Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg with Magiclover and Dauntless

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik lag op de grond en ik werd waker als snel herstelde ik me en ik ging gewoon naar de aarde. Ik mocht er gewoon zijn om dit tijdstip elke avond blies ik een lekker cool briesje waar kinderen geen nachtmerrie's van kregen omdat het te heet is. Ik loop de straat op en ik zie iemand die naar binnen gaat ik zwaai vriendelijk. Ik loop verder naar bos ik haal mijn draakjes te voorschijn kom maar zeg ik en ik stap opzij, de kleine draakjes veranderen in twee enorme draken hoe bedoel je niet gevaarlijk zeg ik tegen mezelf. Ik sluip naar een boom ik hoor een raaf krassen wat doet die noudit is niet n weer om dit tijstip een raaf slaapt om dit tijdstip ik loop naar een boom waar de raaf op een boom zat en ik zag Blake.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Dus ze kunnen groter worden, indrukwekkend zeer indrukwekkend." zei Blake op een onheilspellende toon. "Wil je er nog steeds zo graag achter komen of ik een godenzoon ben?" Ze had haar best gedaan en als ze het zo graag wou weten, wel dan zou hij het haar wel tonen maar natuurlijk wel op een gepaste manier. In een flits richtte hij zijn blik op de twee draken. Hij voelde hun angst en zette deze om in een illusie. In werkelijkheid gebeurde er niets maar zei zagen dat Azura naar hem toeliep, dat hij een dolk nam en haar neerstak.
De draken gingen door het lint ze wouden Blake doden, maar werden tegengehouden door een onzichtbare barrière, een barrière die alleen in hun gedachten bestond, want zij vreesden het meest dat hun geliefde baasje zou sterven en zij er niks aan konden doen. Ze vernielden bomen en stampten brullend op de grond. "Best wel zielig om hen zo te zien." zei hij sarcastisch, want het was duidelijk dat hij hier van genoot.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Wat heb je met mijn draken gedaan je bent dus een god ik wist het wel. nou ja ik wou normaal met je praten maar nu je zo doet ik verander in lucht en ik ga weg ik stap mijn kamer in met mijn kleine draakjes op mijn hielen wacht even kleintjes zeg ik sorry ik moet ff gaan

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Hij wou juist antwoorden dat hij niet helemaal een god was maar ze was al verdwenen. Ze was er zo op gebrand om er achter te komen en eenmaal ze het wist verdween ze gewoon. Diaval nam plaats op zijn schouder en krijste geamuseerd. "Ja ze is nogal een geval apart" antwoordde Blake die verder het bos in wandelde tot hij uitkwam bij een meer. Uit zijn rugzak haalde hij een kleine houten doos versierd met edelstenen en mooi grafuurwerk. Deze doos stond ook wel bekend als 'De dood van Pandora' en was de gevangenis van onder andere zijn moeder geweest. Hij opende het doosje en er begon een muziekje te spelen. Net voor het stopte klapte hij het doosje weer dicht. Hij mocht het liedje alleen maar helemaal uit laten spelen als hij echt in levensgevaar was.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik staarde naar mijn plafond ik verveelde me dood ik opende mijn madaillon toen het een beetje begon te gloeien klapte ik het dicht. Net zoals blake had ik ook een medallion met gevaarlijke krachten mijn krachten gingen daardoor een heel stuk omhoog en zou hoe harder d eklap was hoe harder terug kunnen slaan. Ik ga onder mijn dekens liggen niet dat ik kan slapen ik staar naar mijn hand zou ik nog wat lol trappen of... Nee ik heb besloten om alles goed te zetten en mezelf niet meer in de problemen te werken ik zal het goed zetten en met die gedachte val ik in slaap.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het was al laat toen Blake eindelijk in zijn bed lag. Hij viel in slaap al had hij nog wel een paar dingen te doen. Hij had immers vrije toegang tot ieders dromen, net zoals zijn moeder. Hij had al vaak door de droomwereld gereisd en het was niet moeilijk om Azura's droom binnen te dringen.
Al snel paste hij het aan naar zijn smaak, donker het leek op het bos waar ze elkaar het laatst het gezien. "Ik vond dat we nog niet bepaald uitgepraat waren." zijn stem leek van overal te komen.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Mijn droom veranderd in een slag ik droom nu over het bos en Blake zijn stem zegt we waren nog niet uitgepraat. Ik loop in het bos naar een open plek en probeer me zover te krijgen dat ik klaar sta om aan te vallen want ik hoor het gehuil van wolven. Blake val ik niet aan het is een vriend maar ja ik kan niet zorgen dat die wolven van mij af blijven. Ik sta in een vechtpositie ik zet mezelf schrap maar dan staat Blake daar "wat wil je nog zeggen" vraag ik hem en hoe kom je in mijn droom, ik stel allemaal vragen en ik probeer te geloven dat Blake het hoort probeer me te ontspannen maar het lukt me niet is het nou een nachtmerrie of is het een droom...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake liet de wolven in rook opgaan. Dit mocht dan wel Azura's droom zijn. Hij had er de volledige controle over, al wist je nooit of iemands geest plots in paniek sloeg en sterk genoeg was om extra dingen bij te verzinnen. "Misschien is het makkelijker als je wat rustiger praat en één vraag tegelijk stelt." stelde hij voor en ging rustig tegen een boom neerzitten alsof er niets aan de hand was.
"Ten eerste zou ik graag weten hoe het nu verder gaat met ons. Je bent duidelijk sterk, maar ik denk niet dat we echt aan dezelfde kant staan, als je begrijpt wat ik bedoel. Mocht je dit trouwens aan je ouders vertellen, onthou dat ik de zoon van de godin van het bedrog ben en zelfs hen het tegendeel kan wijsmaken."

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
"Ik zal niets zeggen dat beloof ik op het woord van een godin, ik zit er eeuwig aan vast" en ik zet een kruisje op mijn borst. "Als eerste mag ik vragen of jij een god bent vraag ik beleefd" Ik loop naar hem toe en vraag "kan je het ietsjes vriendelijker maken de droom want anders merken me ouders dat ik een nachtmerrie heb in mijn normale lichaam." Vriendelijk plof ik voor hem neer zo waar wil je het nog meer over hebben, Ik bedoel mijn ouders je weet mijn ouders nog niet wacht. In een wolkje komen hun gezichten ze lachen vriendelijk. Zues de opppergod en Joy godin van de vreugde zeg ik en ik laat het wolkje verdwijnen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake veranderde de omgeving van een donker bos naar de top van een heuvel die over verschillende weides uitkeek. Het was een normaal landschap, niet met regenbogen en schattige dieren, daar walgde hij van.
"Wel ik ben een halfgod. Mijn vader was gewoon menselijk en had het geluk om mijn moeder tegen het lijf te lopen. Niet dat ze lang samengebleven zijn. Ik heb hem ook niet gekend dus veel geef ik niet om hem. Ik weet niet of je bekend bent met het begrip halfgod. Ik ben gewoon menselijk. Ik zal nooit op de Olympus binnen raken en wordt gewoon ouder, alleen heb ik wel een paar leuke gaven."
"Ow jah, ik had al wel verwacht dat je een dochter van Zeus was, gezien de bliksem enzo. Hopelijk ben je je er van bewust dat hij en mijn moeder niet bepaald beste vrienden zijn."

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
"Ja het spijt me nogmaals maar ik kan het goed met je maken maar wacht" kijk zeg ik en ik haal een oud boekje tevoorschijn "dit is van mijn oma geweest ik mocht het alleen gebruiken als er echte haat in het spel is." "En dat is het ook want onze ouders gaan elkaar zo een beetje vermoorden," ik geef het boekje aan Blake en ik kijk hoe hij het vind, "maar niet verder bladeren dat mag niet serieus niet daar staan mijn oma's haar geheimen in en in die geheimen zit mijn geheim verstopt ergens. "Jou krachten zijn echt sterk maar die van mij nee niet echt nee" ik kijk naar mijn handen "hoe vond je je kado zeg ik en ik wijs naar mijn draakje."

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Wel mijn moeder is niet van plan hen te vermoorden, dat zou veel te simpel zijn, dan is er niets leuk aan he." zei hij en stak het boekje weg. Het was nogal naïef van haar om gewoon te vertellen dat hierin haar en haar oma's geheimen in stonden, natuurlijk zou hij deze lezen, maar nu nog niet. "Wel die windstoten en bliksemschichten vond ik niet bepaald zwak, ze waren zelfs indrukwekkend." complimenteerde hij haar en keek toen naar het draakje. "Wel het was een leuk gebaar, maar ik heb mijn handen al vol aan één huisdier, een tweede kan ik echt niet aan. Trouwens ik weet niet zeker of een simpel boekje wat er tussen onze ouders speelt kan goedmaken. Daar is wel meer voor nodig."

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
"Maar hoe zeker weet je dat misschien helpt het ons wel en het huisdiertje niet erg hoor maar even terug naar dat boekje". "Mijn oma kan het en ze heeft oorlogen gewonnen niemand snapte het want ze was de godin van de jacht maar ze haatte oorlog, als je nou luistert kunnen wij dit ik weet het zeker vertrouw me en het komt goed dat beloof ik je." "Er zou niemand gewond raken en niemand zal lijden, als er een zal lijden ben ik het." Mijn stem klonk voor mij heel ontspannen maar dat was ik niet als dit nou zal lukken ja dan zou het veel beter zijn ik streel mijn draakje zachtjes. "Wat denk je ervan doe je het of doe je het niet laten we nou proberen er kan niks mis gaan ik beloof het.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"En ik dacht nog wel dat je iets bijgeleerd had." zei hij grijnzend. "Snap je dan niet dat oorlog net is wat ik wil. Ik ben zo wat de personificatie van chaos en bedrog. Oorlog is de grootste chaos die ik kan teweegbrengen, dat is waarvoor ik leef." zijn ogen glommen gevaarlijk. "Ik dacht dat je dat al wel door zou hebben." Hij nam het boekje in zijn handen. "Toch hou ik dit nog maar even bij, je weet nooit wanneer je geheimen nog eens van pas zouden komen en ik ben er ook best nieuwsgierig naar." Het bos waar ze in stonden begon langzaam te verdwijnen net zoals hij. "Ik denk dat me er verder alleen nog rest te zeggen, goede nacht." Toen was Blake verdwenen terug in zijn eigen dromen over bloedvergieten en stormen.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Azura

"Jij bent zo verschrikkelijk" langzaam open ik mijn ogen ik kijk om me heen 'ik ben weer terug' denk de eerste zonnestralen vallen door mijn raam. Al snel stap ik mijn bed uit en pak ik mijn lange witte jurk uit mijn kast. Ik loop naar beneden waar mijn ouders al zitten te wachten " Hallo mama Hi pap moet ik nog wat regelen een storm of wat voor weer wordt het vandaag?" Ik loop naar de kast en pak de 'hagelslag' zoals mensen het in hun wereld noemen, bij is is het een soort van poeder die uit het pak komt helemaal gemaakt uit lucht. Ik ga aan tafel zitten en ik schenk wat thee in, heb je lekker geslapen vraagt mijn moeder vriendelijk aan mij " ja hoor" ik slurp wat thee en neem een hap van in boterham. Mijn vader eet rustig wat boterhammetjes, ik kijk op de klok en zie dat het al 8 uur is ik snel naar de gang waar mijn tas staat met mijn schoolspullen. Ik vlieg naar beneden en ik daal neer net een straat voor het plein ik laat mijn vleugels verdwijnen en ik loop het schoolplein op.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld