Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Defny schreef:
in paniek ging ik gillen. Niemand hoorde me. "HELP!" riep ik weer, in de hoop dat ze zouden komen kijken. Lizzy geef je over! Riep een stem weer. "Verdomme, wie ben jij!? wat wil je!" Riep ik in de angst. GEEF JE OVER! werd erop geschreeuwt. op heltzelfde moment komt Djenna binnen gelopen. "wat is er aan de hand liz?" vroeg ze aan me. ik keek mezelf nog steeds aan in de spiegel. Mijn ogen werden weer bruin. "Mijn ogen.. ze waren.. geel.. wat gebeurt er??!!" riep ik tegen haar. "Kalm aan liz." zei ze weer. "Ik zie niks aan je ogen, ga toch slapen, Morgen gaan we lekker leuke dingen doen." zei ze erachteraan en bijna lachend. "weltrusten." zei ze en verdween uit de opening. ik keek mezelf nog eens aan. Mijn gele ogen waren weg. Gelukkig. een beetje gerust gesteld liep ik naar de slaapkamer en ging in mijn bed liggen. ik keek naar het plafond en dacht even na. Niet veel later viel ik in slaap.
De volgende ochtend werd ik wakker met een duf gevoel. Ik frisste mezelf wat op in de badkamer en ging aan de ontbijt tafel zitten. Ik had geen honger en schoof de boterham met pindakaas en jam van me af. het was een grote houtte tafel. Ik bekeek de tafel op een of andere manier was het een gave tafel. Ik lachtte even en keek weer naar mijn bord. Ik zag aan de zijkant van het bord dat er houtsnippers lagen. Ik schoof het bord verder weg en er stond op: Geef je over lizzy! ik dacht er niet aan, ik wist tenslotte niet wat ze er mee bedoelde. in de gegrafeerde letters zat een beetje bloed, maar daar lette ik niet op. ik liep naar de huiskamer en zag dat mijn vrienden er ook al zaten. "Als we daar onze schone slaper niet hebben." zei jamie met een brede lach. Ik gaapte. Ik was doodmoe. "Dat kun je wel zeggen ja," zei ik terwijl ik me uitrekte en door mijn ogen wreef,. Ik voelde me steeds zwakker worden, ik ging op de bank zitten en keek naar het raam. Op het raam stond in bloed geschreven: Lizzy, je gaat dood. Ik schrok op en pakte jamie bij zijn ,mouw. ik wees zwijgzaam naar het raam. "Jamie,... kijk.." zei ik. Dit keer leek Jamie het wel te zien, Hij was stil en keek naar het raam. "Ik zie het... maar... maar.." Jamie begon te stotteren als hij me aankeek. "Je hebt... Gel..Gelle... oggen..." zei hij vol met fouten.
in paniek ging ik gillen. Niemand hoorde me. "HELP!" riep ik weer, in de hoop dat ze zouden komen kijken. Lizzy geef je over! Riep een stem weer. "Verdomme, wie ben jij!? wat wil je!" Riep ik in de angst. GEEF JE OVER! werd erop geschreeuwt. op heltzelfde moment komt Djenna binnen gelopen. "wat is er aan de hand liz?" vroeg ze aan me. ik keek mezelf nog steeds aan in de spiegel. Mijn ogen werden weer bruin. "Mijn ogen.. ze waren.. geel.. wat gebeurt er??!!" riep ik tegen haar. "Kalm aan liz." zei ze weer. "Ik zie niks aan je ogen, ga toch slapen, Morgen gaan we lekker leuke dingen doen." zei ze erachteraan en bijna lachend. "weltrusten." zei ze en verdween uit de opening. ik keek mezelf nog eens aan. Mijn gele ogen waren weg. Gelukkig. een beetje gerust gesteld liep ik naar de slaapkamer en ging in mijn bed liggen. ik keek naar het plafond en dacht even na. Niet veel later viel ik in slaap.
De volgende ochtend werd ik wakker met een duf gevoel. Ik frisste mezelf wat op in de badkamer en ging aan de ontbijt tafel zitten. Ik had geen honger en schoof de boterham met pindakaas en jam van me af. het was een grote houtte tafel. Ik bekeek de tafel op een of andere manier was het een gave tafel. Ik lachtte even en keek weer naar mijn bord. Ik zag aan de zijkant van het bord dat er houtsnippers lagen. Ik schoof het bord verder weg en er stond op: Geef je over lizzy! ik dacht er niet aan, ik wist tenslotte niet wat ze er mee bedoelde. in de gegrafeerde letters zat een beetje bloed, maar daar lette ik niet op. ik liep naar de huiskamer en zag dat mijn vrienden er ook al zaten. "Als we daar onze schone slaper niet hebben." zei jamie met een brede lach. Ik gaapte. Ik was doodmoe. "Dat kun je wel zeggen ja," zei ik terwijl ik me uitrekte en door mijn ogen wreef,. Ik voelde me steeds zwakker worden, ik ging op de bank zitten en keek naar het raam. Op het raam stond in bloed geschreven: Lizzy, je gaat dood. Ik schrok op en pakte jamie bij zijn ,mouw. ik wees zwijgzaam naar het raam. "Jamie,... kijk.." zei ik. Dit keer leek Jamie het wel te zien, Hij was stil en keek naar het raam. "Ik zie het... maar... maar.." Jamie begon te stotteren als hij me aankeek. "Je hebt... Gel..Gelle... oggen..." zei hij vol met fouten.
16
