Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG//Forbidden//Ft Myrthee

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Zodra ik onder de douche vandaan kom hoor ik een auto de garage in rijden. Even later komt mijn moeder binnen met haar arm om de schouders van een lijkbleke Mack. Zodra de deur achter hun dichtgevallen is valt Mack flauw en ik vang haar snel op. Ik til haar naar boven en leg haar op haar logeerbed. Dan ga ik op de stoel naast het bed zitten en kijk bezorgd naar haar. Ik heb geen idee wat ik moet doen.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
Het zwart is overal om me heen, ik moet iets vinden om hieruit te komen. De klap dat mijn ouders waren overleden kwam hard aan. Zacht hoor ik een ademhaling om me heen. Een sterk gevoel in me zegt dat het Sil is, en zonder het door te hebben open ik mijn ogen. Dan denk ik weer aan wat er is gebeurd en rollen er tranen over mijn wangen. 'Ze zijn dood.. Ze zijn echt dood.' Mompel ik.

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Haar zo verdrietig zien en dat horen maakt dat ik een brok in mijn keel heb en een knoop in mijn maag. Ik probeer het weg te slikken, maar dan loopt er ook een traan over mijn wang. Ik ga naast haar op bed zitten en trek haar tegen me aan. "O Mack, het spijt me zo, zo erg..." mompel ik, bijna niet in staat te praten. Dit is allemaal mijn schuld. Als ik me niet met haar had bemoeit, had ze geen ruzie gekregen met haar ouders en waren ze met hun gewone vlucht weer naar huis gegaan en hadden haar ouders nu gewoon nog geloofd. Ik veeg mijn tranen weg, maar er komen gelijk weer nieuwe. "Dit was echt niet wat ik wilde.."

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
'H-het is niet jou s-schuld, S-Sil.'Stotter ik. Ik sla mijn armen om hem heen. 'Ik wil ze een waardige uitvaart geven, het is wel het minste wat ik nog voor ze kan betekenen.' Fluister ik, nog altijd huilend. Het is dat ik net 18 geworden ben en zo dus geen wees ben, ik had niet geweten waar ik anders heen zou moeten. 'Ik bel zo even mijn tante, zij weet hoe mijn ouders alles hadden willen hebben en er zal iemand moeten zijn die het haar verteld. We hebben geen goede band, maar ze moet het weten.'

Account verwijderd

schreef:
Sil;
"I..is er m-misschien iets van een testament opgezet voor het geval zoiets zou gebeuren?" vraag ik, de laatste tranen wegvegend. Nadat we nog een tijdje hebben zitten praten haal ik diep adem en sta op. "Kom, het beste wat we nu kunnen doen is naar je huis gaan en vanuit daar de notaris te bellen over het testament en daar ook die tante te bellen." Ik pak haar hand en neem haar weer mee naar beneden. Daar hebben mijn ouders thee gezet en zitten ze ernstig met elkaar aan tafel te praten. Als we binnen komen staat mijn moeder snel op en knuffelt Mack hartelijk. "Ach meisje toch.." mompelt ze

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
'Volgens mij ligt dat op het thuiskantoor van mijn vader.' Zeg ik zacht waarna we nog even doorpraten en naar beneden lopen. 'Wij rijden met het openbaar vervoer richting Rotterdam, dat is immers de stad waar onze villa staat.' Zeg ik waarna ik Sils hand pak en we naar het station, wat gelukkig om de hoek is, toelopen. Daar checken we in met onze ov kaarten en stappen we in de juiste trein stappen en naar Rotterdam reizen.

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Aangekomen kijk ik rond. Ik ben nog nooit in Rotterdam geweest en ken dan ook de weg hier niet. Even later checken we uit en lopen het station uit. Het zonlicht schijnt pijnlijk vel in mijn ogen en ik zet mijn zonnebril op. Dan lopen we richting de goede bushalte en als ik even niet goed oplet word ik bijna geschept door een auto. Snel spring ik opzij en haal diep adem. "Ben je ziek in je hoofd ofzo, lul!" schreeuwt de man vanuit de auto, om vervolgens weer weg te scheuren. Ik haal een wenkbrauw op en steek dan mijn handen in mijn zakken en slenter achter Mack aan.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
Ik kijk geschokt achter me als ik zie dat Sil bijna geschept wordt door een auto. Ik pak zijn hand beet en loop verder richting de 'dure' wijk van Rotterdam. Daar staan allerlei villa's, inclusief de mijne. Kijkend naar het tegelpad zoek ik mijn sleutel en loop ik het huis in, waarna ik wat licht aandoe. Ik zie Sil verbaasd om zich heen kijken en ga dan zelf opzoek naar het testament. Dit kantoortje is een van de vele plekken in het huis waar ik nooit binnen mocht komen, maar nu snap ik waarom. Het is immens, overal staan zakelijke spulletjes. Met een kleine zucht loop ik naar de grote kluis. Daar liggen alle belangrijke spullen, testamenten, verzekeringspapieren, geld. De code ontcijferen is het moeilijkste deel. 15 07 19 10 25 03 05 09 blijkt de juiste code te zijn, mijn verjaardag, die van mijn moeder, die van mijn vader en hun trouwdag. Dat lijken mij de belangrijkste data in hun leven. Als ik de kluis open heb kijk ik verbaasd om me heen. Er liggen enorm veel stukken goud, maar in het midden staat een schap met allemaal verschillende documenten. Ik pak het en zoek naar de juiste.

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Als Mack weg gelopen is naar de kamer van haar vader fluit ik. Jezus, dit huis is echt enorm.. Aan de muur hangen allemaal foto's van landschepen en op de schouw van de openhaard staat een foto van Mack toen ze ongeveer 15 was. Verbaast kijk ik nogmaals om me heen. Het huis ziet eruit alsof het een soort museum is. Nergens zijn duidelijk tekens dat mensen hier gewoond hebben, in tegenstelling tot bij mij thuis waar de sfeer heel knus is en eigenlijk overal wel tijdschriften van mij rondslingeren of zo. Ik voel me een soort inbreker in haar perfecte leventje. Ik loop de trap op en kom bij een deur waar een hout gegraveerd bordje op vastgeschroefd zit. 'Mackenzie' staat er in hele sierlijke letters met een bloemetje als puntje op de I. Voorzichtig open ik de deur en loop haar kamer binnen. Gelijk merk ik dat dit de plek moet zijn geweest waar ze het meest doorgebracht moet hebben. In een soort inham aan de rechter kant van haar kamer is een ophoging waar haar bed op staat en aan de muur naast het bed hangt een wit snoer met lichtjes. Daaronder hangt een prikbord met een kalender, foto's van haar met andere meisjes, waarschijnlijk vriendinnen, en memo briefjes. Ik glimlach en zak neer op de poef die in de hoek staat. Ik neem de kamer nog eens op, van het beige hoogpolige vloerkleed tot aan de witte klamboe doe over haar bed hangt.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
Ik hoor gefluit en loop het kantoortje uit. Dit huis was voor mij ook een groot geheim. Het grootste deel had ik zelf nooit vanbinnen gezien, nu was er niemand meer die me tegenhield. Naast het kantoortje zat nog een deur. Langzaam open ik de deur en liep ik naar binnen, om me heen kijkend. Daar zie ik verschillende camera's en computers. Ik klik op een van de knoppen en zie Sil in beeld verschijnen. Hij zit op mijn kamer en ik glimlach. Vervolgens klik ik op een andere knop en er komen oudere beelden in zicht. Even schrik ik als ik mezelf met mijn gitaar zie zitten op mijn bed, get lucky aan het spelen. Mijn ogen vergroten even waarna ik op een andere knop bij een ander scherm klik. Ik kijk toe hoe ik mijn vader toe zag kijken hoe ik het speelde. Hij leek onder de indruk, al wilde hij dat duidelijk niet zijn. Een kleine traan rolt over mijn wang waarna ik door de deur naar een andere kamer liep. In deze kamer stonden allemaal spullen van een klein meisje, met een foto van haar erbij. 'Rest in peace, Alexis Hailey.' Stond erbij. Ze leek op me en ik pak de foto op. Op de achterzijde zie ik mijn ouders staan, met het meisje in hun handen. Hun dochter is dood. Mijn zus, overleden toen ze slechts vijf jaar oud was. Ik kijk om me heen waarna ik een krantenartikel zie hangen en het oppak. '5 jarig meisje verdronken in badkuip, nanny heeft schuld. ' Daarnaast hangt een artikel van een paar jaar later. 'Caleigh Jacobsen bied eigen dochter aan tegen schuldgevoel, ongeluk 3 jaar geleden.' Ik lees de tekst die erbij stond en mijn schouders beginnen te schokken. 'S-Sil.' Roep ik verward, waarna het langzaam zwart wordt voor mijn ogen.

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Ik hoor Mackenzie roepen en ren met 2 treden tegelijk dat trap af. Dan zie ik haar. Ze grijpt zich vast aan de stoel achter een groot scherm. Alles lijkt opeens in slomotion te gaan. Langzaam valt ze voorover en ik ben net op tijd bij haar om haar op te vangen. Ik til haar op en draag haar naar de bank. Daar leg ik haar op en dek haar toe met een fleecedeken. Dan loop ik terug naar het kamertje en pak het krantenartikel wat op de tafel ligt. "Caleigh Jacobsen bied eigen dochter aan tegen schuldgevoel, ongeluk 3 jaar geleden. Uit betrouwbare bronnen is vernomen dat Mrs Jacobsen haar pasgeboren eigen dochter ter adoptie aan de familie van het meisje dat op 5 jarige leeftijd verdronk in de badkuip door onoplettendheid van Mrs Jacobsen, die indertijd hun nanny was." verbaast lees ik de rest van het artikel, en dan valt mijn oog op de naam "kleine Mackenzie werd overgedragen aan haar nieuwe ouders op de precieze dag van het ongeluk, een paar weken na haar geboorte." Ik sla mijn hand voor mijn mond en loop met het artikel terug de kamer in. Alles lijkt steeds meer en meer ingewikkeld te worden.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
Als het zwart langzaam wegtrekt hoop ik dat dit alles een droom is geweest. Ik geloof het niet, ik kan niet de Mackenzie zijn die blijkbaar geadopteerd was, al zou het wel een hoop verklaren. Mijn ouders waren voorzichtig met me, maar toch leek ik altijd een sprankje verdriet te zien. Blijkbaar kwam dat omdat ik op mijn echte moeder leek, nouja, lijk. Caleigh ziet er echt heel aardig uit, maar ik zou niet weten hoe ik haar ooit moet vinden. Nu ik weet dat mijn moeder wel leeft, moet ik haar vinden.

Account verwijderd

schreef:
Sil;
Op de bank zit ik even na te denken, en dan bedenk ik dat ik op de kamer van Mackenzie een computer heb zien staan. Ik loop met het artikel in mijn hand terug naar haar kamer en zet de computer aan. Op internet zoek ik op Caleigh Jacobsen en ik krijg allemaal van een vrouw die sprekend op Mack lijkt. Ik glimlach en zoek dan verder. Bij de links naar dingen die met Caleigh Jacobsen te maken hebben vind ik een facebook profiel. Ik klik op de link en krijg een Facebook pagina te zien met dezelfde vrouw als op de afbeelding op Google. Ik log in en stuur een vrienden verzoek. Die word snel geaccepteerd en op haar profiel zie ik een berichtje van vanochtend. Gefeliciteerd Mackenzie, als je dit ooit eens mocht zien.. staat er. Ik krijg tranen in mijn ogen ik glimlach voorzichtig. Dan begin ik een gesprek met haar. Na een tijdje hoor ik iemand achter me de kamer in komen.
Caleigh: Uhm, hoi ken ik jou?
Sil: Nee, maar mijn vriendin kent u wel.
Caleigh: O? Hoe heet ze?
Sil: Mackenzie...
Nu antwoord ze eerst een tijdje niet meer, en als ik de warme adem van Mack in mn nek voel kijk ik even om. Met grote ogen staat ze te kijken en ik knipoog.
Caleigh: Kan ik haar zien?

Vragend kijk ik Mack aan

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Mack;
Ik hoor iemand typen op een laptop en loop er langzaam naar toe. Ik zie dat Sil op facebook met iemand in gesprek is. Caleigh staat er en mijn ogen tranen. 'I-is dat wie ik denk dat het is.' Hij knikt even en ik pak de laptop over. 'Kan ik haar zien?' Vraagt ze. Ik begin te typen.
Mack: 'Hoihoi, Mack hier.'
Caleigh: 'Hey, hoe gaat het nu met je?'
Mack:'Well, mijn adoptie ouders zijn overleden, soo.'
Caleigh: 'Aj, dat is vervelend.'
Mack: 'Ik zou je graag willen ontmoeten.'

Account verwijderd

schreef:
HET IS EEN COMPUTER PFFFFFFF

Sil;
Ik sta op zodat Mack kan gaan zitten en mompel dat ik wel even thee zal maken. Als ik 10 minuten later terug kom met thee en koekjes zit Mack te skypen met Caleigh. Ik grijns en kijk mee over haar schouder. Caleigh ziet eruit als het spiegelbeeld van Mackenzie, maar dan een paar jaar ouder.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld