Mellifluous schreef:
Robin schreef:
Hadden wij niet als een iets afgesproken????
Of ik ben gewoon heel vergeetachtig (ja enorm!)
Hier is een stukje:
Jill
Kijkend naar de ruwe paden rondom het grote landhuis, liep ik richting het grote engelenbeeld. Eindelijk bij het witte engelenbeeld aangekomen, kwam de rust in me tevoorschijn. De enigste plek waar ik helemaal tot mijn rust kom is hier, helemaal alleen. Niemand kon me weghalen uit het verleden. De situatie tussen mijn vader en mij, is er niet op vooruit gegaan. Ik mag zijn kracht dan wel over hebben gekregen, maar het doet me niks meer. De gedachtes vullen me alleen maar op. Voorzichtig ging ik op de bodemrand van het beeld zitten. Het geluk was me toch nog toegediend door de komst van Catharina. Ze heeft me weer een beetje hoop in het leven gegeven en hoop dat het meer op mijn pad komt te liggen. Mijn behoefte aan menselijk bloed was is niet groot. Toch heb ik de voeding nodig en moet me erbij neerleggen, hoe moeilijk ik dit ook vind. Mijn gedachtes dwaalde snel af naar verschillende onderwerpen, tot het teveel werd en ik ontwaakte. Het maanlicht kwam meteen in mijn ogen terecht. De mooie glinsteringen vormde zich al snel door alle sluierwolken die nog net te zien waren. Na elke minuten naar het maanlicht te staren, verplaatste ik mezelf weer en volgde me weg weer via de ruwe paden die leidde naar het enorme landhuis. Een sterke windvlaag vloog langs mijn lichaam heen, hopelijk was het Catharina. Weer aangekomen bij het landhuis opende ik de deur zachtjes en vervolgde mijn passen weer naar mijn eigen slaapkamer toe, die zich op de zolder bevond. De vermoeidheid trede stap voor stap op in mijn lichaam. Snel kleedde ik mij uit en kroop slaperig in mijn eigen vertrouwde bed.
Ja volgens mij wel
Met jou wil ik altijd een orpg doen bae hahahaha