Forum

‘Ben je er klaar voor?’ vroeg Chris lief aan Ruan, die haastig zijn jas zocht, en nog voor een laatste keer zijn haar goed deed. ‘Nu wel,’ zei Ruan. Zijn eeuwige glimlach leek nog wijder te zijn dan normaal. Chris zou Ruan die avond naar één van de meest romantische restaurants in de stad nemen. ‘Laten we gaan,’ zei Chris. Hij nam de hand van zijn vriendje stevig vast, toen ze naar buiten in de sneeuw stapten. Chris leidde Ruan in de auto, en al snel reden ze weg. Er viel een gemakkelijke stilte, waarin alleen de radio geluid maakte.
‘Twee Dame Blanches, alstublieft,’ bestelde Chris voor hen beide. De avond was perfect gelopen; vol gelach, gepraat en, hoe kon het ook anders, gezoen. Niemand in het restaurant had vreemd of anders gereageerd, het was perfect. ‘Hé Ruan?’ zei Chris. ‘Ja?’ Ruan keek hem vragend aan. ‘Ik heb zo meteen nog een verassing voor je.’ Ruan trok lachend een wenkbrauw op. ‘Je weet dat ik niet van verassingen hou. Vertel op!’ Chris lachte even, en zei: ‘Je houdt toch van het strand?’

Langzaam opende Ruan zijn ogen, en zuchtte even bij de herinnering aan de droom. Hij draaide zich om, alleen om een leeg bed te zien. ‘Chris?’ stamelde hij verbaasd.

‘Je bent echt vreselijk,’ verzuchtte  Ruan met een tevreden grijns, die al snel veranderde in een speelse. ‘Your turn,’ fluisterde hij. Hij haakte zijn armen achter Chris’ nek, en trok hem snel naar beneden. Daar viel hij met zijn tong Chris’ gezicht uit, die in lachen uitbarstte. ‘Je smaakt echt heerlijk,’ grinnikte Ruan, toen hij klaar was. ‘Echt om op te vreten.’