WURM schreef:
eetstoornis heb ontwikkeld.
Mijn begeleidster kwam daar vandaag op terug en vertelde dat ze afgelopen woensdag schrok tijdens het bijwerken van mijn zorgplan (ik woon beschermd). En dat ze vorige week heel erg opmerkte dat ze mn botjes nog erger kon voelen toen ze op m'n rug wreef ter steun omdat ik overstuur was. Nu ben ik van mezelf al dun maar dat is blijkbaar erger geworden. Ze vertelde me vandaag dat ik hier echt iets mee moest doen, dat ze ziet dat ik er hard tegen vecht maar dat ik altijd overal alleen tegen aan het vechten ben. Ze vertelde me dat als ik zo door ging ik echt mezelf het ziekenhuis in zou werken en dat ze me dan een slang door mijn neus doen.
Dit ging niet in kwade bedoeling vanuit haar kant, ik ben echt blij met haar als mijn begeleidster. Het is meer dat ze zich zorgen maakt en ze zei dat ze schrok van mijn reactie en verhaal tijdens het bijwerken van dat zorgplan.
Het is namelijk niet dat ik denk dat ik te dik ben want ik ben me er al jaren van bewust dat ik van mezelf echt vrij dun ben maar toen at ik goed. Ik wil ook niet afvallen want ik zou juist wat voller willen zijn.
Ik heb een stemmetje in me hoofd die zegt van "als je slecht voor jezelf zorgt en zo weinig mogelijk eet ga je vanzelf dood". Als ik eten maak of mee eet van de groep (eet altijd in mijn appartement) dan gooi ik de helft weg omdat ik het ook gewoon niet door mijn keel krijg mede door die stem en mede door alle stress waarin ik mij bevind. Het enige wat ik zo'n beetje naar binnen krijg is een nutridrink, en de helft van het avond eten. Sommige dagen lukt het me maar om het eten voor een kwart op te krijgen en knijp ik dan mijn neus maar dicht om het toch nog half op te krijgen. Het smaakt me ook gewoon niet meer. Eten was zo'n troost voor me..
Ugh, ik moest dit even kwijt. Ik wil geen 5e diagnose erbij.. En ik weet wel dat je daar niet op moet letten want je bent meer dan je labels maar idk het bewust worden van valt me erg zwaar..
eetstoornis heb ontwikkeld.
Mijn begeleidster kwam daar vandaag op terug en vertelde dat ze afgelopen woensdag schrok tijdens het bijwerken van mijn zorgplan (ik woon beschermd). En dat ze vorige week heel erg opmerkte dat ze mn botjes nog erger kon voelen toen ze op m'n rug wreef ter steun omdat ik overstuur was. Nu ben ik van mezelf al dun maar dat is blijkbaar erger geworden. Ze vertelde me vandaag dat ik hier echt iets mee moest doen, dat ze ziet dat ik er hard tegen vecht maar dat ik altijd overal alleen tegen aan het vechten ben. Ze vertelde me dat als ik zo door ging ik echt mezelf het ziekenhuis in zou werken en dat ze me dan een slang door mijn neus doen.
Dit ging niet in kwade bedoeling vanuit haar kant, ik ben echt blij met haar als mijn begeleidster. Het is meer dat ze zich zorgen maakt en ze zei dat ze schrok van mijn reactie en verhaal tijdens het bijwerken van dat zorgplan.
Het is namelijk niet dat ik denk dat ik te dik ben want ik ben me er al jaren van bewust dat ik van mezelf echt vrij dun ben maar toen at ik goed. Ik wil ook niet afvallen want ik zou juist wat voller willen zijn.
Ik heb een stemmetje in me hoofd die zegt van "als je slecht voor jezelf zorgt en zo weinig mogelijk eet ga je vanzelf dood". Als ik eten maak of mee eet van de groep (eet altijd in mijn appartement) dan gooi ik de helft weg omdat ik het ook gewoon niet door mijn keel krijg mede door die stem en mede door alle stress waarin ik mij bevind. Het enige wat ik zo'n beetje naar binnen krijg is een nutridrink, en de helft van het avond eten. Sommige dagen lukt het me maar om het eten voor een kwart op te krijgen en knijp ik dan mijn neus maar dicht om het toch nog half op te krijgen. Het smaakt me ook gewoon niet meer. Eten was zo'n troost voor me..
Ugh, ik moest dit even kwijt. Ik wil geen 5e diagnose erbij.. En ik weet wel dat je daar niet op moet letten want je bent meer dan je labels maar idk het bewust worden van valt me erg zwaar..



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


22