Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

JustmeSannex en Laryanue

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Yeah guys, we know. c:

Omg, moet ik wel eerst even zijn lijstje opzoeken.
*WAAR IS MATT'S LIJSTJE? :CC*

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
hehe

Alice is een meisje van zestien jaar. Ze is een creatief meisje en is het liefst ook de hele dag bezig met lezen, tekenen, dingen maken of ontwerpen van kleding etc. Jammer genoeg kan dat niet aangezien ze als een bediende werkt bij een rijk gezin, je kan bijna zeggen dat ze als een slaafje word behandeld, alhoewel dat een erg groot woord is. Daarbij is ze ook niet de langste, ongeveer 1 meter 50.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Matthew Shaun Winchester is alles wat zijn ouders niet willen dat hij is, hoewel zijn ouders liever hebben dat hij zich netjes op de achtergrond is hij vaak wat opzichtig en houdt hij ervan om zichzelf te bewijzen, iets wat regelmatig verkeerd afloopt. Ja, hij komt vaak in de problemen, soms ten koste van anderen, meestal ten koste van zichzelf. Toch, blijft hij dankzij zijn opvoeding, altijd trots op wat hij doet en verdedigt hij zijn mening met alle liefde. Soms noemt men hem arrogant, omdat hij is opgevoed om trots te blijven, maar dit bij hem overgaat in arrogantie en soms lichtelijk egoïsme.

Laten we deze maar doen dan:

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Bomen gleden aan zijn blik voorbij terwijl hij door het raam keek, het leek de enige manier om zijn omgeving te ontvluchtten. Hij kon niet wegrennen van dit huis, maar hij kon zich mentaal afsluiten voor wat er om hem heen gebeurde. Het plan zou zijn dat hij bij ze in zou trekken, maar hij kon het niet over zijn hart verkrijgen om thuis te verlaten voor iemand die hij niet kende, en vervolgens zijn leven met haar te moeten leven. Misschien was ze wel een kreng, een snobistisch kind. Misschien was ze alles wat hij niet hoopte dat ze was, dat zou zijn leven nog zwaar maken. Natuurlijk zat ze hier voor hem en met hoe ze eruitzag en hoe ze hem begroette toen hij en zijn ouders binnenkwamen was niks mis. Maar misschien was het een toneelstuk, misschien viel het helemaal niet mee hoe ze was. Hij hoopte in ieder geval dat ze echt zo vriendelijk was, zo zachtaardig als ze deed. Hij hoorde zijn naam, schrok op en keek naar zijn ouders die hem aankeken alsof ze iets van hem verwachtten, helaas wist hij niet wat. Er was een stilte in de kamer gevallen en hij vroeg zich af wat hij deze keer verkeerd had gedaan. 'Matthew, is er iets?' vroeg zijn moeder met een blik in haar ogen die hem dwong om nee te zeggen. Om eerlijk te zijn wilde hij geen ja zeggen, hij had geen zin om gekoppeld te worden aan iemand die hij niet kende, maar de blik won. 'Natuurlijk niet,' antwoordde hij, hopend dat zijn aarzeling niet weerklonk in zijn stem.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
'Alice pak eens wat te drinken voor de gasten' zegt Matthews moeder rustig en tegelijkertijd enorm bevelend tegen me. 'Doe voor ons maar een wijntje en voor onze dochter -iets- (idunno wat xd)' zegt ze en ik loop in mijn zwart/witte dienstjurkje naar de keuken waar ik wat drinken pak en op een dienblad zet. Dan vul ik nog een schaaltje met wat te eten omdat ze me daar vroeger altijd op aanspraken dat ik dat niet deed en nu doe ik het dus uit mezelf. Ik ruim alles weer netjes op en loop met het dienblad naar de woonkamer wat ik daar op de kleine salontafel zet. 'Ja prima Alice, ga nu maar de boekenkast netjes maken want daar heb ik geen zin in' beveelt de moeder weer en ik draai me weer op waarna ik de grote, ruime boekenkast die in de woonkamer staat netjes maak. Ik sta nu met mijn rug naar iedereen toe en ik val eigenlijk best op hier omdat ik de enige ben die nu rechtop staat en ook werkelijk iets aan het doen is. Ik zet alle boeken recht, maak de mandjes onderin leeg en zet alle boeken daarin ook netjes etc etc.

het jurkje dat ze aan heeft btw

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hij luisterde maar half naar de gesprekken die er gaande gingen, discussies van vaders over wat goed voor zaken was, moeders die nog net niet praatten over de bruiloft van hem en wie blijkbaar nu al zijn aanstaande leek te zijn. Ze werden alleen gekoppeld, maar ze praatten alsof de bruiloft over een week was, al werd het woord bruiloft niet direct gebruikt. Hij zuchtte, liet zich meeslepen in wat er om hem heen gebeurde, maar voelde er niks bij. Hij had er geen behoefte aan, wilde niet als een marionet bestuurd en verteld worden wat hij moest doen, welke keuzes hij moest maken. Maar wie was hij? Wie was hij om zijn ouders tegen te spreken? Wie was hij om zijn ouders teleur te stellen. Zijn blik week weer af van het gezelschap, gleed naar de boekenkast, kijkend hoe deze werd opgeruimd. Hij had niks te doen, niks te vertellen, had geen stem in dit gesprek, hij ging mee met wat er gebeurde terwijl hij zichzelf afleidde door zich op andere dingen te richtten. Voor de tweede keer mentaal afwezig staarde hij wat in het rond, week hij zijn blik zo nu en dan af. Hij kon de woorden van haar horen, Isabelle, hij kon haar nog net niet horen zeggen dat ze zijn slecht verdeelde aandacht wilde, maar haar stem klonk alsof ze de woorden wel uitsprak, alsof ze eiste dat hij met haar praatte. Hij was nooit echt goed in talen, wist dat Belle, mooi betekende in een stuk of drie talen. Maar hij vond dit alles helemaal niet mooi, eerder vreselijk vermoeiend. 'Matthew,' hoorde hij haar haar zeggen.
'Wat?' zei hij, nu al vermoeid door het gezelschap en wat er gebeurde. Het kwam er ietwat bot uit, maar hij had geen zin in wat er allemaal gebeurde.
Hoewel ze afgeschrikt leek door zijn toon, hield ze niet op. 'Vertel me eens wat meer over jezelf.'
Wat moest hij zeggen? Dat hij het leuk vond om een beetje in het rond de fantaseren over dingen die niet zouden gebeuren? Dat hij het niet erg vond om te koken? 'Om eerlijk te zijn valt er niet veel te vertellen.'

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Ik zucht als ik de laatste boeken weer rechtzet en kijk de moeder weer aan. 'Ik denk dat we maar eens moeten gaan, morgen praten we wel verder over volgende week voor de bruiloft' hoor ik de moeder van het arrogante meisje zeggen. Niet veel later zijn ze het huis uit en kijkt iedereen mij opeens aan. 'Wat sta je daar nou weer stom te doen' zegt de vader en ik draai me meteen weer om, om verder te gaan met de boekenkast.

Oke kort :c

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hij hoorde dat ze zouden gaan, was lichtelijk opgelucht, maar voelde alles toen weer in duigen vallen toen het woord bruiloft viel. Hij had gedacht dat het een grap was, maar nee. De wereld had een hekel aan hem, en zo ook zijn ouders. 'Dag,' was het enige dat hij nog uit kon spreken zonder uit te barsten in irritatie. Zuchtend liet hij zijn hoofd in zijn nek vallen alsof hij zojuist het ergste in zijn leven had ondergaan. Misschien was dit niet het ergste, maar het was wel vreselijk. Als hij vond dat dit erg was, was wat komen zou een hel. Hij werd waarschijnlijk nog liever aangereden door een auto, om eerlijk te zijn klonk het zelfs verleidelijk. 'Ga maar wat anders doen, er valt vast wel iets anders te doen,' hoorde hij zijn vader brullen tegen de dienstmeid die werd behandeld als oud vuil. Natuurlijk wenste hij haar dat niet toe, maar wat anders kon hij doen? Kon hij zijn ouders dwingen om haar beter te behandelen? Ze zouden hem nog eens als een hond behandelen.
Hij stond op en liep de hal in, voorkomend dat hij nog zou uitbarsten in woede. Hij had het niet serieus genomen, en blijkbaar was dat een verkeerde keuze. Hij dacht dat de bruiloft een grap was, en toch zou het nu echt alles verknallen. Hij wist niet wat hij moest doen, wist niet wat hij moest zeggen. Misschien moest hij een vaas tegen de vloer slaan? Misschien de tuin in gaan, een wandeling maken om alles te vergeten? Iets doen? Moest hij wel iets doen?

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Ik loop naar de enorme hal waar ik Matthew tegenkom, maar zijn blik ontwijk ik bang voor ik naar boven loop via de trap. Bij het soort balkonnetje in de gang ga ik zitten en zie ik de hond naar me toekomen. Het muurtje waar ik achter zit is doorzichtig, tenminstje, het is echt een stalen hekje waar je doorheen kan kijken. 'Vind jij me wel lief?' vraag ik zacht aan het hondje en begin hem zachtjes te knuffelen voor er een paar traantjes van mijn wangen rollen.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Gefrustreerd liep hij de trap op, met de intentie om naar zijn kamer te gaan, sinds hij toch niks te doen had. Toch stopte hij toen hij een droevige stem hoorde, maar het geluid dreef weg, liet hem in het niet. Hij keek om zich heen, maar geen bron van een stem. Hij wilde weten wie het was, maar hij kon niks vinden, tot hij uiteindelijk toch iets zag achter het stalen hekje. Voorzichtig liep hij ernaartoe, kijkend naar wie er zat. 'Gaat het?' vroeg hij, met een bezorgdere toon in zijn stem dan hij had gedacht, met meer sympathie dan hij had gehoopt. Hij keek hoe ze daar zat met de hond in haar armen, voelde zich ietwat schuldig, ze was de dienstmeid, maar werd afgepeigerd alsof ze geen mens was maar een dier. Onder andere door zijn ouders en misschien ook wel bij hem zelf.
Hij ging naast haar zitten, met zijn rug tegen de muur, nietszeggend, wachtend op een antwoord.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
Ik schud mijn hoofd als ik zijn zachte stem hoor en ga ik kleermakerszit zitten met de hond op mijn schoot. Ik veeg mijn wangen voorzichtig af en besef me dat deze familie mijn stem nog nooit heeft gehoord, daar ben ik simpelweg te bang voor, om te praten, bang dat ik ze tegenspreek en nog veel meer als een stuk vuil word behandeld, gewoon te bang...

Kort :c

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
'Je mag wel praten hoor, ik bijt niet,' zei hij om haar gerust te stellen. 'Mijn vader misschien wel, maar ik niet.' Natuurlijk moest hij weer met een slechte grap komen, iets waar totaal niet om te lachen viel en ook niemand gerust zou stellen. 'Sorry, slechte grap.' Hij ook weer met zijn vreselijke humor soms. Je kon prima met hem lachen, maar hij maakte regelmatig verkeerde, grappig bedoelde opmerkingen die uiteindelijk gewoon slecht waren. Zijn bedoelingen waren goed, maar het kwam niet altijd zo uit de verf.
Om eerlijk te zijn had hij met haar te doen, ze werd ontzettend afgebeuld en dan kwam hij ook nog eens aan met zijn verkeerde opmerkingen.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
'Ik ben bang' zeg ik zacht en knuffel het hondje nog een keer. Mijn ouders vonden mijn stem schattig, ik zelf niet eigenlijk. Maar oke, mijn stem is van zichzelf zacht en het klinkt meestal een beetje als een hoog, klein meisjes stemmetje. Ik kijk hem even aan en voel raar genoeg een vreemd gevoel in mijn buik waardoor ik automatisch een beetje verkleur. De hond likt me een paar keer op mijn wang waardoor ik voor de eerste keer in dit huis moet grinniken en mijn lippen vormen ook een glimlach. 'Stoute hond' zeg ik met een glimlach en knuffel hem.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
'Je hoeft niet bang te zijn, ze zijn alleen wat...' hij had geen idee hoe hij het gedrag van zijn ouders kon uitleggen, ze waren irrationeel, gedroegen zich als barbaren tegenover een zestienjarige. 'Ik heb geen idee hoe ik hun gedrag zou moeten verklaren.' Hij zelf was ook niet al te positief over zijn ouders, eigenlijk had hij af en toe ook een behoorlijke hekel aan zijn ouders. Maar hé, ze lachte, dat was al heel wat. Ook al was het niet om zijn grap en kwam het door de hond. Lang leve de hond, de mocht blijven. Hij trok zijn mondhoeken een klein stukje omhoog, vergat even over de bruiloft.

Justmesannex
Karaoke-ster

justmesannex schreef:
'Waarom doen ze zo gemeen?' vraag ik zacht en kijk hem even aan voor ik weer een lik van de hond krijg. Ik giechel schattig en begin hem zachtjes te kietelen bij zijn buik waarvoor hij op zijn rugje gaat liggen. Een tijdje later, na het antwoord van Matthew, hoor ik iemand keihard de trap op bonken. 'Wat ben je aan het doen?! We zeiden "er is nog wel iets anders te doen" en niet "Knuffel de hond maar, je hebt niks te doen en bent hier alleen voor de lol"!' schreeuwt de moeder keihard en trekt me weer omhoog. 'En Matthew, je hoort haar aan het werk te zetten, niet een theepartijtje te houden!' ik bijt zacht op mijn lip en hoor een diepe zucht. 'Als straf moet je haar meehelpen de badkamer op te ruimen, want het is een enorme rotzooi daar' zegt ze iets zachter en laat mijn haren los voor ze weer naar beneden stormt. Ik huppel naar de badkamer toe en begin wat dingetjes op te ruimen en in de was te gooien die ik hierna ga doen.

Laryanue
Karaoke-ster

Laryanue schreef:
Hij stond op toen hij gebonk hoorde op de trap, idioot dat hij daar niet op had gelet. Natuurlijk zou ze ieder moment komen en dat was nu. Geen verstoppen en doen alsof ze bezig waren nu, ze was al boven voor ze het wisten. Hij zag hoe ze de dienstmeid bij haar haren vastgreep, iets wat vast pijnlijk was. Toch kreeg hij de wind van voren voor hij ook maar iets kon doen of zeggen. 'Theepartijtje? Ik weet niet waar je kijkt maar ik zie nergens thee,' zei hij met een spottende toon in zijn stem. De blik die ze hem daarop als antwoord gaf, was alles behalve vriendelijk, het leek alsof ze bezeten was door de duivel, maar waarschijnlijk was hij de enige die dat erin zag met zijn overvloed aan vreemde fantasie. Vreemd genoeg had hij wel genoeg fantasie om dat te zien, maar niet om zich een theepot en een paar kopjes in te beelden. 'Je weet wat ik bedoel, en nu naar de badkamer!' riep ze, waarna ze wegliep. Helaas, zijn slechte humor had gefaald, alweer. Ietwat teleurgesteld slenterde hij achter de dienstmeid aan, die vreemd genoeg huppelde. 'Hoe kan je huppelen als iemand net bijna je haren uit je hoofd heeft getrokken?' mompelde hij terwijl hij wat ging klooien met een doekje in de hoop het aanrecht en de wastafel schoon te krijgen, schoonmaken was niet zijn sterkste punt, hij was veel beter in rommel maken.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld