Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orgp // Money and Power*

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

'Ja mama.' Zei ik met een kinderachtige stem tegen Meredith. Snel deed ik mijn shirt weer aan, wat me was opgedragen. Maar het nadeel van dit alles kwam al snel opdragen. Meredith was niet te stoppen met alle eisen die ze stelde. Om onder deze situatie uit te komen, ging ik ongemakkelijk lachen met gesloten ogen. Na een tijdje opende ik mijn ogen weer en zag een matras met lakens naast het bed liggen. 'Mer meen je dit nou, na alles wat we net samen gedeeld hebben?' Na haar antwoord, voelde ik mijn slechte gevoelens weer opkomen. Ik moest iets hebben om me te kalmeren. Het eerst wat in me opkwam was alcohol, dit heb ik echt gemist die maanden. 'Hebben jullie hier drank?' Vroeg ik op een iets te harde toon. Op de snelste manier liep ik van de trap af en liep richting de keuken. Alle keukenkastjes keek ik na. Eindelijk bij het laatste kastje stonden flessen Bacardi, Ouzo, Schrobbeler en nog andere dranken. Ik zat even te twijfelen welke ik zal pakken. Snel was ik eruit en pakte de Ouzo, deze drank heeft het meest invloed op mijn gedrag. Ik maakte de fles open, zette hem aan mijn mond en sloeg hem in twee keer achterover. Al snel was hij weer leeg en voelde mezelf meteen anders en machtiger in mijn gedrag. 'Eentje is wel genoeg.' Zei hard tegen mezelf. Geen idee of Meredith dit had gehoord. Ik gooide de fles in de vuilnisbak en liep weer via de trap naar boven. Ik heb haar niet naar beneden horen komen, dus ze zou nog steeds boven zijn. Ik liep weer richting de kamer van Meredith toe en zag haar meteen. Ik liep harder en voelde mijn hoofd meteen hard bonken. Ik moest iets doen, maakt niet uit wat. Meredith stond recht voor mijn zicht. Meteen wist ik wat ik wilde doen. Ik pakte haar op bij der middel en tilde haar op zodat ze met heel haar lichaam op mijn schouder lag. We belandde bij het bed aan en ik legde Meredith erop. Ik ging boven haar hangen en trok het dekbed over ons heen. 'Mer laat me dit alsjeblieft doen. Ik heb je nodig.' Zonder op een antwoord te wachten van Meredith, gleed ik naar beneden. Ruw deed ik de onderkant van haar jurk omhoog, anders kon ik er niet goed bij. Toen ik me meer naar benden trok, zag ik dat we onze schoenen nog aan hadden. Gelijk deed ik ze uit en het ging best soepel. Al snel kwamen mijn handen bij haar slip en trokken hem gelijk naar beneden. 'Stil schat, dit vind je heerlijk.' Zei ik met mijn liefste toon, om de angstige gedachte van Meredith te verwijderen uit haar hoofd. Een hand ging langzaam naar de bijzondere plek van Meredith toe. Voordat ik in haar ging, klemde ik mijn wijsvinger en middelvinger bij elkaar. Meteen stopte ik deze twee vingers in haar en kreeg er een liefelijke kreun voor terug. Na vele keren op en neer te gaan, voelde ik haar komen. Snel gingen mijn vingers uit haar. 'Dit vond je wel leuk hè babe.' Nog steeds onder de lakens te liggen, hoorde ik geschreeuw. Het kwam niet van Meredith vandaan, anders was het wel heel luid. Oh, shit! Ik had de deur niet achter me dicht gedaan, waren die huisgenoten al klaar met school. Op mijn dooie gemakkie bleef ik bovenop Meredith liggen, om deze situatie niet moeilijk voor haar te maken.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Merdith

Zijn kinderachtige toon stond me niet aan, maar gelukkig trok hij zijn shirt wel weer aan. Zijn reactie op mijn eisen qua slaapplaats stonden hem overduidelijk niet aan, waarop ik mijn armen over elkaar sloeg. 'Jake, doe niet belachelijk!' zei ik toen hij vroeg of we drank waren, maar hij was de kamer al uit. 'Verdomme,' vloekte ik en ik schopte tegen de matras. Toen hij nog niet in de gevangenis zat, had Jake regelmatig gedronken en ik was dan ook alles van zijn gedrag wanneer hij dronken was. Het was dan ook een van de redenen waarom ik hem niet in mijn bed wou: dronken of nuchter, hij kon soms nogal agressief zijn.
Toen Jake weer naar boven kwam, greep hij me bij mijn middel vast en legde me languit op het bed. 'Jake, ga van me af,' zei ik en ik duwde tegen zijn schouders. 'Nee, Jake,' siste ik toen hij dat zei en het dekbed over ons heen trok. Aan zijn adem te ruiken, had hij een fles drank achterover geslagen. Hij trok mijn en zijn eigen schoenen uit en ging weer boven me hangen. 'Nee, Jake, ik wil het niet,' zei ik toen hij zei dat ik het heerlijk zou vinden. Zijn warme vingers sjorden mijn jurk omhoog tot boven mijn heupen en zijn vingers trokken mijn slip naar beneden. 'Jake,' siste ik, gevolgd door enkele verwensingen, die verloren gingen in een kreun toen hij met zijn vingers bij me binnendrong. Mijn lichaam mocht er dan op reageren, mijn geest vond er maar niets aan. Daarom trachtte ik mijn lichaam ook tegen te houden, maar door zijn bewegingen trokken mijn bekkenspieren samen en kwam ik klaar, tot mijn eigen ergernis. 'Nee, Jake, ik vond het allesbehalve leuk en ga nu verdomme van me af!' siste ik, waarna ik gegiechel hoorde. Ik keek om hem heen en zag enkele meisjes in de deuropening staan. 'Ik vermoord je,' siste ik tussen opeengeklemde kaken door. Ik duwde hard tegen zijn borst, trok mijn slip omhoog en mijn jurk omlaag en gaf hem een harde stomp tegen zijn borstkast. 'Klootzak,' zei ik nog voordat ik de deur dichtgooide en op slot deed.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

'Klootzak.' Hoorde ik Meredith luid zeggen en het geluid van een slotende deur dreunde door mijn oren door. 'Volgens mij was die drank geen goed idee.' Zei ik tegen mezelf, geen idee of Meredith had gehoord. Voorzichtig haalde ik het dekbed van me af en ging langzaam uit het bed. Het ging niet sneller, mijn gedachte was helemaal verzonken en mijn lichaam reageerde niet meer op mijn wil. Ik zag Meredith tegenover me staan met een kwaad gezicht op mij gericht. 'Mer.....' was het enigste wat ik uit kon brengen. Ik voelde me schuldiger worden, dit heb ik nog nooit zo meegemaakt. Altijd was ik bezeten door drank en ergerde me er niks aan wat mensen toen van me vonden of denken. Maar natuurlijk was Mer anders voor me. Ze gaf de andere helft van onze liefde, ze is gewoon te perfect voor me, ik verdien haar niet. 'Mer.....' Herhaalde ik op een droevige manier. Mijn hoofd kantelde zich naar beneden toe, voorzichtig gleed er een traan over mijn gezicht heen. Waarom heb ik haar nu gebruikt, terwijl het net weer goed was tussen ons 'Het spijt me Mer.' Ik zweeg weer stil en bleef nog steeds naar de opeens interessante vloer kijken. Na een tijdje tilde ik mijn hoofd weer omhoog en keek Mer verdrietig aan. 'Mer geloof me, ik weet dat het moeilijk te begrijpen is. Maar ik weet zelf ook dat ik een probleem met drank heb. In nare situaties grijp ik daar naar, terwijl ik dat eigenlijk niet moet doen. Na alles wat het afgelopen jaar is gebeurd heeft zich allemaal opgeslagen in mijn gedachtes. En als ik het zelf niet meer zie zitten, komen die ook tevoorschijn. De oplossing die ik dan heb om ze weer even te verwijderen is drank. Begrijp me alsjeblieft.' Ik keek Meredith pijnlijk aan, ze moet echt weten dat ik spijt heb van het gene wat net gebeurd is. 'Ik ben een klootzak. Ik verdien jouw niet, je bent veelste goed voor me en ik verwaarloos dat. Het spijt me echt Mer.' Voorzichtig liep ik naar haar toe, maar net voordat ik tegen haar aanstond stopte ik. Mijn ogen begonnen weer waterig te worden na mijn woorden. Hopend op een antwoord keek ik haar aan. 'Mer, alsjeblieft. Ik weet dat je veel van me moet begrijpen en ik niet het perfecte vriendje voor je ben. Ik houd echt alleen van jouw. Zelfs niet mijn ouders of familie, alleen van jouw.' Wachtend op een antwoord keek ik haar aandachtig aan. Het duurde me te lang en om deze situatie niet moeilijker te maken, ging ik maar weg. Voorzichtig haalde ik het slot van de deur af, deed de deur open, stapte uit de kamer van Meredith en deed de deur weer achter me dicht. Het beste zou zijn dat ze me achterna zou lopen, maar toen ik buiten het studentenhuis stond. Besefte ik dat ik een vreselijke fout had gemaakt.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Een laag, grommend geluid welde op in mijn keel toen hij tegen zichzelf zei dat de drank niet zo'n goed idee was geweest. Eigenlijk had ik al zo'n vermoeden gehad, vooral toen Jake aan zijn uitleg begon. Natuurlijk had hij vroeger al een probleem met drank gehad, maar toen had ik het hem vergeven. Meestal dan toch. Maar nu? Zijn ogen begonnen weer te tranen. Ik herkende hem niet meer. De Jake van vroeger huilde niet. De Jake van vroeger was niet zo stom om in de drugsbussines te gaan werken. De nieuwe Jake kon voor mijn part uit het raam springen.
'Doe dan iets aan dat fucking probleem van je,' siste ik, mijn stem verheffend, 'in plaats van hier de huilebalk uit te hangen. Als je me wilt, Jake, moet je voor me vechten. Stop met drinken, roken, dealen in drugs, wat dan ook. Wordt weer de Jake van vroeger.' Ik snoof bij zijn volgende woorden. 'Je verdient me inderdaad niet.' Ergens was ik opgelucht dat hij de kamer verliet, vooral omdat ik zijn zich met tranen vullende ogen kotsbeu was.
Toen hij de kamer uit was, plofte ik op mijn stoel, ritste mijn tas open en pakte enkele spullen uit, waaronder mijn notebook voor de colleges. Man, ik had een hele dag colleges gemist voor hém. Nee, ik zou voortaan netjes alle lessen volgen en hem negeren, of hij dat nu leuk vond of niet. Eigenlijk hadden ze hem langer moeten vasthouden. En dat Dave met die drugs te maken had, nou en? Jake had er immers mee ingestemd. Nee, hij zocht het maar uit. En zijn slaapplaats hier kon hij ook mooi vergeten.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Ik weet het. Ik weet dat ik net een enorme fout heb gemaakt, die ik niet zomaar ongedaan kan maken. Zal Meredith mij wel ooit begrijpen. Kennelijk zou dat nooit gaan lukken. Ik had heb een kracht achter me nodig, die wordt steeds verder wegschuift en na een tijd bestaat die kracht niet meer. Mijn kracht was Meredith. Door mijn diepe gedachtes, werd mijn alcoholgehalte minder. Ik wilde er niet meer aandenken. Ik moest me ergens anders op storten. Ik zette mezelf tot stilstand en keek langzaam om me heen. Ik had geen idee waar ik was, dit deel van de stad kende ik helemaal niet. Maar al duidelijk was dat er een centrum tegenover Jake zich bevond. 'Juist!' Zei ik hard tegen mezelf. Veel mensen keken verbaast om met een bang gezicht naar mij gericht. Ik liep richting het centrum af en negeerde de mensen die me aankeken. Ze konden barstten, net als Meredith op dit moment. Al snel kwam ik een drankenwinkel tegen, dit moest ik eerder weten. Het assortiment was ontzettend groot. Snel pakte ik de beste dranken uit het assortiment, bracht ze naar de toonbank en rekende zich snel af met de creditcard van Dave die ik nog steeds in bezit had. Toen ik de winkel was uitgelopen, zag ik Dave verschijnen met 4 meiden aan zijn armen vastgeklemd. Hij zag mij meteen en sprak me met een vriendelijk groet aan. Snel sloeg ik een fles Ouzo achterover. Dit moest ik hebben, na wat er net gebeurd is. Dave en de meiden kwamen steeds dichterbij. 'He man! Hoe is het ermee? Niet goed zo te zien.' Vroeg Dave aan me. 'Inderdaad niet nee.' Zei ik duidelijk genoeg dat hij het goed begrepen had. 'Kom met ons mee man, dit heb je nodig.' En wees gelijk naar een van de meiden. Op de snelste manier maakte ik de andere fles Bacardi Rum Gold openen en zette die aan mijn mond. Hij was half leeg tot de meid die Dave bedoelde, mij mee trok met de rest mee. Na even gelopen te hebben, kwamen we bij een klein appartementsgebouw aan. Snel trok het meisje mij mee naar een van de kamers. Toen de deur achter me gesloten was, zag ik pas hoeveel ze op Meredith leek. Ze heeft er zoveel van weg, dat ik haar teveel vergeleek. Mijn alcoholgehalte nam mijn gedachtes gelijk over. Snel duwde ze me op het bed. Mijn verlangen werd groter, het maakte niks meer uit of het wel Meredith was. Na haar magische gevoel aan mij, vroeg ik haar naam pas af. 'Hoe heet je eigenlijk?' Vroeg ik met een hijgende toon. 'Lily.' Zei ze op een liefelijke toon die ik niet kon weigeren. Misschien zou zij het wel leuk vinden. Ik verborg mezelf onder de lakens en ze liet haar vrijwillig vingeren door mij. Dit is was totaal een andere reactie als van Meredith. Ik begeleidde mezelf via haar lichaam weer naar boven. Er kwam meteen een compliment uit haar mond. 'Je bent echt goed.' Mijn antwoord had ik nooit verwacht, maar het was de waarheid. 'Jij gaat nog meer van pas komen.' Ze glimlachte vol geluk. Hierna kan ik mezelf niks meer herinneren van die nacht en ben uiteindelijk naast Lily in slaap gevallen.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Alsof iemand een knop in mijn hoofd had omgedraaid, overliep ik hele hoofdstukken in mijn cursussen om zo toch maar te kunnen blijven volgen tijdens de colleges. Jake had ik volledig uit mijn gedachten geband en toen ik met mijn schoolwerk klaar was, overspoelde een gevoel van rust me. Ik ruilde mijn kleding in voor een simpele broek en een shirt met Her Bright Skies als opdruk alvorens naar beneden te gaan, waar ik Charlie in de zetel zag zitten. Ze begroette me en leek me net wat te willen vragen toen ik haar onderbrak.
'Als het over Jake gaat, hou dan alsjeblieft je kop.' Ze keek me fronsend aan en ik gebaarde haar dat ze me met rust moest laten. 'Ik ga een eindje wandelen,' zei ik nog voordat ik het studentenhuis verliet. Voordat de deur dichtviel, hoorde ik Charlie tegen de andere meisjes, die net uit de keuken kwamen, kwebbelen over mijn zogezegde slechte humeur.
Zuchtend liep ik het paadje af naar het grote pad dat richting de campus liep. Zo liep ik in stilte, mijn gedachten ordenend. De beweging deed me goed, net als de frisse lucht; nu Jake weg was, besefte ik pas echt dat ik hem, ondanks dat ik hem had gemist, echt niet langer kon toelaten in mijn leven. Het was over tussen ons, dat kon niet anders.
'Hé, Mer!'
Een rilling liep over mijn ruggengraat bij het herkennen van deze stem.
'Hoe gaat het met je?' Hij legde zijn arm om mijn schouders, maar ik zette enkele passen achteruit.
'Ga weg, Dave,' zei ik op koele, afstandelijke toon, inwendig mezelf afschuddend als een natte hond, die de vuiligheid kwijt wilde. 'Moet je niet je rotzooi aan onschuldige mensen verkopen?'
'Ik dacht al dat je dat zou zeggen, schat,' zei hij, geamuseerd en duidelijk niet onder de indruk. 'Kan ik je anders wat aanbieden om de pijn te verzachten?'
'Zal ik jou eens zeggen waar je die rotzooi kan steken,' siste ik en ik stoof weer achteruit toen hij me probeerde aan te raken. 'Raak me niet aan, rotzak.' De vijandigheid klonk duidelijk door in mijn stem, maar het enige wat hij deed, was zachtjes lachen.
'Jake bedriegt je,' zei hij plotseling.
'Fijn voor hem,' reageerde ik meteen, afstandelijk, alsof het me niets kon schelen. 'Hij en ik zijn trouwens uit elkaar, weet je. Dat hij maar doet wat hij wilt.' Ik keerde Dave mijn rug toe en liep weg.
Plotseling werd ik bij mijn schouders gegrepen. Een hand drukte zich tegen mijn mond zodat mijn schreeuw om hulp werd gesmoord. Dave trok me met zich mee richting de bosrand. Ondanks dat ik me tegen hem probeerde te verzetten, was hij sterker, en zonder genade sleurde hij me de bosjes in. Ik wou iets zeggen, wat dan ook om weg te komen, maar hij haalde met iets zwaars naar me uit en door de klap dansten de vlekken voor mijn ogen.
Voordat ik het bewustzijn verloor, schoot er één enkele gedachte door mijn hoofd.
Ik had Jake nooit mogen binnenlaten.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

De volgende ochtend werd ik langzaam ontwaakt uit mijn slaap door de felle zonnestralen die op me schenen. Rumoerig schold ik in mezelf. Het was wel duidelijk dat ik geen ochtendmens ben. Al snel voelde ik gewicht op me liggen. Langzaam keek ik naar beneden in de hoop dat Meredith dit was, maar dat was niet het geval. 'Wie was dit? Waarom ligt ze met haar naakte lichaam op mij?' Allemaal verschillende vragen vlogen door mijn gedachten heen, waar ik zelf het antwoord niet op kon geven. Voorzichtig probeerde ik me te bevrijden uit haar greep, zonder succes. Haar ogen schoten meteen open en gaven mij een liefelijke schittering. Ik schaamde me ervoor dat ik niks meer herinner van gisteravond, toch moest ik erachter komen. 'Wat is er hier allemaal gebeurt? En wie ben je eigenlijk?' Na mijn vragen keek ze me lichtelijk geïrriteerd aan, maar al snel kreeg ik antwoord terug.
'Weet je dat allemaal niet meer? Ik ben Lily en je hebt gisteravond het beste van me gehad.' Licht geschrokken keek ik haar aan. Nu voelde ik pas dat zij niet de enigste was die naakt onder de lakens lag. 'Zou dit echt gebeurt zijn?' Vroeg ik meerdere keren aan mezelf. Dit kon niet, dit kon gewoon niet. De drank, de omstandigheden die gisteren waren gebeurd hebben dit veroorzaakt. Op mijn snelste manier duwde ik Lily van me af, sprong uit het rommelige bed en pakte snel al mijn kledij op die op de grond terecht waren gekomen.
'Waarom doe je zo haastig, vond je het niet fijn?' Op deze vraag kon ik meteen antwoord geven als ik dat wou. Het leek me verstandig om dit hoofdstuk af te sluiten en haar nooit meer te zien. Al snel verliet ik de kamer van het appartementsgebouw en liet Lily alleen achter. Ik moet Dave zoeken. Dit was het enige waar ik aan moest denken. Hij moet me vertellen wat er gisteren nog meer is gebeurd en waarom dit zo uit de hand is gelopen. Tijdens het lopen terug naar de campus, probeerde ik Dave de hele tijd te bellen. Maar elke keer als ik het opnieuw probeerde, kreeg ik zijn voicemail. Dit vond ik best raar, hij zou nooit iets weggaan. Vooral niet als het om zijn zaken gaat. De raarste gedachtes gingen al door me heen. 'Zou hij nog steeds in die prostitutiehandel zitten?' Vroeg ik aan mezelf. Mijn wandeling eindigde en dacht diep na. Als dit maar niks met Meredith te maken heeft. Ik draaide meteen het nummer van Mer, ook haar voicemail kreeg ik. Misschien zou ze haar telefoon niet aannemen, omdat ik het ben. Ik haastte me naar het studentenhuis van Meredith. In de verte zag ik al verschillende meiden het studentenhuis in en uit lopen. Geen een bekende verschijning zat er tussen. Ik vermijdde alle rare blikken die de meiden op me hadden. Niemand was nu belangrijk, behalve mijn gedachte. De weg naar Meredith's kamer was net als altijd weer makkelijk te vinden. De deur stootte ik open en zag niemand, geen Dave, geen Meredith. Ik voelde een schaduw op me branden, ik draaide me om en zag dat het die vriendin van Meredith was. Overbezorgd vroeg ik iets aan haar. 'Hebben jullie Meredith ergens gezien?' Ik kreeg voor een lange tijd geen antwoord, maar daarna kwam er eindelijk geluid aan haar mond.
'Ze is hier gisteravond kwaad uit het huis gelopen, om een wandeling te maken.' Mijn gezichtsuitdrukking was niet te beschrijven. Dit was Dave's zijn plan.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Meredith

Een maar al te bekend geluidje wekte me. Gerard Way brulde So give me all your poison and give me all your pills, wat me duidelijk maakte dat ik gebeld werd. Net toen ik mijn ogen opende, stopte het muziekje. Verdwaasd bracht ik mijn hand omhoog en... Iets hards sneed in mijn pols en ontlokte een verbaasd kreetje aan mijn mond. Toen mijn ogen gewend waren aan het weinige licht dat de kamer in kwam zag ik dat ik in een voor mij onbekende kamer lag, geboeid aan een van de spijlen van het stalen bed, mijn mobieltje op het tafeltje naast me.
Huid beroerde de mijne en gleed af over mijn naakte buik tot aan mijn heup, waar de vingers de stof van mijn slip aanraakten.
'Zo, je bent wakker,' zei de stem. Mijn hart sloeg een slag over toen ik Dave herkende. Zijn ogen gleden onbeschaamd over mijn tot op mijn ondergoed na uitgeklede lichaam, om vervolgens mijn ogen op te zoeken. 'Goed geslapen, meisje?' Zijn vingers krulden zich om de zwarte stof van mijn slip en leken deze omlaag te willen trekken.
'Stop,' beval ik met trillende stem en tot mijn opluchting liet hij de stof los.
'Meisje toch,' zei hij, afkeurend met zijn tong klakkend. 'Je moet leren dat zoiets niet kan. Ik ben je baas, lieverd. Iemand moet je toch keuren?'
'Jij bent mijn baas niet,' reageerde ik met een sneer, wat me een klap in mijn gezicht opleverde. Mijn ogen werden groot toen de pijn zich doorheen mijn wang verspreidde.
'Luister, Meredith. We kunnen dit op de simpele of de pijnlijke manier doen.' Zijn ogen gleden af naar de nog bedekte plek tussen mijn benen en mijn maag draaide zich om toen ik besefte wat hij ging doen en waarom. Jake had me verteld over Dave's duistere praktijkjes, waaronder het verhuren van meisjes. Ik besefte dat hij mij hiervoor wilde gebruiken.
'Wat zal het worden, meisje?' vroeg hij.
'Laat me met rust.'
Weer kreeg ik een klap in mijn gezicht. Ditmaal kwam hij ook op me zitten en maakte hij mijn bh los. Het kledingstuk belandde al snel op de grond en zijn handen omvatten mijn borsten. Vol walging keek ik naar hem op. Zelfs al raakte hij de gevoeligste plekjes aan, mijn lichaam reageerde er niet op. Nee, mijn lichaam deed al moeite van de wereld,om zich niet aan hem te ontworstelen, want ik wist dat ik niet van hem kon vinden.
'Je gaat dit heerlijk vinden, babe. En trouwens, vele mannen zullen dit met je willen doen.' Zijn handen begonnen met het kneden van mijn schenkingen. Ik keek van hem weg. Ik wilde de opgewonden blik in zijn ogen niet zien, wilde de opgewonden staat van zijn edele deel niet tegen mijn been voelen prikken. Ondanks dit deed hij toch rustig verder, totdat mijn verraderlijke lichaam ontspande onder zijn aanrakingen. Hij leek dit ook te merken, want zijn handen verplaatsten zich naar mijn heupen en ontdeden me van mijn laatste kledingstuk. Zijn vingers gingen aan het werk, maar drongen niet bij me binnen, leken me eerder opgewonden te willen maken. En ja hoor, na een tijdje ontspande mijn lichaam weer en voelde ik vochtigheid. Dave kwam van me af, trok zijn kleren uit en kwam weer boven me liggen. Zijn ene hand omvatte mijn borst terwijl de andere hem ondersteunde, en onverwachts kwam hij bij me naar binnen. Een kreun van pijn verliet mijn mond en mijn lichaam kromp ineen.
Zo bleef het een hele tijd doorgaan, totdat ik door een harde stoot klaar kwam, lang nadat Dave al enkele keren een moment van genot had beleefd.

Anoniem
Internationale ster

Mutilation schreef:
Jake

Een vloek van frustratie kwam bij me naar boven met het werkelijke besef van de verdwijning van Meredith, samen met Dave. Alles weet ik van Dave's zijn plannen en manieren hoe hij de meiden begeleid. De lichamen van deze vrouwen eerst voor zijn eigen gebruiken en daarna doorverkopen voor veel geld. Ik kan er niet aan denken dat hij nu Meredith aan het betasten zou kunnen zijn. Ik probeer die gedachte snel uit mijn hoofd te zetten, maar de mogelijkheid dat het lukte, was kennelijk nergens te bekennen. Zonder een woord uit mijn mond te laten horen, verliet ik het studentenhuis van Meredith en de andere bewonende. De eerste persoon waar dit soort vreemde zaken van Dave terecht komen, was Kyle. Ik moest en zou hem zo snel mogelijk vinden en hem op de hoogte stellen van dit alles. Geluk voor mij woonde hij in het eerst dichtstbijzijnde mannelijke studentenhuis en was voordat ik in de gevangenis terecht kwam, bijna altijd thuis aanwezig. Ik vervolgde mijn weg verder en kwam al snel aan bij het bedrukte studentenhuis. Het is niets veranderd, altijd nog gezellig druk met rook, drank, enz. De voordeur stond open geparkeerd, hierdoor kon ik gemakkelijk mijn zoektocht verder zetten. Mijn gedachten werd soms verstoord door hetgeen waar Meredith nu kon zijn en wat er nu met haar zou gebeuren. De wil in me was te sterk. Ik stortte mezelf weer in mijn plan, zodat ik eerder en beter in de buurt kwam van Meredith en Dave. Toen het eindelijk gelukt was om me uit die gedachtes weg te halen, zag ik Kyle voor me verschijnen uitgezakt op een stoel met een meid op zijn schoot. Hij zag mij meteen en schrok op.
'Jake! Hoe is het man? Ik heb je gemist en hoe was het daar?' Gelijk werden er veel te veel vragen aan me gesteld waar ik even geen behoefte aan had om die te beantwoorden. 'Ik zal het allemaal uitleggen, maar op dit moment is er iets belangrijkers dat je moet weten.' Zijn blik werd meteen van blijheid omgeschakeld naar angstig.
'Hoe bedoel je? Heeft Dave iets gedaan?' Ondertussen was de meid die Kyle net vrijgezelde gevlucht uit de kamer waar we aanwezig waren. In een achterliggende gedachte bedacht ik me of ik Kyle wel goed kon vertrouwen. Toch moest ik iets verzinnen om achter alles te komen, Kyle was voor nu de enige oplossing. 'Ja, het heeft inderdaad met Dave te maken.' Ik nam even een stilte moment, dit is moeilijk voor me. Ik moest het toegeven. 'Hij is lekker zo vriendelijk geweest om Meredith te ontvoeren.' Zei ik totaal sarcastisch tegen Kyle toe. Zijn reactie kon ik in zijn blik niet ontvangen. Misschien vond hij het ook moeilijk? 'Weet jij de nieuwe plek waar Dave alle meiden naar toe brengt? Alsjeblieft.' Het antwoord dat hij gaf kon ik uit duizenden malen verwachten.
'Nee, sorry Jake. Ik zou je best willen helpen, maar Dave heeft me de afgelopen tijd niet meer vertrouwd, dus ook niet in dat soort zaken.' Zonder iets te zeggen verliet ik het studentenhuis weer, opweg naar niks. Ik ben geen enkele stap dichterbij Meredith gekomen. Hopelijk leid ze niet teveel. Het was maar eens tijd om Dave's huis te beroven.

Anoniem
Internationale ster

MirandaHart schreef:
Nadat hij zichzelf ervan verzekerd had dat ik niets zou uithalen, werden mijn polsen losgemaakt. Met nog een snelle 'Vergeet niet te douchen', verdween hij de kamer uit. De deur viel dicht en ik hoorde het geluid van een sleutel die werd omgedraaid. Het bezorgde me rillingen, want het was nu definitief dat ik opgesloten zat.
Moeizaam kwam ik overeind. Mijn lichaam deed pijn op intieme plekken en op mijn armen zag ik de vage schijn van blauwe plekken. Eenmaal ik op mijn voeten stond, klampte ik me vast aan de spijlen van het ijzeren bed dat in het midden van de kamer stond, met het hoofdeind tegen de verst van de deur verwijderde muur. Met kleine pasjes baande ik me een weg door de groezelig ogende kamer, geen aandacht schenkend aan de kleren die op de grond lagen. Met veel moeite had ik de deur die niet in verbinding stond met onbekend terrein bereikt en duwde ik de klink naar beneden. De deur zwaaide piepend in zijn scharnieren open en onthulde een badkamer. Deze was niet netjes, maar ook niet walgelijk. Omdat ik wist dat het toch niets uitmaakte, liet ik de deur open staan terwijl ik de douchekraan opendraaide en wachtte tot warm water me zou verwelkomen. Dit was jammer genoeg niet het geval; warmer dan een lauwe temperatuur leek het water niet te worden. Met een onderdrukte snik verdween ik in de douchecabine en nadat ik met water afgespoeld was, durfde ik pas in de kastjes naar een washandje en zeep te zoeken. Beide voorwerpen vond ik. Een grote klodder zeep zou voldoende moeten zijn, maar toch zette ik de bus zeep in de cabine. Met het washandje in mijn hand, draaide ik de kraan weer open en schrobde mijn huid totdat deze rood was en rauw aanvoelde. Zelfs toen was het voor mij niet genoeg. Telkens weer opnieuw zeepte ik mezelf weer in, tot bloedens toe. Toen de bus zeep leeg was, spoelde ik mezelf met het intussen ijskoud geworden water af en verliet de cabine, waarna ik een schoon ogende, grijze handdoek gebruikte om mezelf droog te wrijven. Ik probeerde de beelden van Dave op me en het gevoel van hem in me van me af te zetten, maar telkens wanneer ik dit probeerde, kwam er een extra beeld bij: het bloed tussen mijn benen dat zich vermengd had met het water dat uit de douchekop was gestroomd. Wederom onderdrukte ik een snik terwijl ik mezelf afdroogde en probeerde de zelfgemaakte schaafwonden te ontzien. Nog steeds voelde ik me niet schoon, maar dat was niet zo verwonderlijk.
Met de handdoek om me heen geslagen, verliet ik de badkamer en ik had net mijn ondergoed opgetild toen ik een sleutel hoorde omdraaien. Mijn hart stond voor een seconde stil. Deze deur piepte niet, maar sleepte zich over de grond verder. Voor mij onbekende voetstappen weerklonken op de grond en de deur sloot zich weer. Net toen ik me wilde omdraaien, voelde ik handen op mijn schouders en een gil verliet mijn mond. Snel werd mijn schreeuw van angst onderbroken door een hand die mij de mond snoerde, letterlijk. Ik werd omgedraaid en keek recht in de helblauwe ogen van...
'Stt... Stil maar, Meredith.' De stem wikkelde zich om me heen als een warm deken en mijn ogen vulden zich met tranen. Nee, niet hij ook. 'Ik weet wat hij heeft gedaan en waarom. Maar dat gaan we oplossen, lieverd. Jij en ik. We zullen je klaarstomen voor je eerste bezoek aan de andere meisjes. Maar dan moet ik weten dat je naar ons zult luisteren, dat je gewillig zult zijn ons te bevredigen.' Hij oefende kracht uit op mijn schouder en mijn toch al wankele benen begaven het. Ik zakte op mijn knieën neer op de grond terwijl Kyle de rits van zijn broek opende.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld