ORPG met Empire - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG met Empire

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Reageren is sterven :twisted

----------------------------> VOLG ONS

Ik:
James Summers//17 jaar//behulpzaam//gevoelig//niet snel bang
Picca:

Account verwijderd

schreef:
Jij mag beginnen x)

Samantha (= Sam) ~ 15 ~ Lief, begripvol, behulpzaam, dapper, stil, slim

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

Het geronk van een vrachtwagen. Ik sta op uit de luie stoel in de woonkamer en schuif het gordijn opzij. Een straaltje licht valt naar binnen. ''Doe het hele gordijn maar open, lieverd!'' hoor ik ma roepen. Ze ziet ook alles. In één ruk trek ik het gordijn open. Aan de andere zijde van de Tijdslijn staat een vrachtwagen. Mensen halen dozen uit de vrachtwagen en brengen die vervolgens het leegstaande huis in. ''Nieuwe buren!'' roep ik. ''Ik ga even kijk mam!'' Ze geeft haar toestemming en ik wil het gordijn alweer dicht doen. ''Laat open!'' Ik zucht en loop naar buiten. Stap voor stap spring ik op de stenen in de rivier. Ze zitten stevig vast in de grond. De rivier is altijd rustig, dus ik zal er ook niet plots invallen. Na een paar seconden bereik ik de overkant al.

Account verwijderd

schreef:
Sam stapt uit de auto en pakt haar koffer. Ze trekt de wieltjes uit, en probeert haar sleutel voor het nieuwe huis. Met een beetje gewrik lukt het, en ze duwt de zware, krakende deur met moeite open. ''Ik hoop dat de rest beter is dan de deur,'' mompelt Sam. Met haar blote voeten stapt ze op de koude, stenen vloer. Het rollen van haar koffer galmt door de lange gang.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

Het huis zier er nog steeds wat verlaten uit, het kan nodig wat verf gebruiken. Misschien kan ik daar straks wel mee helpen. Ik loop naar een man, die nu een doos pakt uit de vrachtwagen. ''Kan ik u helpen?'' vraag ik. De man knikt. ''Graag, jij woont hier zeker in de buurt.'' Niet echt een vraag, maar ik antwoord toch. ''Ja, daar aan de overkant van de Tijdslijn.'' Ik wijs naar de rivier. ''Tijdslijn?'' Hij kijkt me vragend aan. ''De rivier,'' antwoord ik. Ik pak een doos uit de wagen en loop naar de voordeur. Daar kom ik een meisje tegen, ze wil me voor bij lopen zonder iets te zeggen. ''Hee.'' zeg ik dan maar.

Account verwijderd

schreef:
''H-hoi..'' zegt Sam verlegen. Ze besluit zelf niets meer te zeggen en ze loopt weer terug. Er komt nog een auto aan, met een trailer achter zich. Sam rent daar meteen op af, en wanneer de auto stil staat maakt ze de trailer open. ''Hé meisje.. nu is alles weer veilig.'' fluistert ze. Sam stapt de trailer in, en controleert haar paard op eventuele verwondingen. Alles is oké, dus maakt ze het halstertouw los en neemt ze haar paard uit de trailer.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

Ik haal mijn schouders op. Dan geen kennismaking. Ik zet de doos bij alle andere dozen en wil een nieuwe gaan halen, maar de vrachtwagen is al weg. Al de dozen zijn al binnen. ''Toch bedankt dat je even wou helpen,'' zegt de man, alsof hij mijn gedachten kan lezen. ''Dat is niets hoor.'' De man steekt zijn hand uit. ''Tomas,'' stelt hij zichzelf voor. ''James,'' zeg ik. ''En hoe heet uw dochter?'' Ik neem aan dat het zijn dochter was daarnet. ''Sam,'' zegt de man. ''Heeft ze zichzelf niet even voorgesteld dan?'' vraagt hij. ''Nee, ze liep me straal voor bij, zeker verlegen.'' Ik glimlach.

Account verwijderd

schreef:
De jongen staat bij haar vader. ''Pap, de wei was toch achter ons huis?'' roept Sam. Ze geeft Emir een klopje op haar hals, en haalt wat lekkers uit haar zak. ''Pap!'' haar vader had haar kennelijk niet gehoord. Sam besluit maar naar ze toe te gaan. ''De wei is daarachter toch?'' vraagt ze.
''Ja, maar stel je eerst even voor aan onze nieuwe buurjongen.'' glimlacht hij. Sam is moe, en heeft niet veel zin.
''Hoi ..'' zegt ze maar.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

''Hee,'' zeg ik. Ik steek mijn hand uit, maar ze staart er alleen maar naar. Dan niet. Ik trek mijn hand weer terug. ''Ik breng je wel even naar de weide, ik ken de buurt als mijn broekzak.'' Ik geef haar een knipoog. Met mijn handen in mijn zakken breng ik haar naar de weide. Ze heeft nog geen woord gezegd. ''Wil je straks misschien mee een kijkje nemen naar de rivier?'' Ik kijk haar hoopvol aan, maar ze antwoord nog niet.

Account verwijderd

schreef:
''Ja hoor..'' Waarom kan ik nou nooit iets normaals zeggen.. denkt Sam bij zichzelf. Bij de weide maakt ze het touw los en meteen galoppeert Emir weg, naar een aantal andere paarden. ''Van wie zijn die paarden?'' vraagt Sam voorzichtig. Ze lopen weer terug naar de rivier, en hun huizen. Sam vraagt zich af waar de jongen woont, maar ze vraagt het niet.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

''Dat zijn wilde paarden, valt mee dat ze niet voor je wegrennen.'' Ik glimlach. Ik wil haar nog niet verassen met mijn verhaal over de legende. We komen bij de rivier aan. Zonder haar te waarschuwen pak ik haar hand. Ik voel aan haar dat ze het niet prettig vind, maar toch laat ik niet los. ''Ik houd je alleen vast zodat je niet valt,'' stel ik haar gerust. Nog steeds staat er spanning in haar lichaam. ''Wil je mijn moeder ontmoeten? Ik woon daar, tegenover jullie dus.'' Ik wijs naar mijn huis.

Account verwijderd

schreef:
Alles wat jij zegt dat mijn personage doet, klopt echt, dat zou precies zijn wat ze zou doen, haha
Het is Sám trouwens, niet Sem c:
~
''Graag.'' antwoordt Sam. Daarvoor moeten ze over de rivier. Een stukje verderop is wel een brug, maar het water staat laag dus er zijn een aantal stenen waar ze overheen zou kunnen springen. Hoewel het water laag lijkt te staan kan Sam de bodem niet zien. Het oppervlak van de stenen dat boven water zit lijkt groot, dus het zou zo kunnen dat het grote rotsen zijn. Sam springt op de eerste steen, en die gaat soepel. Tussen de eerste en de tweede steen zit een groot gat, maar toch wil ze het proberen.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
Ik zeg toch Sam? xd
Klopt dat echt? xd Ik zeg maar wat

James

Ik heb nog steeds maar één hand van haar beet. Als ze bij het grote gat aankomt, pak ik haar andere hand ook beet. Ze kijkt me wat verbaasd aan. ''Ik bijt niet hoor.'' Ik glimlach. Er verschijnt een klein lachje op haar gezicht en ze springt snel op de steen. Als we de overkant bereikt hebben laat ik haar pas los. ''Na een paar keer hoef ik je niet meer vast te houden denk ik.'' grinnik ik. ''Mam! Ik ben thuis en heb één van de nieuwe buren meegenomen!''

Account verwijderd

schreef:
Weet ik, maar hoe je het uitspreekt, voor het geval dat c:
~
Dit huis is duidelijk groter dan dat van Sam en haar vader. De moeder van de jongen neemt Sam nogal opvallend op. Ze voelt zich ongemakkelijk in haar grote sweater en gescheurde jeans. Dit huis ziet er van binnen heel chic uit, met dure kroonluchters en de vrouw zelf is ook heel strak gekleed. Sam denkt dat ze nogal rijk zijn, maar ze probeert geen conclusies te trekken voor ze iemand echt kent.

Gray
Wereldberoemd

Gray schreef:
James

Ik zie Sam verbaasd kijken naar onze dure spullen, bij hun zal het wel anders zijn. ''Sorry dat het hier zo chic is,'' fluister ik, zodat mijn moeder het niet hoort. We lachen allebei. ''Wat valt er te lachen?'' Mam toch ook, hoort echt alles en ziet ook alles. ''Niets...'' zeg ik geheimzinnig. Mijn moeder komt de kamer ingelopen. ''Ga maar zitten hoor.'' mijn moeder wijst naar het satijnen bankje midden in de woonkamer.''Wil je thee, koffie, of iets fris?'' vraagt mijn moeder.

Account verwijderd

schreef:
''Thee, dank u.'' antwoordt Sam beleefd. De moeder lijkt haar toch best aardig, ondanks de eerste indruk die Sam kreeg toen ze binnenstapte. Ze weet de naam van de jongen niet, maar ze durft het nog steeds niet te vragen. Sam voelt zich een klein beetje ongemakkelijk, hoewel ze eigenlijk wel weet dat dat nergens voor nodig is.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld