schreef:
Ik moet echt even iets van me afschrijven want het vreet me echt op
Mijn opa ligt op sterven, volgende week gaan ze zijn pacemaker uitzetten en daarna zal het niet lang meer duren voordat hij zal overlijden. Nu heb ik een hele rare relatie met mijn opa, hij is eigenlijk nooit een échte opa geweest. Mijn vader heeft vaak ruzie met hem gehad, heb hem daardoor ook een keer volgens mij twee jaar niet gezien of zo. Ik ben vaak genoeg huilend naar mijn kamer of vriendinnen gegaan als hij bij ons was en hij weer ruzie met mijn vader kreeg. Hij is gewoon van zichzelf geen hartelijke man. Ik kan alleen voor jullie niet echt een goed beeld schetsen want sommige dingen kan ik niet vertellen, maar stel je gewoon een hele nare man voor.
Nu is hij de laatste tijd dus op zich wel aardig, maar dit komt doordat zijn hersenen langzaam afsterven en hij dus niet meer zichzelf is. Alleen nu het zo slecht gaat doen mijn nichten en oom en tante ineens super dramatisch, wat me vooral verrast van mijn nichten omdat hij voor hun ook niet een lieve opa is geweest en met eentje tot voor een paar maanden terug nog ontzettende ruzie had. Maar ze doen gewoon super overdreven en verdrietig en like natuurlijk mag iedereen verdrietig zijn zoals ze willen, maar ik voel me er zo slecht door? Like ik begin te twijfelen of mijn beeld dan misschien slecht is? Of vergeten zij gewoon hoe hij gedaan heeft? Ik voel me zo slecht, want natuurlijk wil je verdrietig zijn omdat je verdrietig hoort te zijn als je opa ziek is, maar hij is nooit echt een opa geweest en soms denk ik dat het zelfs beter is?
Idk ik heb gewoon zulke negatieve en duistere gedachten en ik weet gewoon even niet wat ik er mee moet..
Ik moet echt even iets van me afschrijven want het vreet me echt op
Mijn opa ligt op sterven, volgende week gaan ze zijn pacemaker uitzetten en daarna zal het niet lang meer duren voordat hij zal overlijden. Nu heb ik een hele rare relatie met mijn opa, hij is eigenlijk nooit een échte opa geweest. Mijn vader heeft vaak ruzie met hem gehad, heb hem daardoor ook een keer volgens mij twee jaar niet gezien of zo. Ik ben vaak genoeg huilend naar mijn kamer of vriendinnen gegaan als hij bij ons was en hij weer ruzie met mijn vader kreeg. Hij is gewoon van zichzelf geen hartelijke man. Ik kan alleen voor jullie niet echt een goed beeld schetsen want sommige dingen kan ik niet vertellen, maar stel je gewoon een hele nare man voor.
Nu is hij de laatste tijd dus op zich wel aardig, maar dit komt doordat zijn hersenen langzaam afsterven en hij dus niet meer zichzelf is. Alleen nu het zo slecht gaat doen mijn nichten en oom en tante ineens super dramatisch, wat me vooral verrast van mijn nichten omdat hij voor hun ook niet een lieve opa is geweest en met eentje tot voor een paar maanden terug nog ontzettende ruzie had. Maar ze doen gewoon super overdreven en verdrietig en like natuurlijk mag iedereen verdrietig zijn zoals ze willen, maar ik voel me er zo slecht door? Like ik begin te twijfelen of mijn beeld dan misschien slecht is? Of vergeten zij gewoon hoe hij gedaan heeft? Ik voel me zo slecht, want natuurlijk wil je verdrietig zijn omdat je verdrietig hoort te zijn als je opa ziek is, maar hij is nooit echt een opa geweest en soms denk ik dat het zelfs beter is?
Idk ik heb gewoon zulke negatieve en duistere gedachten en ik weet gewoon even niet wat ik er mee moet..



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


21