Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Dazy
Gezond en gelukkig 2026 💝
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG // Safety
Azelf
Straatmuzikant



Naam: Ruan Eriko
Leeftijd:
17
Uiterlijk:
Ruan heeft lichtblauwe ogen, die nog lichter lijken te worden als hij lacht. Zijn karamelbruine haar zit altijd op dezelfde manier, naar de zijkant geborsteld. Ruan is best kort vergeleken met de rest van zijn klas, zelfs een groot deel van de meisjes is groter dan hij.
Innerlijk:
Ruan is meestal aardig, maar kan af en toe een enorme bitch zijn. Hij haat maar een gelimiteerd aantal mensen, en als hij je eenmaal haat, houdt hij het lang vol. Hij koestert veel klein wrok. Hij is momenteel bezig met het laatste jaar van het atheneum, waar hij niet veel mannelijke vrienden heeft, wel veel vriendinnen. Als er gewinkeld wordt, is het echt net een meisje, maar hij heeft zeer mannelijke momenten. Zo is hij helemaal gek van auto’s, en droomt hij al jaren van een echte Porsche Carrera, en natuurlijk zijn motordroom, om preciezer te zijn, zijn Harley Davidson droom. Helaas is zijn familie daar niet rijk genoeg voor. Ze zijn niet arm, maar gewoon gemiddeld. Ruan is verder erg koppig. Als hij iets in zijn hoofd heeft, krijg je het er nooit uit. Ook voelt hij zich snel schuldig, als iemand iets voor hem koopt, bijvoorbeeld. Volgens sommigen zeurt hij nogal veel.
Familie:
Hij heeft één zusje, om wie hij veel geeft, en een broer. Zijn broer pest hem nog wel eens, niet per se met zijn homo zijn, dat weet niemand immers (ze hebben wel vermoedens, hij steekt het nou niet echt onder stoelen en banken), maar met andere. Zijn ijdelheid, bijvoorbeeld, en zijn dure smaak. Zijn ouders zijn allebei heel aardig, maar, naar zijn mening, iets te veel gefocust op zijn cijfers, en school in het algemeen. Vooral zijn moeder, die hem nergens heen laat gaan, voor hij zijn huiswerk af heeft. Meteen na een onvoldoende krijgt hij al huisarrest.
Extra: 
Ruan heeft veel geheimen, voor iedereen. Ook bloost hij snel.

Marissa
Internationale ster



Naam: Christopher 'Chris' Alexander Harmia
Leeftijd: 21 jaar
Uiterlijk: Chris heeft donkerbruin haar, dat nooit goed te krijgen is en altijd door de war staat, en chocoladebruine ogen, waar je altijd weg in kan smelten. Vaak twinkelen zijn ogen vrolijk, omdat hij nu eenmaal een vrolijk persoon is. Chris is best lang en aardig gespierd.
Innerlijk: Het eerste dat je bij Chris opvalt, is dat hij eruit ziet als een grote knuffelbeer, wat hij ook is. Hij vind het heerlijk om met mensen te knuffelen, zeker met vrienden. Hij is wel aardig eigenwijs, maar ook best verlegen. Verder is hij zorgzaam, humoristisch en vergeeft snel. Je zou zeggen dat hij met zijn zachte en lieve karakter veel vrienden zou hebben, maar op de universiteit is hij best eenzaam. Verder kan hij nogal jaloers zijn en ook snel opgefokt, maar laat dit niet snel merken.
Familie: Chris heeft geen broers of zussen, alleen zijn ouders, die bijna altijd aan het werk zijn. Ze weten haast niets van hun zoon en dus ook niet dat hij homo is. Op het moment is er niemand die voor hem zorgt, want de rest van zijn familie ziet hij ook nooit. Daarom woont hij ook alleen. Hij is dankzij zijn ouders en zijn bijbaan erg rijk en heeft een goed leven.
Extra: Hij is een geweldige zanger en de beste vriend van Ruan.

Morgen mijn stukje, moet nu gaan xd
Marissa
Internationale ster



Oke, ik ga nu lekker schrijven :d
~
Met een zucht liet Chris zijn blik weer gaan over de vele stropdassen in zijn kast. Hij wilde er goed uit zien vanavond, helemaal nu hij met zijn beste vriend Ruan weer ging stappen. Chris was al een aantal jaar verliefd op zijn beste vriend, maar heeft dat al die tijd voor zich gehouden. En dat zou hem vanavond ook lukken, mits hij niet zo heel veel zou drinken. Want heel veel drinken stond bij hem voor een flapuit worden en dan kon de vriendschap wel eens wat schade oplopen. Om deze gedachten weg te vegen pakte hij zijn bordeauxrode stropdas en deed die om. Hij bekeek zichzelf in de spiegel. Zijn zwarte jeans, die sierlijk om zijn heupen hingen, zijn witte blouse die aan de bovenkant was opengeknoopt voor een speels effect, zijn rode stropdas die daaromheen hing en zijn grijze gilet, die open hing. Dat met daaronder zijn zwarte schoenen was hij klaar om te gaan. Zijn huis lag op de weg richting de kroeg, dus Ruan en hij hadden bij Chris thuis afgesproken. Chris ging maar alvast buiten staan en leunde nonchalant tegen de muur aan.
Azelf
Straatmuzikant



'Abbey!' gilde Ruan door het huis, 'help me!' Als de enorme dramaqueen die hij was, ijsbeerde hij door zijn kamer. Met de handen in het haar, en omgeven door verschillende kledingstukken. 'Wat?' vroeg zijn twaalfjarige zusje, die zijn kamer instormde. 'Ik kan niet kiezen,' zei hij, met een halfbeschaamde grijns, en hij wees naar de kleding. 'Doe toch niet zo moeilijk, het is Chris maar.' Ze pakte wat kledingstukken op. Ruan bloosde even, maar het zakte snel weer weg. 'Het is niet alleen maar Chris. Het is een club!' zei hij gefrustreerd. Abbey zuchtte luidruchtig. 'Hier,' snauwde ze, en gooide een geruite blouse naar hem toe. Als snel volgde een hele strakke broek en een simpele, zwarte stropdas. Snel trok hij de blouse aan, en de rest van de outfit. Snel haalde hij een hand door zijn haar. 'Kan ik zo mee?' vroeg hij glimlachend. Zijn zusje knikte. 'Natuurlijk. Schiet op nu, je bent al te laat.' Ruans ogen verwijdden zich en hij vloekte binnensmonds. 'Tot vanavond!' riep hij, en rende naar buiten.
Marissa
Internationale ster



Chris zijn ogen gleden over de getallen die op mijn mobiel de tijd aan gaven. Ruan was laat, maar hij was niet boos of iets in die richting. Hij was nooit snel boos en al helemaal niet op zijn beste vriend. Terwijl hij zijn mobiel in zijn achterzak stopte, tuurde hij wat om zich heen. Het was een heldere, licht warme lenteavond. Er waren meerdere mensen op weg naar de stad, wat begrijpelijk was. Het was immers weekend en vele studenten hadden al een tentamen of examenweek achter de rug. Sommige vrienden van Chris die aan dezelfde universiteit studeerden, hadden Chris al mee gevraagd. Hij was met hen mee gegaan, als hij niet diezelfde dag had gehoord dan Ruan net een tentamenweek achter de rug had en er tussen uit wilde. Althans, dat had Chris opgevangen uit zijn woorden. Natuurlijk verkoos hij zijn maatje boven de rest, dat zou hij altijd doen.
Azelf
Straatmuzikant



Gehaast jogde hij door de straten. Hij had een hekel aan laat zijn, maar toch deed hij het steeds. Vlak voor hij de hoek omsloeg, fatsoeneerde hij zijn kleding en haar nog even. Hij deed zijn stropdas nog eens goed, en keek op zijn telefoon naar de tijd. Meteen vloekte hij binnensmonds. Hij haalde even diep adem, zette een sprankelende glimlach op en liep de hoek om. 'Chris?' zei hij, toen hij zijn beste vriend zag staan. Hij rende het laatste stukje nog, en zei: 'Sorry dat ik laat ben.' Een lichte blos verscheen op zijn wangen.
Marissa
Internationale ster



In de verte hoorde Chris voetstappen, bekende voetstappen. Hij keek op en glimlachte vrolijk toen hij Ruan zag. Direct kreeg hij dat heerlijke, kriebelende gevoel in zijn buik weer. Dat kreeg hij steeds vaker als hij Ruan zag en hij kon het maar niet tegen houden. ''He, Ruan!'' zei hij vrolijk toen hij zijn maatje voor hem zag staan. ''Geeft toch niets joh, je weet dat ik daar niet boos om word. Bovendien ben ik zelf ook wel eens wat te laat. Dat overkomt iedereen wel eens.'' zei Chris grinnikend en gaf Ruan een brohug, die hij net ietsjes langer aanhield dan eigenlijk zou moeten. Kon hij het helpen dat hij letterlijk hopeloos verliefd was? ''Zullen we dan maar gaan? Ik heb al aardig wat mensen gezien, dus het beloofd een gezellige avond te worden!''
Azelf
Straatmuzikant



Glunderend luisterde hij naar de lieve stem van zijn vriend. 'Ik hoop van wel,' zei hij, na het verhaal, met een onbewuste knipoog. 'Laten we gaan,' zei Ruan vrolijk. Hij liep meteen weg, en luisterde naar Chris zijn voetstappen, die hem volgde. Hij wilde de stilte meteen opvullen met zijn vrolijke gebabbel, maar kon op geen enkel onderwerp komen. Een langgerekte 'dus' verliet zijn mond. En dat was alles. Hij beet even op zijn lip, en keek om naar Chris. 
Marissa
Internationale ster



Gelukkig zag Ruan het niet, maar er verscheen een korte blos op Chris' wangen door die knipoog. Al snel verdween die blos en liep hij achter Ruan aan. Even grinnikte Chris door de 'dus' van Ruan, aangezien hij blijkbaar niets had om over te beginnen. ''Hoe is je tentamenweek gegaan? Heb je ergens nog problemen mee gehad? En, ook niet om te vergeten, hoe is het verder met dat meisje dat met je flirtte vorige week?'' begon Chris maar en grinnikte toen, maar van binnen was hij nogal jaloers. Hij wilde diegene zijn die Ruan liefdevol kon behandelen, als zijn geliefde. Maar natuurlijk moest Chris toekijken hoe Ruan weg ging met een mooie vrouw. Want zeg nou zelf, je zou Chris niet verwachten aan de zijde van Ruan. Daar was Chris niet goed genoeg voor, vindt hijzelf.
Azelf
Straatmuzikant



Dit keer was het opnieuw zijn beurt om te blozen. Dat meisje wat met hem flirtte... hij voelde zich eigenlijk alleen maar ongemakkelijk. Maar Ruan was gewoon zeer goed in het verbergen van dit soort gevoelens. 'Tentamenweek ging goed, volgens mij. Niet echt, alleen wiskunde was een drama, als altijd.' Het meisje liet hij volledig buiten beschouwing. Hij wilde haar niet, nooit van z'n leven. Hij keek rechts naast zich, naar Chris. 'Hoe was jouw week?' Hij zette voor heel even een nepglimlachje op, tot die veranderde naar een echte, toen zijn ogen die Chris ontmoetten. 
Marissa
Internationale ster



Chris grijnsde en woelde speels door Ruan zijn haren, zoals hij vaker deed. ''Wil kleine Ruan niet praten over zijn nieuwe vriendinnetje?'' vroeg Chris grinnikend, maar stopte toen met Ruan plagen. Hij was gewoon nu eenmaal een idioot, niets aan te doen. ''Ach, ook aardig wat toetsen. Zoals gewoonlijk heb ik weer alle talen verpest. Maar ja, kan je een 6 verpest noemen?'' zei Chris nonchalant en keek Ruan in de ogen. Om er niet in te verdrinken en misschien onbewust wat te gaan doen, keek hij maar weer voor zich uit en zag al snel het café. Voordat Ruan ook maar iets kon doen, betaalde Chris de entree voor hen beide. Daarna knipoogde hij speels naar Ruan en liep naar binnen toe.
Azelf
Straatmuzikant



Even keek hij Chris vernietigend aan, maar die blik verdween weer meteen. Hoe kon hij ooit boos blijven op de schat? Even trok hij een wenkbrauw op, toen Chris betaalde. 'Sinds wanneer ben ik blut?' vroeg hij retorisch. 'Maar, nee. Een 6 is niet verpest. Maar, hoe kun je slecht zijn in talen? Ze zijn geweldig!' zei Ruan enthousiast. Talen waren altijd al zijn favoriet geweest, en hij kon er niet over uit dat Chris ze niet leuk vond. De knipoog deed hem weer blozen, wat hem zichzelf meteen deed vervloeken. Hij bloosde echt veel te vaak, en hij haatte het.
Marissa
Internationale ster



''Sinds je weet dat ik altijd voor iemand anders wil betalen.'' zei Chris lachend. ''En ik zeg niet dat ik ze niet leuk vind, je weet dat ik voor mijn werk allerlei andere talen moet spreken, maar ik kan alles op papier gewoon niet. Ik heb meer met de cijfers, zoals gewoonlijk. Dat heb ik tenminste het hardst nodig.'' zei Chris en ging aan de bar zitten. Daarna klopte hij op de kruk naast zich en keek glimlachend naar Ruan. Misschien kon hij een manier vinden om het Ruan uiteindelijk toch te vertellen, over zijn gevoelens.
Azelf
Straatmuzikant



'Zo moeilijk is schrijven nou ook weer niet, gast,' zei Ruan speels. Hij ging naast Chris op de hoge kruk zitten. Hij keek al meteen om zich heen, vooral op zoek naar bekenden. Niet dat hij ze wilde zien, het tegenovergestelde. Hij had even genoeg van al zijn irritante en overdreven klasgenoten. 'Hmm, wat wil jij drinken?' vroeg Ruan, na een korte stilte. Hij kon nooit kiezen, dus nam hij meestal gewoon wat de andere nam.
Marissa
Internationale ster



"Voor mij wel, dat weet je toch?!" zei Chris lachend en draaide zich naar de barman. "Ik begin maar met iets randoms." zei Chris en kreeg een glas met ijsklontjes aangereikt, waar frambozen en een oranje vloeistof in zaten. Je zou denken dat hij, als een rijk iemand, veel drank zou moeten herkennen, maar om eerlijk te zijn wist hij er maar weinig van doordat hij zo weinig dronk. Rustig nam Chris een slokje en voelde gelijk de alcoholahot door zich heen gaan. Blijkbaar was het een nogal sterk drankje, maar dat maakte niet uit. Alhoewel, hij moest wel uitkijken. Als hij nog een paar van deze drankjes zou nemen, zou hij al gauw Ruan aan het zoenen zijn en dat moesten we niet hebben. 'Nog niet...' dacht Chris terwijl hij wat bedenkelijk voor zich uitstaarde.
Azelf
Straatmuzikant



'Hetzelfde als hij,' zei hij tegen de ober, die hem net iets te lang aanstaarde. Hij keek zich ongemakkelijk voelend naar Chris. Ruan keek hem schuin aan, terwijl Chris een slokje van zijn drankje nam. Al snel arriveerde zijn drankje ook, en er begon een gesprek. 
Al na zijn tweede glas van het spul was het voor Ruan al lastig om rustig na te denken. Hij dronk bijna nooit, dat mocht niet van zijn ouders, en hij had er gewoon geen tijd noch zin in, dus dronken was hij snel. Ruan had zijn kin in zijn handen laten rusten, en staarde afwezig naar het glas. 'Chris?' zei hij ineens. Zonder te wachten op een reactie, ging hij verder: 'Je bent echt mijn allerbeste vriend.' Ruan glimlachte, en giechelde even.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste