Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
DutchStoryLover
Happy New Year!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG with CreepDoll
Anoniem
Landelijke ster



Wij weten en de O is de donut die je zal aanvallen

Naam: Yusuke Kei
Leeftijd: 26
Uiterlijk: 


Anoniem
Wereldberoemd



Naam: May Marshall
Leeftijd: 21
Uiterlijk:

niet op de demon letten
Anoniem
Wereldberoemd



May:

De woorden van mijn moeder bleven maar door mijn hoofd heen spoken, elke dag weer. Nu stond ik bij de kassa om mijn boodschappen af te rekenen. Het was nog steeds vreemd om nu geen boodschappen meer te doen voor mijn moeder. "Dat is dan €15 euro alstublieft" hoorde ik en schrok uit mijn gedachten. "Eh, ja, oke ik wil graag pinnen." zei ik en stopte mijn pinpas niet veel later in de pinautomaat. Als ik alles af had gerekend en in had gepakt, liep ik de winkel uit. Eenmaal buiten, haalde ik diep adem en liep rustig verder nadat ik het uit had geblazen. Dit voelde goed, even tot rust komen, straks zal ik een lekkere kop thee zetten en onderuit met wat muziek en een boek. 
Het geluid van auto's hoorde ik voorbij komen, toen ik bij het stoplicht stond.
Anoniem
Landelijke ster



Kei:

''Heei Kei we hebben een opdracht schiet op!'' Riep een collega tegen me. Het was Matthew Grey. Hij was wel de romanticus die wel met alle meiden op zijn pad flirtte. Voor de een of andere reden denk ik nog steeds hoe hij een bodyguard is geworden. 
Onze hele team stond klaar en we werden al geïnformeerd dat er werd afgeluisterd. Voor de zekerheid voerden we actie uit als het zou gaan gebeuren.
''Jace! Doe je vermomming aan je weet niet wat er zal gebeuren!'' Riep ik tegen hem en liet hem ergens in de buurt droppen met zijn auto dat ik op de kaart aanwees. ''Je weet je rol.''
''Subaru ik wil dat jij de helikopter klaar laat staan! Matt jij schakel van achter uit.'' Ik gaf inderdaad veel bevelen uit maar dat is mijn job en iedereen weet dat. Dit was mijn team van bodyguards en vele mensen rekende op ons.

Anoniem
Wereldberoemd



May:

Het geluid van het stoplicht, hoorde ik afgaan en wilde lopen, maar voordat ik een stap kon verzetten, hoorde ik : "Mevrouw, zou u mij misschien kunnen helpen?" Rustig draaide ik mij om, maar voor ik iets kon zeggen, zoals, "Natuurlijk." voelde ik een koud object tegen mijn schouder aan. Toen ik eindelijk door kreeg wat het was, bleef ik stok stijf stil staan en keek in de ogen van een, redelijk, jonge jongen. "Geen beweging." zei de stem. Het enigste wat ik kon doen is knikken en weer voor mij uit kijken. De mensen die voorbij liepen, bleven staan of liepen snel door. Natuurlijk durfde niemand te helpen, zeker niet iemand die onder vuur staat. Want dan zouden ze zelf onder schot kunnen komen. "Deze kant op." zei hij, pakte mijn arm beet en begon mij voort te duwen. 
Anoniem
Landelijke ster



Kei:
Ik hoorde door mijn oortje hoe alles van start ging. De operatie startte en nu was het een kwestie van timing. ''Jace jouw beurt nu!'' Hij kreeg het door en liep verkleed als vrouw in haar richting. ''Heei May! Waar was je nou? Ik stond je overal te zoeken!'' 
Jace begon vlug met zijn tekst en was binnen enkele secondes in zijn rol. ''Wat sta je te kijken? Ik ben het hoor je oude vriendin nog van de basisschool! Wat een grap hahaha.'' 
De man die erbij stond keek verbaast en wist dat dit uit de hand zou lopen. Hij richtte nu zijn vuurwapen op Jace. ''Wat? Een wapen? Kom op dat richt je niet op een vrouw!'' Jace stem klonk niet verbaast en hij pakte zijn arm zodat hij niet kon schieten, maar zijn grip bleek te strak te zijn. Hij loste een paar kogels de lucht in waarbij er paniek ontstond. Binnensmonds vloekte ik dat het verkeerd ging. ''Kom op Matt we gaan!'' 
Matt en ik namen meten actie. Matt hielp Jace om de man te overmeesteren terwijl ik May in veiligheid bracht. ''Mevrouw kom met me mee ik breng u in veiligheid. Meteen pakte ik haar hand en keek ik hoe de situatie eruit zag. 
''Waar blijft Subaru nou?!'' Het plan dreigde uiteen te vallen maar we zagen de helikopter komen en een ladder naar beneden vallen. ''Hier klim erop daar ben je veilig.'' 
''Kei er is een tweede man om elf uur!'' Ik keek meteen een deel rechts en zag iemand eraan rennen met een wapen dat hij klaar maakte. ''Begrepen Matt!'' Ik rende over de auto's en tackelde de man waarbij het wapen uit zijn handen viel.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Ik had geen idee wat er gebeurde, en volgde gewoon de instructies op van de man die mij mee nam. maar toen ik een stem hoorde, draaide ik mij half om en keek richting een vrouw die richting ons liep en begon te praten. Ik trok zelf een bedenkelijk gezicht en schudde. licht, mijn hoofd. Deze vrouw kende ik niet, maar toen ze begon over de basisschool, kreeg ik nog meer een vraag teken boven mijn hoofd. Mijn mond opende ik om wat te zeggen, maar toen gebeurde er iets waar ik niet op had gerekend. De man richtte zijn vuurwapen op de vrouw en die reageerde er eigenlijk best neutraal op. Dan voelde ik de greep van de man los komen en zette gelijk een stap achteruit en zag de vrouw met de man worstelen, toen kwamen er nog een paar bij en voelde toen iemand mijn hand pakken en draaide mijn zicht naar die kant op. Nu keek ik recht in de ogen van nog een jonge jongen en knikte. Snel begon hij te lopen, hij had stevige passen en probeerde hem bij te houden. Ik hoorde hem nog wat zeggen in een soort microfoontje en keek toen achter om naar de plek waar de jongen op de grond werd geduwd. Er stonden nu nog meer mannen rond de man. 
Op het één kwam het ander en voelde hoe de wind sterker werd en een geluid van een helikopter kwam boven mijn hoofd, een touwladder kwam naar beneden gevallen en de jonge man zei dat ik dat moest pakken zodat ik veilig was. Meteen schudde ik mijn hoofd en bleef hem aan kijken. "Wat is er allemaal aan de hand?" vroeg ik, maar de jonge man rende al weer weg en greep een andere man met een wapen en zelf werd ik, omhoog getrokken. Het scheelde niet veel, of ik had de touwladder los gelaten. Nu klemde ik mij stevig aan de ladder die, vervolgens, omhoog werd getrokken.
Anoniem
Landelijke ster



Kei:
Ik zag dat ze in veiligheid werd gebracht nadat ik de andere man tackelde. ''Subaru ga en breng haar in veiligheid samen met Iven.'' Iven? Ja hij was de laatste van de groep die bij ons hoorde. Zelf was hij nog een groentje van ons en moest hij bij iemand blijven voordat hij iets kon verprutsen. 
''Begrepen Kei we gaan naar het huis toe we zien jullie daar!'' zei Subaru met een rustige stem terwijl hij meteen vertrok. 
''Wees gerust Kei, want Iven is... Wauw jullie zijn al goed bezig.'' 
''Iven!'' Riep iedereen meteen in koor. Het was geen tijd voor deze soort grapjes en zeker niet op het verkeerde moment. 
''Kei de politie is er al.'' Ik hoorde de sirenes loeien en de zwaailichten die steeds dichterbij kwamen.
''Handen omhoog!'' Riepen zij en stonden achter de deuren van de auto's. Ze wisten niet wie we waren en richtte hun wapens op ons. 
''Geen zorgen we zijn van de geheime dienst uit de witte huis!'' Met een hand greep ik naar mijn badge en bewijs om te laten zien dat we het werkelijk waren. ''Het is oké!'' Schreeuwde ik en liet het zien. De man kwam naar me toe terwijl hij door zijn collega's gedekt werd. 
''Het is goed! Laat je wapens zakken.'' Seinde hij naar zijn mensen. ''Zo en wat hebben we hier?'' Hij keek naar de twee mannen die op de grond lagen. 
''Dit zijn de boosdoeners. Gooi ze tot nu toe de bak in. We komen ze later wel overhoren. Ik ben Kei Yusuke de leider van deze team.'' Ik stelde me voor en legde de situatie uit. 
''Zo ligt de situatie dus. Oké erg bedankt Yusuke. We nemen het wel van u over.'' Hij draaide zich meteen om en hielp de mensen te kalmeren terwijl wij vertrokken naar het witte huis om de rest en May te ontmoeten.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Al snel zat ik in de helikopter en werd veilig vast gezet. Als één van de mannen zijn duim op stak, ging de helikopter sneller vliegen. Weer vlogen de woorden van mijn moeder door mijn hoofd. "Hij is een groot man." zelf herhaalde ik die woorden, maar dan hard op en zag een paar ogen naar mij toe gekeerd. Meteen sloeg ik mijn ogen neer en beet op mijn lip. Mijn knieën trok ik op en sloeg mijn armen rond mijn knieën. Even voelde ik mij een klein kind. Een zucht kwam over mijn lippen en bedacht mij dat ik mijn boodschappen had laten vallen. "Mijn boodschappen!" riep ik toen en keek naar één van de mannen. "Ik heb het daar laten vallen." zei ik. Meteen zag ik dat één van de mannen met zijn vingers ergens op drukte en begon te spreken. Waarschijnlijk naar de groep die nog daar beneden stond. Want veel geld had ik niet meer om nog een keer boodschappen te doen. Gelukkig had ik wel mijn kleine schouder tasje nog bij mij.
"Kan iemand mij misschien wat uitleggen?" vroeg ik er toen achter na, want ik wilde nu wel graag weten waarom ik werd geholpen, of meer in veiligheid hadden gebracht.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
Samen met de anderen reden we richting het witte huis. ''Kei het spijt me dat die pistool nog afging. Die man was best sterk om te overmeesteren.'' Jace, verkleed als vrouw deed zijn jurk uit waarbij daaronder zijn echte kleding zaten. 
''Geen zorgen Jace ze is in veiligheid dus het is niet helemaal gefaald.'' Het duurde een tijdje voordat we er waren en waarschijnlijk waren de anderen er al. 
''Wie denken jullie die de gene is achter deze aanslag?'' Vroeg Matthew terwijl hij aan het stuur zat te rijden.
''Iemand die de president wilt pakken natuurlijk.'' Riep Jace hem toe.
''Wauw Jace wat een denk werk.'' Riep ik met een sarcastische stem naar hem toe. 
''Wat jammer dat jij je jurk weer uit doe. Het stond je zo beeldig samen met je ogen.'' Lachte Matt naar hem. 
Het was inderdaad wel hilarisch dat een man zichzelf verkleedde als vrouw, maar hij was ook de enigste die het kon doen. Niemand anders paste in dat pak en hij kon ook een vrouwelijke stem opzetten.
''Kom op elkaar niet pesten jongens.'' Als ze zo door zouden gaan zou het nog een lange rit worden dan ik dacht.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Oh het was niet eens voor mijn boodschappen, nou lekker dan. Een zucht kwam over mijn lippen en sloot mijn ogen. Maar al snel voelde ik een hand op mijn schouder en opende mijn ogen. "Gaat u mee?" vroeg één van de mannen, rustig knikte ik en hun maakte de gordel los. Dan hielpen ze mij uit de helikopter en zag toen, nadat ik uit was gestapt, een man in een net pak staan die zijn armen wijd open. "Oh god May, wat ben je prachtig geworden." zei hij en liep naar mij toe, maar zelf herkende ik de man niet en beet op mijn lip. "Sorry, ik weet niet wie u bent." zei ik toen en sloeg mijn ogen neer. "En ik weet al helemaal niet waarom ik überhaupt naar het witte huis ben gebracht." zei ik en keek de man weer aan. "Kom, dan leg ik je alles uit." zei hij en stak een hand naar mij uit. Ik knikte en liep met hem mee, zonder zijn hand vast te pakken.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
Eindelijk waren we gearriveerd bij het witte huis. De poorten gingen open en we werden al verwacht. Het was voor ons een dood normale zaak om het witte huis te betreden dan wat anderen deden. 
''Hmm...'' Mompelde Matt
''Wat is er?'' Zei ik tegen hem verbaast. Matt was niet echt een type om te mompelen.
''Owh ja ik dacht. Wat als May een bodyguard zal moeten kiezen?'' 
Ik rolde met mijn ogen en Jace gebaarde al achter hem dat hij gek was. ''Ik zou het niet eens weten. Matt knoop in je oren dat ze een cliënt is en geen dood normale meisje waarmee je zomaar flirt ja.'' 
Zelf werd Matt een beetje rood, maar binnen enkele secondes werd hij weer koel. ''Dat zal ik doen mijn liefste. Je hoeft niet jaloers te worden liefje. Ik heb altijd wel een plekje voor je vrij, diep in mijn hart.'' 
Ik keek Matt aan met een serieuze dodelijke blik. Het betekende ook dat ik het meende en hij niet te ver moest gaan. Achter me hoorde je al een gelach van Jace. Totdat hij werd onderbroken.
''Zo.. zo.. al een liefdes romance houden voordat we binnen zijn? Dat had ik niet van je verwacht Kei.'' Het was Subaru met Iven achter hem. Hij lachte en had zo te zien alles gehoord wat er gebeurde. 
''Wauw mannen we zijn aan het werken oké geen tijd voor grapjes.'' Iedereen knikte en we stapte naar binnen waar we de president zouden zien samen met May.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

De man begeleiden mij naar binnen met de andere mannen achter ons aan. Toen we binnen kwamen, bleef ik maar rond kijken. Ik, een dood normaal iemand, in het witten huis. Iedereen droomde hier van. Maar normaal lieten ze niemand naar binnen, alleen mensen die er werkten of die hoger in rang lagen. 
"Deze kant op May." zei toen de man en ik knikte, ik volgde hem een kamer binnen en zag een klein tafeltje staan met een paar stoelen er omheen bij een groot raam. Het had een prachtig uitzicht en liep meteen naar het raam. "Wauw." zei ik toen ik de tuin, achter, het witten huis zag en draaide mij om.
"Dit is prachtig." zei ik toen en een glimlach was te zien op mijn gezicht.
"Je hebt echt de glimlach van je moeder." zei hij toen, meteen stopte ik met glimlachen en keek weer naar buiten.
"Kom, ga zitten, dan leg ik alles uit bij een kopje thee." zei hij toen en ik knikte. Voorzichtig liep ik richting één van de stoelen en ging zitten, nog even keek ik om en zag toen de andere mannen weer naar buiten gaan. 
"Goed, het word een lang verhaal, maar ik kan het voor je kort uit leggen." vervolgde hij toen de thee was gebracht door een bediende. Rustig begon hij te vertellen en ik nam ondertussen, kleine, slokjes van mijn thee. 
Anoniem
Landelijke ster



Kei
Samen met de groep zaten we in de zaal als gewoonlijk. Het duurde altijf wel een tijdje voordat we hem zouden zien. Er waren altijd wel een paar dingen te doen bij hem en zeker in deze situatie. Hij had na lange jaren zijn dochter weer. 
''Kei relax en neem wat fruit.'' Uit het niets gooide Jace een appel in mijn richting dat ik ving. 
''Ik relax ook.''
Deze hele zaal was een soort van privé zaal alleen voor ons als we iets hadden zoals een missie. Het was wel de kamer waar we het meeste doorbrachten in het witte huis. 
Ik liep naar de andere kamer en haalde wat koffie voor mezelf. Iedereen was wel wat aan het praten, lachen en gieren. Het was altijd wel wat lachen met hun allemaal. 
Tot mijn verbazing nam de president wel erg veel tijd dan normaal, maar je kon het hem kwalijk nemen.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Ik had mijn derde kopje thee al en begon slaperig te worden. De man begon te glimlachen en stond op.
"Morgen vertel ik meer, sorry dat ik nu teveel in je op laat nemen." zei hij. Meteen schudde ik mijn hoofd en keek naar de grond. "Nee, nee het is goed, nu begin ik van alles te begrijpen, waarom mijn moeder altijd zei dat mijn vader een groots man is." zei ik toen en glimlachte. 
"Ook vertelde ze dat u niet weg bent gegaan, maar zij, voor haar veiligheid." zei ik toen en voelde de tranen prikken. Meteen haalde ik diep adem en stond op. 
"Ik ben blij dat ik mijn vader zie, en dat ik weet dat ik niet alleen ben." het kopje zette ik neer op tafel en liep naar hem toe.
"Vader, ik ben zo blij om u nu echt te kunnen zien, enkele foto's heb ik wel gezien, maar ik kon het beeld niet krijgen, ook niet als ik u vaak op tv zag, altijd dacht ik.."
"Ssst lieverd, kom hier en geef je oude vader is een stevige knuffel." zei hij en ik knikte, ik liep naar hem toe en sloeg mijn armen rond zijn middel en zijn armen voelde ik al snel op mijn rug en verborg mijn gezicht in zijn kleding. Nu kwam de geur goed binnen, mijn moeder had een paar kleding stukken in een kast hangen, altijd pakte ik die toen ik klein was en rook er aan, en probeerde een beeld te krijgen hoe hij er echt zou uit zien, want de foto was niet zo scherp.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
De groep begon zich al erg te irriteren en smeet voor de lol met fruit door de gehele zaal. In het begin bemoeide ik me er niet mee totdat er een appel tegen mijn schedel werd gesmeten en mijn koffie morste. Even sloot ik mijn ogen en verhief ik mijn stem in een rare, maar enge manier. Ik schraapte mijn keel en zei: ''Zo jongens wie ruimt deze rommel op en gedraag je als volwassene.'' 
Iedereen keek ook geschrokt, maar ik bleef mezelf rustig houden. Hij kon nu wel iedere moment aankomen aangezien May werd aangevallen in het openbaar. Dus ze moest wel een 24 uur lange bodyguard. Helaas hield het wel in om bij haar in huis te overnachten dat niet zo prettig klinkt. 
We hebben al weleens meerdere cliënten gehad, maar May is wel erg jong. Daarom was zij het middelpunt voor alle aanslagen. Het was kort bekend dat ze de dochter van de president is. We konden haar op tijd redden dankzij het zendertje dat we vonden geplakt onder de bumper van de presidentsauto. 
Nadat alles was opgeruimd vielen de deuren open en kwam er een bediende binnen. ''De president en zijn dochter zouden binnen enkele minuten hiernaartoe komen. Heeft alstublieft nog wat geduld.'' 
Natuurlijk zoals verwacht kwam Matt in actie.
''Weet je dat je uitzonderlijke mooie ogen hebt. Zullen we eens een keertje uitgaan. Je bent zo knap en je steelt binnen enkele seconde mijn hart.'' 
Gelukkig schonk ze geen aandacht aan hem en sloot ze de deur meteen voor zijn gezicht.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste