Orpg The Game ~ Malediction - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg The Game ~ Malediction

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Flertin

Vaag voelde ik een gedaante over me neerstrijken. ''F. Davon was de naam, toch?'' ''Ja, dat klopt.'' Ik voelde een hand om mijn pols en er werd een naald in gestoken. De pijn duurde maar even. Ik had geen idee waar ik me bevond en kon ook niet zo goed meer zien. Mijn ogen zaten niet helemaal dicht, ik zag een hele waas, met hier en daar zwarte vlekken. Door de prik voelde ik me nog slapper. Ik dacht te minste dat het daaraan lag. Iemand liet zijn hand naar mijn oor glijden en een helse pijn golfde door mijn lichaam. Ik schokte, terwijl mijn eerder pogingen om te bewegen niets uithaalden.

Genour

Ik nam de omgeving eens goed in me op. De jongen en ik lagen in een dichtbegroeid bos. In de verte zag ik de zon opkomen. Ik strompelde overeind en stak mijn hand uit om de jongen te helpen. Mijn koude hand omklemde de zijne toen ik hem omhoog trok. Zijn gezicht, het had iets bekends. Ik kon het niet helemaal plaatsen en zuchtte. Wie had ons hier neergelegd en waarom mochten we ons niks meer herinneren? Wie was ik?

Malediction
Karaoke-ster

Malediction schreef:
Jane
Na een heel verhaal van de mysterieuze stem ben ik opzoek gegaan. Ik begon te lopen. Naar een open plek. Ik schrok van bijna elk klein geluidje, maar ik zette door. Ik vroeg me af of ik de enige in dit bos was. Ik betwijfelde het. Na heel erg lang lopen kwam ik bij een ander meisje aan. Of, vrouw, denk ik. Ik schatte haar ongeveer 30. 'Hallo?' probeerde ik. De vrouw keek me woest aan en begon op me af te rennen. Snel rende ik weg, helaas was ik niet zo snel als haar en ze gaf me een stomp in mijn buik. Diep vanbinnen voelde ik dat ik terug moest slaan en gaf haar een harde bitchclap in haar gezicht en toen ze bleef staan rende ik snel weg. Na een tijdje durfde ik pas weer normaal te lopen, maar al snel kwam de vrouw weer terug.

Gandor
Ik wist al meteen dat ik hem kon vertrouwen en samen gingen we op pad. Ik had nog helemaal geen honger, maar toch gingen we op zoek naar eten. 'Als voorraad,' had de jongen gezegd. Het maakte mij niet echt uit.
Toen we aankwamen bij een grote boom zag ik wat bessen staan. 'Zijn die eetbaar?' vroeg ik. De jongen hield zijn schouders op. 'Hmmm, er is dan nog maar 1 manier om erachter te komen..' dacht ik hardop. Ik wilde er bijna eentje opeten toen ik me bedacht dat ik misschien wel dood zou kunnen gaan, of heel erg ziek. En dat zou niet mooi zijn, dus gooide ik hem maar weer terug, diep het woud in. Uiteindelijk vonden we wat paddestoelen, en die aten we op. Niet heel erg smakelijk, maar te doen.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Flertin

Ik was weer bij de Levering. Die van Penelope. Ik schreeuwde toen haar naam op het Bord verscheen. Ze werd beetgegrepen en ze gooide haar in de Koker. Tranen stroomden over mijn wangen. Opeens was die herinnering weer weg. Voor me was het donker. Vaag hoorde ik het waaien van wind, ik was dus buiten. Maar waarom kon ik mijn ogen niet openen? Hielden ze me in een soort kunstmatige coma of zo? Ik lag toch niet in een ziekenhuis omdat ik geheugenverlies had...

Genour

Nadat de laatste paddenstoel in onze maag zat, klonk er een stem. Het was zacht, maar toch verstaanbaar. Jij bent vast wel benieuwd hoe je heet? Er is maar 1 manier om daar achter te komen... Je krijgt van mij een opdracht die je moet uitvoeren, als je deze goed uitvoert, krijg je je naam. Jouw opdracht vind je op een papiertje in het gebouw met een rode vlag die buiten hangt. Ga op zoek, er mag iemand met je mee, maar let op dat dit erg gevaarlijk kan zijn. De stem ebde weg. ''Hoorde jij dat ook?'' Toen de jongen nee schudde, dacht ik dat ik gek werd.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld