Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
DutchStoryLover
Happy New Year!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
O// Love doesn't always start with a kiss
Anoniem
Wereldberoemd



Met lieve lieve Mar en met niemand anders, dus ga meteen weer weg random persoon die dit leest. Bovendien gaan er hier moord, diefstal en martelingen voorbijkomen, dus zeker de kleintjes onder ons zullen dit topic weg moeten klikken.

Ravay Donesticia Delacour - 22 




Het lichte briesje zorgde ervoor dat Ravay nog net niet zichtbaar was, door de schaduwen die op en neer bewogen, stond ze in het donker en kon haar slachtoffer goed in de gaten houden. Op het moment stonden er twee bewakers voor de deur waar ze naar binnen wilde, echter wist ze dat er nog een derde net een rondje was gaan lopen, dit was dus het perfecte moment om toe te slaan. Die derde kon ze later nog wel van kant maken, nu moest ze zich focussen op de twee die daar stonden te praten. Eén van hen had een sigaar in de hand, überhaupt snapte Ravay al niet dat je een sigaar mocht roken tijdens je dienst, echter had ze er ook nog eens een hekel aan en wist ze dus meteen dat dit haar eerste slachtoffer zou zijn. Het was niet haar schuld dat ze besloten hadden de kroonjuwelen te bewaken die zij wilde stelen, ze hadden ook gewoon die hersenen kunnen gebruiken en een minder gevaarlijke baan nemen, dan had zij hen niet naar het leven gestaan. Zachtjes sloop het meisje dichterbij, haar 1.68 kwam af en toe nog wel van pas, om op een paar meter afstand toch te blijven staan. Verder kon ze niet komen, de schaduwen waren niet donker genoeg en de mannen zouden haar meteen doorhebben. Haar pistool was al geladen, dus richtte ze het zonder op te vallen op het hoofd van de man met de sigaar. Plotseling zakte hij in elkaar, ze was nog niet opgemerkt, maar het opnieuw laden van haar pistool trok natuurlijk wel de aandacht van de tweede bewaker die woedend ook zijn pistool trok en meteen een paar schoten afvuurde. Grommend sprong het meisje aan de kant, eerst eens een schot in zijn knie, ze moest namelijk ook nog afrekenen met de derde bewaker, die er sowieso aan zou kunnen.
Marissa
Internationale ster



I see nipps =3=
~

Christopher (Chris) Elian Britchwood - 25
Untitled

Met het gebruikelijke geknak van zijn uitrekkende ledematen liep Christopher een rondje rond het gebouw. Het wachten was lang, maar het zou zijn vruchten snel afwerken. Vroeg of laat kwam er wel iemand om deze kroonjuwelen te stelen, al zou diegene er binnen hoogstwaarschijnlijk achter komen dat het een valstrik was, een die perfect opgezet was. Er gingen geruchten ronde over een dief die aardig wat moorden en diefstallen van beginnende groepen. Zij die iets waardevols in bezit hadden, moesten het met de dood bekopen, of met aardig wat verwondingen. Het was niet zeker of het om dezelfde persoon ging, maar daar ging iedereen in deze familie vanuit.
Chris was net zijn ronde in het bos aan het maken - geruisloos, zoals hij was-, tot hij een aantal schoten hoorden. Zijn pas versnelde en bij iedere stap werden de vervloekingen erger. Voor even bleef hij staan, voelend waar de wind vandaan kwam. De wind stroomde recht in zijn gezicht, wat een goed teken was. Dergelijke dieven konden anderen opmaken vanuit een geur die met de windstroom mee werd gebracht, wat dit keer in het voordeel van Chris was. Geruisloos sloop hij dichterbij en rook al gauw een zoete geur, wellicht van een vrouw. Zodra ze in zicht was, trok Chris zijn dolk, het erfstuk dat door de jaren heen gesleten is door gebruik, maar nooit zijn kracht was verloren. Chris zijn donkere ogen bestudeerde de vrouw voor zich goed om haar krachten te ontdekken. Haar concentratie ging uit naar één punt; de man voor zich doden. Een perfect doel voor haar misschien, maar het betekende voor de verscholen man ook dat daar haar aandacht naar ging. Zo stil als de nacht trok hij door de schaduwen heen, om vervolgens het lemmet tegen de keel van de vrouw voor zich te drukken en al een ondiepe snee te veroorzaken. Met zijn vingervlugheid pakte hij het pistool af. 'I'll take that.' mompelde hij tussen het ontwapenen door en hield de vrouw dicht tegen zich aan, met alle mogelijke ontsnappingen in gedachten houdend.
Anoniem
Wereldberoemd



ADAAAAAAAAM <3

De schoten die hij op haar loste kwamen veel sneller achter elkaar, hij had er overduidelijk gewoon een patroon in zitten waarmee hij alles af kon vuren en amper hoefde te laden, terwijl Ravay bij iedere kogel haar Glock weer goed moest zetten. Haar probleem - hoewel meestal handigheid - was namelijk dat er een geluidsdemper op zat, daardoor kon je mensen neerschieten zonder dat de omgeving het door had, alleen het laden duurde dan per kogel erg veel tijd. Misschien was het een beter idee om gewoon met een mes op hem af te gaan, hij had haar nog niet goed kunnen bekijken en waarschijnlijk haar zwakke punten ook nog niet in kunnen schatten, zij had die kans allang gehad bij hem en wist precies waar toe te moeten steken. 
Nog geen seconde later nadat haar been bewoog om de stap naar voren te zetten, merkte ze dat nummer drie achter haar opgedoken was. Helaas was Ravay niet snel genoeg met reageren en ze voelde het mes al tegen haar keel aandrukken, een warm straaltje bloed gleed over haar keel naar beneden haar topje binnen. 'I'll take that,' een lichte grom kwam over haar lippen heen, Rav stond nu heel dicht tegen de man aan en hij had alle voordelen ten opzichte van haar positie, dat kon nog wel eens een probleem opleveren. De andere man, wie ze in z'n knie geschoten had, zag ondertussen ook wel dat zijn collega haar 'in bedwang' hield en kwam ietwat terughoudend overeind. Moest pijn doen, een kogel in je knieholte. 
'Het is een meisje?' Och, gingen ze nu al weer in verkleinwoorden praten? Ze mocht dan klein zijn, nog steeds had ze wel de leeftijd van 23 bereikt en officieel ben je dan geen meisje meer.
'Ik prefereer het woord 'dame' of 'jongedame', mits je daar geen problemen mee hebt, jongetje.' Haar ogen boorden zich in die van de man voor haar, hij was duidelijk nog een flink aantal jaar ouder dan zij was, de persoon achter haar echter niet. Aan zijn spieren kon je merken dat die flink getraind waren, hoe ouder je werd, hoe slapper je spieren ook weer werden en bij hem was daar nog geen sprake van. 'Vertel, jullie hebben me éindelijk gevangen, wat is dan nu het plan?' 
'Als jij haar nou stevig vast houdt, dan zal ik de dame wel vastbinden en ook meteen iets in haar mond proppen,' gromde de man terug, de nadruk leggend op het woord 'dame'.

Marissa
Internationale ster



Christopher knikte op de vraag van Jack, zijn collega die zojuist in zijn knieholte was geschoten. Jack ging de touwen en de prop halen en kwam al snel terug, waarna ze de ''dame'' vastbonden, de prop in haar venijnige mond propte om haar tot stilte te manen. Het was makkelijker gezegd dan gedaan, want natuurlijk is het lastig voor iemand om diegene vast te binden terwijl hij een kogel in zijn knieholte heeft, de ander de gevangene vast moet houden en dan dat de gevangene zelve totaal niet meewerkt. Ach, je kon niet altijd geluk hebben in het leven.
Christopher voerde haar af en gooide haar met een verbazingwekkende dreun in de laadbak van het busje. De dreun verbaasde hem omdat hij harder was dan dat het gewicht van de ''dame'' geleken had. Hoofdschuddend liep hij weg, voor enkele seconden, om het lijk op te halen van zijn voormalige vriend. Het was zonde dat hij zo aan zijn eind was gekomen, maar het was wel wat hij wilde; sterven in de strijd, al was dit niet geheel een strijd, gewoon een snelle dood. Het lijk werd voorzichtig naast de gevangene gelegd, die Jack vast had gemaakt aan ijzeren ringen in de zijkanten van de bus, zodat ze geen nodige schade aan kon richten aan de spullen, het lijk of aan elk ander voorwerp dat in de laadruimte van de bus lag. Daarmee werden de deuren dichtgegooid en aan een doffe dreun te horen waren de voeten van de gevangene geraakt, die ervoor net iets buiten het busje staken en nu met een harde klap omhoog werden geduwd.
Anoniem
Wereldberoemd



Er was geen enkele mogelijkheid tot ontsnappen uit de armen die om haar lichaam heen geklemd zaten, ze was getraind als dievegge, dan was je slim, snel en onzichtbaar, maar de spieren die ze nu nodig had, had ze gewoon niet. Hij was duidelijk op kracht getraind, als een - misschien slimme - soldaat die zijn handen gebruikt om problemen op te lossen. De man voor hen was duidelijk niet gediend van de acties die ze hen geflikt had, het was niet haar schuld dat hij had besloten in de weg te gaan staan op haar pad naar rijkdom en glorie, die keuze had hij helemaal zelf gemaakt. 'Waag het niet, jij vuile...' De poetsdoek, eentje die zwart zag van de olie en je zeker niet in je mond wilde krijgen, werd in Rav's mond geduwd, waarna de man lachend in de weer ging met de touwen. Hij zag hier overduidelijk het plezier in, hij zou nog niet eens de enige zijn ook, de jongeman die haar van achteren vast hield was dan misschien nog niet in haar zicht geweest en hij had nog niet eens gesproken, maar ze wist gewoon dat hij hier ook plezier in had. Dat moest wel, waarom riskeerde je anders je leven bij dit werk?
Eenmaal compleet vastgebonden werd ze de lucht in getild, het leek zelfs zonder enige moeite, dan moest je wel echt getrainde spieren hebben, ze was nou ook weer niet zó licht en vijf seconden later in de achterbak van een soort truck gegooid. De klap was mooi gecoördineerd en het meisje voelde er amper iets van, behalve dan de enorme echo waardoor het klonk alsof ze zo'n honderd kilo woog. De auto begon te rijden, af en toe draaide Rav een beetje mee met de bochten die de auto nam, soms dan gingen ze over een heuveltje en dan knalde ze met haar hoofd tegen de laadbak, maar al met al viel de reis best mee en zo verschrikkelijk lang duurde het dan ook niet tot de auto ergens parkeerde. Op de plaats van bestemming. Of, daar ging ze tenminste vanuit aangezien de overige twee mannen in de auto uitstapten.
Marissa
Internationale ster



Het mocht misschien zo lijken dat Chris veel plezier had in het werk, maar het tegendeel was meer aanwezig. Hij deed het alleen om broertje te beschermen, die bij de huidige familie zat en te jong en te onhandig was voor het werk. Toch bleven ze hem terug in het veld sturen en dat kon Chris niet hebben, dus hij sloot zich ook bij hen aan. Dit was in het begin zo, nu was hij met zichzelf bezig en wilde hij iets maken van zijn leven, iets dat ze hem bij de familie hadden laten zien.
De rit had niet zo lang geduurd en toen ze eenmaal geparkeerd stonden, stapte de twee mannen, onder wie Chris, uit. Ze knikten naar elkaar en Chris liep naar het onschuldige huisje, waar hij aanklopte. Er ging een luikje open, in de deur zelve, en twee gitzwarte ogen keken in warm bruine van Chris. ''Fase 3, Meting 5. Lading is een vrouwelijke gevangene. Gewoonlijke test, niet gelijk doorsturen. Ik wil zien wat ze vol kan houden en wat ze uiteindelijk kan.'' bromde Chris, waarna het luikje dicht ging en de deur werd geopend. Jack kwam aangelopen met de gevangene en smeet haar naar binnen, waarna een aantal andere collega's haar overnamen, maar eerst een zak over haar hoofd deden. Om te zorgen dat ze in de war raakte, gebruikten ze een aantal tussendoor wegen door kamers die binnenkort omgebouwd zouden worden tot iets geheel anders, zoals een opslag kamer waar maar één in- en uitgang was. De man die de deur had geopend, Marco, liep voorop en vertelde het verhaaltje dat Chris had vertelt, aan diegene die de leiding had over martelingen en eventuele trainingen. Hij knikte en liet de mannen naar binnen, waarna ze de gevangene vastbonden en begonnen aan de marteling.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld