ORPG ~ A wizard and a selkie - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ A wizard and a selkie

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:

Nairna Mordag ~ 17 ~ Wit haar en bruine ogen. Haar staart is lichtgrijs. ~ Rebels, koppig, nieuwsgierig, loyaal,rest mjw

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Chris Adams ~18~ Bruin haar en bruine ogen~ Eenzaam, eigenwijs. Rmjw~ Wizard ~

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het was nog nacht maar het maanlicht van de volle maan was meer dan genoeg om je weg in het koude zeewater te vinden. En over enkele uren zou ook de dag weer aanbreken. Het eerste wat Nairna deed was checken of al haar zusjes en broertjes en vader en moeder echt wel aan het slapen waren. Toen ze hier zeker van was zwom ze geruisloos de grot uit richting het strand. Haar ouders verboden hen altijd om daarna toe te gaan. Eigenlijk deed heel hun gemeenschap dat. Het was gevaarlijk en er waren mensen en iedereen wist waar de mensen op uit waren. Toch hield het Nairna niet tegen. Het zette haar juist aan om naar het strand te gaan, om naar de lichtjes van de haven te kijken die ze altijd uit de verte zag. Het was een heel eind zwemmen, maar met een beetje geluk was ze terug thuis nog voor de rest wakker was. Ze ging zo snel als haar staart dat toeliet en voelde dat de zee al iets warmer werd, ze kwam dus steeds dichter en dichter. Ze kon de stad al bijna ruiken en hoorde het water tegen de kliffen slaan.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Sinds het verlies van zijn zus, en zijn ouders is hij in zijn eentje aan de kust achter gebleven, vier jaar geleden. Het deed hem pijn eraan terug te denken, vooral omdat hij een erg goede band had met zijn zus, Emilie heette ze. Tranen sprongen in zijn ogen, kijkend naar de foto van hen vieren, en toch was er nog maar eentje over. Gapend besloot hij naar de haven te lopen, wat hem altijd erg veel rust gaf. Al bleven de nare herinneringen aan deze plek, aangezien zijn zus hier in het water gesprongen was, om nooit meer boven te komen. Diep in gedachten liep hij over het strand, tot hij ineens iets tegen zijn voeten voelde. Hij keek naar beneden en zag tot zijn grote verbazing een selkie liggen. Vreemde geruchten had hij over hen gehoord, onder andere dat als hij zijn staart afnam ze bij hem zou moeten blijven. Een glimlach verscheen op zijn gezicht en hij nam vluchtig haar staart af.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De reis naar het strand had Nairna uitgeput. Zelfvoldaan plofte ze neer op het warme zand dat tegen haar buik schuurde. Ze sloot haar ogen en nam de geuren en geluiden rondom haar op. De geur van de stad in de verte, het krijsen van meeuwen, een mens. Een mens, met een ruk gingen haar ogen weer open. Ze rook en hoorde dat hij dichterbij kwam. Ze moest hier weg, zo snel mogelijk, maar haar staart zorgde ervoor dat ze zichzelf als het ware de zee in moest trekken. Ze voelde het water, ze was er bijna. Een hand greep haar staart vast. Een grom verliet haar keel. Ze zette haar klauwen in de hand, maar dat haalde niets uit. Ze voelde hoe hij met een ruk haar staart wegtrok. Natuurlijk had ze er niets onder gedragen, dus snel bedekte ze met haar hand haar edele deel. Een koude rilling verspreidde zich over haar hele lichaam en haar hart krom even ineen. Ze kende de wet, een wet die je niet zomaar kon overtreden. Ze was gebonden aan deze jongen en als ze ook maar zou proberen weg te gaan zou dit haar leven kosten. "Geef me mijn staart terug." zei ze half grommend. Ze deed zich dan wel zelfverzekerd voor, toch was er niets dat ze tegen hem kon doen.

XCynthia
Karaoke-ster

xCynthia schreef:
Hij hoorde haar grommen dat hij haar staart terug moest geven en schudde zijn hoofd. "Dat was ik niet van plan. " Zei hij met een grijns waarna hij haar meetrok en wegliep. Toen hij eenmaal bij zijn huis was liep hij naar binnen en liep hij de kamer van Emilie binnen. "Je kunt deze kamer wel gebruiken. De linkse deur is de kast, de rechtse de badkamer en die andere is gewoon om op de gang te komen. " Legde hij uit. Eenmaal teruggelopen realiseerde hij zich dat hij de staart nog vast had. Met een zucht borg hij de staart van de selkie op in de kast die hij met een kleine spreuk op slot deed. Ze zou er niet bij kunnen komen, zelfs al zou ze het ooit proberen. Na een tijdje bedacht Chris zich dat het misschien prettiger voor haar zou zijn als hij wat aardiger voor haar was, zoals hij een jaar geleden voor Emilie geweest was, tot de ruzie waarna ze van de klif is gevallen. Hij slikte het brok uit zijn keel weg en wreef de tranen uit zijn linkeroog.
--
Ik ben Cynthia gewoon hoor, maar dat acc staat op vakantiemodus.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Nairna weigerde hem aan te kijken terwijl hij haar uitlegde waar ze alles kon vinden. Het moment dat hij de deur sloot opende ze de kleerkast. Het duurde even voor ze kleren in haar maat had gevonden en ze aan had gekregen, mensenkleding was een heel gedoe. Eigenlijk wou ze het liefst gewoon huilen en blijven huilen, maar aan de andere kant was deze man haar verdriet niet waardig. Toch voelde ze dat ze de tranen niet langer kon ophouden. Ze ging de badkamer in en deed de deur op slot. Met kleren en al ging ze in het bad zitten en liet de kraan en ook haar tranen stromen, hopelijk zou het geluid van stromend water dat van haar tranen verdoezelen. Ze dacht aan haar familie die op dit moment wakker zouden worden en merken dat ze weg was. Zouden ze haar komen zoeken? Haar vader zou woedend zijn, maar daarna nog het meest bezorgd van iedereen. Ze keek naar de spiegel die aan de muur hing en zag zichzelf in het bad, met benen. Het maakte haar niet alleen verdrietig maar ook gefrustreerd. Ze nam de bus shampoo vast en slingerde die naar de spiegel en barstte.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Boven hoorde Chris vele geluiden, bestaand uit gesnik, een lopende kraan en een barstende spiegel. Met een spreuk keek hij kort door de gedachten van zijn nieuwe huisgenoot, wiens naam hij nog niet wist. Hij had nog geen moment gedacht aan de pijn die hij de familie deed, door hun dochter bij hen weg te nemen. Hij aarzelde wat hij zou moeten doen, zou hij haar staart terug moeten geven? Hij wist het niet meer. Moest hij haar laten gaan? Maar wat zou hij dan moeten? Het beste zou dan zijn dat hij de rest van zijn gezin achterna ging, maar dat kon hij niet. Zijn ouders zouden dat ook niet willen, wat hij ook misdaan zou hebben ze hadden nog altijd het beste met hem voor, dacht hij tenminste. Langzaam liep hij de trap op en klopte hij op de deur van de kamer die van zijn zus is geweest, zelfs al was het alleen om zijn excuus aan te bieden voor zijn botte gedrag.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Er klonk geklop op de deur. Nairna bleef als versteend staan, wat zou hij doen wanneer hij deze puinhoop zag. Snel veegde ze de tranen van haar gezicht weg. Hij mocht niet weten dat ze gehuild had, dat hij haar had kunnen laten huilen, al bleef het toch duidelijk dat dat gebeurd was. Haar kleren waren ook kletsnat en er droop water af terwijl ze naar de deur ging. De badkamerdeur sloot ze, met een beetje geluk zou hij daar niet eens binnengaan dan zou ze het later wel opruimen. Waarom dacht ze er zelfs aan om die kamer op te ruimen. Het had natuurlijk allemaal met de wet te maken. Of ze het nu wilde of niet, ze moest zich gaan gedragen als een gehoorzaam meisje. Ze vond het best vreemd dat hij niet gewoon de kamer was binnengekomen en al die tijd had gewacht tot ze zelf de deur open kwam doen. "Ja" zei ze verveeld en keek hem aan. Nu pas merkte dat hij ook bruine ogen had bijna dezelfde kleur als de hare.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Met zijn hoofd naar de grond leunde Chris tegen de muur aan, wachtend op het moment dat de deur open zou gaan. Na een paar minuten vloog de deur open, waardoor hij op moest letten niet om te vallen. 'Ja.' hoorde hij haar verveeld zeggen. 'Ik wilde..' Hij kwam niet uit zijn woorden, iets wat hem nog nooit was overkomen. '.. Met je praten, al zal ik niet de eerste persoon zijn met wie je zult willen praten, door het hele staart inneem gedoe.. Ik snap dat je je familie mist, en graag naar ze terug zou willen, maar ik heb niet zoveel zin in gezeik met je familie.' Zei hij, terwijl hij haar aankeek. Een deel van hem wilde niks liever dan haar laten gaan, maar een ander deel van hem wilde niet meer bij haar weg. Het vreemde gevoel wilde hem maar niet met rust laten. Hij vroeg zich af waar het vandaan kwam, en of het soms was wat Emilie beschreven had toen ze het over Luke had. Fronsend probeerde hij te herinneren hoe ze het had beschreven.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Denk je dat ik mijn familie nog onder ogen kan komen na wat er nu gebeurd is. Ik ben een schande om me zo gevangen te laten nemen. Ik mag blij zijn als ze me ooit zullen vergeten." antwoordde ze gepikeerd. Altijd hadden ze haar hier voor gewaarschuwd en altijd had ze hun waarschuwingen in de wind geslagen. Zoiets zou haar toch nooit overkomen. Wel hier zat ze nu. "Maar ik ben me bewust van de regels. Dus wat is het dat je van me verlangt, uw wens is mijn bevel, tenzij u liever hebt dat ik tegendraads ben dan zal ik dat zijn, of juist niet zijn." Op het einde was haar uitleg niet meer zo heel logisch, maar hij zou wel begrijpen wat ze bedoelde.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld