hoe denken jullie hier over? - Forum

Arcade
YouTube-ster

Arcade schreef:
vinden jullie het nodig om beide ouders op de hoogte te brengen van moeilijke/lastige situaties die je zelf mee gemaakt hebt?

ik praat makkelijker met mijn moeder en dat is altijd al zo geweest, maar ik heb met beide een goede band. toch voelt het wel een beetje alsof ik mijn vader dan als het ware 'buiten sluit'.

mijn moeder verteld bepaalde dingen express niet aan hem over mij omdat hij nogal boos kan worden en impulsief kan reageren.

beetje kut situatie haha, mn moeder willen steunen maar ook mijn vader er bij betrekken..

Phobias
Internationale ster

Phobias schreef:
Bij mijn thuis is/was het ook altijd zo! En ik voel me er niet echt schuldig over, je kan nu eenmaal met bepaalde mensen beter overweg dan met andere mensen en als ik niet de behoefte heb om het tegen m'n vader te vertellen dan hoeft dat ook niet.

Tam
Wereldberoemd

Tam schreef:
Je moet doen waar JIJ je comfortabel bij voelt. Als je je niet chill voelt bij het vertellen aan je vader moet je dat niet doen. Ik snap je schuldgevoel, maar dat is nergens voor nodig.

Varamyr
Wereldberoemd

Varamyr schreef:
ja, omdat ik mijn moeder ook niet in de situatie wil zetten waarbij zij in dubio zit of zij haar man het moet gaan vertellen of het voor hem moet verzwijgen

+ op den duur komt de waarheid toch wel naar boven en dan wil ik liever dat mijn pa het van mij te horen krijgt dan via via

Arcade
YouTube-ster

Arcade schreef:

@ClaryFray

ahh opzich fijn dat jullie er zo over denken. het gaat in dit geval om een best groot iets wat laats plaatsgevonden heeft en waarbij ik de fout ingegaan ben. (in het kort, een jongen).

en ik wil mn vader niet buiten sluiten of zo want zo voelt het wel een beetje, vooral bij zoiets groots.. normaal gesproken vertel ik kleine dingetjes wel altijd alleen aan mn moeder zonder enige schuldgevoelens.

zo dacht ik ook idd al er over.. echt vet kut, om een recente situatie uit te leggen vooral op in mn nieuwe situatie nu :/

Phobias
Internationale ster

Phobias schreef:

Arcade schreef:
@Phobias
@ClaryFray

ahh opzich fijn dat jullie er zo over denken. het gaat in dit geval om een best groot iets wat laats plaatsgevonden heeft en waarbij ik de fout ingegaan ben. (in het kort, een jongen).

en ik wil mn vader niet buiten sluiten of zo want zo voelt het wel een beetje, vooral bij zoiets groots.. normaal gesproken vertel ik kleine dingetjes wel altijd alleen aan mn moeder zonder enige schuldgevoelens.

@Varamyr

zo dacht ik ook idd al er over.. echt vet kut, om een recente situatie uit te leggen vooral op in mn nieuwe situatie nu :/

Nou ja, kleine dingen vertel ik altijd tegen m'n moeder omdat de band met haar veel beter is en die zal ze niet echt vertellen tegen m'n vader want het is niet zo groot dus het doet er niet echt toe. Grote dingen vertel ik ook altijd als eerste aan mijn moeder en ja, het komt vanzelf wel terecht bij m'n vader eigenlijk. Mijn vader zal wel niet kwaad worden tho, ik vertel het alleen niet tegen hem omdat onze band niet zo goed is en ik hem niet echt zie als vertrouwenspersoon of iemand waarmee ik goed kan praten! Toch vind ik niet dat je je schuldig moet voelen. Het is niet omdat het je ouders zijn dat ze alles over je moeten weten hoor en als jij je er niet comfortabel bij voelt moet je het vooral niet doen. Als je het toch kwijt wilt omdat je je schuldig voelt moet je eerst (voor je het vertelt aan je vader) misschien vragen of hij rustig wilt blijven en laten weten dat je door hebt dat jij fout zit.

Arctic
Internationale ster

Arctic schreef:

Phobias schreef:
Bij mijn thuis is/was het ook altijd zo! En ik voel me er niet echt schuldig over, je kan nu eenmaal met bepaalde mensen beter overweg dan met andere mensen en als ik niet de behoefte heb om het tegen m'n vader te vertellen dan hoeft dat ook niet.