0
0
0
0
0
Anoniem
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
SoldToADemon schreef:
Moet het laatste stuk nog schrijven, but here (zou het waarderen als mensen niet plotseling dingen hieruit gaan gebruiken voor hun eigen stuk aangezien het toch een soort puzzel was om op te lossen, but okay haha):
Ik was behoorlijk tevreden met mezelf en hoe ik het plan had uitgedacht. Ik mocht dan wel weinig kennis hebben
over de wereld waar ik in terecht was gekomen, maar dat nam niet weg dat ik in[url=#6691070] mijn[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] thuisland ook altijd erg had genomen van de strategische raadsels die veldstrijden en kleine oorlogen met zich meebrachten, waardoor ik deze kleine aanslag niet als een groot probleem zag. Het was puur een kwestie van logisch nadenken met een vleugje manipulatie en als ieder zijn rol juist speelde, dan kon het bijna niet fout gaan.
‘Brian, ben je er klaar voor?’ Hij liep naar de man toe, simpelweg omdat hij hem hier het langst kende – voor zover dat al iets zei – en Roodkapje en Wolf sowieso al meer aandacht hadden voor elkaar dan voor hen. Brian keek verstoord op van waar hij mee bezig was. In zijn ene hand had hij een lichtelijk bebloed mes en in zijn andere een handvol droog gras, waarmee hij blijkbaar over het lemmet had zitten wrijven om het bloed eraf te krijgen. ‘O…’ Ik schraapte ongemakkelijk mijn keel en was een kort moment niet in staat om mijn blik los te scheuren, totdat Brian het mes wegstopte waardoor ik[url=#3566926] geen[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] andere keus had dan mijn blik maar weer op hem richten.
‘Geen zorgen, maillot, dit is nog dierenbloed van een maaltijd van de voorgaande dag. Het échte bloed zal straks pas gespild worden en aangezien jij je zo nodig met de zaken van anderen moest bemoeien, krijg jij een plekje op de eerste rang. Lijkt me een interessante ervaring voor je om toe te kijken hoe de keel van dat oude fragiele mens door wordt gesneden, levert vast een goede nachtrust voor je op.’ Hij kromp enigszins in elkaar toen Brian overeind kwam en hem een klap – vriendschappelijk? Hij wist niet of dat mogelijk was bij dit figuur – tegen zijn schouder gaf. Ik slikte even, blies toen ietwat trillend mijn adem uit en wenkte Wolf en Roodkapje, die bij hen kwamen staan.
‘Vergeef me, maar ik leg alles graag nog een laatste keer uit.’ Ik zag de ietwat geërgerde blikken rondom me, maar besloot het simpelweg te negeren. Ik wilde het plan vooral voor mezelf duidelijk hebben, zelfs al speelde ik er dan niet zo’n enorm grote rol in. [url=#35609595] Goed[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url]. Wolf, Kapje, jullie gaan als eerste het huis binnen waar jij Wolf aan je grootmoeder voor stelt als je geliefde en tijdens de verwarring glip ik via de achterdeur naar binnen om haar kookwekker uit de[url=#16840683] keuken[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] te pakken. Vervolgens zal ik die buiten af laten gaan, jullie sporen grootmoeder binnen aan om een kijkje te gaan nemen en…’
‘En vervolgens snijd ik haar luchtwegen door en is grootmoeder verleden tijd, ja, we snappen het.’ Brian onderbrak hem en trok een wenkbrauw naar me op. ‘Alles ook helder voor joú, maillot, of moet ik het voor je opschrijven?’
‘Nee, het is duidelijk,’ mompelde ik. Op dat moment leek Roodkapje iets te binnen te schieten, aangezien ze uit het niets naar adem snakte en haar wenkbrauwen zich bedenkelijk samen trokken. ‘Wat? Wat is er?’ vroeg ik onmiddellijk, maar die aansporing leek ze niet nodig te hebben, aangezien ze uit zichzelf al begon te spreken.
‘Eens in de zoveel tijd komt Assepoester langs om het huis van mijn grootmoeder schoon te maken, aangezien zij niet meer zo goed ter been is en dat kind blijkbaar graag dingen vanuit de goedheid van haar hart doet, want ze poetst uit vriendendienst… zal ook wel wat met oude gewoontes te maken hebben maar desalniettemin kan ze een probleem vormen. Stel dat ze er nu is jou ziet, maillot, dan is het gehele verrassingseffect verdwenen.’
‘Ik heet Oli-‘
‘Dan zal maillot haar maar van kant moeten maken,[url=#15841050] simpel[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] als dat. Er is tijdens sommige gevechten nu eenmaal sprake van wat nevenschade en als Assepoester stom genoeg is om in de weg te lopen, dan roept ze het ook over zichzelf uit.’ Hij praatte gewoon door me mee en haalde zijn schouders op, alsof het leven van een persoon hem zo bar weinig kon schelen dat het niet uit maakte of er een meer of minder aan zijn moordlijstje toe werd gevoegd; wat vermoedelijk ook het geval was.
Ik vind het leuk dat je maillot als bijnaam gebruikt, ook het idee van assepoester de poetser vind ik geweldig (daar was ik zelf nou nooit opgekomen).
Moet het laatste stuk nog schrijven, but here (zou het waarderen als mensen niet plotseling dingen hieruit gaan gebruiken voor hun eigen stuk aangezien het toch een soort puzzel was om op te lossen, but okay haha):
Ik was behoorlijk tevreden met mezelf en hoe ik het plan had uitgedacht. Ik mocht dan wel weinig kennis hebben
over de wereld waar ik in terecht was gekomen, maar dat nam niet weg dat ik in[url=#6691070] mijn[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] thuisland ook altijd erg had genomen van de strategische raadsels die veldstrijden en kleine oorlogen met zich meebrachten, waardoor ik deze kleine aanslag niet als een groot probleem zag. Het was puur een kwestie van logisch nadenken met een vleugje manipulatie en als ieder zijn rol juist speelde, dan kon het bijna niet fout gaan. ‘Brian, ben je er klaar voor?’ Hij liep naar de man toe, simpelweg omdat hij hem hier het langst kende – voor zover dat al iets zei – en Roodkapje en Wolf sowieso al meer aandacht hadden voor elkaar dan voor hen. Brian keek verstoord op van waar hij mee bezig was. In zijn ene hand had hij een lichtelijk bebloed mes en in zijn andere een handvol droog gras, waarmee hij blijkbaar over het lemmet had zitten wrijven om het bloed eraf te krijgen. ‘O…’ Ik schraapte ongemakkelijk mijn keel en was een kort moment niet in staat om mijn blik los te scheuren, totdat Brian het mes wegstopte waardoor ik[url=#3566926] geen[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] andere keus had dan mijn blik maar weer op hem richten.
‘Geen zorgen, maillot, dit is nog dierenbloed van een maaltijd van de voorgaande dag. Het échte bloed zal straks pas gespild worden en aangezien jij je zo nodig met de zaken van anderen moest bemoeien, krijg jij een plekje op de eerste rang. Lijkt me een interessante ervaring voor je om toe te kijken hoe de keel van dat oude fragiele mens door wordt gesneden, levert vast een goede nachtrust voor je op.’ Hij kromp enigszins in elkaar toen Brian overeind kwam en hem een klap – vriendschappelijk? Hij wist niet of dat mogelijk was bij dit figuur – tegen zijn schouder gaf. Ik slikte even, blies toen ietwat trillend mijn adem uit en wenkte Wolf en Roodkapje, die bij hen kwamen staan.
‘Vergeef me, maar ik leg alles graag nog een laatste keer uit.’ Ik zag de ietwat geërgerde blikken rondom me, maar besloot het simpelweg te negeren. Ik wilde het plan vooral voor mezelf duidelijk hebben, zelfs al speelde ik er dan niet zo’n enorm grote rol in. [url=#35609595] Goed[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url]. Wolf, Kapje, jullie gaan als eerste het huis binnen waar jij Wolf aan je grootmoeder voor stelt als je geliefde en tijdens de verwarring glip ik via de achterdeur naar binnen om haar kookwekker uit de[url=#16840683] keuken[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] te pakken. Vervolgens zal ik die buiten af laten gaan, jullie sporen grootmoeder binnen aan om een kijkje te gaan nemen en…’
‘En vervolgens snijd ik haar luchtwegen door en is grootmoeder verleden tijd, ja, we snappen het.’ Brian onderbrak hem en trok een wenkbrauw naar me op. ‘Alles ook helder voor joú, maillot, of moet ik het voor je opschrijven?’
‘Nee, het is duidelijk,’ mompelde ik. Op dat moment leek Roodkapje iets te binnen te schieten, aangezien ze uit het niets naar adem snakte en haar wenkbrauwen zich bedenkelijk samen trokken. ‘Wat? Wat is er?’ vroeg ik onmiddellijk, maar die aansporing leek ze niet nodig te hebben, aangezien ze uit zichzelf al begon te spreken.
‘Eens in de zoveel tijd komt Assepoester langs om het huis van mijn grootmoeder schoon te maken, aangezien zij niet meer zo goed ter been is en dat kind blijkbaar graag dingen vanuit de goedheid van haar hart doet, want ze poetst uit vriendendienst… zal ook wel wat met oude gewoontes te maken hebben maar desalniettemin kan ze een probleem vormen. Stel dat ze er nu is jou ziet, maillot, dan is het gehele verrassingseffect verdwenen.’
‘Ik heet Oli-‘
‘Dan zal maillot haar maar van kant moeten maken,[url=#15841050] simpel[img]http://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png[/img][/url] als dat. Er is tijdens sommige gevechten nu eenmaal sprake van wat nevenschade en als Assepoester stom genoeg is om in de weg te lopen, dan roept ze het ook over zichzelf uit.’ Hij praatte gewoon door me mee en haalde zijn schouders op, alsof het leven van een persoon hem zo bar weinig kon schelen dat het niet uit maakte of er een meer of minder aan zijn moordlijstje toe werd gevoegd; wat vermoedelijk ook het geval was.
20
