ben ik gek of is dit normaal - Forum

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:
ben 1 van mijn hondjes 5 maand geleden verloren aan bot kanker. het was een wat oudere hond, waar ik ook mee was opgegroeid dus je kan begrijpen hoe moeilijk het verlies was.

maar sinds dat moment kan ik hem nog altijd horen blaffen? in zijn laatste maandjes heeft die ook enorm veel gehoest, en het lijkt echt héél vaak alsof ik het gehoest nog kan horen. het is ook de enige hond die altijd naast me kwam liggen, en soms schrik ik midden in de nacht wakker en dan lijkt het heel even alsof die echt nog naast me ligt.

mama verklaart me dus als gek, maar ik heb echt het gevoel dat hij er nog is. en het maakt me gek. zit waarschijnlijk allemaal in mijn hoofd, alsnog voelt hij zó dichtbij

Leafings
Popster

Leafings schreef:
ik vind dat niet zo heel raar, heb wel vaker gelijkaardige verhalen gelezen van iemand die een geliefde verloren, of dat nu een huisdier of een mens was. het toont alleen maar aan hoe close je was met je hondje!

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:

Leafings schreef:
ik vind dat niet zo heel raar, heb wel vaker gelijkaardige verhalen gelezen van iemand die een geliefde verloren, of dat nu een huisdier of een mens was. het toont alleen maar aan hoe close je was met je hondje!

vind het dus echt enorm lastig om mee te dealen, bij alles wat ik doe lijkt het alsof ik in de verte zijn geblaf/gehoest kan horen. soms schrik ik ineens wakker met een rilling en dan lijkt het voor de eerste paar seconden alsof hij naast me ligt en ik hem gewoon kan zien, het lijkt allemaal heel echt

Anoniem
Internationale ster

exposed schreef:
Zo iets heb ik soms ook

maar dan met flitsen, alsof er een hond naast me zit of loopt terwijl de hond die we nu hebben buiten is.

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:

exposed schreef:
Zo iets heb ik soms ook

maar dan met flitsen, alsof er een hond naast me zit of loopt terwijl de hond die we nu hebben buiten is.

zie je hem ook echt? want ik kan hem zien maar zodra ik mijn hand uitreik om te voelen lijkt die ineens verdwenen

Leafings
Popster

Leafings schreef:

acinom schreef:

Leafings schreef:
ik vind dat niet zo heel raar, heb wel vaker gelijkaardige verhalen gelezen van iemand die een geliefde verloren, of dat nu een huisdier of een mens was. het toont alleen maar aan hoe close je was met je hondje!

vind het dus echt enorm lastig om mee te dealen, bij alles wat ik doe lijkt het alsof ik in de verte zijn geblaf/gehoest kan horen. soms schrik ik ineens wakker met een rilling en dan lijkt het voor de eerste paar seconden alsof hij naast me ligt en ik hem gewoon kan zien, het lijkt allemaal heel echt

aah snap ik, kan me voorstellen dat dat soms lastig is sad

volgens mij is dat gewoon een deel van het rouwproces. heb je dit continu sinds je hondje stierf?

Anoniem
Internationale ster

exposed schreef:

acinom schreef:

exposed schreef:
Zo iets heb ik soms ook

maar dan met flitsen, alsof er een hond naast me zit of loopt terwijl de hond die we nu hebben buiten is.

zie je hem ook echt? want ik kan hem zien maar zodra ik mijn hand uitreik om te voelen lijkt die ineens verdwenen

Nee het is meer een soort schaduw, of een flits van een lamp ofzo

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:

Leafings schreef:

acinom schreef:

Leafings schreef:
ik vind dat niet zo heel raar, heb wel vaker gelijkaardige verhalen gelezen van iemand die een geliefde verloren, of dat nu een huisdier of een mens was. het toont alleen maar aan hoe close je was met je hondje!

vind het dus echt enorm lastig om mee te dealen, bij alles wat ik doe lijkt het alsof ik in de verte zijn geblaf/gehoest kan horen. soms schrik ik ineens wakker met een rilling en dan lijkt het voor de eerste paar seconden alsof hij naast me ligt en ik hem gewoon kan zien, het lijkt allemaal heel echt

aah snap ik, kan me voorstellen dat dat soms lastig is

volgens mij is dat gewoon een deel van het rouwproces. heb je dit continu sinds je hondje stierf?

nouja eerste 2 maand niet echt, maar in de afgelopen 3 maand steeds sterker. kon hem eerst ook niet zien, maar kan hem nu steeds zien en horen.

