Sorasaki schreef:
Daniël:
"Dan snap ik niet waarom je me tegenhoudt!" zeg ik geïriteerd terwijl ik weg kijk. Ik zucht. "We kunnen niks met elkaar nemen en je wilt niet vertellen waarom en wat er is, dan kan ik daar toch niks aan doen." zeg ik en ik sta op. Ik loop weg en kijk nog één keer geïrriteerd achterom. Ik loop richting de gang waar mijn kluisje staat en ik sla er een keer tegen aan. "Kan het wat zachter?" schreeuwt een leraar die ik niet ken. Ik ga zitten tegen mijn kluisje en denk aan wat ik heb gezegd. Was dit wel de goede oplossing?