Literacity schreef:
Diezelfde ochtend was Megan er al vroeg uit gegaan en had zich klaargemaakt voor haar missie van vandaag: een einde maken aan Sergey's leven en de eerste trein naar huis pakken. Voordat ze daadwerkelijk vertrok, liet ze voor Maxim nog een briefje achter met daarin een bedankje en dat hij haar bellen mocht als het nodig was of gewoon voor een praatje.
Megan vervolgde stil haar weg naar de plaats waar Sergey zich schuilhield en wachtte op het juiste moment om toe te slaan. Ze moest nu alleen beter op haar hoede zijn, omdat ze haar 'masker' nu niet meer droeg. Wanneer ze nu gezien werd, dan was het over en uit voor haar, dus was het uitkijken dat niemand haar ontdekte.
Eenmaal wanneer Megan de locatie van Sergey had bereikt, wachtte ze tot hij alleen was en dan sloeg ze toe. Stil liep ze de ruimte binnen, maar alsof Sergey het had zien aankomen, draaide hij zich net op hetzelfde moment om waardoor hij Megan zag staan, gelijk zijn wapen trok en een schot loste. 'Ik dacht dat ik van jou af was.'
Megan wist deze maar net te ontwijken en greep zelf naar haar eigen wapen die ze op haar beurt op Sergey richtte. 'Had je verkeerd gedacht. Nog een laatste wens voor ik een einde aan jóuw leven ga maken?'
Sergey antwoordde hier al niet op en loste nogmaals een schot. Dit schot kwam goed in de buurt van Meg's verkeerde arm, maar raakte haar net niet. Hierop schoot Meg weer en probeerde gelijk om dichterbij te komen, maar ook nu moest ze voorzichtig blijven. Sergey loste een derde schot en dat was gelijk ook zijn laatste. Deze kon Megan echter net niet ontwijken, maar ze ging door.
Toen zowel Sergey als Megan merkte dat Sergey niet meer in staat was om terug te schieten, greep Megan haar kans. Ze kwam gelijk dichterbij, hield Sergey in een stevige houdgreep en zette haar pistool tegen zijn hoofd. 'Veel plezier in de hel,' siste ze en jaagde een kogel door zijn hoofd, waarna Sergey gelijk in elkaar zakte. En enkel om nog zekerheid te hebben, schoot Megan nog één keer: recht door zijn hart.
Megan keek nog even naar het levenloze lichaam van Sergey en maakte daarna dat ze wegkwam. Die wond verbinden zou ze wel doen als ze in de trein zat. Eerst maar zorgen dat ze hier veilig vandaan kon komen. Meg had het op een lopen gezet en na heel wat gedoe op het treinstation juist vanwege die wond, kon ze de mensen daar alsnog overtuigen om mee te kunnen en was ze eindelijk op weg naar huis. Anderhalve dag zou het duren.
Megan nam haar mobiel erbij en stuurde eerst Davina een bericht en daarna Val. Tot morgen.