Leafings
Popster

Leafings schreef:

acinom schreef:

Leafings schreef:

acinom schreef:
vind het dus echt enorm lastig om mee te dealen, bij alles wat ik doe lijkt het alsof ik in de verte zijn geblaf/gehoest kan horen. soms schrik ik ineens wakker met een rilling en dan lijkt het voor de eerste paar seconden alsof hij naast me ligt en ik hem gewoon kan zien, het lijkt allemaal heel echt

aah snap ik, kan me voorstellen dat dat soms lastig is

volgens mij is dat gewoon een deel van het rouwproces. heb je dit continu sinds je hondje stierf?

nouja eerste 2 maand niet echt, maar in de afgelopen 3 maand steeds sterker. kon hem eerst ook niet zien, maar kan hem nu steeds zien en horen.

is het misschien gerelateerd aan je vermoeidheid/stresslevel? dat je hem vaker hoort als je moe bent zeg maar? als je er echt last van hebt, kan je er misschien een keertje met een psycholoog over praten? maar dat moet je natuurlijk zelf beslissen!

Anoniem
YouTube-ster

Wolve schreef:
is niet echt raar denk ik, vooral als je hem al zo lang had
heel lastig maar ik denk dat het met de tijd wel over gaat.. sterkte ermee

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:

Wolve schreef:
is niet echt raar denk ik, vooral als je hem al zo lang had
heel lastig maar ik denk dat het met de tijd wel over gaat.. sterkte ermee

wordt steeds erger, maar hoop inderdaad dat het over gaat. thanks girl!

Caisa
Popster

Caisa schreef:
Is het niet een deel van het rouwproces? Misschien is dit de manier waar jij ermee om gaat..

Acinom
Landelijke ster

acinom schreef:

Leafings schreef:

acinom schreef:

Leafings schreef:
aah snap ik, kan me voorstellen dat dat soms lastig is

volgens mij is dat gewoon een deel van het rouwproces. heb je dit continu sinds je hondje stierf?

nouja eerste 2 maand niet echt, maar in de afgelopen 3 maand steeds sterker. kon hem eerst ook niet zien, maar kan hem nu steeds zien en horen.

is het misschien gerelateerd aan je vermoeidheid/stresslevel? dat je hem vaker hoort als je moe bent zeg maar? als je er echt last van hebt, kan je er misschien een keertje met een psycholoog over praten? maar dat moet je natuurlijk zelf beslissen!

zie hem meestal als ik snachts wakker schrik ineens uit het niets, dan lijkt het voor de eerste seconden alsof die echt naast me ligt. en het horen gebeurt eigenlijk de hele dag door, kan op de werkvloer zijn, op school zijn of gewoon thuis. lijkt altijd alsof hij ergens in de verte staat

Anoniem
Wereldberoemd

Timebomb schreef:
is totaal niet gek, omdat het heel lang een bepaald signaal was of geluid wat je vaak hoorde, waar je dan ook wel op reageerde
dus je bent ergens gewend aan het horen van dat geluid en er extra alert op, dus ook als je een geluid hoort dat er op lijkt dan kan je dat daar al mee associëren zeg maar

het is net als bijv. denken dat je ergens je naam hoort, daar reageer je ook extra alert op omdat dat in je zit

klinkt miss heel vaag dit maar je bent iig niet gek

Anoniem
Wereldberoemd

Timebomb schreef:
ook al moet het niet te gek worden natuurlijk en dat het je belemmert, dan zit er miss toch meer achter...
waarschijnlijk gaf je gewoon heel veel om je hondje en moet je zijn dood nog verwerken en is dit de manier waarop jouw brein dat oppakt

Anoniem
YouTube-ster

Wolve schreef:

acinom schreef:

Wolve schreef:
is niet echt raar denk ik, vooral als je hem al zo lang had
heel lastig maar ik denk dat het met de tijd wel over gaat.. sterkte ermee

wordt steeds erger, maar hoop inderdaad dat het over gaat. thanks girl!

ja las het, zal ook nog wel even duren maar ik neem aan dat het uiteindelijk wel over gaat hoelang dat dan ook duurt, is misschien ook een deel acceptatie of zo