Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

20 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

HTTYD ORPG w/ Dauntless.

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Mijn rol;;
Mijn karakter(s?);
Naam, achternaam hoeft niet: Torunn
Soort draak: Skrill
Naam draak: Jace
Foto (als het kan, karakter) & draak:

Innerlijk karakter: Torunn is een meisje, dat zonder ouders is opgegroeid, en daardoor erg hard is geworden. (Maar van de hardheid zie je weinig.) Van buiten ziet ze er misschien schattig en klein uit, en hierdoor word ze vaak onderschat. Toch kan ze wel heel druk en open zijn, dan heeft ze een ADHD aanval, en is ze opeens heel enthousiast over alles. Ze traint veel met haar draak, en vliegt veel rond met hem. Ze is vanaf haar dertiende door een wandeling in een nieuw gebied, dat ze had gevonden in contact gekomen met een Skrill. Het heeft haar lang geduurd voordat ze een grote en hechte band had met haar draak. Ze vliegt vaak met haar draak, door de bergen, en langs de sneeuwgebergten. Ze vind het ook erg tof, om net te doen alsof ze van Jace zijn zadel afvalt, en dan houd ze zich net op tijd vast. Hier is Jace echter aan gewend, en hij reageert dus ook niet zo snel op signalen dat je eraf kan/gaat vallen.
Innerlijk Draak (In het kort.): Jace lijkt niet erg veel op Torunn, maar zoals ze vaak zeggen, trekken tegenpolen elkaar aan. Jace is een allemansvriend en knuffelt graag. Jace brengt graag verandering in het beeld dat je van Skrills hebt: 'Hard en niet betrouwbaar' Jace is erg snel, en erg krachtig. Echter omdat hij nog jong is, is hij slordig in het aanvallen en verdedigen. Maar vliegen kan hij als een van de besten.
Wat kan mijn draak: Stroomstoten afvuren.

(

Hiccup en Tandloos/Toothless doen mee, Astrid en haar draak ook. Voor de rest niet echt mensen, zo kunnen we het verhaal meer om ons twee laten draaien. De eilanden, en de soorten draken etc doen wel gewoon mee.

Tandloos/Toothless is niet voor ons.)

Dauntless post haar personage/rol zo, en opent dan ook.

Wij bijten, onderbreek de ORPG niet. Volgen mag altijd.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Naam, achternaam hoeft niet: Velia Synnove
Soort draak: Flightmare
Naam draak: Efstathios (Ef)
Foto (als het kan,) karakter & draak:

Innerlijk karakter: Velia is een van de meest chagrijnige personen van heel Berk. Niemand kan zich herinneren wanneer zij voor het laatst gelachen heeft. Ze is een katje om zeker niet zonder handschoenen aan te pakken, tenzij je je ogen uitgekrabd wil hebben. Ze is ernstig, sarcastisch en enorm koppig. Ook doet ze dingen liever alleen dan in groep en heeft ze nogal problemen met orders van anderen aan te nemen. Misschien is je al opgevallen dat ze een litteken heeft onder haar linker oog. Op een dag ging ze het bos in en kwam drie dagen later terug met dit litteken, niemand weet precies wat er gebeurd is en niemand durft er haar iets over te vragen. Want hoewel Velia meestal niet zoveel zegt, kan je haar beter niet kwaad maken. Haar ouders weten niet hoe het komt dat hun dochter zo'n hart van ijs heeft en ze hopen dat diep in haar toch wat goedheid zit.
Innerlijk draak: Velia heeft Ef gevonden op hetzelfde moment als ze haar litteken kreeg. Hij is haar enige echte vriend, de enige die ze vertrouwt. Bij hem is dat net zo. Velia is de enige die hem kan aaien en bij andere mensen is hij nogal onhandelbaar, al heeft Velia hem wel goed getraind. Hij is net zo ernstig als zij en kan niet tegen zijn verlies.
Wat kan je draak? (Zichzelf in brand zetten? Stroomstoten afvuren?): Hij spuwt een verlammende mist.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Velia lag op Efs rug en staarde naar. Haar draak was terug naar Berk aan het vliegen en ze had helemaal geen zin om terug naar haar geboortedorp te gaan. Het liefst wou ze vluchten, met Ef ergens totaal anders gaan wonen. De wereld rondreizen. Maar ze wist dat ze niet capabel was dat te doen. Ze zou het misschien een paar weken overleven en dan waren er ook nog haar ouders. Ze waren er vast van overtuigd dat hun eigen dochter hen haatte. Dit was absoluut niet het geval, ze hield van hen beiden. Ze had gewoon moeite om het te tonen.
Efstathios lande vlak voor hun huis en haar moeder rende naar buiten en omhelsde haar. "Waar heb je gezeten" zei ze bezorgd.
Velia worstelde zich uit de omhelzing. Al dat fysiek contact vond ze nogal ongemakkelijk. "Ik heb in het bos overnacht, met Ef, er kon echt niets gebeuren. Jullie hadden zich niet zo druk moeten maken."
Ze wist dat ze een straf verdiende, maar die kreeg ze niet. Haar ouders waren veel te goede mensen. Eigenlijk verdiende ze geen ouders als hen.
"Kom je zal wel honger hebben." Samen ging ze met haar moeder naar binnen waar de ontbijttafel klaar stond en schoof ze stilzwijgend aan.

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Torunn keek uit het raam, het regende maar niet erg hard. Ze draaide zich om, en gaf Jace een aai over z'n kop. Jace kwam dichterbij haar gekropen, en zo duwde hij haar omver. 'Jace, nie-' en toen kwam hij al bij haar liggen. Daar lagen ze, dicht bij elkaar. Torunn wachtte tot Jace sliep en probeerde toen onder hem vandaan te kruipen. Dit ging gepaard met een paar zuchtten en kreunen. Ze liep weg, en zag dat er een nieuwe drakentrainer was gearriveerd. Ze had een beetje paarsig haar, en een litteken onder haar oog. Ze liep naar binnen, met naar wat ik vermoedde haar moeder. Haar draak stond nog buiten, een beetje niets te doen eigenlijk. Ze liep zachtjes naar de draak toe, en ze floot op een lage toon. De draak hief zijn kop, en even bewonderde Torunn hem. 'Wat ben jij een prachtig beestje, jochie.' Ze liep dichterbij en de draak draaide zich om, in een vechthouding. Maar door Torunn's enthousiasme dat er een nieuwe draak was gekomen -en wat voor een! nam ze de signalen niet op. Ze liep nog dichterbij toen de draak, een iets (een gas?) uitbracht. Hier schrok ze van, en ze rende naar achter. Op nog geen meter van waar ze stond, viel ze neer. Ze kon niets meer bewegen. Er schoten bepaalde dingen door haar hoofd, dingen zoals, benader geen onbekende draken, maar Torunn kon het niet laten. Ze probeerde hulp te roepen, maar dit lukte niet. Daar lag ze dan, op de grond, bij een onbekende (agressieve?) draak, die haar naderde.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Wanneer je lang met je draag optrok werd je ook een beetje verbonden met elkaar. Velia was net begonnen een bord havermoutpap naar binnen te lepelen toen ze de haartjes op haar armen overeind zag komen. Er was duidelijk iets met Efstathios aan de hand.
"Ik ben meteen terug" gehaast stond ze op en liep naar buiten. Ondertussen was het beginnen miezeren. Momenteel was het een groot voordeel om een lichtgevende draak te hebben, al zou ze hem op gevoel ook wel teruggevonden hebben. Toen ze hem vond stond hij tegenover een meisje in aanvalshouding. Zijn tanden en klauwen waren klaar om zich in haar te zetten en ze kon er niets tegen doen, aangezien ze verlamd neerlag.
"Ef waag het haar aan te vallen en dan vermoord ik je." zei ze dreigend. De draak keek haar uitdagend. Hij wist dat ze ten eerste niet capabel was hem in haar eentje te doden en ten tweede het emotioneel ook niet aan zou kunnen. Toch trok hij zijn tanden terug en liet het meisje liggen, niet langer geïnteresseerd in haar. Hij liep naar haar toe en duwde zijn kop tegen haar hand. Ze krabbelde onder zijn kin. "Brave jongen."
Toen hurkte ze naast het meisje neer. "Ik weet niet wat je precies gedaan hebt waardoor hij aanviel, maar maak je niet te veel zorgen. Het verlammend gas moet nu ongeveer wel beginnen uitwerken. Ik ben Velia trouwens, al hoef je geen moeite te doen me te onthouden, waarschijnlijk vertrek ik zo weer."

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Torunn lag nog steeds op de grond, toen er hetzelfde meisje dat ze eerder had gezien, de trainer van de draak, naar buiten kwam gerend. Ze waarschuwde de draak dat hij (of zij?) niet dichterbij moest komen. Toen de draak haar uitdagend aankeek was Torunn even bang dat hij het alsnog zou doen, ze probeerde zich aan te spannen, vergeten dat ze was verlamd. Toch trok de draak zich terug. Wow, die had haar draak pas goed onder controle. Nadat het verlammende gas was uitgewerkt, stond Torunn op.
'Velia?' Even pauzeerde ze, en keek met haar gezicht schuin naar Velia. 'Jij bent dat chagrijnige kind, he?' Ze had uit verhalen gehoord dat ze niet erg vrolijk was, nooit lachte, maar toch het kind van de aardigste ouders uit Berk. Hoe was ze zo geworden? Die ouders zullen het wel moeilijk hebben. Ze hield ondertussen de draak in de gaten, toen haar draak tegen de deur aan bonkte. Jace hoorde haar stem, waar hij meteen op reageerde. 'Wacht heel even,' riep ze nog na, terwijl ze al rennende was. Ze verlangzaamde haar pas, en deed de deur open, en meteen gaf ze Jace een aai. Daarna besteedde ze geen aandacht meer aan 'm. Ze liep weer terug naar Velia, en beval Jace om op een afstandje te blijven. Torunn vertrouwde de draak niet, en Jace kon de energie ook voelen, hij laadde langzaam stroom om zich heen, gewoon meer als speelse uitnodiging, en uitdaging. Ik liet hem zijn gang gaan, hij was nog jong, en hij moest maar eens weten dat hij ook niet met alles en iedereen kan spelen. Ik keerde me weer tot Velia. 'Hoe kom je aan je litteken?'

~~~~~
Ik had even geen tijd om te schrijven, vanwege werk en het drukke weekend. Heb nu wel geschreven!

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Dat chagrijnige kind, zo te zien gaat mijn reputatie me voor" zei ze niet echt onder de indruk. Ze wist wel dat de meeste mensen haar niet bepaald als een vrolijk iemand zagen, dat was ze ook niet. Zij had er geen probleem mee, de anderen zo te zien wel. Ze had geen tijd om er een opmerking over te maken want het meisje was alweer weggerend. Ze kwam terug met een draak achter zich aan. Efsthatios nam meteen een wantrouwige houding aan, zeker toen hier en daar vonkjes rond hem verschenen. Kleine mistwolkjes ontsnapten uit zijn neus. Voor hem maakte het niet uit of dit gewoon een speels gebaar was of niet. Hij was sowieso al niet zo'n speelvogel. Als deze draak ook maar een beetje te dicht in de buurt kwam zou hij hem op zijn plaats zetten, of dat toch proberen, want hij zag er wel sterk uit en die stroom rondom hem voorspelde ook niet veel goeds.
'Hoe kom je aan je litteken?' De vraag overviel haar. Ze had niet verwacht dat iemand nog zo dom was om hem te stellen.
"Als ik zou zeggen dat een troep op hol geslagen eenhoorns me aanviel, zou je me waarschijnlijk niet geloven neem ik aan. Ik zou het vriendelijk willen zeggen, maar tja zo ben ik nu eenmaal niet. Hoe ik mijn litteken kreeg gaat jou niks aan, niemand trouwens. Je hebt me trouwens nog niet verteld wie jij bent en dat je een elektrisch geladen vriend had." zei ze en knikte naar de draak achter haar.

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
'Mijn naam is Torunn, en die elektrische vriend is Jace. Het is een Skrill, een speelse en een knuffelige.' Terwijl ze dat zei viel er een pluk haar voor haar ogen. Torunn veegde hem achter haar oor en voelde haar draak zijn kop in haar rug. Ze stak haar hand naar achter en aaide hem wat ongemakkelijk. Je hoorde Jace nog op de achtergrond zachtjes grauwen vanwege de aandacht. Hierdoor kwamen er ook rondom hem vonkjes.
'Ik luister niet echt naar de roddels, je lijkt me een aardig meisje.' en Torunn glimlachte. 'Waarom vertrek je zo weer als ik vragen mag? In Berk is het toch gezellig? Ondanks het beetje regen dat zo nu en dan neervalt.' en opnieuw glimlachte ze. Torunn zat vol met vragen en niets weerhield haar ook om ze niet te stellen. 'Welke soort draak heb je eigenlijk? Wat kan hij? Waarom is hij zo afstandelijk trouwens?' begon ze opnieuw. 'Mijn draak is vrij veel van het spelen, kan dat kwaad? Moet ik Jace op een afstand houden of kan het geen kwaad?' Ze bleef maar doorgaan. Torunn werd er zelf een beetje opgewonden van. Ze begon een beetje op één been heen en weer te springen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De opdringerigheid van dit meisje overrompelde haar. "Wel Efstathios is een flightmare. Ze eten lichtgevende algen, vandaar dat ze oplichten." bij het noemen van zijn naam keek hij verbaasd op. Hij wou duidelijk weten waarom zijn naam genoemd werd. "Ze mogen spelen van mij al is Ef niet echt extreem speels, maar ik denk dat het niet kwaad kan dat ze elkaar ontmoeten toch Ef." Ef stak zijn borst vooruit, hij ging zich niet laten intimideren door een andere draak.
"Wat mijn vertrek betreft, je moet toegeven dat Berk nogal saai is en uitzonderlijk primitief. Ik zie het niet echt zitten om hier mijn dagen te slijten en te trouwen met een of andere stinkende, boerende barbaar. Buiten dit kleine dorp ligt zoveel om te ontdekken en ooit op een dag zal ik de zee oversteken, want ik geloof helemaal niet dat die eindeloos doorgaan. Heb ik trouwens als gezegd dat de Berkse heren uitzonderlijk stinken. Maar dat is natuurlijk gewoon mijn mening en die zou ik je niet willen opleggen. Je ziet er ook nog zo jongen en onbezonnen uit dus ik kan best begrijpen dat Berk voor jou een paradijs is."

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
'Nou, ik moet toegeven, Berk is niet het beste eigenlijk. Ik heb me ook altijd al afgevraagd wat achter de zee ligt.' zei Torunn. Ze keek achterom naar Jace en Efstathios. Jace was erg enthousiast en die sprong al rondom de andere draak rond. Zo nu en dan kwamen er echte kleine schokjes uit zijn mond, om en rond hem hing er al een lichte spanning, met vonkjes. Dit was allemaal speels bedoeld, en hij bedoelde er geen kwaad mee. Hij struikelde over zijn eigen voeten en dit maakte Torunn zachtjes aan het lachen. 'Succes met je reis verder, Velia. Als je het ooit hebt gered, laat me dan weten wat er is. Misschien later dat ik met je kan meevliegen.' en ze glimlachte breed. 'En zo'n chagrijnig ben je helemaal niet.' Ze draaide zich om en gaf Jace een klein tikje op zijn staart. Hij bleef even staan alsof hij niet weg wou, hij had immers nu een speelmaatje erbij. Of dit insgelijks is is nog een vraag, maar Jace vind het nu al geweldig. 'Kom op jochie, kom.' Nu hij nog steeds niet reageerde, liep ze naar hem toe, en wurmde zich tussen de twee draken in, even vergeten dat de andere draak dit (misschien nu al niet meer?) niet zo fijn vind. De duwde met al haar kracht haar draak opzij, en na wat gekreun en wat gezucht liep hij toch mee. Eenmaal bij de stallen aangekomen trok ze zijn zadelriem aan, en stapte op voor een lange, maar rustige vlucht.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Efstathios was eerst nogal wantrouwig tegenover deze speelse, stuntelige draag. Al leek het hem ook wel te amuseren. Toen Torunn uit zicht verdwenen was richtte ze zich tot haar draak. "Weet je ik vond haar wel uitstaanbaar, wie weet is ze geschikt." Efstathios keek haar niet begrijpend aan. "Wat denk je niet dat ze de test zou overleven." Toen ze over de test begon deed hij verschrikt een stap achteruit. "Dus je denkt dat ze het niet overleven." herhaalde ze. Haar draak dacht na. Uiteindelijk kwamen ze tot dezelfde conclusie, als er iemand was die ze konden gebruiken was het wel dit meisje. "Wat zeg je, wagen we het erop?" Ef knikte instemmend. "Ok dan moeten we dringend aan het werk." Haar ontbijt zou nu toch al koud zijn en niet meer de moeite om verder op te eten. Ze trok zich terug op haar kamer en begon daar snel wat brieven te schrijven die ze verzond via kleine draakjes. Daarna begon ze aan het tekenen van een kleine kaart. Ze was geen tekentalent en het was een ruwe schets, maar je zag wel de plaats in het woud waar je heen moest. Nu moest ze deze kaart nog in Torunns kamer zien te krijgen. Niet dat dat zo moeilijk was. Ze vroeg gewoon aan iemand waar ze woonde, vloog toen naar haar huis en stak de kaart en bijhorende brief tussen haar raam. In deze brief stond het volgend:
Beste Torunn,
Je wou toch zo graag met me meevliegen?
Wel dit is je kans. Kom vannacht om 11 uur naar de locatie op de kaart. Buiten je draak mag niemand hiervan weten.
Groeten,
Velia en Efstathios.
"Ok tijd om de laatste voorbereidingen te treffen. Ik hoop dat het niet voor niets is." Ze tikte met haar hielen tegen Efs flanken waardoor deze er vandoor schoot.

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Hoe de harde windvlagen door en langs Torunn's haar gaat, vind ze geweldig aanvoelen. Dit geeft haar weer het gevoel alsof ze echt leeft; geboren is om te vliegen. Ze deed haar ogen dicht, en liet Jace gewoon even op de wind liften. Ze opende haar ogen, en veranderde wat in een tot nu toe rustige vlucht was, naar een vrij grote stuntelvlucht. Ze stuurde Jace omhoog, maar hij luisterde niet meteen. 'Kom op jochie, omhoog!' fluisterde ze hem zachtjes toe. Hij nam in een keer een spurt omhoog, als gevolg dat Torunn zich even goed moest vasthouden. Ze liet Jace hoog gaan, hoger dan ze ooit was geweest, ze had dit wel vaker gedaan en had dan de hoogte gekerfd in een rots. Ze sprak Jace bemoedigend toe, aangezien ze merkte dat hij deze hoge hoogte niet fijn vond. 'Niets aan de hand, gewoon doen zoals je altijd doet. De hoogte veranderd niets.' Terwijl ze dat zei gaf ze Jace een geruststellende aai over zijn borst. Ze liet Jace weer recht vliegen, en liet hem niet lang daarna zijn vleugels intrekken. Dit had het gevolg dat ze hard naar beneden vlogen/vielen. Torunn klampte zich vast aan Jace, en sprak hem toe wanneer hij zijn vleugels mocht spreidden. 'Wanneer je net op het punt staat, om de grond te raken, spreid je je vleugels? Understood?' en gaf hem nog een klopje op zijn borst. Ze was heel even bang dat Jace zijn vleugels te laat zou timen, maar hij spreidde net op tijd zijn vleugels. Ze vlogen terug naar huis, en daar eenmaal aangekomen stapte ze af, en gaf Jace wat vis. 'Goedzo jochie, goedzo. We waren hoger dan ooit he?' Torunn glimlachte en begon haar draak te aaien over zijn kop tussen zijn ogen, terwijl hij at. Jace liet ook echt alles toe. Ze liep naar binnen en nam zelf een stuk brood. Ze stond op en wou het raam dicht doen, en merkte toen op dat er een papier tussen zat, hoogst waarschijnlijk een brief. In een heel net handschrift, stond geschreven, of ze mee wou vliegen de zee over. Samen met Velia en Efstathios. Natuurlijk wou Torunn meevliegen, maar hier kwam ook heel veel bij kijken. Ze had gelezen dat niemand buiten ace hier van mocht weten, dus verbrandde ze de brief. Ze las de kaart, en wachtte op de nacht, en ging zo samen met Jace opzoek naar Velia.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het eerste wat Velia deed was de anderen waarschuwen. Natuurlijk waren ze nogal sceptisch over het feit dat ze nu al een geschikt iemand had gevonden, maar als er een inlijvingsceremonie was zouden ze er zijn. Ze had fakkels in het bos geplaatst en zich omgekleed. Als laatste zette ze een groot houten masker waar ook enkele botten van een dode draak aan vastzaten op. Ook de anderen droegen zwarte mantels en maskers die er telkens anders uitzagen. Ze wist dat het eng kon overkomen. Zijzelf had het enorm eng gevonden toen zij gekozen was voor de ceremonie.
"Denk je dat ze komt opdagen?" fluisterde Rowan haar toe.
"Natuurlijk." fluisterde Velia terug. Ze hoopte het alleszins, anders zou de rest haar nogal uitlachen. Eindelijk mocht zij op zoek gaan naar een nieuwe rekruut bleek dat de eerste al niet kwam opdagen. Dat zou ze nog lang mogen horen.
Gelukkig hoorden ze vleugelslagen. Iedereen verstopte zich en Velia keek toe hoe Torunn en Jace landden.
Tegelijk kwamen ze tevoorschijn en Rowan, diegene die het meeste autoriteit had nam het woord. "Torunn, jij en je draak zijn uitgekozen om lid te worden van onze bende. Natuurlijk is de eerste vraag die we je stellen of je dit wilt. De volgende is of je denkt dat je het in je hebt het inwijdingsritueel te doorstaan?"

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Torunn maakte zich klaar voor de vlucht, ook al was het pas rond half tien. Ze was nerveus, en zenuwachtig. Ze wilde weten wat er haar te gebeuren stond, zou ze de zee overvliegen met Velia? Jace keek haar al een paar keer verward aan, hij voelde haar spanning. Ze liep naar de enige andere kamer in haar vertrek, en keek in het rond.
Ze slaakte een opgeluchte zucht, 'Dacht ik je bijna kwijt te zijn.' Ze liep naar de hoek en pakte haar bruine truitje. Ze deed haar warme boots aan, en haar thermo-legging erbij. Om wat tijd te doden. Ze was een van de weinigen die nu nog buiten liep. Ze begroette de draakjes die buiten rond vlogen. Ze keek naar de maan, die hoog aan de lucht stond. Ze gokte dat ze nu wel terug naar huis moest.
~Tijdsprong van kwartier~
Torunn gaf Jace een aai, en trok zijn zadelriem aan, zodat ze veilig op hem zat. Ze gaf hem een plukje hooi, en kauwde zelf ook op een plukje. Dat doet ze wel vaker. Ze gaf Jace tekenen dat hij kon opstijgen. De jonge Skrill begon met zijn vleugels te slaan, en stijgde op. Samen vlogen ze naar de open plek welke aangegeven stond. Eenmaal aangekomen zag ze een of andere bende. 'Waar ben ik beland? Velia?' zei Torunn zachtjes. er dit keer riep ze het wat harder. 'Velia?!' Ze zag een paar mensen tevoorschijn komen, in rare pakken. Zelfs haar draak werd er onrustig van. Er werden haar vragen gesteld, en omdat ze niet wist hoe ze moest reageren, zei ze overal "Ja" op. Ze moest een beproeving doorstaan, was het enige wat door haar hoofd spookte. Wat als ze daarbij heftige dingen moest doen? En haar leven moest riskeren?

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ok het zij zo. Je zult tijdens je opdracht begeleid worden door zwaluw." Velia deed een stap naar voren en Efstathios kwam uit het struikgewas tevoorschijn. Ze hadden en soort codenamen, maar die werden amper gebruikt. Daarbij zou Torunn aan Ef alleen al zien wie die zogenaamde zwaluw dan wel niet was. "We wensen jullie beiden, maar vooral jij Torunn veel succes met de opdracht. Houdt wel in gedachten terug te zijn voordat de zon volledig is opgekomen, anders betekent dit ook dat je niet geslaagd bent." De draken van de andere bendeleden kwamen nu ook tevoorschijn en allen vlogen ze de duisternis van het woud in. Velia klom op Efstathios en deed haar masker af. "Je wist waarschijnlijk wel dat ik het was toch? Echt waar doe geen moeite om me zwaluw te noemen. Ik verkies Velia, maar tja er zijn nu eenmaal regels. Normaal zou ik ook mijn masker moeten aanhouden, maar ik kan nauwelijks iets zien door dat ding. Ok ben je er klaar voor. We moeten nog een heel eind vliegen. De opdracht is eigenlijk vrij simpel. Je moet je eigen masker maken. De moeilijkheid is dat er botten van een dode draak in moeten zitten. Voor je in paniek slaat, wij doden absoluut geen draken, integendeel. Nee, de botten gaan we halen op een drakenkerkhof, maar dat wordt uiterst streng bewaakt, vandaar dat het niet bepaald makkelijk gaat worden. Ben je er klaar voor?"

Erudite
YouTube-ster

Erudite schreef:
Torunn gaf haarzelf bijna een 'facepalm' dat ze de oplichtende draak niet had gezien, toen ze realiseerde dat die achter de bomen zat. Echter schrok ze wel van de zwaluw, wie later Velia bleek te zijn. Ze luisterde aandachtig naar wat ze te zeggen had, terwijl ze heen en weer wiebelde op haar benen, omdat ze erg nerveus was. Dit was iets wat Torunn nog nooit had meegemaakt, en Jace ook niet. Je merkte dat Jace zich wel op zijn gemak voelde, er schoten kleine vokjes van hem af. 'Waarom een masker? Wat gebeurd er als ik deze beproeving doorsta?' Torunn liet het inzinken en dacht even goed na. 'Wat gebeurd er als we worden gepakt?' Ze ging er even bij zitten en dacht aan een goed plan. Ze wou haar laatste vraag stellen en stond daarna op het punt om te vertrekken. 'Wanneer komt de zon op Velia?' Dat er botten van een dode draak in moeten zitten vond ze verontrustend. maar ze hoefde er niemand voor te doden dus dat maakte het al een stuk beter.
Ze stond op, en draaide zich naar Jace toe. 'Koppie op jochie. Ik weet dat je je ongemakkelijk voelt bij het kerkhofq, maar we doen dit ja? Jij kan dit. Wij kunnen dit.' Hij duwde zijn kop dichter in haar bruine trui, welke daarna statisch geladen werd, en Torunn als vervolg een vrij heftige schok kreeg waar beide van schrokken. Ze begon te lachen, en wreef over de plek. Ze draaide zich vervolgens om naar Velia, die (geduldig?) wachtte bij haar draak. 'Ik ben er klaar voor, en ik denk dat ik ook al wel een goed plan heb...' ze draaide zich weer om en deed het zadel bij Jace nog wat strakken en beter terwijl ze verder ging. 'Wil je deze nu horen of later pas? Of moet ik de beproeving alleen door? Dat zou nog beter uitkomen voor mijn plan.' Ze wachtte heel even en voordat Velia antwoord kon geven was Torunn weer verder gegaan. 'Mijn plan was, om uh, een graf niet compleet leeg te roven, maar een deel. Zo is het niet te opvallend. Ook wil ik daarna, uit respect voor de voormalige draak en de nabestaande rijder, het graf bedekken. Ik loop niet meteen op mijn doelwit af, maar ben van plan om te 'rouwen' bij een van de vergeten draken. De oudere graven. Hier lopen neem ik aan minder bewakers en moet het goed gaan. Ik moet natuurlijk op mijn hoedde zijn. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd als ik gepakt word.'
Torunn stapte op Jace, en wachtte af of Velia mee ging, of niet. Ze begon Jace te strelen en deed moeite om wakker te blijven.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld