Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg with Magiclover and Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake was nog maar net op school toen hij een bekend iemand de speelplaats op zag lopen. "Goeiemorgen goed geslapen." zei hij overdreven vriendelijk doelend op de droom van gisterennacht. "Als ik het goed begrepen had mocht je niet meer naar deze school komen?" Er zat een valse ondertoon in zijn stem. Hij was van plan van deze school zijn territorium te maken. Het zou niet moeilijk zijn deze mensen te manipuleren, maar toch had hij liever niet dat een goede god hem tegenwerkte.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
'Nee hé niet hij weer!' zonder een woord te zeggen loop ik door en ga op een bankje zitten. Ik pak mijn telefoon en speel er een spelletje op terwijl ik muziek aan het luisteren ben, na een kwartier gaat de bel. Ik stop mijn telefoon terug in mijn rugtas en loop naar binnen. Ik ga zitten in het schijkunde lokaal fijn om hier weer te zijn zeg ik tegen mezelf, als de les afgelopen is gaat het de hele dag zo door na school zie ik Blake staan. " Wil je is een keer meekomen naar ons huis daarboven het is niet slecht en ja mijn ouders zijN er vandaag even niet dus dat word een filmavond? Het is alleenmaar een vraag dus wat zeg je ervan doe je het of niet?"zeg ik terwijl ik mijn oortjes in doe.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het was wel duidelijk dat het met ontweek. Blake liet zijn aandacht op haar zakken en focuste zich wat meer op de mensen. Pas op het einde van de dag kwam ze naar hem toe en sprak tegen hem.
Hij lachte: "Soms vraag ik me af hoeveel jij van mensen en de geschiedenis van de goden kent?. Dit is juist wat ons zo verschillend maakt. Ik als halfgod zal nooit in mijn hele leven het godenrijk kunnen betreden. Dat is alleen weggelegd voor diegene die onsterfelijk zijn, zoals jij en je ouders. Daarbij waarom zou jij me ooit nog willen zien na wat ik je gisteren heb aangedaan. Je leek er niet bepaald zo blij mee en nu nodig je me gewoon uit voor een gezellige filmavond?

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
"Ja nou sorry hoor vergeven is vergeten, nou als je niet wil oke dan." Ik loop weg en een straat verder ga ik op een dak zitten 'ik voel me best sterk en de wind staat zoiezo al heel hoog en hard en er zijn wolken dus ja tijd voor lekker even wat verkoeling.' Ik vlieg naar boven en stap mijn schommel op 'zo even kijken hoor.' Ik laat een druppeltje om mijn hand balanceren en ik gooi hem naar beneden al snel word het een plensbui ik kijk naar beneden en zie mensen in huis zitten met een kop warme chocola en een koekje. " Was ik nou maar een normaal mens geweest dan was dit nooit gebeurd. " Ik stap op van mijn schommel en loop het huis in ik plof neer op mijn bed en begin te huilen ' Altijd moet ik het zijn waarom mijn vader die Blake zijn moeder heeft gevangen waarom doet hij zo gemeen tegen mij?' 'Ik ga maar een stukje vliegen' Ik loop naar het dak en spring ik gooi mezelf van het dak en vlieg omhoog, ik ga op een roze wolk zitten de avondgloed strijkt langs de horizon mijn draakjes vliegen vrolijk en spelen op de roze en gele wolken de oranje vinden ze blijkbaar niet zo mooi. 'Was ik maar zo vrij als mijn kleine draakje zijn.' 'Ik ga maar naar beneden' al snel kom ik beneden aan ik stap mijn kamer in en zie Hades. "Wat doe jij hier ik ben klaar om geweld te gebruiken ik beloof het je als je mij pijn doet dan kom je hier niet levend weg" 'Nee, Nee ik kom hier niet voor jou.' Ik voel een steek in mijn rug en een pijnlijke scheut schiet mij te binnen. " wat, wat heb je gedaan?" hij geeft me een trap en loopt weg. ' Ik val flauw en besef het dan pas hij heeft mijn vleugels...'

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake was onderweg naar huis toen de hemel plots bewolkt werd en er niet veel later een wolkbreuk plaatsvond. Hij had er niet aan gedacht een jas aan te trekken s'ochtends en de kap van zijn sweater was niet bepaald waterbestendig. Het kon hem maar weinig schelen. Zijn humeur was niet al te best, waarom kon hij niet echt zeggen, hij voelde zich gewoon wat minder dan andere dagen. Hij wou juist het appartementsgebouw binnengaan waar hij woonde toen er iets tegen hem aanvloog. Het was een van Azura's draakjes en hij maakte angstige geluidjes. Blake fronste zijn voorhoofd, waarom zou een van haar draakjes naar hem toekomen voor hulp. Hij ging tegen een muur neerzitten en sloot zijn ogen om zo in de droomwereld terecht te komen. Hij zocht Azura op die blijkbaar ofwel moest slapen ofwel bewusteloos was. Want in wakkere staat zou hij haar nooit hier hebben kunnen vinden. "Zo dus je hebt blijkbaar hulp nodig." zei hij nonchalant, alsof het hem niet veel kon schelen, maar toch voelde hij toch wel een klein beetje bezorgdheid.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik droomde over Blake het was heel raar hij vroeg of ik hulp nodig had en ik knikte onbewust. "Zou hij er nou aan komen of niet?' S'avonds word ik wakker in een soort donker hol 'of was het toch middag?' Ik kijk om me heen en zie helemaal niks. 'Ik ga maar geen help roepen heeft toch geen zin' Ik probeer op te staan maar het lukt niet, zonder mijn vleugels is het zinloos. 'Wat kan ik doen?' Met mijn krachten maak ik een klein lichtje er is niets te zien geen deur geen opening alleen maar muur. 'Wegkomen lukt ook niet dan maar wachten op hulp als het eraan komt...' Ik kijk naar mijn kleine lichtpuntje en laat hem doven. 'Laat ik maar energie besparen' Dan val ik in slaap.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Waar ze ook was het was duidelijk dat Blake haar moeilijk kon bereiken. Hij wou net weer wakker worden toen hij zijn moeders gedaante zag. "Wat speelt er tussen jou en die dochter van Zeus." vroeg ze op een ernstige toon.
"We zitten op dezelfde school. Ik heb geprobeerd haar aan onze kant te krijgen, maar tot nu toe lukt dat nog niet zo goed. Volgens mij is er iets met haar aan de hand."
Ze keek haar zoon met gefronste wenkbrauwen aan. "Zo zo jij hebt wel veel ambitie. Een dochter van Zeus zomaar proberen over te halen aan onze kant te komen. Als dat je zou lukken zou dat eer enorme stap vooruit zijn in een wraakactie op hem."
"Wel het probleem is dat ik dat moeilijk kan doen als ze dood is."
"Wat maakt het uit of ze dood is. Wie weet vindt Zeus dat zelfs erger en wordt hij helemaal depressief dat zou de perfecte opportuniteit geven om toe te slaan..."
"Mama ik wil niet dat ze sterft." Blake onderbrak haar normaal gezien nooit dus ze keek geschrokken toen hij dat wel deed.
"Ik wou vragen of jij haar wilt gaan zoeken."
"Ik een dochter van Zeus redden. Ik dacht wel dat je je eigen moeder een beetje beter kende."
Blake keek haar smekend aan. "Alsjeblieft. Ik beloof dat het niets voor niets zal zijn."
Ze dacht een tijdje na. "Ik zal zien wat ik kan doen, maar laat dit niet naar je hoofd stijgen en onthou dat ik je in de gaten blijf houden."
Blake was zo blij toen ze dit zij dat hij haar omhelsde en ze drukte zachtjes een kus op het voorhoofd van haar zoon. "Juich nog niet te vroeg Blake Gethin. Als ze zich bevindt waar ik denk dat ze nu is is er een kans dat er niet veel tijd meer is om haar te redden." Zijn moeder vervaagde en Blake werd wakker. Hij zuchtte en begreep nog altijd niet goed waarom hij Azura zo graag wou redden.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Langzaam sta ik op maar nog steeds het is zo zwart en niemand weet waar ik ben. 'Wat zal er gebeuren?' ik voel alleen steken in mijn rug als ik probeer op te staan val ik en raak ik buitenwesten. Ik zie alleen maar zwart voor mijn ogen en als ik probeer op te staan lukt het me niet, hoe hard ik het ook probeer alle pogingen mislukken.
Ik voel me in me slaap duizelig en op een of andere manier probeer ik contact te leggen met Blake. ' Waarom blijf ik op hem vertrouwen hij is aardig oké maar niemand zal me hier kunnen helpen.'

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake werd wakker doordat iemand aan zijn schouder schudde. Het was een oudere vrouw die bezorgd was en zich afvroeg waarom hij tegen de muur in slaap lag. Hij zei snel dat hij helemaal in orde was en liet haar verbaasd op de straat achter terwijl hij zijn appartement binnenging. Daar nam hij plaats aan tafel en staarde voor zich uit. Voor hij wist of Azura in veiligheid was gebracht of niet was dat het enige wat hij kon doen.
Apate godin dochter van nux godin van de nacht deed beroep op de duisternismagie om zich via duisternis te teleporteren naar de diepten van de onderwereld. Dit teleporteren werd ook wel schaduwreizen genoemd en wanneer je naar een donkere plaats moest was het erg efficiënt. Ze verschijnt weer vlak voor Azura die bewusteloos voor haar voeten ligt en duwt met haar voet in haar zij. "Komaan dochter van de hemel opstaan. Ik weet niet hoelang ik hier nog ongemerkt kan blijven."

____________
Zo ziet Apate er ongeveer uit

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik word wakker door een gepoor in mijn zij, al snel zie ik Apate. Ik kijk verbaast op me heen en zie dat ik nog steeds in het donkere hol lig. " Apate wat doe jij hier ik bedoel uhhh... wat? " Ik sta moeizaam op "en me vleugels doen wat moet ik daarmee doen? En hoe komen we hier weg? Dat gaat ons nooit lukken weet je nog? Hades de gemene slechterik en wie heeft je gestuurd was het Blake?" Veel te veel vragen om nu te beantwoorden schieten door mijn hoofd. ' Wat moet ik nu? Moet ik haar vertrouwen en samen werken? Ik doe het maar als Zeus dit merkt dan ga ik er letterlijk aan.' Oke snel dan Apete!"

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Laat ik allereerst één ding duidelijk maken. Jij hebt het recht niet om me bij mijn echte naam te noemen. Voor jou ben ik mevrouw of godin, begrijp je dat?" zei ze streng. Dit meisje moest niet de indruk krijgen dat ze hier was omdat ze dat wilde. Als het aan haar lag had ze het kind gewoon later verkommeren in de onderwereld. Ten tweede heeft iemand je ooit al verteld dat je veel te veel vragen stelt." Ze had een tas meegenomen waaruit ze een mantel haalde die zo zwart was als de nacht. "Doe deze mantel om. Het zal je helpen te vluchten. Hij zorgt ervoor dat je niet opvalt wat niet betekend dat je onzichtbaar wordt. Wat jij moet doen is simpel vlucht tot aan de styx en zorg gewoon dat je geen argwaan wekt, de mantel doet de rest. Zelf was ze al gaan praten met Charon, haar broer, die de mantel zou herkennen en Azura terug zou overzetten naar de wereld van de levenden. "Wanneer je terug in de mensenwereld bent geef je die mantel aan Blake. Als ik te horen krijg dat hij dit kledingstuk niet in handen heeft gekregen dan zal ik je persoonlijk terug naar hier brengen. Is dat duidelijk?"

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Bang keek ik Apete aan. Ik bedoel ze kan mij heel wat veroorzaken toen ze zei dit ik haar mevrouw of godin moest noemen knikte ik zachtjes met mijn hoofd. Ik voelde dat ze hier niet doorzichzelf was gekomen ze had een plan zoiezo. Toen ze zei of iemand ooit had vertelt keek ik om en zei: "Dat doet er nu niet aan toe ik wil mijn vleugels terug en hieruit komen dus bevrijd me en wanneer krijg ik mijn vleugels?" Ik keek naar de grond ik wist dat het niet goed was wat ik zei maar het klopte wel. Toen hield ze een mantel uit een tas hij was helemaal zwart. Ze zei dat ik de mantel om moest doen dat deed ik dan ook maar ze zei dat de mantel me onzichtbaar maakte dat ik geen argwaan moest wekken en dat ik tot styx moest vluchten de rest zou de mantel zelf doen. Ik luisterde goed toen ze weer begon te praten ze zei: " Wanneer je terug bent in de mensenwereld geef je de mantel aan Blake. Als ik te horen krijg dat hij dit kledingstuk niet in handen heeft gekregen dan zal ik je persoonlijk terug naar hier brengen. Is dat duidelijk?" Ik knikte het jaagde de stuipen op mijn lijf ik rilde ervan hopelijk had Apete dat niet gezien ik rende het hol uit wat blijkbaar kon ik rende langs een paar muren en ik bleef staan toen ik wat Demonen hoorde. Ik hoorde de stemmen zwakker worden en ik rende een heel eind tot ik weer stemmen hoorde. Zo ging het verder tot styx ik werd daar meegenomen maar ik wist dat het goed was want als snel zat ik weer in de wereld van de levenden. Ik liep naar het appartement van Blake en klopte aan...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Hij schrok op uit zijn gedachten toen er iemand op de deur klopte. Hij stond met een schok op, zijn stoel viel om maar hij nam niet de tijd om hem terug recht te zetten. Er was maar één iemand die voor de deur kon staan. Met een ruk trok hij het ding open en zag Azura voor zich staan. "Je bent het echt, je bent terug!" zei hij opgewekter dat hij had gewild. "Dankje mama" prevelde hij zachtjes en keek even naar boven

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik knikte en zei:"Waarom heb je je moeder laten komen en waarom klink je zo opgewekt en blij om mij ik bedoel mij! Te zien?" Ik liep naar de deur en gaf Blake de keep. "Het enige nadeel is dat ik mijn vleugels niet terug heb wat gaat je moeder daar aan doen?" Ik bibberde een beetje."Ben jij ooit in de onderwereld geweest?" Vroeg ik nieuwsgierig. Ik had zin om de warmte van de zon weer op mijn huid te voelen. Zo lang was ik in die kou en stilte blijven zitten stukje voor stukje had de duisternis mij opgegeten als Apete mij niet had gered.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ik heb je toch al uitgelegd hoe het met mij zit?" zei Blake die de cape opborg. "Ik ben een halfgod, dat betekend dat ik de godenwereld en de onderwereld niet zomaar in kan. Dat is ook de reden waarom ik mijn moeder vroeg je te redden. Ik mag dan niet bepaald aardig zijn, maar ik wens niemand een verblijf in de onderwereld toe voor het zijn of haar tijd is. Wat je vleugels betreft zou je gewoon al dankbaar mogen zijn dat mijn moeder de moeite heeft gedaan je daar weg te krijgen. Je vader had het toch ook kunnen doen niet? Hades is nota bene zijn broer. Maar natuurlijk was hij weer nergens te bekennen op het moment dat hij het meest nodig is."

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld