Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Vampire~w.AmeliaDumond

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
volgen mag, reageren liefst via mail of gastenboek

Mijn personage:

Naam: Kaya Vilters
Leeftijd: 16 jaar
Innerlijk: Kaya is lief en geduldig. Alleen is ze nogal verlegen en snel bang. Ze kan wel vrolijk zijn, soms zemfs een beetje te vrolijk. Ze is zeer begripvol maargelooft niet in legendes en sprookjes.
Uiterlijk:

Jou personage + begin

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Naam: Dean Jarets
Leeftijd: 18 jaar/ 312 jaar
Is een vampier !!!
Innerlijk: Dean is een ongeduldige jongen die nogal sadistisch kan zijn. Maar het is niet dat hij niet kan veranderen. Hij haat wat hij is. Hij heeft nogal veel charme opgedaan in al de jaren die hij leefde.
Uiterlijk:

Ik rende door het bos en verveelde me bijna dood. Oh wacht, dat kon niet want ik was al dood. Eigenlijk was het best wel grappig hoe een dode toch zo ondood kon zijn. Toch haatte ik wat ik was. Er was niets menselijks meer in me. Geen gevoel of emoties, alleen honger. Honger naar het bloed dt al lang gestopt was met door mijn aderen te stromen. En hier rendde ik dan, in het bos, op zoek naar herten om aan te vallen. Ik wou mensen niet aandoen wat mij werd aangedaan meer dan 200 jaar geleden. Maar soms werd de honger te groot en mensenbloed te verleidelijk en viel ik wel een mens aan. Meestal probeerde ik dan van de lijken af te komen zodat er geen nieuwe vampiers bij kwamen, toch niet door mij dan alleszins. Vaak verbrandde ik de lijken wel, zo wist niemand wie of wat de persoon was en wie of wat dit gedaan had. Het begon stilaan ochtend te worden en dat kon je echt aan alles merken in het bos. De enkele lichtstralen die door de takken heen hun weg vonden, de enkele vogeltjes die gretig begonden te fluiten, alles leek zo vredig, voor hoelang het dan ook nog mocht duren.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

Ik werd veels te vroeg wakker, 4 uur s'morgens... Dit was niet normaal. Toch probeerde ik om terug in slaap te vallen wat niet meteen lukte. Om 6 uur besloot ik om dan toch maar op te staan. De eerste lichtstralen vielen al door mijn gordijnen. De volgels begonnen ook al te fluiten. Ik schoof mijn lakens van me af en ging recht zitten. Na me nog even uit te rekken stond ik op en deed de gordijnen open. Snel zette ik mijn wekker uit voordat die de rest zou wakker maken. Ik ging naar de badkamer en douchte. Ik kleedde me aan en deed wat mascara op waarna ik mijn dagelijkse kom muesly op at, niet veel later kwamen mam en pap ook de keuken binnen en keken me met een slaperige blik aan. ''Zo vroeg al bijna klaar?'' Zei mam en ik knikte. ''Ik kon niet zo goed slapen.'' Zei ik en ze knikte. Ik was klaar dus deed ik wat lipgloss op waarna ik mijn schooltas klaar maakte. Ik deed mijn tas om en ging na nog een ''tot straks'' tegen mam en pap naar buiten en sprong op mijn fiets. Meteen fietste ik naar de school waar ik mijn fiets afsloot en de poort binnen liep. Ik ging op een muurtje zitten om te wachten op m'n beste vriendin. Meestal was ze er een paar minuten na mij want ze moest meestal wachten op de bus. Ik keek naar hoe een wit vlindertje over de omheining naar de struiken vloog waar bloemetjes op groeiden. Het was best een mooi zicht.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

Al snel vond ik een hertje, het was klein en was waarschijnlijk z'n moeder kwijt. Als ik het niet beet zou het waarschijnlijk toch dood gaan. Ik wist dat het geen echt goed excuus was van me maar het suste mijn geweten wel een beetje. Langzaam stapte ik naar het jonge hertje toe om het niet te laten schrikken wat me nog goed lukte ook. Toen ik eindelijk dicht genoeg stond bij het hertje greep ik het snel vast zodat het niet weg kon. Ik beet het en dronk het bloed van het hertje. Mijn rode ogen werden zachter en kregen weer hun blauwgrijze kleur. Nu mijn honger gestild was kon ik ten minste onopvallend door de stad rondlopen. Ik wist hoe vele menselijke gezegdes zeiden dat vampiers niet in het daglicht konden staan en niet tegen knoflook of zilver konden maar dat was gelogen. Knoflook stonk, zilver beschermde ons juist tegen het zonligt en dus hadden alle legendes het serieus fout. Ik liet het hertje gewoon liggen want het leek bijna zlsof een wolf het aangevallen had. Juist goed voor mij dus. Ik likte even over mijn lippen en zo was het bloed meteen weer weg. Ik maakte nooit vlekken dus niemand wist ooit of ik al gegeten had of niet. Ik liep in mijn snelheid door het bos uit naar mijn huis, of beter gezegd het huis dat ik kraakte want officieel woonde er al meer dan 50 jaar niemand meer. Het was mooi en groot en ik had toch geen elektriciteit of water nodig dus niemand wist dat het huis weer bewoond was. Er was een kamer met de grootste verzameling boeken die ik ooit gezien had dus verveling was vaak veraf.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

Na nog enkele minuten kwam mijn beste vriendin eindelijk de school binnen. Ik zwaaide naar haar zodat ze wist waar ik zat. Met een glimlach liep ze op me af en ik sprong van het muurtje en gaf haar een knuffel. ''Hey Kaya.'' Gilde ze bijna in mijn oor. ''Je hebt me alleen maar een weekend moeten missen hoor.'' Zei ik nu met een glimlach en ze knikte. ''Weet ik wel, het leek gewoon een jaar. En dan is er nog zo veel gebeurd.'' Zei ze nu en ik keek haar nieuwsgierig aan. ''Wat dan zoal?'' Vroeg ik maar de bel ging en ik zuchtte. ''Zal ik je nog wel zeggen.'' Zei ze nu en ik knikte met een glimlach en we gingen naar de les. Toen we binnen in het lokaal waren gingen we zitten. Mona, want dat was de naam van mijn beste vriendin, kreeg een wazige blik. ''Ehm, Mona, wat is er?'' Vroeg ik omdat ik niet gewend was. Ik was dan ook pas opgelucht toen ze weer op een normale manier uit haar ogen keek. ''Wat vroeg je?'' Vroeg ze nu en ik trok 1 wenkbrauw op. ''Heb je het dan niet gehoord? Wat gebeurde er?'' Vroeg ik nu en ze haalde haar schouders op. ''Vast niets.'' Zei ze maar ze klonk niet echt overtuigend.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

Ik ging naar de kamer en liet mijn vinger over de ruggen van de boeken gaan. Hoe vaak ben ik al moeten verhuizen? Al meer dan 40 keer? En nu was ik hier... en toch had ik het gevoel dat dit misschien wel eens mijn laatste stop kon zijn. Na enkele uren wilde ik echt het bos uit dus ging ik mijn huis en het bos uit en ging naar de stad. Ik was het nog steeds niet gewend, alles wat er nu was, het veschilde zo veel met 300 jaar geleden. Ik wist niet echt of het geen vergissing was van me om terug te komen. Niet dat iemand zich me nog kon herinneren. Ik ging op een stenen bankje zitten en zat daar ongeveer zo'n uurtje.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

Na 5 lessen was de schooldag alweer gedaan, het was dan ook woensdag. Mona en ik liepen de schoolpoort uit, recht naar onze fietsen. ''Gaan we niet nog even de stad in?'' Vroeg ze nu en ik knikte glimlachend. Meteen draaide we ons om en liepen richting de stad. We liepen wat rond tot Mona plots bleef stil staan en angstig voor haar uit keek. ''Mona, je kijkt precies alsof je een spook gezien hebt.'' Zei ik en keek dezelfde richting uit, richting een bankje waar iemand op zat. Het was een jongen met donkerbruin haar , knap en grijsblauwe ogen. ''Dat zou ik toch niet beschrijven als een spook.'' Zei ik nu onder de indruk maar Mona leek daar anders over te denken.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

Niet veel later hoorde ik twee stemmen, nogal dichtbij. Het waren twee meisjes. Ik keek in de richting van het geluid. Een van hen was een meisje met blond haar, bijna wit, en het andere meisje had zwart haar en zag er erg mooi uit. Ik glimlachte vriendelijk naar de twee maar het meisje met de blonde haren keek eerder wantrouwend naar me. Ik hoorde wat het meisje met het zwarte haar zei tegen het meisje met blonde haren. ''Dat zou ik toch niet beschrijven als een spook.'' Zei ze met een mooie engelenstem.Ik glimlachte vriendelijk naar haar.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

Ik keek naar hem en hij leek te glimlachen naar me. ''Kom op Kaya, we gaan verder.'' Zei Mona tegen me en ik wou tegenspruttelen maar ik wist dat ik het tegen haar nooit zou winnen. We liepen verder maar ik kon het niet laten om terug te kijken naar de jongen. Maar de plek waarop hij daarstraks zat was leeg. Hij was weg. Ik zuchtte, man was hij knap. We liepen een cafetje in en gingen daar zitten. ''Wat was dat daarnet?'' Vroeg ik aan Mona en ze haalde hazr schouders op, dit was ik niet van haar gewend.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

Het meisje dat blijkbaar Kaya noemde werd door haar vriendin verder getrokken en zonder dat ze het zagen stond ik op. Even mijn charmes oefenen dacht ik dan maar en volgde hen. Maar toen het meisje dat Kaya noemde omkeek verdween ik even uit haar zicht om daarna haar weer te volgen op een groot genoege afstand. Ze gingen een cafetje in, de perfecte plaats om mijn charmes nog eens uit te testen. Hopelijk werkten ze nog na een week zonder mensenbloed. Ik stapte het cafetje in en deed alsof mijn ogen perongeluk die van hen vonden. Ik liep langzaam met een vriendelijke glimlach naar hun tafeltje toe. ''Kan ik deze twee meiden hieriets aanbieden?'' Vroeg ik en keek af en toe naar het meisje dat Kaya noemde.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

We zaten nog niet lang en ik zag dat de jongen van het banje binnen kwam. Zijn ogen vonden de mijne en hij glimlachte naar ons. Meteen glimlachte ik ook naar hem maar Mona keek me waarschuwend aan. Ik keek haar niet begrijpend aan en de jongen stapte naar onze tafel toe. ''Kan ik deze twee meiden hier iets aan bieden?'' Vroeg hij en hij keek eventjes naar me waardoor ik moest blozen. ''Ehm, dat mag.'' Zei ik en Mona leek het niet echt zo prettig te vinden. ''Ik ben Kaya.'' Zei ik met een glimlach en stak mijn hand naar hem uit.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

Het meisje dat Kaya noemde glimlachte terug naar me. ''Ehm dat mag.'' Zei ze blozend en ik vond haar best wel schattig als ze bloosde. Haar vriendin daarentegen leek me nog steeds niet vertrouwen. ''Ik ben Kaya.'' Zei Kaya en ik glimlachte naar haar. ''Ik ben Dean, wat kan ik je dan aanbieden?'' Vroeg ik vriendelijk. Als vampier had ik eigenlijk nooit geld nodig, stelen ging gemakkelijker. In mijn vroegere jaren had ik een paar duizend euro van een miljonair gestolen. De stomdronken man had dit zelfs nooit door. Het geld gebruikte ik alleen maar voor als het nodig was. Dit kon er dus wel vanaf.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

De jongen glimlachte naar me. ''Ik ben Dean, wat kan ik je dan aanbieden?'' Vroeg hij nu en ik was best wel blij dat ik nu zijn naam wist. ''Koffie, en voor mijn vriendin Mona hier hetzelfde.'' Zei ik met een blozende glimlach. Hij bedoelde dan ook ons twee. Dus hij was knap en nog zeer vriendelijk ook. Kom dat eens tegen!

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

''Is goed, twee koffies dan.'' Zei ik met een glimlach en liep richting de bar waar ik bestelde. Ik betaalde het en liep met een plateautje met 3 koffies terug naar hun tafeltje. Zette het op het tafeltje en schoof een stoel bij. Nu zat ik tussen hen in. Hoe sneller ik hun vetrouwen won, hoe sneller ik hun gedachten kon lezen en beïnvloeden. ''Hier is jou koffie. En hier is die van jou.'' Zei ik en zette de twee kofies met een glimlach voor hun neus. Kaya was echt best wel mooi. Ik begon nu haar bloed te ruiken en man wat ruikte het goed.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Kaya:

''Is goed, twee koffies dan.'' Zei hij met een glimlach en ging naar de bar om te bestellen. ''Oh my god, hij is echt knap.'' Zei ik nu en Mona keek me waarschuwend aan. ''Wat is er toch Mona?'' Vroeg ik nu en ze leek even te twijfelen. ''Ik zag iets...'' zei ze nu maar voor ze verder nog iets kon zeggen stond Dean er weer, met 3 koffies, blijkbaar was hij van plan om bij ons te komen zitten. Hij trok een stoel bij en gaf ons de koffies. Hij was echt vriendelijk, ik snapte niet wat Mona daaraan wantrouwde. ''Dank je.'' Zei kk met een lichte blos op m'n wangen.

Anoniem
Karaoke-ster

AmeliaDumond schreef:
Dean:

''Dank je.'' Zei ze licht blozend. Ik zag dat ze me begon te vertrouwen. 'Man, Dean is knap.' Dacht ze en ik was blij dat het me gelukt was om in haar gedachten te raken. Dus... ze vond me knap. Dat was fijn om even te horen. Mona leek toch eerder terughoudend. Waarom? Ze kon alleszins niet weten wat ik was. Of er moest iets anders aan de hand zijn. En heksen waren de enigen die ooit van vampiers afwisten, maar die waren hier al in 200 jaar niet meer komen wonen. Dat kon het dus al niet zijn. Ze dronk wat van de koffie dus was ik al even opgelucht.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld