Nicole schreef:
Ik was alleen thuis, althans dat dacht ik, en ik hoorde boven voetstappen. Dus ik schrok me dood en pakte alvast snel mijn mobiel met het nummer '112' in de aanslag. Ik pakte de sleutel, deed de achterdeur alvast los. De voetstappen klonken op de trap, en ze kwamen naar beneden. Ik hielt de klink van de deur in mijn hand dat ik elk moment naar buiten kon stappen. Op het moment dat de deur op ging keek ik heel angstig met in mijn ene hand mijn mobiel, andere hand de deurklink, en toen zag ik dat het mijn broer was.. Hij lachte me heel hard uit, en ik schaamde me dood.