Mag ik jullie SW stukjes lezen? - Forum

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:
Van welke ronde maakt niet uit, ik ben gewoon benieuwd!

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:
Kom op jongens, dit is jullie kans om te pronken!

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Ik heb alleen nog die van de vorige ronde. De rest was te slecht

Account verwijderd

schreef:
Nee

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

Laryanue schreef:
Ik heb alleen nog die van de vorige ronde. De rest was te slecht

Ik heb je stukje van ronde 2 wel al gelezen #oeps
Maar als je je andere wilt droppen: graag!

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

IzumiStorm schreef:
Nee

Hoezo niet? sad

Account verwijderd

schreef:

Peeves schreef:

IzumiStorm schreef:
Nee

Hoezo niet?

Omdat ik faal, haha

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

IzumiStorm schreef:

Peeves schreef:

IzumiStorm schreef:
Nee

Hoezo niet?

Omdat ik faal, haha

Dat betwijfel ik, maar als je niet wilt; niet doen!

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:

Peeves schreef:

Laryanue schreef:
Ik heb alleen nog die van de vorige ronde. De rest was te slecht

Ik heb je stukje van ronde 2 wel al gelezen #oeps
Maar als je je andere wilt droppen: graag!

Was dat die van de opdracht die ze nu aan het controleren zijn?

Account verwijderd

schreef:
hh

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

Laryanue schreef:

Peeves schreef:

Laryanue schreef:
Ik heb alleen nog die van de vorige ronde. De rest was te slecht

Ik heb je stukje van ronde 2 wel al gelezen #oeps
Maar als je je andere wilt droppen: graag!

Was dat die van de opdracht die ze nu aan het controleren zijn?

Jazeker, dat verhaal waarin een boel doden vielen!

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

appropinquare schreef:
hh

Dankje!
Schiet het leren al op?

Kyoshi
Popster

Kyoshi schreef:
Eh ik heb ze niet opgeslagen, maar ik geloof dat dit mijn inzend stukje was: (is het eerste stuk van mijn boek hoezee)

Ik geloof dat dit het was in ieder geval, sorry dat het lelijk staat hier want heb het gekopieerd en geplakt uit mijn bestand van het boek zelf haha Het kan zijn dat sommige woorden aan elkaar staan die niet zo horen, maar dat komt door het kopiëren en plakken!!!!!

---------------

Wanneer je zelf een onbezorgd leventje leed, maar niemand om je heen dit kon beamen,
kon je leven moeilijk worden gemaakt door de mensen om je heen. Het moment dat
je zelf tot het besef kwam dat er iets met je aan de hand was, maar je tevens
wist dat het te laat was, zou voor velen als onprettig kunnen worden ervaren.
Dit gevoel kon worden versterkt wanneer je helemaal niet wilde veranderen.
Wanneer je jezelf prima vond hoe je was, maar niemand hier mee in zou stemmen,
omdat ze wisten dat het niet goed met je ging. Dat het aan alles te zien was:
je houding, gedrag en uiterlijke kenmerken. Terwijl je jezelf stug vast bleef
klampen aan de leugen dat er niets aan de hand was. Dat je het wel zou redden
en hulp te ver gezocht was. Tegenover je vrienden en familie probeerde je te
doen alsof er niets aan de hand was, maar de leugen hield niet stand naast de
waarheid. Je familie kon je langzaam zien wegglijden, helemaal nu je je baan
verloren was door een uitglijder binnen het bedrijf. Wegens een economische crisis
konden ze je niet langer meer houden en stond je op straat, hoewel je jarenlang
een trouwe werknemer was geweest.

Deochtend leek nog erg jong, maar gezien het feit dat het winter was, bleef het
nog lang donker. Een schel geluid vulde de donkere slaapkamer en met een
geïrriteerde en vermoeide kreun, opende Sem Gregory Carlson zijn ogen. Ogen die
opgezwollen waren door de slaap die zijn lichaam vulde. Een nachtrust van
slechts een uur of vijf was voor geen enkel mens voldoende. Ook niet wanneer je
dacht dat je het wel aan zou kunnen, omdat je de nacht ervoor voldoende
gedronken had voor zeker vijf man. Het was dan ook erg aannemelijk dat de
jongeman een enorme kater had, waardoor zijn hoofd voelde alsof het uit elkaar
zou gaan knappen, als een ballon die te ver gevuld was met lucht. Ieder
straaltje licht zou een pijnlijke scheut door zijn hoofd laten steken, maar hij
wist dat het zijn eigen schuld was. Hoewel hij over deze kennis beschikte, was
het lastig om zijn gewoonte te laten voor wat het was en eens een dagje over te
slaan als het ging om het nuttigen van alcohol. Sem was echter van mening dat
hij gisteren de fles beter had kunnen laten staan, maar had toch het gevecht
met de fles verloren.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:

Peeves schreef:

Laryanue schreef:

Peeves schreef:
Ik heb je stukje van ronde 2 wel al gelezen #oeps
Maar als je je andere wilt droppen: graag!

Was dat die van de opdracht die ze nu aan het controleren zijn?

Jazeker, dat verhaal waarin een boel doden vielen!

Welp

Hij dacht een held te zijn, en misschien had de jongeman gelijk. Hij was jong, naïef. Hij dacht de wereld te kunnen redden, vond zichzelf uitverkoren om zijn geliefden te beschermen tegen een zogenaamde tiran. De jongen dacht vast dat het een voorrecht was, dat hij de ware koning was en deze troon verdiende. Als hij iets wist, dan was dat het feit dat niemand een troon verdiende. Zodra deze jongen op zou stappen als monarch, zou hetzelfde tafereel zich afspelen dat zich al die jaren zo vaak had voorgedaan. De jongen had nog geen idee. Zo onschuldig, zo puur. Onwetend. Hij wist niets van de wereld, en had zichzelf tegelijkertijd de autoriteit gegeven om een koninkrijk om te werpen.

“Ik was ooit een ambitieuze jongeman zoals jij.” Ondanks het scherpe lemmet van het zwaard, leek de man te kunnen praten. Zelfs op zijn knieën leek hij een moedig man. Een schaduw van de jongen die hij ooit was. Zijn daden hadden zijn oude acties echter overschaduwd. Hij was niet meer de eervolle jongeman die hij ooit was. Hij was verstandig, maar hij maakte fouten. Hij maakte zo veel fouten. Telkens als hij dacht het juiste pad te hebben gekozen, leek hij zich nog verder het dal in te werken. Men zou hem herinneren als een tiran, een moordenaar. Niemand wist dat hij was begonnen als de jonge held tegenover hem, met hoop als zijn zwaard en onwetendheid als zijn schild. “Mensen noemden me een held. Ik had kunnen weten dat ze hun zoete woorden terug zouden trekken.” De man leek bedroefd, verraden. De blik in zijn ogen verraadde dat hij verlangde naar een andere tijd, toen zijn haren nog niet zilver afstaken tegen het goud en de stenen van zijn veroverde kroon.
“Het is een cyclus, zie je? Een wiel. Het draait en het draait, maar wat er ook gebeurt, het zal zich altijd herhalen. Zijn we niet allemaal hetzelfde? We beginnen als helden, en eindigen als de slechterik in het verhaal van een ander.” Hij was ooit een held geweest, tegenwoordig zag zijn volk hem echter als een duistere schaduw die zich over het koninkrijk had geworpen. De keuzes die hij had gemaakt in zijn jaren als koning, hadden zijn koninkrijk in verval gebracht. Zijn goede bedoelingen waren geëindigd als duistere pagina’s in de geschiedenis van zijn land.

“Het begint zo zoet als de geur van de bloemen in de tuinen, het eten dat voor je gekookt zal worden. Je hoeft echter een enkele foute beslissing te maken, en die zal je ooit maken, en dan is het voorbij.” Zoete geuren waren verdwenen, enkel bloed en vuur dwaalden nog door de lucht, de restanten van een oorlog, die van een stervend koninkrijk. “Het is een steile afdaling. Je zal je vasthouden aan alles waar je je vingers op kan leggen, maar zodra je de val maakt, zal je eindigen zoals ik. Op je knieën, smekend om je leven, zou jij ook verlicht zijn? Misschien zul je je deze woorden herinneren, zal je ze herhalen wanneer je hier zit met een zwaard langs je nek.”
Een tweede moment van verlichting trof de oude koning, alsof hij een laatste hoop zag, een laatste licht aan het einde van zijn leven. “Hopelijk zal jij de uitzondering zijn, hopelijk zal jij niet de fouten maken die ik heb gemaakt. Eindig de cyclus bij de held.” Het waren de laatste woorden van de slechterik, voor de held zijn keel doorsneed en hem liet verdrinken in zijn eigen bloed. Het was de eerste fout die de held zou begaan, het begin van de val.

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:

Stinson schreef:
Eh ik heb ze niet opgeslagen, maar ik geloof dat dit mijn inzend stukje was: (is het eerste stuk van mijn boek hoezee)

Ik geloof dat dit het was in ieder geval, sorry dat het lelijk staat hier want heb het gekopieerd en geplakt uit mijn bestand van het boek zelf haha Het kan zijn dat sommige woorden aan elkaar staan die niet zo horen, maar dat komt door het kopiëren en plakken!!!!!

---------------

Wanneer je zelf een onbezorgd leventje leed, maar niemand om je heen dit kon beamen,
kon je leven moeilijk worden gemaakt door de mensen om je heen. Het moment dat
je zelf tot het besef kwam dat er iets met je aan de hand was, maar je tevens
wist dat het te laat was, zou voor velen als onprettig kunnen worden ervaren.
Dit gevoel kon worden versterkt wanneer je helemaal niet wilde veranderen.
Wanneer je jezelf prima vond hoe je was, maar niemand hier mee in zou stemmen,
omdat ze wisten dat het niet goed met je ging. Dat het aan alles te zien was:
je houding, gedrag en uiterlijke kenmerken. Terwijl je jezelf stug vast bleef
klampen aan de leugen dat er niets aan de hand was. Dat je het wel zou redden
en hulp te ver gezocht was. Tegenover je vrienden en familie probeerde je te
doen alsof er niets aan de hand was, maar de leugen hield niet stand naast de
waarheid. Je familie kon je langzaam zien wegglijden, helemaal nu je je baan
verloren was door een uitglijder binnen het bedrijf. Wegens een economische crisis
konden ze je niet langer meer houden en stond je op straat, hoewel je jarenlang
een trouwe werknemer was geweest.

Deochtend leek nog erg jong, maar gezien het feit dat het winter was, bleef het
nog lang donker. Een schel geluid vulde de donkere slaapkamer en met een
geïrriteerde en vermoeide kreun, opende Sem Gregory Carlson zijn ogen. Ogen die
opgezwollen waren door de slaap die zijn lichaam vulde. Een nachtrust van
slechts een uur of vijf was voor geen enkel mens voldoende. Ook niet wanneer je
dacht dat je het wel aan zou kunnen, omdat je de nacht ervoor voldoende
gedronken had voor zeker vijf man. Het was dan ook erg aannemelijk dat de
jongeman een enorme kater had, waardoor zijn hoofd voelde alsof het uit elkaar
zou gaan knappen, als een ballon die te ver gevuld was met lucht. Ieder
straaltje licht zou een pijnlijke scheut door zijn hoofd laten steken, maar hij
wist dat het zijn eigen schuld was. Hoewel hij over deze kennis beschikte, was
het lastig om zijn gewoonte te laten voor wat het was en eens een dagje over te
slaan als het ging om het nuttigen van alcohol. Sem was echter van mening dat
hij gisteren de fles beter had kunnen laten staan, maar had toch het gevecht
met de fles verloren.

Altijd een feest om iets van jouw hand te lezen, ik ben nu echt benieuwd geworden naar de rest! Zeer mooi geschreven!

Kyoshi
Popster

Kyoshi schreef:

Peeves schreef:

Stinson schreef:
Eh ik heb ze niet opgeslagen, maar ik geloof dat dit mijn inzend stukje was: (is het eerste stuk van mijn boek hoezee)

Ik geloof dat dit het was in ieder geval, sorry dat het lelijk staat hier want heb het gekopieerd en geplakt uit mijn bestand van het boek zelf haha Het kan zijn dat sommige woorden aan elkaar staan die niet zo horen, maar dat komt door het kopiëren en plakken!!!!!

---------------

Wanneer je zelf een onbezorgd leventje leed, maar niemand om je heen dit kon beamen,
kon je leven moeilijk worden gemaakt door de mensen om je heen. Het moment dat
je zelf tot het besef kwam dat er iets met je aan de hand was, maar je tevens
wist dat het te laat was, zou voor velen als onprettig kunnen worden ervaren.
Dit gevoel kon worden versterkt wanneer je helemaal niet wilde veranderen.
Wanneer je jezelf prima vond hoe je was, maar niemand hier mee in zou stemmen,
omdat ze wisten dat het niet goed met je ging. Dat het aan alles te zien was:
je houding, gedrag en uiterlijke kenmerken. Terwijl je jezelf stug vast bleef
klampen aan de leugen dat er niets aan de hand was. Dat je het wel zou redden
en hulp te ver gezocht was. Tegenover je vrienden en familie probeerde je te
doen alsof er niets aan de hand was, maar de leugen hield niet stand naast de
waarheid. Je familie kon je langzaam zien wegglijden, helemaal nu je je baan
verloren was door een uitglijder binnen het bedrijf. Wegens een economische crisis
konden ze je niet langer meer houden en stond je op straat, hoewel je jarenlang
een trouwe werknemer was geweest.

Deochtend leek nog erg jong, maar gezien het feit dat het winter was, bleef het
nog lang donker. Een schel geluid vulde de donkere slaapkamer en met een
geïrriteerde en vermoeide kreun, opende Sem Gregory Carlson zijn ogen. Ogen die
opgezwollen waren door de slaap die zijn lichaam vulde. Een nachtrust van
slechts een uur of vijf was voor geen enkel mens voldoende. Ook niet wanneer je
dacht dat je het wel aan zou kunnen, omdat je de nacht ervoor voldoende
gedronken had voor zeker vijf man. Het was dan ook erg aannemelijk dat de
jongeman een enorme kater had, waardoor zijn hoofd voelde alsof het uit elkaar
zou gaan knappen, als een ballon die te ver gevuld was met lucht. Ieder
straaltje licht zou een pijnlijke scheut door zijn hoofd laten steken, maar hij
wist dat het zijn eigen schuld was. Hoewel hij over deze kennis beschikte, was
het lastig om zijn gewoonte te laten voor wat het was en eens een dagje over te
slaan als het ging om het nuttigen van alcohol. Sem was echter van mening dat
hij gisteren de fles beter had kunnen laten staan, maar had toch het gevecht
met de fles verloren.

Altijd een feest om iets van jouw hand te lezen, ik ben nu echt benieuwd geworden naar de rest! Zeer mooi geschreven!

Mijn laatste stukje was zéér slecht, kan ik je vertellen. Ik had totaal geen inspiratie. Was overigens wel trots op mijn inzending van ronde één. Zal even kijken of ik die nog terug kan vinden, maar dat zal wel niet.

THANKS THOUGH!