftig zijn en omdat zomaar openbaar te zetten kan best wel een dingetje zijn voor sommigen hier en dat is begrijpelijk. Maar zoals ik zei, je bent niet alleen. Er zijn meer mensen die dit mee maken en als iedereen er stil over blijft denken veel mensen van oke maar hoe ontstaat zoiets dan, waarom spreek je dan af met zo'n iemand, en waarom geef je je zomaar over aan iemand. maar dat zit moeilijker in elkaar dan mensen kunnen beseffen.

Ik vind dit heel mooi, en ook verschrikkelijk om te lezen.

Ik heb ook therapie gehad, maar ik merk gewoon dat ik zo ontzettend goed ben in het deurtje dicht te doen en er dan weer een half jaar niet over te denken. En dan ineens knalt ie weer terug, recht in mn face.

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:

Layla06 schreef:

Dolly schreef:
Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Omg wilde dat ik die vechtreactie had. Ik bevroor of ik vluchtte meestal als ik ergens mee geconfronteerd werd.

Anoniem
Internationale ster

Nasty schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

wauw ik vind het zo erg
ook het feit dat je eigenlijk in een veilige situatie was want je ging niet alleen hem opzoeken maar toch door alles alleen met hem raakt, echt respect dat je dit durft te delen en heel knap hoe je ermee omgaat en hoe sterk je bent! niemand zou dit mee moeten maken maar helaas gebeurt het te vaak😢

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:

SeventhHeaven schreef:
!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

En jij bent prachtig en sterk en dapper en mooi en lief en al het goeds dat ik kan bedenken <3

If you want to talk, u know where to find me.

(Ook voor de meelezers op dit topic die hun verhaal liever anoniem delen/erover willen praten: mail me. Ik zal je gegevens en verhaal beschermen!)

aaaah lief van jou!! <3 zelfde geld voor jou!! ben altijd online man #strijder

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

each schreef:
heeft iemand hier ook een aanranding oid meegemaakt ?

hoe gaat het bij jullie als jullie weer seks hebben met een jongen? en sinds wanneer kunnen jullie, als jullie dat kunnen, weer écht genieten van seks zoals eerst?

Heb je ook EMDR gehad of andere therapie?

Each
Internationale ster

each schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Ik denk eigenlijk dat dit de grootste stap is, die ik nog maar half heb gezet... Aan de ene kant heb ik wel hulp gezocht, en het met vrienden / familie het erover gehad, maar aan de andere kant heb ik die verdomme optimisme en nuchterheid die het constant wegdrukken omdat ik geen verdriet over dingen die met mij zijn gebeurd wil voelen

Anoniem
Internationale ster

Layla schreef:

Dolly schreef:

Layla06 schreef:

Dolly schreef:
Jaa maar bij mij was opgegeven moment de vijand mijn school. Mensen waar ik me veilig bij voelde keerde zich af naar mij. De sociale angst was groter dan de angst naar hem omdat ik woede voelde.

Achteraf ben ik persoonlijk hoe raar het ook klinkt wel blij dat het is gebeurd, het heeft me echt gevormd en gemaakt om wie ik nu ben. Ik ben niet verlegen, ik durf dingen die ik leuk vind zonder me er voor te schamen. Ik durf me te kleden omdat ik niet mee wil lopen met meisjes die lijken op de basics die me pijn hebben gedaan. Ik ben ik you know

Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Ohh ik ben ook precies zo een type! Ik kan echt HEEEL boos worden om dingen. Ik had dat zelfde in mijn jeugd. Ik werd vaak achtergesteld door mijn ouders en mijn zussen heel erg voorgetrokken. Ik was ontzettend eenzaam en dat leidde tot heel veel woede want ik wilde niet laten merken dat ik zo verdrietig was.

Ik ben nu wel een beetje benieuwd om heel eerlijk te zijn. Plus, leraren zijn ook mensen. Dat ze leraren zijn maakt ze niet een heilige.

Each
Internationale ster

each schreef:

SeventhHeaven schreef:

each schreef:
heeft iemand hier ook een aanranding oid meegemaakt ?

hoe gaat het bij jullie als jullie weer seks hebben met een jongen? en sinds wanneer kunnen jullie, als jullie dat kunnen, weer écht genieten van seks zoals eerst?

Heb je ook EMDR gehad of andere therapie?

ja ik heb imaginaire exposure gehad, maar ik vond dat echt ontzettend zwaar omdat je heel vaak terug moet naar de gebeurtenis

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:

Layla06 schreef:
Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Omg wilde dat ik die vechtreactie had. Ik bevroor of ik vluchtte meestal als ik ergens mee geconfronteerd werd.

toen de foto ''geleaked'' werd zat ik in de klas. het stond op twitter dus binnen 30 seconden had ook direct 30 man het gezien in de klas. ik rende weg van school en was thuis. ik belde mn mentor en vertelde het hele verhaal. toen ik met hem aan het bellen was liep hij schijnbaar in de hal waar mensen het konden horen en hij zei letterlijk ''kom nu maar terug naar school dan praten we samen'' maar in mijn paniek en angst was ik vergeten dat het pauze was. ik kom aangefietst en no joking : er stond gewoon 100 man mij op te wachten en mij uit te joelen en eten op mij te gooien. er moesten 2 leraren mij naar binnen halen doormiddel van escort LOL.

sindsdien ging alles down hill op school en heeft nooit meer iemand normaal gedaan

SeventhHeaven
Wereldberoemd

SeventhHeaven schreef:

each schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
overigens kan ik er wel open over praten en ik vind het belangrijk dat deze verhalen gedeeld worden omdat ik toen het gevoel had dat ik ''alleen'' was. maar dat ben je niet. je mag je verdriet en je verhaal delen.

!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Ik denk eigenlijk dat dit de grootste stap is, die ik nog maar half heb gezet... Aan de ene kant heb ik wel hulp gezocht, en het met vrienden / familie het erover gehad, maar aan de andere kant heb ik die verdomme optimisme en nuchterheid die het constant wegdrukken omdat ik geen verdriet over dingen die met mij zijn gebeurd wil voelen

Heel herkenbaar.

Ik zit redelijk ver in m'n proces, heb veel erover geschreven en er kleine onderzoekjes en research naar gedaan en ik ben echt blij dat ik EMDR heb gehad, en ouders waarmee ik af en toe kon praten (maar dat wilde ik zelf vaak niet, maar het kon wel) en een zus, en vrienden en een vertrouwde docent...

Neem mensen die je vertrouwd voorzichtig in vertrouwen. Maar wees wel echt voorzichtig daarmee, want ik had ooit een periode dat ik het te vaak of te snel wilde vertellen 'om er maar vanaf te zijn' en toen kreeg ik wel een flinke klap toen een studieloopbaanbegeleider minder begripvol was. :')

Maar uiteindelijk zou ik je vooral willen adviseren om rustig aan te doen. Sommige meisjes met zo'n ervaring willen zo graag een relatie om zich veilig te voelen. Of ze willen juist helemaal niets meer te maken hebben met seks. Beloop rustig je pad. Praat erover met anderen, eventueel met een psycholoog. Verwerk dingen op het moment dat je daar klaar voor bent.

Each
Internationale ster

each schreef:

Dolly schreef:

SeventhHeaven schreef:

Dolly schreef:
Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Omg wilde dat ik die vechtreactie had. Ik bevroor of ik vluchtte meestal als ik ergens mee geconfronteerd werd.

toen de foto ''geleaked'' werd zat ik in de klas. het stond op twitter dus binnen 30 seconden had ook direct 30 man het gezien in de klas. ik rende weg van school en was thuis. ik belde mn mentor en vertelde het hele verhaal. toen ik met hem aan het bellen was liep hij schijnbaar in de hal waar mensen het konden horen en hij zei letterlijk ''kom nu maar terug naar school dan praten we samen'' maar in mijn paniek en angst was ik vergeten dat het pauze was. ik kom aangefietst en no joking : er stond gewoon 100 man mij op te wachten en mij uit te joelen en eten op mij te gooien. er moesten 2 leraren mij naar binnen halen doormiddel van escort LOL.

sindsdien ging alles down hill op school en heeft nooit meer iemand normaal gedaan

O mijn god... zo bizar sad

en ziet het ernaar uit dat hij een erge straf krijgt?

Anoniem
Popster

Zifax schreef:

Layla06 schreef:

Dolly schreef:

Layla06 schreef:
Yes!! Love this so much! Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent gebleven wow wow wow echt im impressed!

Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Ohh ik ben ook precies zo een type! Ik kan echt HEEEL boos worden om dingen. Ik had dat zelfde in mijn jeugd. Ik werd vaak achtergesteld door mijn ouders en mijn zussen heel erg voorgetrokken. Ik was ontzettend eenzaam en dat leidde tot heel veel woede want ik wilde niet laten merken dat ik zo verdrietig was.

Ik ben nu wel een beetje benieuwd om heel eerlijk te zijn. Plus, leraren zijn ook mensen. Dat ze leraren zijn maakt ze niet een heilige.

Ik stond in de klas want er was iemand nieuw (iemand die dus niet mijn situatie wist) en ik wou kennis met hem maken. Vervolgens was er een meid in mijn klas die zei ''wil je niet ze is een hoertje'' ik flipte en ik zei ''heb je wel eens naar jezelf gekeken'' en die nieuwe guy was echt meteen omg ?????? hahahahah maar die meid begon dus die foto te laten zien (nadat de politie 3x op school was geweest dat iedereen die de foto in bezit had strafbaar was) naja toen sloeg ik die meid dus en ik was gewoon veel sterker en zwaarder dan haar. maar toen kwam die leraar die me in een schoonmaak hok duwde van 1 bij 1 en sloot ze me op. ZE SLOOT ME OP. nou toen werd ik zwart voor mn ogen en toen kwam die leraar binnen en kneep ze in mijn wangen ''om me rustig te krijgen'' en toen heb ik dr n vuist gegeven en die sleutel/keycord van dr nek getrokken en de deur open gemaakt en weg gerend van school. dat was ook het laatste moment dat ik op school ben geweest en toen moest ik ook thuis blijven van de schoolinspectie. en toen kwam er ook een heel groot onderzoek naar de school hoe hun dingen hebben aangepakt etc. (paar jaar later werden er ook 3 ontslagen ivm het handelen en eentje ivm pedofilie uitingen)

Each
Internationale ster

each schreef:

SeventhHeaven schreef:

each schreef:

SeventhHeaven schreef:
!!!!

En het is niet jouw fout. Erken dat je het slachtoffer bent. Dat was voor mij zó moeilijk. Ik wilde mezelf niet zo zien en ik wilde niet accepteren dat er iemand was die sterker was dan mij. Die mij dingen kon laten doen die ik niet wilde doen. Ik legde de fout eerst bij mezelf.

Pas als je durft te erkennen dat je een slachtoffer van iets bent en iets verschrikkelijks hebt meegemaakt, dan pas kun je beginnen aan verwerking. Als je dat durft, dan hoef je niet je hele leven als een slachtoffer te leven.

Mensen zeggen soms 'je komt er sterker uit', maar dat is niet per se waar. Breek dat muurtje af, want je wordt niet zomaar sterker van iets verschrikkelijks. Je komt er wijzer uit.

Ik denk eigenlijk dat dit de grootste stap is, die ik nog maar half heb gezet... Aan de ene kant heb ik wel hulp gezocht, en het met vrienden / familie het erover gehad, maar aan de andere kant heb ik die verdomme optimisme en nuchterheid die het constant wegdrukken omdat ik geen verdriet over dingen die met mij zijn gebeurd wil voelen

Heel herkenbaar.

Ik zit redelijk ver in m'n proces, heb veel erover geschreven en er kleine onderzoekjes en research naar gedaan en ik ben echt blij dat ik EMDR heb gehad, en ouders waarmee ik af en toe kon praten (maar dat wilde ik zelf vaak niet, maar het kon wel) en een zus, en vrienden en een vertrouwde docent...

Neem mensen die je vertrouwd voorzichtig in vertrouwen. Maar wees wel echt voorzichtig daarmee, want ik had ooit een periode dat ik het te vaak of te snel wilde vertellen 'om er maar vanaf te zijn' en toen kreeg ik wel een flinke klap toen een studieloopbaanbegeleider minder begripvol was. :')

Maar uiteindelijk zou ik je vooral willen adviseren om rustig aan te doen. Sommige meisjes met zo'n ervaring willen zo graag een relatie om zich veilig te voelen. Of ze willen juist helemaal niets meer te maken hebben met seks. Beloop rustig je pad. Praat erover met anderen, eventueel met een psycholoog. Verwerk dingen op het moment dat je daar klaar voor bent.

Ja dat snap ik, ik vond zelf EMDR een heel gek idee, maar ik denk ook wel die behandeling ook heel effectief kan zijn.

En precies dat heb ik ook, ik heb het bijvoorbeeld tegen die jongen waarmee ik paar maanden terug seks mee had gehad, na echt een jaar, in vertrouwen genomen en dat was eigenlijk een hele rare en nare ervaring. Want ik wilde eigenlijk geen seks, maar ook weer wel, en toen hadden we toch seks, terwijl ik eigenlijk ook had gezegd dat ik het niet wilde. En daarna nog wel beetje geappt, maar niks meer gehoord. Dat was wel weer een schaafwondje op mijn vertrouwen zeg maar. Ik heb gewoon het idee dat mensen op mijn leeftijd allemaal alleen maar seks willen, en dat ik dat op een gegeven moment ook moet geven ofzo. Idk gewoon fucked up.

Dankjewel voor je advies, het doet me oprecht goed.

Anoniem
Wereldberoemd

Paris schreef:
ben ooit aangerand door een Poolse (in ieder geval oosters) man toen ik aan het fietsen was s'avonds laat door de stad, ik was 14 en vanuit een vriendin onderweg naar huis. Ik zag hem want hij fietste aan de andere kant van de weg, en toen hoorde ik dus dat hij keihard remde en toen is hij achter me aangefietst. Daarna haalde hij me in en ging hij met z'n fiets voor mijn fiets staan, ik viel een soort half, en toen heeft me geprobeerd te zoenen en spuugde hij in m'n gezicht. Daarna deed hij z'n hand in mn broek, het ging heel snel, toen begon ik keihard met schreeuwen, ik was al de hele tijd aan het schelden, toen kwam er een groepje jongeren (allemaal jongens) aan waardoor hij schrok en wegfietste, daarna ben ik door dat groepje jongeren uitgescholden voor vieze kk flikker en kk jood etc. toen ben ik naar huis gefietst huilend en had ik er met niemand over gesproken, voor 2 jaar denk ik? omdat ik me vies voelde, en mij heel erg schaamde, was ook nog niet out dus ik was sws bang dat mensen dan gelijk zouden denk dat ik op jongens viel. Sinds dien durf ik eigenlijk niet alleen s'avonds door de stad te fietsen, ik doe het wel, maar krijg dan meteen een brok in me keel en kijk de hele tijd om me heen, gewoon niet fijn

Anoniem
Internationale ster

Layla schreef:

Dolly schreef:

Layla06 schreef:

Dolly schreef:
Ik denk dat ik erg geluk heb gehad (als ik dat mag zeggen) dat ik een heel temperament vol karakter heb en mijn woede me gered heeft? Doormiddel van mijn woede uitbarstingen naar leraren toe ( Heb er letterlijk 1 op de bek geslagen )En ik heb heel hard staan gillen en aanvallen toen iemand een fiets op me gooide dat ik aangaf dat ik mezelf niet wou laten kennen terwijl ik van binnen echt kapot ging.

Dat ik die leraar sloeg was op dat moment echt 100% gegrond tho want twas heel heftig wat ze deed op dat moment haha, i know its not normal maar ik kon het niet onder controle houden man

Ohh ik ben ook precies zo een type! Ik kan echt HEEEL boos worden om dingen. Ik had dat zelfde in mijn jeugd. Ik werd vaak achtergesteld door mijn ouders en mijn zussen heel erg voorgetrokken. Ik was ontzettend eenzaam en dat leidde tot heel veel woede want ik wilde niet laten merken dat ik zo verdrietig was.

Ik ben nu wel een beetje benieuwd om heel eerlijk te zijn. Plus, leraren zijn ook mensen. Dat ze leraren zijn maakt ze niet een heilige.

Ik stond in de klas want er was iemand nieuw (iemand die dus niet mijn situatie wist) en ik wou kennis met hem maken. Vervolgens was er een meid in mijn klas die zei ''wil je niet ze is een hoertje'' ik flipte en ik zei ''heb je wel eens naar jezelf gekeken'' en die nieuwe guy was echt meteen omg ?????? hahahahah maar die meid begon dus die foto te laten zien (nadat de politie 3x op school was geweest dat iedereen die de foto in bezit had strafbaar was) naja toen sloeg ik die meid dus en ik was gewoon veel sterker en zwaarder dan haar. maar toen kwam die leraar die me in een schoonmaak hok duwde van 1 bij 1 en sloot ze me op. ZE SLOOT ME OP. nou toen werd ik zwart voor mn ogen en toen kwam die leraar binnen en kneep ze in mijn wangen ''om me rustig te krijgen'' en toen heb ik dr n vuist gegeven en die sleutel/keycord van dr nek getrokken en de deur open gemaakt en weg gerend van school. dat was ook het laatste moment dat ik op school ben geweest en toen moest ik ook thuis blijven van de schoolinspectie. en toen kwam er ook een heel groot onderzoek naar de school hoe hun dingen hebben aangepakt etc. (paar jaar later werden er ook 3 ontslagen ivm het handelen en eentje ivm pedofilie uitingen)

Ze sloot je op?! Hoe fucking durft ze?! Dat kan echt niet zomaar dat is echt niet normaal omfg?!