Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orgp // Money and Power*

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:

Alleen MirandaHart en Robin mogen reageren.

verhaallijn en bio's weten wij.

Ik;

Naam: Jake Adams

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Mijne heet dus Meredith.
En jij kent de bio, dus dat is voldoende :3

Extra info over Meredith:
Toen Jake werd opgepakt, hebben de agenten haar gecontacteerd en haar alles over Jake's handel verteld. Sindsdien heeft ze grote twijfels bij Jake en haar gevoelens voor hem. Ze heeft gehoord dat hij terug op vrije voeten is, maar twijfelt of ze nog wel iets met hem te maken wilt hebben. Ze zit op dezelfde universiteit als Jake, maar zit in het tweede jaar.

Begin jij of liever ik?

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Ik hees mijn schoudertas over mijn schouder en haalde een hand door mijn bruine haar, dat loshing. Ik stond al zeker een kwartier op mijn beste vriendin, Elisabeth, te wachten. We hadden samen afgesproken om een namiddag samen door te brengen, maar, zoals gewoonlijk, was ze weer eens veel te laat. Helaas gaf dat wachten me de kans om na te denken over Jake...
'Niet aan denken, Mer. Hij is je tijd niet waard,' sprak ik hardop tegen mezelf. En het was ook zo. Jake had verdomme in drugs gehandeld! Ik was me dood geschrokken toen er maanden geleden een agent bij me op de stoep had gestaan. Godzijdank was ik alleen thuis geweest en wisten mijn ouders er niets van. Mijn moeder, overbezorgd als ze is, zou me van de universiteit afhalen als ze wist wat voor iemand Jake was. Niet dat ze wist dat er een Jake in mijn leven had bestaan. Mijn moeder en ik hadden nu niet de beste band ter wereld. Mijn vader en ik kwamen beter overeen, maar dat kon ook komen omdat hij, na drie zoons te hebben, ook een dochter wou. En ik was die dochter.
Ik stak mijn handen in de zakken van mijn jas en tikte ongeduldig met mijn voet. Ik leunde tegen het parkbankje naast me en hield mijn blik strak op het pad gericht. Waar bleef Elisabeth nou?

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Vandaag was de dag dat ik vrijgelaten werd. 's Morgens om 10.30 kwamen de gevangenis bewakers me ophalen vanuit mijn cel en brachten me naar het kantoor van mijn leidinggevende. Ik werd tegenover hem op een stoel gedrukt en keek mijn leidinggevende aan. ''Jake, u wordt vandaag eerder vrijgelaten door goed gedrag. U zult alle eigendommen terugkrijgen, maar er zit een nadeel aan. Als u de komende 6 maanden weer actief te werk gaat. Moet u weer terug komen en uw normale straf uitzetten, plus uw nieuwe gevangenis straf die de rechter voor uw beslist.'' Ik keek hem aan en knikte met mijn hoofd. Ik wist niet wat te zeggen, ik dacht alleen maar aan Meredith en of ze me nog wilt. De gevangenisbewakers pakte me weer bij mijn bovenarmen op een namen we mee naar buiten en gaven mijn eigendommen terug. Het grote hek ging langzaam open en liep naar buiten. Het leek of het hek sneller sloot. Ik zag Meredith of een van mijn vrienden niet om mij op te halen. ''Zouden ze het wel weten dat ik vrij ben?'' Vroeg ik aan mezelf. Het was een lange wandeling naar college. Na uren te lopen zag ik het eerste gebouw in de verte staan. Zoveel was er niet veranderd in de tijd dat ik er niet was. Ik kwam langs het studentenhuis van Dave, hij is me nog steeds iets verschuldigd door deze gevangenis straf waar ik voor moest opdraaien. Ik liep richting het studentenhuis van Meredith. De weg ernaartoe was niet lang meer, maar toch niet fijn. Alle mensen die ik onderweg tegenkwam, keken me allemaal smerig aan. Het leek net of ze me allemaal kennen. Hoe weet iedereen dit? Ik liep het trapje voor de deur op en drukte op de deurbel. Het duurde even tot iemand open deed, het was al 19.00 's avonds. De deur ging langzaam open, ik zag niet wie het was. Door alle haren die voor haar gezicht zaten. ''Ik zoek Meredith, is ze er?'' Vroeg ik met een rustige, verlegen stem.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Toen er nog eens tien minuten verstreken waren, zocht ik in mijn tas naar mijn mobieltje. Ik ontgrendelde het scherm, zocht in mijn contacten en belde Elisabeth op. Na twee keer overgaan, nam ze op.
'Beth, waar zit je in godsnaam? Ik wacht al vijfentwintig minuten op je!' zei ik, duidelijk geïrriteerd. Ik legde mijn bles goed terwijl ze zich verontschuldigde en vertelde dat er iets tussen was gekomen. Veel liet ze er niet over los, dus vroeg ik ernaar.
'Oh, Mer, Kyle heeft me mee uit gevraagd en om negen uur moet ik klaar zijn!' kwetterde ze opgewonden.
'Beth, het is zeven uur of zo. Je hebt toch nog tijd genoeg? Ach, weet je wat, laat ook maar. Veel plezier met Kyle,' zei ik.
'Bedankt, Mer. Je bent de beste.'
ik stak mijn mobieltje weer weg, draaide me om en liep het park uit. Het park was gelukkig niet zo ver bij de campus vandaan, dus had ik maar een paar minuten nodig om weer bij mijn studentenhuis te geraken. Die korte tijd was vooral te danken aan het feit dat ik erg snel had gewandeld. Toen het huis in zicht kwam, zag ik Charlotte, die door iedereen 'Charlie werd genoemd, in de deuropening staan, met een jongen op de stoep. Ik kende die houding ergens van, maar wie zou er nu bij ons op bezoek...
'Oh!' was mijn reactie toen ik hém herkende. Helaas merkte Charlie me op en zwaaide ze naar me. Nu kon ik het wegrennen wel vergeten. Wegrennen was dan misschien flauw, maar hé, soms moest je gewoon flauw zijn. Zuchtend kwam ik dichterbij.
'Hey, Charlie,' begroette ik haar en ik liep langs Jake en haar heen, het studentenhuis in. De twee andere meiden waren er niet, dus was enkel Charlie getuige van deze gênante gebeurtenis. Ik rende de trap op naar mijn kamer en smeet de deur achter me dicht. Mijn tas gooide ik op de grond.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Ik zag Meredith achter me verschijnen en keek met grote ogen naar haar. In de afgelopen maanden dat ik er niet was is ze nog mooier geworden. Toen ze dichterbij kwam wilde ik zeggen, maar er kwam geen geluid meer uit mijn mond. Toen ze naar binnen liep en mij negeerde voelde ik me weer eenzaam en ongelukkig. ''MEREDITH!'' Schreeuwde ik hard, iedereen die langs het studentenhuis liep. Bleven even stil staan en keken naar mij. ''Laat me naar binnen!'' Zei ik toch op een kalme maar toch ruwe stem tegen het meisje die in de deuropening stond. Ze ging niet opzij en ik duwde haar iets te hard weg, zodat ze in de struiken terecht was gekomen die naast de deuropening stonden. Ik stormde naar binnen en zag Meredith nergens meer. Elke kamer ging ik langs op de begane grond. Opeens hoorde ik een deur heel erg hard dichtgaan. Ik rende de trap op, net op de laatste trede viel ik, maar stond gelijk op. Ik keek achter me, niemand heeft het gezien 'gelukkig'. Ik liep naar de eerste kamerdeur die ik tegen kwam. Niemand die in de kamers was leek op de Meredith die ik net heb gezien. Ik kwam bij de laatste witte deur aan en maakt hem voorzichtig open. ''Meredith? Ben je hier? We moeten echt praten.'' Ik deed de deur helemaal open en zag Meredith in de kamer staan en liep naar haar toe. ''Alsjeblieft?''.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Ruw kamde ik met mijn vingers door mijn donkerbruine haren. Wat deed Jake hier? Wat bezielde hem langs te komen? Ik rende naar het raam, dat uitzicht bood op het paadje dat naar het huis liep. Ik zag nog net hoe Jake Charlie aan de kant duwde, waardoor het blonde meisje in de struiken belandde. Ze stond verontwaardigd op, maar bloosde ook hevig. Het was ook best gênant om zoiets op de campus mee te maken. Toen ik mijn naam hoorde, kromp ik ineen. Ik draaide me om naar de deur toen ik iemand op de trap hoorde. Ik zocht steun tegen de vensterbank, waardoor deze irritant in mijn bovenbenen prikte, terwijl ik de kamerdeur in de gaten hield. Ik hoorde deuren open en dicht gaan, en de voetstappen kwamen dichterbij. Mijn ademhaling versnelde. Hij was er bijna... De deurklink ging naar beneden en de deur ging op een kier open. Ik hoorde Jake's stem en mijn adem stokte. Snel klapte ik mijn mond dicht. Een seconde later zwaaide de deur open en stond hij in de deuropening. Hij zag er anders uit, gehard door de gevangenis, maar ook schuldbewust. Mijn hart sloeg een slag over toen ik zijn stem weer hoorde en ik hield de vensterbank achter me steviger vast. 'Ik heb je niets te vertellen,' zei ik snel, hem aankijkend. Daarna keerde ik hem mijn rug toe en keek naar buiten, mijn armen over elkaar geslagen, zodat hij mijn trillende handen niet kon zien.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

''Ik heb je niks te vertellen.'' Deze zin spookte op de snelste manier door mijn gedachte heen. Ik wilde naar haar toe lopen, maar zag dat ze me rug toe keerde. na een paar seconden stil te staan op dezelfde plek, kijkend naar haar achterkant. Liep ik naar haar toe en ging achter haar staan. Voorzichtig legde ik mijn handen om haar heupen en legde mijn hoofd op een van haar schouders. Ik draaide mijn hoofd, maar toch bleef die op haar schouder liggen. ''Laat het me uitleggen. Ik hou van je en wil alles doen om het mezelf te vergeven.'' Zei ik zachtjes in haar oor en zoende haar nek. Na een paar zoenen in haar nek, trok ik me terug. ''Ik hou van je.'' Zei ik nog meerdere keren tegen een gekeerde rug. In mijn hoofd bleef nog steeds die zin rondspoken ''Ik heb je niks te vertellen.'' . Ik gaf de moed voor vandaag op en liep terug naar de deur toe en opende hem. Ik keek nog achter me naar Meredith of ze toch met me wilde praten, maar dat was niet zo. Ik sloot de deur weer achter me en zag veel meiden voor de deur van Meredith staan. Ik liep duwde me door de meiden heen en liep de trap af naar de voordeur. In mijn ooghoeken zag ik dat ze me achterna liepen. In de deuropening stond het meisje dat ik net in de struiken heb geduwd. ''Hoe durf je!'' Schreeuwde ze naar me. ''Ik wil alleen mijn vrienden weer terug.'' Zei ik tegen haar en keek haar recht in de ogen aan. Ze liep meer naar me toe en zette haar lippen op de mijne. Ik probeerde me weg te drukken, maar was te verdrietig over Meredith. Toch lukt het naar een aantal seconden. ''BEN JE GEK GEWORDEN!'' Schreeuwde ik naar het blonde meisje. En stormde het studentenhuis uit. Hopelijk vind ik voor vannacht een verblijf.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Mijn ademhaling had ik onder controle, mijn knieën knikten niet, maar mijn hart deed de grootste moeite om uit mijn borstkas te springen. Zeker toen ik hem dichter naar me toe hoorde komen. Zijn warme handen lagen al snel om mijn heupen, alsof ze voor mijn heupen waren gemaakt. Ik klemde mijn kaken op elkaar, vastbesloten geen kik te geven. Alleen werd dat nogal moeilijk toen hij ook nog zijn hoofd op mijn schouder legde en die dingen zei. Het leek wel alsof hij er echt spijt van had. Nee, Meredith, dat heeft hij niet. Hou je hoofd erbij, sprak ik in gedachten tot mezelf. Ik reageerde niet op zijn woorden, maar sloot wel mijn ogen toen hij me in mijn nek kuste. Waarom kon hij zo'n dingen met me doen? Hij leek me altijd weer voor zich te kunnen winnen. Plots stopte hij met me te kussen en verbrak ons lichamelijke contact. 'Ik hou van je,' hoorde ik hem verscheidene keren tegen me zeggen, maar iedere keer als hij die drie woorden uitsprak, reageerde ik niet. Toen hij mijn kamer uit was, legde ik mijn trillende handen weer op de vensterbank voor steun. Ik hoorde de meiden van het gebouw wat tegen hem zeggen en hoorde ze daarna allemaal de trap af rennen. Ik staarde uit het raam en zag Charlie en Jake nog net. Mijn adem stokte toen Charlie haar lippen op de zijne drukte. Het ergste was nog wel dat hij het contact niet meteen verbrak. De tranen sprongen me in de ogen en nu wist ik het zeker: het was over tussen ons en ik zou hem niet terugnemen.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Ik keek op mijn horloge en het was inmiddels al 11.00 uur 's avonds. Ik kwam langs een rustig steegje waar geen troep lag. Ik keek er enkele minuten naar en liep erin. Ik ging aan het einde zitten tegen een muur. En trok mijn vest meer over me heen. Mijn gedachte was nog helemaal gefocust op Meredith en wat ze allemaal van me zal denken. Sowieso na die kus met een meisje waar ik niet eens de naam van weet. Ik weet niet of ze het gezien heeft, maar ze komt het wel te weten. Na uren daar gezeten te hebben, zonder in slaap te vallen en na te denken over Meredith. Stond ik weer op en liep uit het steegje. ''In de gevangenis leven, was nog beter als dit.'' Zei ik tegen mezelf toen ik verder liep terug naar de campus. Alle lantarenpalen waren al aan en bijna niemand was meer op straat te bekennen. 'Zou ik terug gaan naar Meredith of tenminste dat studentenhuis?' Na zoveel keren deze vraag te herhalen ging ik ervoor en liep naar het studentenhuis toe. Er was geen sprankeltje licht meer te kennen in het huis. Ik stapte het trapje voor de deur weer op en draaide aan de deurklink. Natuurlijk was die niet open. Ik sprong over het hekwerk naar de achterkant van het studentenhuis en duwde mezelf tegen de deur. Deze was wel open, daardoor viel ik hard tegen de grond. Hopelijk heeft niemand het gemerkt. Zachtjes sloop ik naar de woonkamer, hier zal vast een bank staan. Ik trok mijn shirt uit en legde hem over de leuning van de bank heen. Zelf ging ik op de bank liggen en viel binnen een paar minuten inslaap.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Uiteraard was ik, toen Charlie het huis weer was binnen gegaan, kwaad naar beneden gerend en had ik haar een harde duw gegeven. Ik reageerde niet op haar verontwaardigde kreten en vragen waarom ik dit deed. Ze wist het goed genoeg. Het was niet omdat Jake en ik niet meer samen waren, dat hem zomaar voor mijn ogen kon inpikken. Weer op mijn kamer aangekomen, draaide ik de deur op slot en legde mezelf op het bed. Ik kleedde me om en kroop onder de lakens. Helaas voor mij kon ik de slaap niet vatten. Ook voelde mijn keel nogal droog aan. Zuchtend verliet ik mijn kamer en liep naar beneden, waar ik geheel onverwachts Jake op de bank aantrof. Wat deed hij in godsnaam in mijn huis? En hoe was hij hier binnengekomen? Op de toppen van mijn tenen liep ik naar de keuken, waar ik een glas water voor mezelf inschonk. Ik dronk het leeg en vulde het daarna weer, ditmaal met kraantjeswater. Muisstil sloop ik naar de bank, waarna ik het glas boven Jake's slapende hoofd leegkieperde. Het water spatte op zijn hoofd en de bank, maar enkel dat eerste kon me interesseren. Ik begaf me weer richting de keuken om het glas weg te zetten en bleef nonchalant in de deuropening staan, wachtend op een reactie.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

''WAT TE FUCK!'' Schreeuwde ik, toen iemand me uit mijn slaap verdreef met water. Ik deed mijn rug omhoog, zodat ik rechtop zat en stond de snelste manier op vanaf de bank. Na een paar seconden naar mezelf kijken hoe nat ik was, zag ik Meredith in de deuropening van de woonkamer staan. ''Heb jij dit gedaan?'' Vroeg ik op een gewone toon tegen Meredith en rolde mijn ogen. Omdat ik toch wist dat ze dit heeft gedaan. Voorzichtig liep ik naar haar toe en pakte haar vast bij haar middel. Ik keek haar aan in der magische bruine ogen. Langzaam ging ik richtig haar schouder en praatte zachtjes in haar oor. ''Alsjeblieft vergeef me, je bent mijn alles.'' Even was ik stil en genoot van dit moment. ''Ik zal eke vraag die je hebt eerlijk beantwoorden en vertellen waarom Dave je lastig valt.'' Voorzichtig haalde ik mijn handen van haar middel af en keek weer aandachtig in Meredith's ogen. Ik stapte achteruit en liep weer naar de bank toe. Nog steeds met mijn gezicht naar haar toe, ging ik weer op het natte gedeelte van de bank zitten en trok op de snelste manier mijn shirt weer aan. ''Laat me alles alsjeblieft uitleggen, ik kon er niks aan doen.'' Na mijn zin legde ik mijn palmen van mijn handen op mijn gezicht en boog mijn hoofd naar beneden. In de hoop dat ze naast me kwam zitten. Het gevoel dat mij weer op het slechtste pad zette, kwam weer opdagen. 'Denk er niet aan om nu iets stuk te maken.' Zei ik in mijn gedachte tig keer achter elkaar. ''Alsjeblieft Mer, je bent echt de enigste persoon waar ik van houd.''

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Hij vloekte luid toen hij wakker werd, maar ik gaf geen kik; tijdens onze relatie had hij ook best vaak gevloekt, dus was ik zij getier al gewoon. Hij ging rechtop zitten en stelde de belachelijkste vraag die hij maar kon stellen: 'Heb jij dit gedaan?' Ik rolde uitgebreid met mijn ogen. 'Wie anders? Zie jij hier iemand anders staan?' antwoordde ik kattig. Mijn ogen vernauwden zich tot spleetjes toen hij van de bank afkwam en naar me toe liep. Hij legde zijn handen om mijn middel en ik zette een stap achteruit. Toch bleven zijn handen om mijn heupen liggen, waardoor ik de warmte ervan door mijn dunne shirt heen kon voelen. Zijn mond kwam verdacht dicht bij mijn oor hangen en zachtjes zei hij dingen tegen me. Ik dacht na over wat hij had gezegd en toen hij afstand nam en weer op de bank ging zitten, beet ik op mijn lip, nadenkend. Ik kwam niet naast hem zitten, ook al leek hij dat te hopen, maar verzachtte mijn houding tegenover hem wel, totdat hij dat laatste zei. Een snerende opmerking kon ik niet binnenhouden. 'Als geld een persoon was, zou je niet meer van mij houden,' zei ik op een kille toon. Ik haalde een hand door mijn haar en dacht kort even na. Misschien was ik wel te hard. Hij zei toch dat hij het wou uitleggen? Met soepele passen stapte ik naar hem toe en ging voor hem staan. Ik legde mijn hand onder zijn kin en duwde deze naar boven, zodat hij me moest aankijken en meer rechtop zat. Daarna pakte ik hem bij zijn shirt vast en gaf er een ruk aan. 'Kom mee naar boven,' zei ik, nu toch al iets rustiger. Ik gaf nog een ruk aan zijn shirt en verliet dan de woonkamer, om vervolgens de trap op te lopen en mijn kamer binnen te gaan.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Langzaam liep ik Meredith achterna naar boven toe. Eindelijk waren we boven aangekomen voor Meredith's kamerdeur, vroeg ik me af waarom ze dit deed. Voordat ze de deurklink wilde vastpakken, pakt ik haar rechterhand losjes vast. ''Waarom doe je dit?'' Vroeg ik aan Meredith, maar ik heb geen antwoord terug gehad. Ik liep samen met haar naar binnen en sloot de deur weer. Rustig ging ik op haar bureaustoel zitten en legde mijn voeten schuin op het bureau. ''Het begon met mijn ouders. In de tijd dat ik in Engeland geleefd heb, ben veranderd tot de Jake die ik nu ben. Dit konden mijn ouders niet toestaan en willen bijna niks meer met me te maken hebben. Daardoor hebben ze me hier naartoe gestuurd. Midden vorig schooljaar, kreeg ik berichten van de bank, school en verzekering dat ik niets had betaald. Ik ging hier achteraan en heb ontdekt dat mijn ouders niks meer betaalde. Om alles gewoon te betalen zocht ik in de tussentijd een baan. Ik had er een gevonden, maar wilde mijn overige tijd aan jouw besteden. Dus die baan ging niet door. Samen ontmoette we Dave, later kwam ik erachter dat hij in de drugshandel zat en dat hij er grof geld mee verdiend. Hij bood me aan om hem mee te helpen, dit wilde ik eerst niet, maar door de toestand kon ik niks anders. Na een tijdje kon ik weer alles betalen en jouw gewoon mee uit eten nemen of kleinigheidjes voor je kopen. Dit vond ik zo fijn om jouw gelukkig te zien, dat ik dieper in het vak ging. Aantal keren was het gelukt, maar de laatste keer niet. Ik heb er zo'n spijt van Mer, hopelijk begrijp je mij.'' Ik liet mijn hoofd naar beneden zakken en er viel snel een traan uit mijn oog. "En waarom Dave je lastig valt, is nog een groter verhaal.'' Zei ik op de zachtste toon die ik had. Ik haalde mijn benen van het bureau af en stond op. Met mijn hoofd nog steeds naar de grond gericht, liep ik naar Meredith toe. Ik omhelsde haar en er vielen meer tranen uit mijn ogen. ''Alsjeblieft?''

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Hij volgde me; ik had dan ook niet anders verwacht. Toen hij echter mijn hand vastpakte en me vroeg waarom ik dit deed, reageerde ik niet. Hij moest stil zijn! Ik kon het niet riskeren dat de meiden iets zouden horen en me hier met hem zouden betrappen. Ook ik had een naam hoog te houden, zeker na dat gedoe met die drugs van hem. Hij sloot de deur achter ons en ging op mijn bureaustoel zitten. Zelf bleef ik rechtop staan, mijn armen over elkaar geslagen en hem aankijkend. Hij begon te vertellen over Engeland, de geldproblemen, zijn ouders die niet meer betaalden en uiteindelijk zijn handel in drugs. Op het einde van zijn uitleg, liet hij zijn hoofd hangen en zag ik een eenzame traan over zijn wang glijden. Vooral het deel over dat hij het deels voor mij had gedaan, raakte me, maar aan de andere kant was ik zo kwaad op hem. We hadden dit samen kunnen bespreken en een oplossing kunnen zoeken. Alleen had hij het in zijn eentje proberen op te lossen, en we wisten beide hoe dat was afgelopen. Hij had goddomme een celstraf gehad. Mijn ex-vriendje had een strafblad. Toen ik Dave's naam hoorde, keek ik hem bedenkelijk aan. Die jongen had me vooral de eerste weken naar geld gevraagd, geld dat ik nooit had gezien, waar ik het bestaan niet eens van af wist. Hij stond op en omhelsde me, terwijl de tranen over zijn wangen stroomden. Aarzelend beantwoordde ik zijn omhelzing en speelde met zijn haar, dat langer was dan de laatste keer dat ik hem had gezien. 'Je kan wel hier blijven slapen als je wilt,' zei ik toen ik mijn stem hervonden had. 'Op de grond, natuurlijk. Maar vertel eerst eens over Dave. Waarom hij me naar dat geld vroeg,' zei ik. Mijn linkerhand had om zijn middel gelegd, terwijl mijn rechterhand nog op zijn achterhoofd rustte.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Ik stopte meteen mijn tranen toen ze over Dave begon. Voorzichtig probeerde ik me los te maken uit de greep van Meredith. ''Dat wil je echt niet weten. Ga maar weer slapen, morgen zal ik je alles vertellen.'' Ik probeerde de blik van Meredith niet te zien, ik weet dat ze het wil weten. Maar het is zo'n moeilijk verhaal om te snappen. Ik trok mijn shirt snel uit over mijn hoofd en gaf het aan Meredith. ''Ik weet dat je daar vroeger graag in sliep'' en haalde een wenkbrauw lachend op. Ik zag het bed voor me en liep ernaartoe. ''echt waar?'' Vroeg ik, maar ging tegelijkertijd op de grond zitten en zette mijn rug tegen de zijkant van het bed. Mijn gevoel was helemaal veranderd na wat er beneden gebeurt was, ik wilde niks kapot maken, niemand pijn doen. Dit gevoel komt alleen dat Mer bij me is, daarom voel ik me vertrouwd. Toch weet ik dat ze me niet zomaar vergeet. Na een paar minuten viel ik inslaap met mijn gedachte naar Meredith toe. Ik weet niet hoe, maar alles wat dit jaar is gebeurd speelde weer af in mijn dromen. Ik schrok wakker en lag nog steeds op de grond met mijn rug tegen het bed aan. Mijn hoofd voelde zwaar aan en kreeg een bonkende koppijn. Hierdoor stond ik op en zag hoe schattig Mer lag te slapen. Dit tweepersoonsbed waar Mer en ik zoveel tijd in hebben doorgebracht. Rustig deed ik het dekbed omhoog en legde het een beetje weg, zodat ik kon zitten. Ik ging zitten en boog voorover om de veters van mijn Vans los te maken. Ik zette mijn Vans weg en probeerde zachtjes in het bed te gaan. Het was gelukt zonder Meredith wakker te maken, later trok ik het dekbed weer over me heen en viel inslaap.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld