The hunger games - Forum - Virtual Popstar

The hunger games

Anoniem
Wereldberoemd

Kynee schreef:
Vertel me iets over hoe jij gekozen bent, was je heldhaftig, of superbang? Ben je vrijwillig gegaan of niet?

Ik was er met mijn familie. Eigenlijk was ik te oud om mee te doen. Maar vorig jaar is er iets ernstigs gebeurd waardoor ik verkeerd geregisterd in het systeem stond. Omdat ik vorig jaar geraakt was door bliksem (elektriciteit) zijn mijn hersens een jaar jonger geworden. Er is eigenlijk een jaar in mijn hoofd weg. Waardoor ik nog gekozen kon worden volgens het rechtmatige systeem.

Niemand was heldhaftig genoeg om écht vrijwillig te gaan. Dus er begon een loting. Waar ik uitgetrokken werd. Mijn familie was het er totaal niet mee eens en ik scheet zowat ik mijn broek. Er waren rellen uitgebroken omdat ik eigenlijk al 19 jaar was. Helaas kon ik er niks meer tegen doen en werd ik door bewakers meegenomen. Geen tijd meer voor afscheid en eerlijk is eerlijk, ik had me er totaaaal niet op voorbereid!

En nu sta ik hier. Laten we er het beste van maken dan maar? Let the games begin.

---------------------------------------------------------------------------------------

Wat is jouw plan voor in de arena? Ga je snel wegrennen, proberen een verbond te sluiten of pak je snel de wapens en dood je iedereen?

Aan het begin heb ik geen plan. Ik heb ook geen idee wat het slimste is om te doen. Voor deze dag probeer ik niet dood te gaan. Dat is mijn nummer 1 doel voor vandaag. Zal ik een schuilplaats gaan zoeken dan maar? De zoemer gaat, ik ren om 1 wapen te pakken want dat lijkt me noodzaak, ik besluit nog niks af te vuren. Iemand van de andere districten vuurt wel 20 kogels af maar ik blijf ongeraakt. Ik besluit het bos in te rennen. Zo ver mogelijk blijf ik rennen. Tot dat ik écht niet meer kan. Dat is mijn plan. Hopelijk werkt het want ik wil dit overleven. Meteen daarna begin ik al met denken over een leven ná de spelen. Wat is er dan nog van je leven over? Eigenlijk ben je dan ook maar een hoopje ellende. Misschien is een verbond ook wel fijn. Als ik iemand vind die ik écht kan vertrouwen is dat misschien een optie. Maar voor nu..... blijf ik alleen! Alleen heb je de minste kans gevonden te worden. Niet praten en zo stil mogelijk de jungle door.

Mijn plan in het kort;
- 1 wapen pakken maar niks afvuren
- Zo ver en lang mogelijk rennen en in beweging blijven
- Alleen blijven
- Schuilplaats vinden en mezelf camoufleren
- Een verbond aangaan (voor latere dagen)

---------------------------------------------------------------------------------------

vertel nu is wat over jouw eerste nacht. Heb je alles gehaald wat je wilde halen?

Ik moet dus beschutting zoeken. Maar als eerst zie ik een plasje met wat modder. Er zitten wel 10 verschillende beesten ik maar i dont care. Ik pak wat modder en smeer het op mijn gezicht. kleding en haar. Zo was ik goed gecamoufleerd. Ik ga op zoek naar een goede beschutting, wat water en als ik eten kon vinden is dat een fijne bijkomstigheid. Eten vind ik helaas niet. Maar ik zie in de verte twee lage bomen omringt met bosjes. Deze zien er goed uit om een soort tent van te maken. ren ernaartoe, pak een aantal balderen en maak zo een dakje voor als er storm komt. Als ik erin zit is het krap maar mijn lichaamswarmte maakt het enigszins behaaglijk. Mijn wapen houd ik stevig vast. En terwijl ik langzaam in slaap val denk ik aan de gesneuvelde personen uit andere districten. Ik veeg een traan weg maar ik moet ook sterk blijven. Drinkwater is morgen mijn eerste zorg!

---------------------------------------------------------------------------------------

De rest krijgt een andere keuze: het gaat opeens stortregenen! Stop je om te schuilen of loop je door?

