Zifax schreef:
En dat stoort me echt heel vaak. Ik heb stage van 0800 tot 1700 en dan werk ik zowat iedere avond van 1800 tot 0200. En ik weet dat het voor mn depressie etc niet goed is en ik moet ook weer praten enzo met mensen erover. Maar ik kan gewoon niet stoppen met mn werk want anders heb ik gewoon geen inkomen. Ik mag ook niet lenen van mijn ouders, ik mag ook geen gratis OV dus ik moet de benzine etc kunnen betalen. En ik vind dat zo lastig af en toe om dat te combineren.
Verder heb ik ook geen ECHTE vrienden in het echt, misschien maar 1 vriendin die 45 minuten van mij af woont. En een jongen van school die me veel helpt met hoe ik me voel enzo. Dus ik ben vaak met mijn moeder leuke dingen doen. En dat is ook super leuk, maar ik voel me daar door wel vaak echt alleen.
En het feit dat ik dan ook niet echt een vriend kan vinden enzo laat me dat alleen voelen nog erger voelen, tvoelt echt soms alsof niemand me wilt, niet alleen in een relatie maar ook gewoon in vriendschappen. Ik heb veel vrienden gehad die na een half jaar of jaar ineens geen tijd meer voor me hadden of dat ze zich veel meer gingen focussen op andere mensen die overduidelijk relevanter waren dan ik. En ik vind het zo lastig om er mee om te gaan dat gevoel.
Moest dit echt even van me af duwen, heb er vannacht heel lang over na zitten denken.
En dat stoort me echt heel vaak. Ik heb stage van 0800 tot 1700 en dan werk ik zowat iedere avond van 1800 tot 0200. En ik weet dat het voor mn depressie etc niet goed is en ik moet ook weer praten enzo met mensen erover. Maar ik kan gewoon niet stoppen met mn werk want anders heb ik gewoon geen inkomen. Ik mag ook niet lenen van mijn ouders, ik mag ook geen gratis OV dus ik moet de benzine etc kunnen betalen. En ik vind dat zo lastig af en toe om dat te combineren.
Verder heb ik ook geen ECHTE vrienden in het echt, misschien maar 1 vriendin die 45 minuten van mij af woont. En een jongen van school die me veel helpt met hoe ik me voel enzo. Dus ik ben vaak met mijn moeder leuke dingen doen. En dat is ook super leuk, maar ik voel me daar door wel vaak echt alleen.
En het feit dat ik dan ook niet echt een vriend kan vinden enzo laat me dat alleen voelen nog erger voelen, tvoelt echt soms alsof niemand me wilt, niet alleen in een relatie maar ook gewoon in vriendschappen. Ik heb veel vrienden gehad die na een half jaar of jaar ineens geen tijd meer voor me hadden of dat ze zich veel meer gingen focussen op andere mensen die overduidelijk relevanter waren dan ik. En ik vind het zo lastig om er mee om te gaan dat gevoel.
Moest dit echt even van me af duwen, heb er vannacht heel lang over na zitten denken.



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


21

 vind het zo stom om ook te lezen dat er gewoon nog veel meer mensen zijn zoals ik. Het is ook zo'n onnodig gevoel.
Echt rot voor je.