Couture schreef:Cinderella schreef:Couture schreef:
Ik praat eigenlijk vooral met vrienden en amper met mn ouders, over lastige onderwerpen dan. Want ik hou van mn ouders en ben echt blessed dat ik ze heb, want ze zijn top, maar we zijn allemaal van het wegstoppen en zelf afhandelen, dus ben ik meer naar vrienden toegetrokken. Ze weten bijvoorbeeld niet dat depressief was en hoe depressief ik ook was, dat heb ik enkel later pas tegen een paar mensen kunnen vertellen.
Nee precies! Zelfs je ergste vijand niet, want je maakt jezelf helemaal gek ermee. Ik heb rond deadlines ook het gevoel alsof de wereld ineen stort ofzo? Terwijl het 'maar een tentamen' of iets is, maar op zo'n moment is dat het enige en het belangrijkste wat ik zie, en mag het gewoon niet mis gaan.
We should do something about it haha, want het is niet best
Dat lijkt me ook wel lastig, dat je dat niet kan of wil delen. Denk je dat ze negatief zouden reageren?
Aan de ene kant is het fijn om te weten dat ik niet alleen ben maar aan de andere kant vind ik het ook zo kut voor je ;c
Hahah ja, een toverpil zou ideaal zijn. Zullen we die gaan ontwikkelen?
Ze zouden er altijd voor me zijn, dus dat is het probleem denk ik niet, maar het is meer dat ik weet dat het ze enorm veel pijn zou doen als ik het zou vertellen, omdat ze me letterlijk de wereld gunnen en zoveel voor me gedaan hebben, om mij überhaupt hier neer te zetten ook. Dus ik wil ze die pijn besparen I guess
Ja same! Als het kon, zou ik het zo bij je wegnemen. En ja doen we! Zolang we er een goed smaakje aan geven, want idk waarom maar medicatie is vaak zulke gore zooi, kan het gewoon niet innemen haha