Euphraxia schreef:
Emmalore: Wow, ik weet nu dat het echt een geweldig duel gaat worden. Zonder meer weet ik dat ik minstens zo sterk ben als zij, tenzij dit niet haar maximum is. Al denk ik van wel. Ik check even of ik al mijn wapens bij me heb, en ik concentreer me. Dan stijg ik op, en vlieg zogenaamd nongalant boven haar heen. Terwijl ik opstijg voel ik opeens een hand aan mijn been. Het trekt me naar beneden. Ik schreeuw en spartel met mijn benen, plotseling hoor ik de stem, die me al vaak genoeg heeft laten schrikken. Ik kijk naar beneden, en mijn instinct had gelijk. Mijn kleine broertje DaniĆ«l stond onder me. Alleen, waar waren zijn vleugels, en zijn magische blauwe ogen? Toen ik vertrok, straalden ze als de zon, en nu waren ze dof blauw. Ik daalde neer, en ging voor mijn broertje zitten. Hij is een jaar jonger dan ik, en zou volgend jaar ook naar de aarde komen. "Daan, wat is er?" vroeg ik verbaast. "Papa en Mama zitten in de problemen, papa en mama hebben de monsters van een belangrijk experiment verbrand." "Wat? Dat zouden ze nooit doen!" zei ik verbaast, ik was helemaal vergeten dat dat meisje nog beneden stond. "Papa en mama zitten opgesloten, en kunnen elk moment worden geexecuteerd. Ik ben hier om je een boodschap te zeggen. Kunnen we hier praten?" Ik keek naar mijn broertje die van de ene op de andere dag zo volwassen was geworden, hij had papa's tuinkleren aan, en zijn haar was erg scheef kortgeknipt, alsof hij op de vlucht was. Nu ik hem beter bekeek zag ik dat er meer aan de hand was dan zijn haar en ogen. "Ja" antwoordde ik "wel zachtjes praten." "Als eerste, zoals je misschien al ziet, ben ik mijn engelen bevoegdheid kwijtgeraakt, zie, ik ben een mens" Zei DaniĆ«l bedroefd. Ik keek hem met grote ogen aan, dit kan niet waar zijn. DaniĆ«l, mijn kleine sterke knappe broertje is een mens. Ik haat mensen... Dat moet ik nu ook maar gaan intrekken. "Het experiment was een virus wat alle mensen kon laten ziet wat er echt allemaal in de wereld speelt, hierdoor kunnen mensen engelen en vampiers zien, en krijgen ze zelf ook buitengewone krachten. Papa en mama wisten dit, en hebben het vernietigd. Toen het corps hun kwam halen, heb ik een vals alibi verzonnen. Helaas was Toto de waarsprekende engel erbij, en was ik erbij. Toen hebben ze per direct mijn bevoegdheid afgepakt. Gelukkig heb ik mijn krachten nog wel, maar daar blijft het wel bij. Ze hebben me opgesloten en mijn uiterlijk veranderd en gedumpt in een gezin. Ik ben gelijk hiernaartoe gekomen. "Jeetje, Daan wat vresenlijk"Ā