Stortregen? Het lijkt meer hagel in de vorm van busjes! Ik wil doorlopen maar het doet zo erg pijn... mijn hele camouflage is eraf en ik moet NU een schuilplaats vinden! Ik zie een grote grot. Helaas ligt hij midden in een soort van moeras. Ga ik daarin? Nee dat lijkt me zeker geen verstandige keuze... Ik loop een stukje door en zie grote bladeren. Ik pak een blad en probeer er een afdak mee te bouwen. Dit mislukt ook.. DAMMIT. Ik loop terug naar mijn eerste schuilplek in de hoop dat hij nog niet ingepikt is. Gelukkig staat hij er nog! Hij is wat ingestort maar ik kan het nog gemakkelijk repareren. Iets groter dit keer! En met een kogel uit mijn geweer maak ik vuur, dit heb ik bij elektriciteit geleerd. Wie weet hoe lang ik hier nog moet zitten... Ik pak nog wat blad en bamboe (als touw) en maak er een soort opvangbakje mee. Want uit ervaring weet ik dat je regenwater goed kan drinken! Ik zet het buiten neer en probeer er zo veel mogelijk van te drinken en van op te slaan voor later. De schuilplek maak ik zo onopvallend mogelijk. Het geweer leg ik door een klein gaatje. Ik heb het zo gebouwd dat ik de meeste hoeken goed kan overzien. Zo lang mogelijk blijf ik wakker om de wacht te houden. Als het nacht word... en nog steeds stortregent.... val ik met het geluid van de regen in slaap. Dit was maar een uurtje want eigenlijk moet ik opblijven om de wacht te houden. Een beetje nachtrust is goed. Maar te veel is gevaarlijk.

---------------------------------------------------------------------------------------

wat doe je als je niet kan slapen in de Arena?

gelukkig heb ik andere nachten redelijk geslapen en in ieder geval genoeg nachtrust gehad. Ik ben deze nacht gebeten door wat beestjes. Ik heb enige medische ervaring en weet dat deze niet dodelijk zijn. Het bloed maar dat schrikt me niet af. De hitte is ondragelijk. De kleding die ik draag, trek ik uit. Wat doe je als je niet kan slapen? Ik probeer in beweging te blijven , hoe warm het ook is. Gelukkig heb ik vorige nacht genoeg water opgevangen en kan ik dus niet uitdrogen door de hitte. In beweging blijven is denk ik belangrijk. Zo heb je het meeste overzicht en ben je een bewegend doelwit, en dus moeilijker te raken. Ik neem wel korte pauzes. De hitte doet veel met je. Soms zie je dingen die er niet zijn, maar dat lijken geen halliciuanties te zijn. Ik denk dat de arena het doet om ons in de war te brengen. Als ik ze zie begin ik te tellen en op mijn gedachten te focussen. De hitte word mij niet de baas. Soms doe ik een klein beetje water op mijn voorhoofd ter verkoeling. Verder probeer ik mezelf rustig te houden en mijn koppie erbij te houden ;')

Anoniem
Internationale ster

LilyAllen schreef:
Bye guyss, tot morgen avond 7u!!

Sovjet
Straatmuzikant

sovjet schreef:

Chrysalis schreef:

Springscapes schreef:
Het is warm, heel warm. Daarom kleed ik mij volledig uit, pak mijn mes en begin er sexy over mijn lichaam te schuren. Ik kijk expres naar de camera van het capitool met een sensuele blik, in de hoop sponsors te krijgen. Dan loop ik naar een beekje en begin er in te zwemmen, vol met elegantie.

GENIAAAAAAAAAAAAAL///// Thanks!! Sorry voor het vermoorden tho

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Mijn inzendingen:

Seraphine zat in de trein op weg naar het Capitool. Over enkele dagen zou ze in de arena staan, omringd door alle andere tributen, vechtend tot er slechts één overbleef. Ze dacht terug aan de trekking, haar laatste trekking ooit. De schapen waren eerder op stal gezet. Seraphine was een herder, net zoals de rest van haar familie. Ze trok met de schapen over weides en door bossen op zoek naar mals gras.
"Phine ik ben bang." zei Pip haar nichtje. Dit waren haar eerste spelen.
"Maak je geen zorgen schat het komt allemaal ok." Ze drukte een kus op haar hoofd. De Sheppards hadden het niet breed, toch zaten de namen van Seraphine, Pip en haar tweelingbroer Kit, maar één keer in de kom. Ze aten liever wat minder dan één van hen zou moeten deelnemen.
De vertegenwoordigster van het Capitool deed zoals elk jaar een toespraak en deed er enorm lang over om een naam te kiezen.
"Seraphine Sheppard." Ik kon het niet geloven. Zou er nog een Seraphine zijn? Nee, ik was de enige. De andere meisjes duwden me op het gangpad. Het was te merken dat ze het niet zo erg vonden dat ik weg ging. Mijn ouders waren immers jaren geleden door het Capitool meegenomen en vermoord. Ze waren rebellen en hun acties werden niet getolereerd. Ik bleef enkel leven omdat ik nog te jong was. Mijn nonkel en tante namen de zorg voor mij over. Maar nog altijd zijn mensen bang om in mijn buurt te komen, bang dat ze zichzelf daardoor verdacht maken. De reputatie van mijn ouders zal ik voor altijd met me meedragen. Ik kijk strak voor me uit als ik op het podium sta. Als ik moet meedoen, zal ik alles doen om te overleven. Mijn kans is klein, maar ze bestaat.

Ik kijk nerveus om me heen. Even kruist mijn blik die van Gideon, mijn districtgenoot. Hem zou ik kunnen vertrouwen, we waren al vrienden sinds voor de arena. Nee, ik wil het risico niet nemen. Ook al hebben we afgesproken elkaar niet te doden en hopen we dat iemand anders een eind aan de ander zijn leven brengt, toch zijn we beide competitief. We willen beiden overleven.
Vlakbij ligt een kruisboog en een rugzak. Mijn voorstelling voor de spelmakers had dus toch zijn doel bereikt. Ze hadden mijn favoriete wapen zo dicht mogelijk bij me gelegd. Ik zou deze spelen winnen door het maken van giffen en die op de pijlen te wrijven. Tijdens het hoeden van de schapen had ik veel tijd over, die gebruikte ik om planten en hun werking te bestuderen. Als ik de juiste kruiden heb kan ik slaapverwekkende, verlammende en zelfs dodelijke mengsels brouwen. Nu nog hopen dat de juiste kruiden aanwezig zijn in de arena. Mijn plan is niet om op jacht te gaan. Ik wacht tot anderen naar mij komen, daar zullen de spelmakers wel voor zorgen. Ze houden ons graag zo dicht mogelijk bij elkaar. Het nadeel van giffen is dat je geen eeuwige voorraad hebt. Ik moet spaarzaam zijn op mijn wapen. In de buurt ligt ook nog een dolk. Die zou ik ook nog kunnen meenemen, voor de zekerheid, zodat ik altijd iets heb om me te beschermen. Maar daarna ren ik meteen het bos in om uit de klauwen van de beroeps te komen. Ik herinner me nog wat ze in het begin van de training zeiden, de meeste tributen stierven aan honger en dorst. Zoiets wouden de mensen van het Capitool niet zien. Zij wouden een show, bloedvergiet. Wel dat konden ze krijgen. Ik zou op zoek gaan naar water, voedsel, bescherming tegen de elementen. Eerst zelf overleven en je dan om anderen druk maken. Hoeveel seconden nog? Tien, negen, acht. Ik grijp even het kleine tinnen fluitje dat om mijn hals hangt. Een instrument dat ik en nog wel meer herders bespeelden. Het was een aandenken aan mijn district. Drie, twee. Ik zette me klaar, wanneer het startschot klonk, mocht ik geen moment twijfelen, gewoon verstand op nul en lopen. Een...

Ik was vermoeid van het vele lopen en was uiteindelijk neergeploft bij een klein beekje, waar ik de inhoud van de rugzak bekeek. Er zat alles is om giffen te maken, plus enkele kruiden, verder was er nog een thermos en nog een paar kleine spulletjes die me zouden helpen te overleven. Met een beetje geluk zou mijn mentor nog sponsors kunnen regelen voor de spullen die ik nog nodig had. Na water te hebben gefilterd zette ik mijn tocht verder. Er zouden nog wel meer tributen naar dit water komen. De kans dat ik werd gezien was te groot. Onderweg verzamelde ik kruiden en bij het licht van de ondergaande zon maakte ik enkele mengsels, maar doofde mijn vuur zodra het donker werd, uit angst ontdekt te worden. Ik verborg me in een grote struik en bedekte mezelf met bladeren, niet alleen om het minder koud te hebben, maar ook als camouflage. Mijn kruisboog lag binnen handbereik en rond mijn slaapplaats had ik met touw enkele valstrikken gelegd. Als iemand te dicht kwam zou er wat water in mijn gezicht druppelen en schrok ik meteen wakker.
Toch ging ik niet met een gerust hard slapen. Ook als ik mijn kudde hoede, vreesde ik telkens voor de nacht, het moment dat wolven en andere roofdieren op jacht gingen. Ik zou vannacht met één oog open moeten slapen, maar het was beter dan niet slapen.

Seraphine keek verbaasd op toen ze de eerste regendruppels voelde. Ze proefde voorzichtig om te zien of het wel echt water was en vulde hield haar thermos open om hem te vullen. Ze was alleen bang dat, de spelmakers kennende, deze regen in alles zou kunnen veranderen. Het slimst was om een schuilplaats te vinden, waar geen druppel haar kon aanraken. Stel je voor dat het zuur werd, dat zomaar door je huid brandde. Eerst wou ze nog proberen te lopen tot de regen stopte, maar er kwam geen eind aan, daarom ging ze op zoek naar een grot en wachtte daar tot het weer droog was. In de tussentijd at ze enkele bessen en werkte nog wat aan haar giffen.

Het was snikheet, Seraphine deed er alles aan om zichzelf te verkoelen. Ze had het grootste deel van haar kleren uitgedaan buiten haar broek en t-shirt. Haar trui en jas had ze rond zichzelf geknoopt. Ze durfde niet naar het meer of de bronnen te gaan, bang dat ze daar andere tributen zou tegenkomen. Daarom zocht ze verfrissing op een andere manier.
Er waren cactusachtige planten die waar water in zat. Die gebruikte ze om zichzelf te hydrateren. Ze maakte de mouw van haar trui nat en legde die op haar hoofd ter verfrissing. Als ze zichzelf niet afkoelde zou ze nog sterven aan uitdroging. Ze smeerde ook wat modder op haar gezicht. Modder hiel niet enkel tegen de hitte. Het weerde ook muggen af en werkte als een soort sunblock. Het was werkelijk een handig middel van de natuur. Met een beetje geluk zou ze nog een paar uur kunnen slapen in een vochtige, koele grot die door de begroeiing aan het zicht van voorbijgangers werd onttrokken. Zoals elke nacht zette ze weer haar primitieve alarm op en lag haar kruisboog vlak naast haar, klaar om te gebruiken indien nodig.

Sovjet
Straatmuzikant

sovjet schreef:
Had alleen heel weinig tijd

Sovjet
Straatmuzikant

sovjet schreef:
Verhalen van dauntless=life

Anoniem
YouTube-ster

Chrysalis schreef:

Springscapes schreef:

Chrysalis schreef:

GENIAAAAAAAAAAAAAL///// Thanks!! Sorry voor het vermoorden tho

HAHAHAHA np, je deed wat je moest doen

Anoniem
Wereldberoemd

Kynee schreef:
ik duur lang met lezen. moment haha

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:

Springscapes schreef:
Verhalen van dauntless=life

haha thanks c:

Anoniem
Wereldberoemd

Kynee schreef:

Dauntless schreef:

Springscapes schreef:
Verhalen van dauntless=life

haha thanks c:

Je verhaal is echt gaaf hihi

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:

Kynee schreef:

Dauntless schreef:

Springscapes schreef:
Verhalen van dauntless=life

haha thanks c:

Je verhaal is echt gaaf hihi

dankje c:

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld